Από την άλλη πλευρά η Ρωσία πέτυχε μία τεράστια ενεργειακή συμφωνία με την Κίνα, ύψους 400 δις $ – με μία χώρα που επιθυμεί να κερδίσει ως σύμμαχο της, έτσι ώστε να μπορέσει να ανεξαρτητοποιηθεί από το δολάριο (ανάλυση). Σύμφωνα τώρα με ορισμένα γερμανικά ΜΜΕ, η Ρωσία «αγόρασε» ακριβά τη συμφωνία με την Κίνα – προσφέροντας της μία τιμή ανά χίλια κυβικά μέτρα της τάξης των 350 $.
Εν τούτοις, η Γερμανία πληρώνει ελαφρά ακριβότερα (365 $), ενώ η Gazprom ανακοίνωσε ήδη πως θέλει να αυξήσει την τιμή – πιθανότατα για να καλύψει τη διαφορά με την Κίνα. Επομένως, η Ευρώπη θα ζημιωθεί ούτως ή άλλως – ενώ οι Η.Π.Α., με βάση ορισμένα δημοσιεύματα (πηγή), δεν έχουν τις δυνατότητες εξαγωγής φυσικού αερίου που υπέθεταν, με την καινούργια μέθοδο εξόρυξης, η οποία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τον άνθρωπο και τις περιοχές που πραγματοποιείται (ραδιενεργά απόβλητα, σεισμοί κλπ.).
Φυσικά, οι ενεργειακοί κολοσσοί της υπερδύναμης ήταν ανέκαθεν εναντίον της προμήθειας φυσικού αερίου, εκ μέρους των ευρωπαϊκών χωρών, από τη Σοβιετική Ένωση στο παρελθόν και σήμερα από τη Ρωσία – επειδή ήθελαν να μονοπωλήσουν προφανώς την αγορά της ηπείρου μας, κερδίζοντας τεράστια ποσά. Στο γράφημα φαίνονται οι εξαγωγές των Η.Π.Α. στην Ευρώπη (άνθρακας), καθώς επίσης οι εξαγωγές φυσικού αερίου της Ρωσίας – όπου διαπιστώνεται καθαρά η αμερικανική υπεροχή.
Από την άλλη πλευρά, η σύνδεση με τη Ρωσία, με τη βοήθεια των αγωγών, εξασφαλίζει κατά πολύ χαμηλότερες τιμές, σε σχέση με αυτές που θα μπορούσαν να επιτευχθούν από τις Η.Π.Α. – εκτός από το τεράστιο κόστος που θα απαιτούσαν οι υποδομές υγροποίησης του φυσικού αερίου από σχιστόλιθο, τα υψηλότερα μεταφορικά κοκ.
Επί πλέον, το φυσικό αέριο από τη Ρωσία είναι πολύ πιο «φιλικό» περιβαλλοντικά, σε σχέση με τα υπόλοιπα ορυκτά καύσιμα, επειδή γίνεται η κατάλληλη επεξεργασία του στους χώρους που εξορύσσεται (αποθείωση) – σε αντίθεση με το εισαγόμενο πετρέλαιο. Εάν το αντικαθιστούσε λοιπόν η Ευρώπη με τους αμερικανικούς ή με άλλους άνθρακες (γράφημα), η επιβάρυνση για το περιβάλλον θα ήταν τεράστια (κλιματική υπερθέρμανση, ρύπανση από το Θείο κοκ.).
.
Οι εξαγωγές άνθρακα των ΗΠΑ σε πέντε ηπείρους και στην Ευρώπη
.
Στο επόμενο γράφημα φαίνονται οι κυριότερες χώρες παραγωγής φυσικού αερίου – όπου είναι ολοκάθαρη η ρωσική υπεροχή, όσον αφορά την απόσταση της χώρας από τα κράτη που το χρειάζονται.
.
Οι χώρες του κόσμου με την μεγαλύτερη παραγωγή φυσικού αερίου
.
Περαιτέρω, η συμφωνία της Ρωσίας με την Κίνα θα έχει σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις, οι οποίες δεν θα είναι προς όφελος της ΕΕ – αφού φέρνει πιο κοντά τις δύο μεγαλύτερες χώρες του πλανήτη, οι οποίες κυβερνώνται περισσότερο ή λιγότερο από ολοκληρωτικά καθεστώτα. Εκτός αυτού έχουν πολύ συχνά τις ίδιες απόψεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας – οπότε η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο.
Τέλος, με τη συμφωνία αυτή η Ρωσία γίνεται πιο ανεξάρτητη από την Ευρώπη, όσον αφορά τις ενεργειακές εξαγωγές της – κάτι που σίγουρα δεν ωφελεί μακροπρόθεσμα την ήπειρο μας. Πόσο μάλλον όταν η «αυτοκρατορία» διαθέτει τις μεγαλύτερες ρεζέρβες φυσικού αερίου παγκοσμίως, οι οποίες βρίσκονται ταυτόχρονα πλησιέστερα στους ευρωπαίους καταναλωτές (17.6%).
.
Επίλογος
Συμπερασματικά λοιπόν η Ευρώπη, με το να θέσει σε κίνδυνο έναν από τους βασικότερους ενεργειακούς προμηθευτές της, προσφέροντας τον ουσιαστικά ως δώρο στην Κίνα, είναι κάτι που δεν συμβαδίζει με την κοινή λογική – γεγονός που τεκμηριώνει πως οι πιέσεις που ασκούνται από τις Η.Π.Α. είναι τεράστιες.
Όταν δε την ίδια στιγμή η Κίνα συμφωνεί με τις ιρανικές τράπεζες να συναλλάσσονται με το γουάν, οι προοπτικές της υπερδύναμης περιορίζονται σημαντικά – αφού, εάν το δολάριο χάσει τη θέση του ως το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, παράλληλα με τις αυξημένες πιθανότητες διάλυσης της Ευρωζώνης και κατάρρευσης του ευρώ, τότε η αμερικανική ηγεμονία στον πλανήτη θα αποτελέσει μακρινό παρελθόν.
Ολοκληρώνοντας, οφείλουμε να προσθέσουμε πως η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας έχει αναβαθμιστεί, λόγω της πιθανότητας ύπαρξης υπογείου ενεργειακού πλούτου, καθώς επίσης του «αγωγού Λεβιάθαν» – γεγονός που ελπίζουμε να εκμεταλλευθεί σωστά η πολιτική ηγεσία, αφού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ίσως χαρτιά της, για την έξοδο από την κρίση και την επιστροφή στην ανάπτυξη.
Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr
Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.
