Από τις υπόλοιπες επικίνδυνες χώρες, η Κίνα, η Κορέα και η Ρωσία έχουν πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τους, καθώς επίσης ισχυρά συναλλαγματικά αποθέματα, για την κάλυψη των εξωτερικών χρεών τους.
Η Βραζιλία έχει επίσης αρκετά συναλλαγματικά αποθέματα για την εξυπηρέτηση του βραχυπρόθεσμου δανεισμού της – ενώ το Μεξικό και η Πολωνία πολύ μικρά ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών, καθώς επίσης σχετικά υγιή συναλλαγματικά αποθέματα. Όσον αφορά βέβαια την Αργεντινή, είναι καλύτερα να την ξεχάσει κανείς – αφού θεωρείται ήδη χρεοκοπημένη.
Η ενέργειες όμως της κεντρικής τράπεζας της Τουρκίας, στην οποία υπενθυμίζουμε πως είναι εξαιρετικά εκτεθειμένες οι ελληνικές τράπεζες με το 5% του ενεργητικού τους (οι επόμενες, οι γερμανικές και οι γαλλικές, μόλις με το 0,7%), θα δημιουργήσουν πολύ μεγάλα προβλήματα στις υπόλοιπες αναπτυσσόμενες οικονομίες – οι οποίες είτε θα μιμηθούν την αύξηση των επιτοκίων της Τουρκίας, είτε θα υποστούν μία μαζικότερη εκροή κεφαλαίων που θα εντείνει την υποτίμηση των νομισμάτων τους (εκτός εάν η Fed δεν μειώσει τα πακέτα ρευστότητας).
Επί πλέον, θα δημιουργήσει μεγάλες υποψίες στους διεθνείς κερδοσκόπους, οι οποίοι θα σκεφθούν ενδεχομένως πως στην Τουρκία ελλοχεύουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα, από αυτά που φαντάζονται – οπότε θα επιλέξουν την έξοδο τους, για λόγους ασφαλείας.
Πόσο μάλλον με την Ευρώπη σε ύφεση (κανένας δεν μπορεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι θα αναπτυχθεί η Ευρωζώνη με ρυθμό της τάξης του 2%, όταν σε όλες τις χώρες της, με εξαίρεση τη Γερμανία, οι μισθοί είτε παραμένουν χαμηλοί, είτε μειώνονται – γνωρίζοντας πως οι τιμές ακολουθούν την εξέλιξη των μισθών), γεγονός που σημαίνει πως η Τουρκία θα δεχθεί ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις στο ισοζύγιο της.
Εν τούτοις, οι αντιδράσεις των διεθνών αγορών ήταν εξαιρετικά θετικές – αφού όλοι οι δείκτες των χρηματιστηρίων αυξήθηκαν αμέσως μετά την απόφαση της κεντρικής τράπεζας της Τουρκίας. Η φούσκα λοιπόν συνεχίζει να διογκώνεται με καταιγιστικούς ρυθμούς, ενώ θα βοηθηθεί επί πλέον, εάν η Fed αποφασίσει να μην μειώσει τα πακέτα στήριξης – όπως περιμένουν οι περισσότεροι.
Την ίδια στιγμή, η φούσκα των ακινήτων στην Κίνα (διάγραμμα) αυξάνεται συνεχώς – επειδή η μεσαία και η υψηλότερη εισοδηματική τάξη τοποθετεί τα χρήματα της στα ακίνητα, αποσύροντας τα από το χρηματιστήριο. Λόγω του ότι δε οι τιμές είναι τόσο ακριβές, ώστε να απαιτούνται οι μισθοί μίας ολόκληρης ζωής για την αγορά μίας κατοικίας, οι Κινέζοι χαρακτηρίζονται ήδη ως «σκλάβοι ακινήτων» (housing slaves).
.
.
Ολοκληρώνοντας, το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται σε όλες σχεδόν τις χώρες του πλανήτη – στις Η.Π.Α. δε και όχι μόνο, με ρυθμό υψηλότερο της αύξησης του ΑΕΠ (διάγραμμα). Αργά ή γρήγορα λοιπόν, η μοναδική δυνατότητα αντιμετώπισης του θα είναι οι μαζικές διαγραφές – όπως στο παράδειγμα της Μεσοποταμίας στο παρελθόν.
.
(*Πατήστε στο διάγραμμα για μεγέθυνση)
.
Εναλλακτικές δυνατότητες παραμένουν η δήμευση των περιουσιακών στοιχείων των ιδιωτών, καθώς επίσης η διενέργεια πολέμων – κάτι που όμως δεν συμβαδίζει με τη σημερινή εξέλιξη των ανθρώπων. Εν τούτοις το μεγάλο παιχνίδι στο παγκόσμιο «καζίνο», η αύξηση των χρηματιστηριακών δεικτών δηλαδή, παρά την αντίθετη εξέλιξη της πραγματικής οικονομίας, έχει ημερομηνία λήξης – η οποία πλησιάζει με γρήγορους ρυθμούς.
