Η ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ – The Analyst

Η ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ

Email this page.
Όσον αφορά τη μετάνοια του ΔΝΤ, δεν έχουμε καμία αμφιβολία σχετικά με το ότι, πρόκειται για ένα ακόμη βρώμικο παιχνίδι του – μετά τη χρησιμοποίηση της Ελλάδας ως Δούρειου Ίππου, με στόχο την εισβολή των Η.Π.Α. στην Ευρωζώνη (υστερόγραφο)
.

Το ΔΝΤ συμπεριφέρεται όπως ένας χειρουργός, ο οποίος ακρωτηριάζει το πόδι ενός ασθενούς του, απλά και μόνο επειδή διαπιστώνει μία μελανιά από ένα χτύπημα. 

Αντιμέτωπο με τα τεράστια λάθη του στην περίπτωση της Ελλάδας (εάν μπορεί να τα χαρακτηρίσει κανείς ως λάθη, αφού ήταν ασφαλώς σκόπιμα), ο χειρουργός του παραδείγματος μας προσπαθεί να ενοχοποιήσει αποκλειστικά και μόνο το «συνένοχο» του. Τον αναισθησιολόγο δηλαδή (την τότε κυβέρνηση), επιμένοντας όμως σχετικά με το ότι, ο ακρωτηριασμός ήταν απαραίτητος – αν και αποδέχεται πως επρόκειτο για το λάθος πόδι. 

Από την άλλη πλευρά οι υπόλοιποι χειρουργοί, η Γερμανία, η Κομισιόν και η ΕΚΤ, δεν παραδέχονται το λάθος του ΔΝΤ ισχυριζόμενοι ότι, ο ακρωτηριασμός της Ελλάδας ήταν απαραίτητος – πως η επέμβαση στο πόδι ήταν σωστή, επειδή το χτύπημα δεν ήταν δυνατόν να θεραπευθεί με άλλο τρόπο. 

Σύμφωνα με τις προγνώσεις τους, ο ασθενής θα μπορούσε μελλοντικά να τρέξει πιο γρήγορα με το ένα πόδι, παρά με δύο. Εάν δε καθυστερούσε ο ακρωτηριασμός, περιμένοντας μήπως καλυτερεύσει το χτύπημα, τότε θεωρούν πως θα ήταν απαραίτητο να γίνει μία ακόμη επέμβαση – οπότε ο ασθενής θα έχανε και το δεύτερο πόδι. 

Επιμένουν παράλληλα ότι, το σημερινό πρόβλημα, η «μόλυνση» δηλαδή και στο δεύτερο πόδι, οφείλεται στον ίδιο τον ασθενή –  ο οποίος δεν πήρε όλα τα φάρμακα και δεν ακολούθησε σωστά τις οδηγίες του χειρουργού. Επομένως, θα πρέπει να πάρει περισσότερα φάρμακα, απλά και μόνο για να επιβιώσει – ακόμη και αν κινδυνεύει να μείνει για όλη του τη ζωή στην εντατική.      

Το ερώτημα που προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση είναι ποιόν από τους δύο χειρουργούς θα επέλεγε κανείς, εάν ήταν στη θέση της Ελλάδαςέχοντας τραυματίσει το πόδι του. Τον πρώτο που αποδέχεται ότι εγχείρησε το λάθος πόδι, προσπαθώντας ίσως να πείσει για την αναγκαιότητα μίας επόμενης επέμβασης ή τον δεύτερο, ο οποίος επιμένει ότι ήταν το σωστό πόδι;”.

.

Άρθρο

Όπως φαίνεται καθαρά από το παραπάνω παράδειγμα, εάν η Ελλάδα δεν διώξει τόσο το Josef Mengele (ΔΝΤ), όσο και τους «ερασιτέχνες γιατρούς» (ΕΚΤ, Γερμανία) από την επικράτεια της, το συντομότερο δυνατόν, δεν πρόκειται να υπάρξει μέλλον. Ο μοναδικός ρεαλιστικός τρόπος δε για να το επιτύχει, αναλύεται στο κείμενο μας «Ο ελληνικός δρόμος».

Ειδικά όσον αφορά τη δήθεν «μετάνοια» του ΔΝΤ, δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία σχετικά με το ότι, πρόκειται για ένα ακόμη «βρώμικο» παιχνίδι του – αφού δεν υπάρχει πλέον κανένας, ο οποίος να μην γνωρίζει ότι, η χώρα μας χρησιμοποιήθηκε ως ο Δούρειος Ίππος, με στόχο την «επέλαση» των συνδίκων του διαβόλου στην Ευρωζώνη.

Για το θέμα αυτό έχουμε γράψει άλλωστε πολλές φορές στο παρελθόν (Σκάκι με το διάβολοΕυρώπη – το χρυσόμαλλο δέρας κλπ.) – αρκετές από αυτές πριν ακόμη από την εισβολή του ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Περαιτέρω, εάν ένας εγκληματίας μετανοεί πραγματικά, τότε «παίρνει αποστάσεις» από τις πράξεις του – τις αποκηρύσσει δηλαδή και ζητάει ειλικρινή συγνώμη από το «θύμα» του. Στην επίσημη όμως έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα (σύνδεσμος), δεν υπάρχει καμία απολύτως ειλικρινής μετάνοια.

Αντίθετα, δεν φαίνεται να έχει μάθει τίποτα από τα τραγικά λάθη του, αφού συνεχίζει να συστήνει το ίδιο δηλητηριώδες φάρμακο (φόρους κλπ.) για την καταπολέμηση της ασθένειας –  την οποία έχει επιδεινώσει, με τις ενέργειες του, σε επικίνδυνο βαθμό.

Ειδικότερα, το ΔΝΤ τάσσεται στην επίσημη έκθεση του ξανά υπέρ της συνέχισης της καταστροφικής πολιτικής λιτότητας, των χαρατσιών και της υπερβολικής φορολόγησης, παρά το ότι είναι αδύνατον να μην γνωρίζει πως η Ευρώπη αντιμετωπίζει μία μεγάλη *«ύφεση ισολογισμών» – η χώρα μας πλέον επίσης, αφού οδηγήθηκε εγκληματικά σε μία τέτοια κρίση, όπως θα αναλύσουμε σε επόμενο άρθρο μας.

Επιμένει δε στις αποκρατικοποιήσεις και παρουσιάζει τα ίδια ανόητα σενάρια με διαγράμματα, με ασκήσεις επί χάρτου καλύτερα, οι οποίες προβλέπουν «κατά το δοκούν» το μέλλον – ως συνήθως εσφαλμένα, κρίνοντας από τις εκτός τόπου και χρόνου προγνώσεις του για το 2010, το 2011, το 2012 κοκ.

Παράλληλα, θέλει να πείσει για την αναγκαιότητα μίας τρίτης διαγραφής του χρέους, όταν με τις δύο προηγούμενες χρεοκόπησαν οι τράπεζες και τα ασφαλιστικά μας ταμεία, ενώ χάθηκε εντελώς η εμπιστοσύνη στην Ελλάδα – την ίδια εποχή το δημόσιο χρέος της όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά, αντίθετα, αυξήθηκε.

Όσον αφορά τώρα τον ισχυρισμό του σχετικά με το ότι, είχε προτείνει ήδη από το 2010 τη διαγραφή μέρους του Ελληνικού χρέους οπότε, εάν είχαν ακολουθηθεί οι «συμβουλές» του, τότε:

(α) το δημόσιο χρέος μας θα είχε μειωθεί ριζικά, με αποτέλεσμα να μπορεί να εξυπηρετείται χωρίς πρόβλημα,

(β)  οι ελληνικές τράπεζες δεν θα είχαν χρεοκοπήσει – επειδή αφενός μεν είχαν υψηλή κεφαλαιακή επάρκεια (ενώ η απαιτούμενη διαγραφή θα ήταν μικρότερη), αφετέρου δεν θα υπήρχε η εκροή καταθέσεων 100 δις €, λόγω του ότι δεν θα είχε μεσολαβήσει ο φόβος εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη,

(γ) τα ελλείμματα του προϋπολογισμού θα είχαν περιορισθεί σημαντικά, λόγω των πολύ χαμηλότερων τόκων κλπ.,

ασφαλώς και έχει δίκιο – όπως επίσης σχετικά με το γεγονός ότι, η διαγραφή καθυστέρησε για να μπορέσουν να «ξεφορτωθούν» οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες τα ελληνικά ομόλογα που κατείχαν (αξίας τότε περί τα 70 δις €), κάτι που διαπιστώθηκε και στη «δολοφονία» της Κύπρου.

Εν τούτοις, το ΔΝΤ δεν αναφέρεται στις «παρενέργειες», τις οποίες θα είχε τότε η διαγραφή χρέους στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης – πόσο μάλλον όταν δεν υπήρχε ο μηχανισμός χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (EFSM, ESM), η ΕΚΤ δεν είχε υιοθετήσει το πρόγραμμα στήριξης των αγορών ομολόγων, ενώ το ίδιο ήταν απρόθυμο να αναλάβει μόνο του τη χρηματοδότηση της Ελλάδας.

Προφανώς, εάν είχε επιλεχθεί τότε η διαγραφή χρέους της Ελλάδας, θα είχε δημιουργηθεί πανικός στις αγορές ομολόγων της Ευρωζώνης, με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική κατάρρευση της – οπότε θα ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί.

Αντίθετα, εάν είχε δανειοδοτηθεί η Ελλάδα με ένα σχετικά χαμηλό ποσόν (10-20 δις €) εκ μέρους της Γερμανίας ή κάποιας άλλης χώρας, θα είχε αποφευχθεί τόσο η δική της χρεοκοπία, όσο και η κρίση χρέους της Ευρωζώνης – χωρίς να απαιτηθεί καμία διαγραφή χρέους.

Εάν στη συνέχεια είχε επιλεχθεί η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους της Ελλάδας με χαμηλά επιτόκια, όπως είχαμε τότε προτείνει, με την έννοια ότι, στην εκάστοτε λήξη ομολόγων η Ελλάδα θα λάμβανε χαμηλότοκα μακροπρόθεσμα δάνεια για την εξυπηρέτηση τους, δεν θα υπήρχε σήμερα κανένα απολύτως πρόβλημα – ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Ευρωζώνη.

Το ίδιο θα συνέβαινε εάν η ΕΚΤ είχε υιοθετήσει άμεσα ένα πρόγραμμα αγοράς ομολόγων των χωρών-μελών της – οπότε δεν θα είχε σε τέτοιο βαθμό επιδεινωθεί η κρίση στην Ισπανία, στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία κοκ.

Βέβαια, σε μία τέτοια περίπτωση, θα έμεναν μόνες τους με τα τεράστια προβλήματα τους τόσο οι Η.Π.Α., όσο και η Ιαπωνία – οπότε θα ήταν πολύ δύσκολο, εάν όχι απίθανο, να τα επιλύσουν. Ήταν λοιπόν απαραίτητο να «συρθεί στο χορό» και η Ευρωζώνη – πόσο μάλλον αφού διαφορετικά θα κατέρρεε το δολάριο, κινδυνεύοντας να χάσει το προνόμιο του να αποτελεί το σημαντικότερο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.

Επομένως, η «απώτερη σκοπιμότητα» είναι εμφανής – αφού προτάθηκε από το ΔΝΤ μία λύση για την Ελλάδα, η οποία θα ήταν θανατηφόρα για τις υπόλοιπες χώρες, οπότε ήταν απολύτως αναμενόμενο να μην υιοθετηθεί από την Ευρωζώνη: το τέλειο έγκλημα και το τέλειο άλλοθι.

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×