Ο εχθρός της Ελλάδας - The Analyst
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Ο εχθρός της Ελλάδας

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Η πατρίδα μας θα τα καταφέρει, με την καλύτερη λύση να είναι μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αποτελούμενη από τις δύο ισχυρότερες πολιτικές παρατάξεις – αφού το ζητούμενο σε δύσκολες εποχές, όπως η σημερινή, είναι η πολιτική συναίνεση

.

«Πότε θα ανθίσουν αυτοί οι τόποι; Πότε θα έλθουν καινούργιοι άνθρωποι, να συνοδεύσουν τη βλακεία στην τελευταία της κατοικία;» (Σεφέρης) 

.

Θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε απλά πως ο εχθρός της Ελλάδας είναι ο κακός της εαυτός, χωρίς να τον προσωποποιήσουμε. Εν τούτοις θα ήταν λάθος, αφού έχει όνομα και δεν είναι άλλος από τον πρόεδρο της «πάλαι ποτέ» σοσιαλιστικής παράταξης – ο οποίος είχε την «ευφυή» ιδέα να εκβιάσει τους εκλογείς, με στόχο να κερδίσει την ψήφο τους, ανοίγοντας τους ασκούς του Αιόλου.

Ο κύριος αυτός ανακοίνωσε πως θα πάψει να στηρίζει την κυβέρνηση με τους 27 βουλευτές του, χωρίς καν να τους ρωτήσει, δημιουργώντας την αίσθηση πολιτικής αστάθειας στις αγορές – με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν τα επιτόκια των ομολόγων (spreads), καθώς επίσης να καταρρεύσουν το χρηματιστήρια, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή περιφέρεια, στις Η.Π.Α. και στον υπόλοιπο πλανήτη.

.

Η διακύμανση στα χρηματιστήρια και στις αγορές ομολόγων της Ευρώπης

Διαγράμματα – Η διακύμανση στα χρηματιστήρια και στις αγορές ομολόγων της Ευρώπης

.

Ένα δεύτερο «χτύπημα», με στόχο τον προεκλογικό εκφοβισμό και εκβιασμό των Ελλήνων, ήταν η επαναφορά της Ελλάδας στο προσκήνιο – στο μάτι του κυκλώνα δηλαδή, με διάφορα παρελθοντικά και μελλοντικά σενάρια εξόδου της από την Ευρωζώνη. Το «τρίτο και φαρμακερό» προκλήθηκε από την ίδια την κυβέρνηση – η οποία αναφέρθηκε ανόητα σε αναδρομική φορολόγηση των ομολόγων, αποσύροντας στη συνέχεια, πολύ αργά όμως, τις δηλώσεις της.

Όφειλε βέβαια να γνωρίζει ο «σοσιαλιστής» πρόεδρος πως οι Πολίτες δεν εκβιάζονται – ενώ η αποχώρηση του από την κυβέρνηση δεν είναι σε καμία περίπτωση το τέλος του κόσμου. Άλλωστε οι ευθύνες του για όλα όσα έχουν συμβεί είναι ίσως πολύ μεγαλύτερες, από αυτές του Εφιάλτη του Καστελλόριζου – αφού αυτός συμφώνησε με τις εγκληματικές προϋποθέσεις που απαιτούνταν για το PSI (αγγλικό δίκαιο, απώλεια της εθνικής κυριαρχίας κλπ.), αυτός το δρομολόγησε, αυτός «υπεξαίρεσε» τη θέση του προέδρου της παράταξης του, απορρίπτοντας το προτεινόμενο δημοψήφισμα και αυτός έκανε τόσα πολλά άλλα, τα οποία είναι αδύνατον να περιγράψει κανείς μέσα σε λίγες γραμμές.

Επομένως, δεν θα αποτελέσει κανένα πρόβλημα για τη χώρα η αποχώρηση του – αντίθετα μάλιστα, θα είναι ευχής έργο, πόσο μάλλον εάν δεν τον ακολουθήσει κανένας βουλευτής του. Άλλωστε έχουμε την άποψη πως άδικα και «κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια», τους κατηγορεί έμμεσα για «πολιτικό τυχοδιωκτισμό» – ισχυριζόμενος πως εάν το κόμμα του δεν πάρει αρκετές ψήφους, θα το εγκαταλείψουν.

Πως θα συμπεριφερθούν δηλαδή όπως «τα ποντίκια στο πλοίο που βουλιάζει» – σκεφτόμενοι με απόλυτη ιδιοτέλεια, αδιαφορώντας για την πατρίδα τους και ενδιαφερόμενοι μόνο για τη δική τους καριέρα. Εάν ο αρχηγός σκέφτεται με αυτόν τον τρόπο για την ομάδα του, είναι καλύτερα να αποχωρεί το συντομότερο δυνατόν – αφού είναι πια επικίνδυνος.

Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα θα τα καταφέρει – με την καλύτερη λύση να είναι μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αποτελούμενη από τις δύο ισχυρότερες πολιτικές παρατάξεις. Το ζητούμενο σε δύσκολες εποχές, όπως η σημερινή, είναι η πολιτική συναίνεση – επειδή κανένα κόμμα δεν μπορεί από μόνο του να αντισταθεί στις πιέσεις των αγορών και της Γερμανίας.

Οφείλουν λοιπόν τουλάχιστον τα δύο μεγάλα κόμματα, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να κυβερνήσουν από κοινού τη χώρα, χωρίς να μεσολαβήσει καμία πολιτική αστάθεια, να σκεφθούν την πατρίδα τους και τους Έλληνες Πολίτες – κατανοώντας, έστω την ύστατη στιγμή, πως η Πολιτική δεν είναι επάγγελμα, αλλά λειτούργημα. Είναι άλλωστε άδικο να «καίγονται» τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων και της χώρας τους, στο« βωμό της μισαλλοδοξίας και της πολιτικής πόλωσης» – καθώς επίσης να καταστρέφονται οι προοπτικές των επομένων γενεών, από έναν καινούργιο Εφιάλτη και εχθρό της Ελλάδας.

Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, εάν επικρατήσει η κοινή λογική και η συναίνεση, αφενός μεν θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις της απολύτως απαραίτητης εκδίωξης του ΔΝΤ, αφετέρου η πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη Ελλάδα θα απογειωθεί κυριολεκτικά – κατακτώντας επιτέλους τη θέση που της ανήκει.

.

Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr

Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */