Τραπεζικό ολοκαύτωμα – The Analyst

Τραπεζικό ολοκαύτωμα

Email this page.
Yellen

Ολόκληρος ο χρηματοπιστωτικός κλάδος κρέμεται από τα χείλη των κεντρικών τραπεζιτών της ΕΚΤ και της Fed, ελπίζοντας πως θα αποφευχθεί το σπάσιμο της φούσκας των αναπτυσσομένων οικονομιών – ενώ διεξάγεται παράλληλα η μάχη της Ελλάδας, εναντίον της Τρόικας

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Η κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από την Τράπεζα της Ελλάδος, επιμένει πως οι τράπεζες χρειάζονται μόνο 5-6 δις € νέα κεφάλαια, επικαλούμενη την έκθεση της «Μαύρης Πέτρας» (Black Rock) – ενώ η Τρόικα ισχυρίζεται πως οι ανάγκες των ελληνικών τραπεζών ξεπερνούν τα 20 δις € τα οποία, εάν προστεθούν στα 28 δις € που έχουν ήδη δοθεί, θα φτάσουν στα 48 δις € που προβλεπόταν από την αρχή.

Σύμφωνα με μία από τις πολλές εκδοχές, η κυβέρνηση θέλει να χρησιμοποιήσει τα χρήματα που θα περίσσευαν, για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού της χώρας, αδιαφορώντας για τις ανάγκες των τραπεζών – οι οποίες ουσιαστικά δεν ανήκουν πλέον στην Ελλάδα. Αντίθετα, η Τρόικα θέλει να δοθούν στις τράπεζες «της», αφού έτσι θα ολοκληρωθεί η κατάληψη του κυκλοφοριακού συστήματος της ελληνικής οικονομίας – οπότε η πλήρης υποδούλωση της Ελλάδας.

Ανεξάρτητα από αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα, η Ιταλία προσπαθεί να κρύψει τα δικά της τραπεζικά προβλήματα «κάτω από το χαλί» – βοηθούμενη ενδεχομένως από τη Γαλλία η οποία, σε περίπτωση κατάρρευσης του ιταλικού τραπεζικού συστήματος, θα αντιμετώπιζε τεράστια προβλήματα (επειδή οι τράπεζες της έχουν εκτεθεί σε μεγάλο βαθμό στην Ιταλία).

Την ίδια στιγμή, ολόκληρος ο ευρωπαϊκός χρηματοπιστωτικός κλάδος, ο οποίος έχει δανείσει με πολύ μεγάλα ποσά τις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες με χαμηλά επιτόκια, έχοντας δημιουργήσει μία τεράστια πιστωτική φούσκα, τρέμει από το φόβο του – πόσο μάλλον αφού είναι υπερδιογκωμένος, έχοντας πολύ μεγαλύτερο μέγεθος από το ΑΕΠ της Ένωσης. Έχει δε αποθέσει όλες τις ελπίδες του στην ΕΚΤ – επομένως στη Fed, η οποία είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού.

Περαιτέρω η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), η οποία διαχειρίζεται μέρος των συναλλαγματικών αποθεμάτων των κεντρικών τραπεζών του πλανήτη (είχε προειδοποιήσει για την κρίση του 2008), «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου» – με την πρόσφατη μελέτη της (Φεβρουάριος 2014), σύμφωνα με την οποία κινδυνεύει να εκραγεί η πιστωτική φούσκα στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, οδηγώντας σε κραχ το παγκόσμιο σύστημα.

Κατά την BIS, τα χρέη των αναδυομένων χωρών έχουν σχεδόν διπλασιαστεί σε σχέση με το 2008 – φτάνοντας στα 9,1 τρις $. Η Ευρώπη έχει δανείσει στις συγκεκριμένες χώρες 3,4 τρις $, ευρισκόμενη στην πρώτη θέση παγκοσμίως – ενώ, εάν συνυπολογίσει κανείς τα δάνεια στους «κεφαλαιακούς κόμβους» της Σιγκαπούρης, του Χονγκ Κονγκ και του Παναμά, φτάνει στα 4,109 τρις $. Το ποσόν αυτό είναι τετραπλάσιο από το αντίστοιχο των αμερικανικών τραπεζών – με επικίνδυνο ενδεχόμενο να βρεθεί αντιμέτωπη η Ευρώπη με μία δεύτερη τραπεζική κρίση, πριν ακόμη αντιμετωπισθεί η πρώτη (2008, Subprime).

Μόνο οι έξι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες είναι εκτεθειμένες στις αναδυόμενες οικονομίες με 1,7 τρις $, σύμφωνα με την Deutsche Bank – οπότε, εάν συνέβαινε το μοιραίο, δεν θα κατάφερναν να αποφύγουν τη χρεοκοπία ή, εναλλακτικά, τη «διάσωση» τους από τους φορολογουμένους Πολίτες.

Ακριβώς για το λόγο αυτό προετοιμάζονται σχέδια δήμευσης των καταθέσεων πανευρωπαϊκά, της τάξης του 10%, παράλληλα με περιορισμούς αναλήψεων – έτσι ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιήσει η Ευρωζώνη περίπου 500 δις € καταθέσεις, για να καλύψει τις πιθανές τραπεζικές ανάγκες που θα παρουσιαστούν.

Περαιτέρω, με το κραχ των συναλλαγματικών ισοτιμιών στις αναδυόμενες οικονομίες το τελευταίο χρονικό διάστημα, η κρίση μόλις ξεκίνησε. Ειδικότερα, με βάση την ιστορική εμπειρία, η συναλλαγματική κρίση οδηγεί σε υψηλό πληθωρισμό – όπου η καταπολέμηση του, μέσω της αύξησης των βασικών επιτοκίων, «εκβάλλει» σε μία πιστωτική κρίση που προκαλεί με τη σειρά της κρίση στην πραγματική οικονομία, με αποτέλεσμα την ύφεση (μείωση του ΑΕΠ, χρεοκοπίες, ανεργία κοκ.).

Εάν δε συνειδητοποιήσει κανείς ότι, το 50% του ρυθμού ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας οφείλεται στις αναδυόμενες οικονομίες, θα κατανοήσει το μέγεθος του προβλήματος για τον πλανήτη – αν και σπάνια ήταν τόσο αισιόδοξοι όσο σήμερα οι αναλυτές, προβλέποντας ότι τα χρηματιστήρια στις ανεπτυγμένες οικονομίες, λόγω της αύξησης της ποσότητας χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες, θα καταγράψουν νέα ρεκόρ!

Βέβαια, μέχρι στιγμής η κρίση στις αναδυόμενες οικονομίες επηρέασε τα δικά τους χρηματιστήρια – από τα οποία παρατηρήθηκαν εκροές 20 δις $ από τις αρχές του έτους, έναντι 15 δις $ για ολόκληρο το 2013. Κυρίως δε τις πέντε πιο εύθραυστες χώρες (Fragile Five), όπως χαρακτηρίζονται η Τουρκία, η Βραζιλία, η Ινδία, η Ινδονησία και η Ν. Αφρική – λόγω των ελλειμμάτων των ισοζυγίων εξωτερικών συναλλαγών τους, τα οποία τις καθιστούν ευάλωτες στις εκροές συναλλάγματος.

Αντίθετα, η αγορές ομολόγων παρέμειναν ανεπηρέαστες – αν και πολλοί θεωρούν πως πρόκειται για την ηρεμία που επικρατεί πριν την καταιγίδα, ιδιαίτερα επειδή τόσο η Ρωσία, όσο και η Βραζιλία, απέσυραν τις δημοπρασίες ομολόγων που είχαν προαναγγείλει, λόγω των δυσκολιών που προέκυψαν.

Ολοκληρώνοντας, ειδικά το τραπεζικό σύστημα των χωρών της περιφέρειας της Ευρωζώνης υποφέρει από επισφάλειες, της τάξης των 2 τρις € – κυρίως δε η Πορτογαλία και η Ισπανία, λόγω των δανείων που έχουν δώσει στη λατινική Αμερική. Εκτός αυτού, το 15% του τζίρου των πορτογαλικών επιχειρήσεων, καθώς επίσης το 33% των ισπανικών επιτυγχάνεται στη Λατινική Αμερική – ενώ μόνο οι δύο ισπανικές τράπεζες, η Santander και η BBVA, έχουν εκεί ανοιχτές απαιτήσεις ύψους 484 δις $.

.

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΤΕΚΙΛΑΣ 

Η σημερινή κατάσταση θυμίζει σε πολλούς την εποχή πριν από την κρίση της Τεκίλας το 1994 – την οποία πυροδότησε τότε, όπως και σήμερα, η Fed. Εκείνη την εποχή, η αφορμή ήταν η αύξηση των επιτοκίων εκ μέρους της Fed, ενώ σήμερα είναι ο σταδιακός περιορισμός της ρευστότητας (QE).

Η κρίση της Τεκίλας ξεκίνησε στο Μεξικό, στο οποίο ήταν εκτεθειμένες κυρίως οι αμερικανικές τράπεζες – η κατάρρευση και η χρεοκοπία των οποίων αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή, με τη βοήθεια των συντονισμένων ενεργειών της κυβέρνησης των Η.Π.Α. και του ΔΝΤ.

Σήμερα είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες στη θέση των αμερικανικών τότε, αφού αυτές είναι κυρίως εκτεθειμένες στις αναδυόμενες οικονομίες – όπου, με βάση την εμπειρία από ανάλογες κρίσεις του παρελθόντος, οι «αποσβέσεις» (διαγραφές) επισφαλειών φτάνουν ακόμη και στο 40% των ανοιχτών δανείων.

Μία «πρόγευση» του τι θα μπορούσε να συμβεί παρέχεται από την αυστριακή «Erste Bank», η οποία υποχρεώθηκε σε μεγάλες αποσβέσεις στη Ρουμανία και στην Κροατία – με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε καθαρές ζημίες ισολογισμού (2013), ύψους 350 εκ. €.

Συνολικά οι απαιτήσεις των αυστριακών τραπεζών στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ανέρχονται σε 233 δις $ – πάνω από το 50% του ΑΕΠ της χώρας (περί τα 400 δις $) – ενώ η Black Rock θεωρεί την Ανατολική Ευρώπη ως το επίκεντρο ενός μεγάλου χρηματοπιστωτικού σεισμού, ο οποίος θα μπορούσε να γίνει αισθητός ακόμη και στη Γερμανία.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×