Τραπεζικό ολοκαύτωμα

Η ΕΚΤ

Για την κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή αφού, μέσω του συστήματος διακανονισμού πληρωμών (Target II), έχει δώσει ειδικά δάνεια (LTROs – γράφημα), έναντι αμφιλεγόμενων εγγυήσεων στις αδύναμες τράπεζες των χωρών του νότου – με στόχο κυρίως τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων των χωρών τους (αγορά ομολόγων του δημοσίου).

.

.

Τα δάνεια αυτά υπολογίζεται πως ξεπερνούν τα 600 δις € – ενώ, εάν τυχόν χρεοκοπήσουν κάποιες τράπεζες, θα πρέπει να προβεί επίσης η ΕΚΤ σε αποσβέσεις. Διασώζοντας λοιπόν τις τράπεζες, διασώζει ουσιαστικά τον εαυτό της – οπότε είναι υποχρεωμένη να το κάνει.

Τέλος, ο όγκος ολόκληρου του τραπεζικού συστήματος της ΕΕ υπολογίζεται στα 66 τρις $ – οπότε είναι τετραπλάσιος σχεδόν του ΑΕΠ της, όταν στις Η.Π.Α. αντιστοιχεί με ένα περίπου ετήσιο ΑΕΠ. Προφανώς οι αμερικανικές τράπεζες έμαθαν από τα λάθη τους στο παρελθόν – ενώ οι ευρωπαϊκές πρόκειται να μάθουν.

.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ο ρυθμός ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες μειώνεται – ενώ αυξάνονται οι πολιτικές αβεβαιότητες σε πολλές από αυτές, ιδίως ενόψει των διαδοχικών εκλογών το 2014, στις κυριότερες από αυτές (Τουρκία, Βραζιλία κοκ.).

Εάν συμβεί το μοιραίο, τότε τα ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία είναι σχεδόν στο σύνολο τους υπερχρεωμένα, δεν θα μπορέσουν να διασώσουν όλες τις τράπεζες τους – οι οποίες, μετά την κρίση του 2008, διαθέτουν ίδια κεφάλαια ίσα μόλις με το 3,8% του συνόλου των ισολογισμών τους (έναντι 7,7% των αμερικανικών). Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται πόσο κόστισαν στις χώρες της Ευρώπης η ανακεφαλαιοποίηση, καθώς επίσης οι εγγυήσεις των τραπεζών (έως το 2011).

.

.

Περαιτέρω, εάν υπολογίσουμε και το υπερβολικά διογκωμένο σκιώδες τραπεζικό σύστημα, τις θυγατρικές δηλαδή των τραπεζών, καθώς επίσης τα Hedge Fund, στα οποία είναι τοποθετημένες, τότε ο όγκος των ισολογισμών τους αυξάνεται ακόμη περισσότερο – κατά 21 τρις $.

Απλά και μόνο λοιπόν το τεράστιο μέγεθος των ισολογισμών των ευρωπαϊκών τραπεζών εγγυάται τις συνεχείς κρίσεις – ενώ πολλές από αυτές δεν διαθέτουν πια ένα λειτουργικό επιχειρησιακό μοντέλο.

Για παράδειγμα, οι ισπανικές τράπεζες είχαν στηριχθεί σχεδόν εξ ολοκλήρου στην αγορά ακινήτων – η οποία κατέρρευσε, με αποτέλεσμα να χάσουν τον ισχυρότερο πυλώνα της ανάπτυξης, καθώς επίσης της κερδοφορίας τους. Εάν χαθεί και ο δεύτερος πυλώνας, τα δάνεια προς τη Λατινική Αμερική, θα δυσκολευθούν πολύ να αποφύγουν τη χρεοκοπία – παρασέρνοντας πολλές άλλες τράπεζες στην καταστροφή.

Το ίδιο ισχύει και για τη Μ. Βρετανία, στην οποία ελλοχεύει μία τραπεζική βόμβα μεγατόνων – με τράπεζες όπως η HSBC, η RBS, καθώς επίσης η Lloyds να βρίσκονται στα όρια της χρεοκοπίας. Μόνο η HSBC χρειάζεται νέα κεφάλαια ύψους 111 δις $, σύμφωνα με μία μελέτη του ανεξάρτητου Ινστιτούτου του Χονγκ Κονγκ «Forensic Asia» – ένα ποσόν που πολύ δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί σήμερα, όπου η έκθεση των βρετανικών τραπεζών στο χώρο της Ασίας/Ειρηνικού φτάνει στο 1 τρις $.

.

Πρόσθετη Είδηση:

Σύμφωνα με διάφορες αναφορές, η Ουκρανία χρειάζεται 35 δις € (2014-2015) για να μην χρεοκοπήσει – ενώ ενοχοποιείται για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος (8-10 δις € κατά τη Γερμανία, «μόλις» 500 εκ. κατά το Forbes) ο πρώην πρόεδρος της, ο οποίος λέγεται πως έχει καταθέσεις στην Ελβετία, στην Αυστρία, στο Λιχτενστάιν ή στην Κύπρο, όπως αρκετοί άλλοι Ουκρανοί ολιγάρχες.

Η ιδιωτική ουκρανική τράπεζα «Commercial Bank» έχει ήδη από το 1999 κατάστημα στην Κύπρο, με υποκαταστήματα στις τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις του νησιού. Τα περισσότερα χρήματα όμως βρίσκονται σε επιχειρηματικούς λογαριασμούς – όπου κανένας δεν γνωρίζει πόσες ουκρανικές επιχειρήσεις υπάρχουν, μεταξύ των 300.000 ξένων εταιρειών που έχουν την έδρα τους στην Κύπρο.

Εν τούτοις, ορισμένα Γερμανικά ΜΜΕ ισχυρίζονται πως τα περισσότερα ουκρανικά, μαύρα χρήματα είναι στην Κύπρο – επιδιώκοντας ενδεχομένως έναν ακόμη εκβιασμό του νησιού (ανάλυση), ένα επόμενο δολοφονικό χτύπημα ή και τα δύο.