Η ΕΛΛΑΔΑ
Στην Ελλάδα τώρα, η οικονομική κατάσταση της οποίας είναι μάλλον χειρότερη από αυτήν των Η.Π.Α., αν και με πολλές ομοιότητες, ακούσαμε έκπληκτοι τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει ακόμη μία φορά πως «το εμπορικό έλλειμμα έχει ισοσκελισθεί».
Επειδή θεωρούμε πως ο πρωθυπουργός ο οποίος έχει σπουδάσει οικονομικά, είναι αδύνατον να ανακοινώνει ανακριβή στοιχεία, παραθέτουμε το κατωτέρω διάγραμμα, από το οποίο φαίνεται πως το εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας δεν είναι ισοσκελισμένο – δεν ήταν άλλωστε ποτέ, εκτός εάν το διάγραμμα δεν είναι σωστό:
.
Ισοζύγιο τρεχουσών-συναλλαγών της Ελλάδας.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Πάντως, εάν ήταν πράγματι ισοσκελισμένο, τότε η Ελλάδα θα είχε μεγάλες ελπίδες εξόδου από την κρίση – αφού θα σήμαινε, μεταξύ άλλων, πως ο παραγωγικός της ιστός αποκαταστάθηκε πλήρως. Εν τούτοις, μάλλον δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο – ενώ ο πρωθυπουργός είπε μία δεύτερη, πολύ πιο τρομακτική ανακρίβεια, ισχυριζόμενος πως η ανταγωνιστικότητα της πατρίδας μας αυξήθηκε.
Στα πλαίσια αυτά υπενθυμίζουμε (ανάλυση) την «πραγματική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία» του «ελληνικού ευρώ», σε σχέση με τα υπόλοιπα ευρώ – αφού, με τη βοήθεια της, «καταρρέει» εντελώς ο μύθος της αύξησης της ανταγωνιστικότητας της χώρας μας.
Στο διάγραμμα που ακολουθεί, το οποίο καταρτίσθηκε από ένα οικονομολόγο με τη βοήθεια στοιχείων της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), συγκρίνονται ορισμένες χώρες, σε σχέση με την εξέλιξη των πραγματικών, σταθμισμένων συναλλαγματικών ισοτιμιών των νομισμάτων τους (REER – Real Effective Exchange Rate) – όπου 100 ο Ιανουάριος του 2008.
.
Σύγκριση ορισμένων χωρών, σε σχέση με την εξέλιξη των πραγματικών, σταθμισμένων συναλλαγματικών ισοτιμιών των νομισμάτων τους (REER – Real Effective Exchange Rate) – όπου 100 ο Ιανουάριος του 2008
.
Όπως τεκμηριώνεται από το παραπάνω διάγραμμα, η πραγματική ισοτιμία του ελληνικού ευρώ, δεν άλλαξε ουσιαστικά καθόλου – αφού διαμορφώθηκε τον Ιούλιο του 2013 στο 99,6 έναντι 100 του Ιανουαρίου του 2008.
Αυτό σημαίνει πως, παρά το ότι τόσο οι μισθοί, όσο και το κόστος παραγωγής μειώθηκαν αρκετά στην Ελλάδα, οπότε θα έπρεπε να αυξηθεί αισθητά η ανταγωνιστικότητα της, δεν υπήρξε καμία συγκριτική καλυτέρευση – ενώ σε άλλες χώρες ο δείκτης REER μειώθηκε, οπότε αυξήθηκε η ανταγωνιστικότητα τους (αν και φαίνεται να αυξάνεται ο δείκτης, οπότε να μειώνεται η ανταγωνιστικότητα τους, μετά το 2012).
Επομένως, η πολύκροτη «εσωτερική υποτίμηση», με βάση την οποία θα αυξανόταν δήθεν η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας, απέτυχε παταγωδώς, Κατ’ επέκταση, οι αιματηρές θυσίες των εργαζομένων ήταν περιττές – αφού δεν προσέφεραν απολύτως τίποτα στην ελληνική οικονομία, παρά το ότι καταδίκασαν χιλιάδες ανθρώπους στην πείνα και στην εξαθλίωση.
.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τα οικονομικά προβλήματα δεν λύνονται ούτε με την απόκρυψη τους, με το να τα σπρώχνει κανείς κάτω από το χαλί δηλαδή, όπως συμβαίνει στις Η.Π.Α., ούτε με ηχηρά ψέματα – όπως φαίνεται ότι επιδιώκει η ελληνική κυβέρνηση, συνειδητά ή μη. Αντίθετα, απαιτείται ειλικρίνεια, ρεαλισμός και σοβαρότητα, έτσι ώστε να επιλεχθούν οι σωστές λύσεις, πριν είναι ακόμη πολύ αργά.
Πόσο μάλλον όταν κατά την άποψη πολλών, είμαστε μάρτυρες όχι απλώς μίας προσωρινής παγκόσμιας κρίσης και μίας προβληματικής ανάπτυξης, φαινομένων που ίσως επιδεινώνονται λόγω των λανθασμένων πολιτικών που έχουν επιλεχθεί, αλλά συμπτωμάτων μίας μόνιμης απώλειας σε δυναμικότητα, η οποία πρέπει να αναμένουμε ότι θα συνεχισθεί – αποτελώντας ενδεχομένως το κυρίαρχο θέμα των τελευταίων σκηνών του άκρατου νεοφιλελευθερισμού.
