Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤ
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, η ΕΚΤ θα αγοράζει ομόλογα των κρατών της Ευρωζώνης από τη δευτερογενή αγορά,μόνο υπό την προϋπόθεση της υπαγωγής τους στο μηχανισμό σταθερότητας EFSF (διευθύνων σύμβουλος ο γερμανός κ.K.Regling, πρόεδρος ο γερμανός κ. T.Wieser) η στο διάδοχο του ESM (επίσης υπό γερμανική διοίκηση). Οι κύριοι μέτοχοι του ESM, οι οποίοι κατέχουν το 77% της συμμετοχής (θα έχει κεφάλαια 700 δις €), είναι οι παρακάτω (Πίνακας ΙΙΙ):
.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Κύριοι μέτοχοι του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας – ο οποίος θα μπορούσε να εξελιχθεί στο ΔΝΤ της ΕΕ.
| Χώρα |
Ποσοστό συμμετοχής |
| Γερμανία |
27,1464 |
| Γαλλία |
20,3859 |
| Ιταλία |
17,9137 |
| Ισπανία |
11,9037 |
| Σύνολο |
77,3497 |
Πηγή: ESM
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
.
Σημείωση: Θα ήταν μάλλον δύσκολη η συμμετοχή της Ιταλίας και της Ισπανίας στο κεφάλαιο των 700 δις € (ενδεχομένως και της Γαλλίας), αφού θα απαιτούνταν 125 δις € από την πρώτη και 84 δις € από τη δεύτερη – ενώ είναι οι πρώτες υποψήφιες. Επομένως, η κυριαρχία της Γερμανίας είναι καθαρή.
Με δεδομένη την υπερχρέωση, καθώς επίσης τα υψηλά επιτόκια δανεισμού, θεωρείται πολύ πιθανή η σύντομη υπαγωγή της Ισπανίας και της Ιταλίας στο μηχανισμό.
Σε κάθε περίπτωση ο κύριος δανειστής της Ευρωζώνης, η Γερμανία δηλαδή, θα εξασφαλίζει τα χρήματα της από την ΕΚΤ – τόσο τα δάνεια στο σύστημα Target II, όσο και τα υπόλοιπα. Ενδεχομένως δε θα ανταλλάσσει τις απαιτήσεις της με περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών της (όπως ακριβώς το ΔΝΤ στις χώρες δραστηριοποίησης του, στις οποίες επεμβαίνει κυριαρχικά με σκοπό την είσπραξη των απαιτήσεων των εντολέων του), μετατρέποντας τους συγκεκριμένους «εταίρους» της σε προτεκτοράτα.
Συνεχίζοντας, τα ομόλογα που θα αγοράζει η ΕΚΤ θα έχουν διάρκεια μεταξύ ενός και τριών ετών – επίσημα για τη διατήρηση της πίεσης των μεταρρυθμίσεων (πολιτική λιτότητας) ενώ, κατά την άποψη μας, για τον περιορισμό του χρόνου αποπληρωμής της Γερμανίας. Στα πλαίσια αυτά, η «έκκληση» προς το ΔΝΤ για βοήθεια (“προσπαθούμε να επιβιβάσουμε το ΔΝΤ στο καράβι“, είπε χαρακτηριστικά ο κ. Ντράγκι), μάλλον υποδηλώνει το αντίθετο – αν και οι Η.Π.Α. είναι αδύνατον να μην το κατανοούν, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στη Γερμανία.
Στο πρόγραμμα εξαγοράς ομολόγων τώρα δεν τοποθετήθηκε ανώτατο όριο αφού, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, θα ολοκληρωθεί όταν επιτύχει τους στόχους του – ότι και αν σημαίνει αυτό. Οι αναλυτές υπολογίζουν δε ότι η ΕΚΤ θα υποχρεωθεί να διαθέσει περί τα 500 δις €, ενώ στο μέλλον θα δέχεται τυχόν ζημίες (διαγραφή, haircut) από τα ομόλογα που θα αγοράζει. Οι απώλειες βέβαια αυτές θα επιβαρύνουν τους μετόχους της – επομένως με ποσοστό 18,94% τη Γερμανία (Πίνακας IV), αντί του 100% που θα έχανε, εάν χρεοκοπούσε κάποια χώρα οφειλέτης της.
.
ΠΙΝΑΚΑΣ IV: Κύριοι μέτοχοι της ΕΚΤ (συνολικά οι 27 χώρες της ΕΕ)
| Χώρα (κεντρική τράπεζα της) |
Ποσοστό |
| Γερμανία |
18,94 |
| Μ. Βρετανία |
14,52 |
| Γαλλία |
14,22 |
| Ιταλία |
12,50 |
| Ισπανία |
8,30 |
| Λοιπές 22 χώρες της ΕΕ |
31,52 |
Πηγή: EKT
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
.
Η επίβλεψη του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης εκ μέρους της ΕΚΤ (των μεγάλων τραπεζών κυρίως, αφού ο σκοπός είναι η γερμανική κυριαρχία), συμπληρώνει ουσιαστικά το πρόγραμμα, το οποίο έγινε αποδεκτό με ενθουσιασμό από τις αγορές – όπως και όλα τα προηγούμενα, τις πρώτες ημέρες της ψήφισης τους (αν και αυτή τη φορά μεγάλο μέρος της ανόδου των χρηματιστηρίων οφείλεται στο σωστά προβλεπόμενο πληθωρισμό).
Επίσης συμπληρώνει το πάζλ του (σκιώδους) γερμανικού προγραμματισμού, ειδικά εάν θυμηθούμε τα σοφά λόγια του M.A.Rothschild: “Άφησε με ελεύθερο να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος ψηφίζει τους νόμους του”.
Φυσικά κανένας δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα συνέβαινε στην περίπτωση που κάποια μεγάλη χώρα, όπως η Ισπανία ή η Ιταλία,παρά την υπαγωγή της στο μηχανισμό, δεν θα τηρούσε το πρόγραμμα που θα της επιβαλλόταν – σκόπιμα ή από αδυναμία. Το ενδεχόμενο αυτό «συνηγορεί» στο φόβο πολλών Γερμανών, οι οποίοι είναι εναντίον των σχεδίων της καγκελαρίου – ενώ πολύ σύντομα θα εξεταστεί με προσοχή από τις αγορές, οι οποίες είναι εκ φύσεως εξαιρετικά φιλύποπτες.
.
Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Η Γερμανία, στην προσπάθεια της να υποβαθμίσει το ηθικό των πολιτών της χώρας μας, έτσι ώστε να αποδεχθούν την ηγεμονία της (η ίδια μέθοδος χρησιμοποιείται και εναντίον της Ιταλίας, οι πολίτες της οποίας δεν είναι επίσης δουλοπρεπείς), κατηγορεί την Ελλάδα μεθοδικά για φοροδιαφυγή, διαφθορά, διαπλοκή, κακοδιαχείριση, υπερχρέωση – με ορισμένα διατεταγμένα ελληνικά ΜΜΕ (τα οποία παράλληλα προάγουν τον αφελληνισμό, με τη βοήθεια της προβολής τούρκικων προπαγανδιστικών ταινιών) να χειραγωγούν σκόπιμα την κοινή γνώμη.
Στα πλαίσια αυτά, χαρακτηρίζει την πατρίδα μας συνεχώς ως χρεοκοπημένη – έτσι ώστε να καμφθούν όλες οι υγιείς αντιστάσεις. Εν τούτοις, εάν κανείς ανατρέξει στο πόσες χώρες έχουν χρεοκοπήσει από την ημέρα της ανεξαρτησίας τους (Πίνακας V), θα οδηγηθεί σε άλλα συμπεράσματα:
.
ΠΙΝΑΚΑΣ V: Χρεοκοπίες, συμπεριλαμβανομένων αναδιαρθρώσεων χρεών, από το έτος της επίσημης κήρυξης ανεξαρτησίας της εκάστοτε χώρας
| Χώρα |
Ημερομηνία Ανεξαρτησίας |
Χρεοκοπίες και ρυθμίσεις χρεών |
| Ισπανία |
1476 |
13 |
| Βενεζουέλα |
1830 |
10 |
| Βραζιλία |
1822 |
9 |
| Γερμανία |
1618 |
8 |
| Γαλλία |
943 |
8 |
| Μεξικό |
1821 |
8 |
| Αργεντινή |
1816 |
7 |
| Κολομβία |
1819 |
7 |
| Αυστρία |
1282 |
7 |
| Τουρκία |
1453 |
6 |
| Ρωσία |
1457 |
5 |
| Ελλάδα |
1829 |
5 |
| Πορτογαλία |
1139 |
3 |
| Ιταλία |
1569 |
1 |
Πηγή: Handelsblatt
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
.
Έχουμε την άποψη λοιπόν πως η αυτοκριτική δεν έχει καμία σχέση με το αυτομαστίγωμα ενώ, παρά το ότι απαιτείται αναμφίβολα η εξυγίανση της οικονομίας μας, η καταπολέμηση της διαφθοράς, η εγκατάσταση ενός κράτους δικαίου κλπ., δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μας κατακρίνει – πόσο μάλλον να μας κατηγορεί για υπερχρέωση, όταν ιστορικά ο ίδιος έχει χρεοκοπήσει περισσότερες φορές.
Οι «αναμάρτητες» χώρες, αυτές δηλαδή που δεν έχουν χρεοκοπήσει ποτέ (όπως η Μ. Βρετανία, η Σουηδία, οι Η.Π.Α. κλπ.) θα είχαν ίσως το δικαίωμα να μας «λιθοβολήσουν» – σε καμία περίπτωση όμως η Γερμανία, η οποία πτώχευσε έξι φορές, ενώ είναι υπεύθυνη τόσο για δύο παγκοσμίους πολέμους, όσο και για τα γνωστά αποτρόπαια εγκλήματα. Η προπαγάνδα και η χειραγώγηση των μαζών έχουν τα όρια τους – ενώ πολύ συχνά, όταν τα ξεπερνούν, οδηγούν στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.
.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τυχόν ανεξέλεγκτη διάλυση της Ευρωζώνης θα ήταν καταστροφική για τη Γερμανία – αφού διακινδυνεύει τα 727 δις € τουTarget II, τη συμμετοχή της στα πακέτα στήριξης (περί τα 80 δις €), τις απαιτήσεις ύψους 1,5 τρις € των τραπεζών της, καθώς επίσης τις πιστώσεις των εξαγωγικών επιχειρήσεων της: συνολικά λοιπόν πάνω από 3 τρις € ή περισσότερα από το 120% του ΑΕΠ της.
Ό ίδιος κίνδυνος, επαυξημένος κατά πολύ από το ραγδαίο περιορισμό των εξαγωγών και των πλεονασμάτων της, λόγω ανατίμησης του νομίσματος της, θα την απειλούσε εάν αποφάσιζε σήμερα να εγκαταλείψει μόνη της την Ευρωζώνη.
Η μοναδική εναλλακτική δυνατότητα της λοιπόν ήταν η (υπό τη σκιώδη εξουσία της) ενεργοποίηση της ΕΚΤ, σε συνδυασμό με τους μηχανισμούς σταθερότητας (μηχανισμούς είσπραξης επισφαλών απαιτήσεων στο μέλλον) – αφού διαφορετικά θα ήταν αδύνατον να επιβιώσει. Η κοινή γνώμη βέβαια, οι απλοί Γερμανοί Πολίτες δηλαδή, είναι αντίθετοι με τα σχέδια της καγκελαρίας, τα οποία προετοιμάζονται από τη βιομηχανική ολιγαρχία – αφού γνωρίζουν πολύ καλά πόσο υπέφεραν οι ίδιοι από μία ανάλογη κατάσταση, η οποία οδήγησε στην άνοδο του ναζισμού και στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο.
Στο παραπάνω πλαίσιο, ο στόχος της πρωσικής Γερμανίας δεν είναι άλλος από την όσο το δυνατόν γρηγορότερη είσπραξη των δανείων πάσης φύσεως, τα οποία έχει δώσει στους εταίρους της. Παράλληλα, η απεξάρτηση της οικονομίας της από τις εξαγωγές στις χώρες της Ευρωζώνης – γνωρίζοντας πολύ καλά ότι, η νομισματική ένωση θα διατηρηθεί πάρα πολύ δύσκολα, εάν δεν μετατραπεί σε δημοσιονομική και πολιτική (κάτι που πιθανολογούμε ότι δεν επιθυμεί η ελίτ που κυβερνάει τη χώρα – ενώ θεωρούμε πολύ δύσκολα εφικτό, με κριτήριο την ιστορία, τα γονίδια και τις εθνικές συνειδήσεις όλων των Ευρωπαίων).
Απώτερος στόχος της είναι πιθανόν η μετατροπή εκείνων των χωρών, οι οποίες δεν θα έχουν τη δυνατότητα να την αποπληρώσουν, σε οικονομικά προτεκτοράτα – ανταλλάσσοντας τις απαιτήσεις της με περιουσιακά τους στοιχεία, με κερδοφόρες επιχειρήσεις κλπ., κατά το πρότυπο των Η.Π.Α. και του ΔΝΤ (στην πατρίδα μας, δικαιώματα στον ήλιο, στη θάλασσα, στα πετρέλαια, στις επικοινωνίες, στις μεταφορές, στα τυχερά παιχνίδια και όπου αλλού κρίνεται σκόπιμο).
Η ξαφνική μεταστροφή της λοιπόν, όσον αφορά την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων στις χώρες εκείνες, τις οποίες θεωρεί ήδη προτεκτοράτα της (Ιρλανδία, Ελλάδα, Πορτογαλία), είναι απολύτως κατανοητή – αφού τυχόν χρεοκοπία τους, ειδικά εντός του ευρώ, αφενός μεν θα απειλούσε την Ευρωζώνη (οπότε την ίδια), αφετέρου θα αύξανε το κόστος ανασυγκρότησης/αποικιοποίησης τους, μέρος του οποίου θα επιβάρυνε την ίδια.
Εάν λοιπόν ισχύουν τα παραπάνω και δεν κάνουμε λάθος εκτιμήσεις (είναι πιθανόν και ευχόμαστε), καθώς επίσης εάν η Ελλάδα θέλει πραγματικά να παραμείνει ελεύθερη και ανεξάρτητη, συνεχίζει να μη φαίνεται πως υπάρχει άλλη λύση, εκτός από την άμεση χρεοκοπία (αναβολή πληρωμών) εντός του ευρώ – με στόχο να οδηγηθούν ελεγχόμενα όλες μαζί οι χώρες της Ευρωζώνης στην αφετηρία (1999), στην από κοινού δηλαδή έξοδο από το ευρώ, με τις ελάχιστες δυνατές ζημίες για τους Πολίτες τους και τη Δημοκρατία.
Η εναλλακτική λύση, αν και θεωρείται ουτοπική από τους περισσότερους, είναι η αλλαγή πορείας ή η μονομερής έξοδος της Γερμανίας, έτσι ώστε να ολοκληρωθεί η πολιτική ένωση της Ευρωζώνης – ισότιμων μεταξύ τους κρατών φυσικά, εντός των πλαισίων της Δημοκρατίας και χωρίς το φόβο της επιβολής του νόμου του ισχυροτέρου ή της δικτατορίας των τραπεζών.Ενδεχομένως δε η «ευρωπαϊκή συνοχή» να είναι απαραίτητη τόσο από οικονομικής, όσο και από γεωπολιτικής πλευράς, αφού καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει μόνη της, στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης, με τις Η.Π.Α., την Κίνα κλπ.
Σχετικές αναλύσεις μας: Επιστροφή στην αφετηρία, Χρυσός και νομίσματα, Η Ελλάδα της δραχμής, Ο περιπλανώμενος Ευρωθίασος, Οι εμπορικές τράπεζες, Η τράπεζα των Ελλήνων, Μέρκελ η μερκαντιλίστρια, Η τράπεζα, Τράπεζα διεθνών διακανονισμών, Fed, η κεντρική τράπεζα, Ελλάδα ώρα μηδέν, Μοιραία λάθη, θανατηφόρα, Σενάρια και στρατηγικές.
