ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ – The Analyst

ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email
Οι κενές υποσχέσεις διευκολύνουν δυστυχώς τους Έλληνες να συνεχίσουν να πιστεύουν στον «από μηχανής Θεό», ο οποίος θα λύσει ως δια μαγείας όλα τους τα προβλήματα – επίσης, στο «χαρισματικό» ηγέτη, ο οποίος θα τους οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση
.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, η αντιξοότητα είναι ο καλύτερος δάσκαλος – αλλά τα μαθήματα της τα πληρώνει κανείς πολύ ακριβά, ενώ συχνά το όφελος που αποκτάει από αυτά δεν αξίζει την τιμή που του κόστισαν. Πολύ περισσότερο, αυτά τα μαθήματα έρχονται πολύ αργά, με αποτέλεσμα την εποχή που τα μαθαίνουμε καλά να μας είναι πια εντελώς άχρηστα. Όταν ο θάνατος ευρίσκεται ήδη στην πόρτα μας, αξίζει αλήθεια να μαθαίνουμε πως να ζούμε;» (J.J.Rousseau).

.

Άρθρο

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων εξακολουθεί να φαντασιώνεται μία εκ του ασφαλούς έξοδο από την κρίση, η οποία θα της επιτρέψει να διατηρήσει τα κεκτημένα της. Η κυβέρνηση υπόσχεται άλλωστε ότι, βιώνουμε το τελευταίο έτος της ύφεσης, ενώ θα προκύψει εντός του 2013 πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 2% του ΑΕΠ – γεγονός που επιβεβαιώνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προβλέποντας ανάπτυξη 0,6% το 2014.

Κανένας δεν αναφέρει βέβαια τι θα ακολουθήσει μετά, εάν υποθέσουμε ότι θα επαληθευθούν οι προβλέψεις – πόσο μάλλον ότανη κρίση χρέους αγγίζει πλέον τον πυρήνα της Ευρωζώνης (Ολλανδία, Βέλγιο, Φιλανδία, Αυστρία), απειλώντας να βυθίσει στην ύφεση και τη Γερμανία.

Την ίδια στιγμή, οι Η.Π.Α. δεν φαίνεται να αποκαθιστούν τις κατεστραμμένες δομές της οικονομίας τους και η Ιαπωνία «κλυδωνίζεται» επικίνδυνα – ενώ η Σιγκαπούρη, η Ταιβάν και η Ν. Κορέα εμφανίζουν όλο και ασθενέστερους ρυθμούς ανάπτυξης. Από την άλλη πλευρά, η Αυστραλία αντιμετωπίζει μία τόσο μεγάλη πτώση της βιομηχανικής παραγωγής της, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ακόμη και ως κατάρρευση.

Ειδικότερα, με τον μεγάλο κύκλο των τιμών των εμπορευμάτων να ολοκληρώνεται εντός της επομένης χρονικής περιόδου, η Αυστραλία απειλείται αφενός μεν από μία ραγδαία πτώση του ρυθμού ανάπτυξης της, αφετέρου με μαζικές απολύσεις εργαζομένων – όπως επίσης όλες οι άλλες χώρες εξαγωγής ενέργειας και πρώτων υλών (Ρωσία, Βραζιλία, Καναδάς, Ν. Αφρική κλπ.).

Περαιτέρω, η πολιτική λιτότητας στην Ευρωζώνη φαίνεται να καταστρέφει την εμπιστοσύνη των Πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα να ενισχύονται οι αντιευρωπαϊκές τάσεις εντός της – όπως τεκμηριώνεται από τον Πίνακα Ι που ακολουθεί:

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Ποσοστό πληθυσμού που δεν εμπιστεύεται τους Θεσμούς της Ευρωζώνης

Χώρα

Μάιος 2007

Νοέμβριος 2012

Πολωνία

18%

42%

Ιταλία

28%

53%

Γαλλία

41%

56%

Γερμανία

36%

59%

Μ. Βρετανία

49%

69%

Ισπανία

23%

72%

Πηγή: Ευρωβαρόμετρο

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Σύμφωνα τώρα με μία άλλη μελέτη („Economic Crisis, Quality of Work and Social Integration“ [PDF – 1.7 MB]), η συγκεκριμένη πολιτική, η οποία προκαλεί μεγάλη αύξηση της ανεργίας και μαζικές χρεοκοπίες, υποσκάπτει παράλληλα την εμπιστοσύνη των Πολιτών απέναντι στη πολιτική – το χειρότερο όλων, αυξάνει σημαντικά τον αριθμό εκείνων των ανθρώπων, οι οποίοι δεν εμπιστεύονται πλέον τη Δημοκρατία (Σχήμα Ι).

schema I

 

Στο Σχήμα Ι απεικονίζεται η σχέση της μείωσης του ΑΕΠ με την εμπιστοσύνη απέναντι στο δημοκρατικό πολίτευμα – όπου η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ισπανία και η Σλοβενία εμφανίζουν τη μεγαλύτερη πτώση, σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.

Όλα τα παραπάνω δημιουργούν μία ζοφερή εικόνα του μέλλοντος, η οποία δεν συμφωνεί καθόλου με τις προβλέψεις, σχετικά με το ότι πλησιάζει το τέλος της κρίσης. Εάν δεν συνυπολογίσουμε τις τεράστιες, θανατηφόρες ίσως ζημίες που προκαλούν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα οι καταστροφικοί χειρισμοί των κεντρικών τραπεζών των Η.Π.Α., της Ευρωζώνης και της Ιαπωνίας συντελώντας, μεταξύ άλλων, στην «αποκόλληση» της πραγματικής οικονομίας από τη χρηματιστηριακή, η παγκόσμια εικόνα γίνεται πολύ πιο καταθλιπτική.

Βέβαια, ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, μετά την τεράστια πτώση του ΑΕΠ της κατά 25% (από τα 240 δις € στα 180 δις €), η οποία κοστίζει τη μείωση των δημοσίων εσόδων της κατά περίπου 21 δις € ετήσια, καθώς επίσης μία μεγάλη αύξηση των κρατικών δαπανών λόγω της ανεργίας (ποσά που έχουν κληθεί να αναπληρώσουν οι Έλληνες με τις μειώσεις των μισθών, με τη δυσανάλογη αύξηση της φορολογίας κλπ.), η ύφεση έχει πιθανότατα ολοκληρωθεί.

Εν τούτοις, το ζητούμενο είναι η ανάπτυξη και όχι η φυσιολογική σταθεροποίηση στα κατώτατα επίπεδα – η οποία δεν πρόκειται να επιλύσει κανένα απολύτως πρόβλημα, βυθίζοντας στην απόγνωση όλο και περισσότερους Έλληνες.

Απλούστερα, η σταθεροποίηση δεν πρόκειται να αυξήσει τα δημόσια έσοδα, «καταργώντας» τους υπερβολικούς φόρους – ενώ η επιστροφή της ανεργίας στα προ της κρίσης επίπεδα, προϋποθέτει να ξεπεράσει το ΑΕΠ μας τα 240 δις € και όχι να παραμείνει απλά στο ίδιο ύψος. Το ίδιο ακριβώς απαιτεί και η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους μας – η οποία είναι εντελώς αδύνατη, εάν δεν «απογειωθεί» το ακαθάριστο εθνικό προϊόν μας.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×