ΕΛΛΑΔΑ, Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ – Σελίδα 2 – The Analyst

ΕΛΛΑΔΑ, Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

80 total views, 1 views today

ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΒΙΝΤΕΟ (ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ, ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ κλπ.):

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ 

Γενικά περί χρεοκοπίας, πρόσφατες χρεοκοπίες κρατών, τα στοιχήματα των κερδοσκόπων και τα βασικά οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ 

Ποιοι τομείς της οικονομίας θα επηρεασθούν από μία ενδεχόμενη χρεοκοπία, η τραπεζική κρίση, οι εισαγωγικές επιχειρήσεις, η ακίνητη περιουσία, η διεθνής εμπειρία της Αργεντινής, οι διαφορές μας, η ανάπτυξη μετά τη χρεοκοπία, ο σημερινός σκοτεινός ρόλος του ΔΝΤ και διάφορες λεπτομέρειες

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ 

Μέτρα αποφυγής της χρεοκοπίας, δείκτες χρεοκοπίας, τα προβλήματα διαφόρων κρατών της Ευρωζώνης (Ιταλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία), τα τεράστια πλεονεκτήματα της Ελλάδας, τα τραπεζικά συγκοινωνούντα δοχεία, το χρέος και οι κυβερνήσεις μας

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ 

Πως θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τη χρεοκοπία σήμερα, πληρώνοντας όλα τα χρέη μας, γιατί θα έπρεπε να μας βοηθήσει η ΕΕ με ένα σχέδιο Μάρσαλ, τα προβλήματα από την είσοδο μας στην Ευρωζώνη, η έξοδος από το κοινό νόμισμα και το έγκλημα της επιστροφής στη δραχμή (εάν δεν συνοδεύεται από διαγραφή του 90% των χρεών).

Σημείωση: Υπενθυμίζουμε εδώ μέρος από το άρθρο μας («Υποθετικό σενάριο χρεοκοπίας») όπου, εάν η Ελλάδα υιοθετούσε τη δραχμή, η υποτίμηση που αμέσως μετά θα ακολουθούσε, θα υπερδιπλασίαζε το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας, ιδιωτικό και δημόσιο – σε ιλιγγιώδη επίπεδα, τα οποία θα ξεπερνούσαν ακόμη και το 500% του ΑΕΠ της, από 265% σήμερα (η ΕΕ ευτυχώς δεν επιμένει στη δραχμή, γνωρίζοντας τον τεράστιο κίνδυνο διάλυσης της, από μία τέτοια ενέργεια).

Η επιστροφή στη δραχμή (ένα ανεύθυνο, εάν όχι εγκληματικό «σενάριο», πάντοτε κατά την υποκειμενική μας άποψη), θα απαιτούσε το ολιγοήμερο κλείσιμο των τραπεζών και την «κατάσχεση» των καταθέσεων σε ευρώ (των θυρίδων επίσης), έτσι ώστε να οδηγηθούν στην ΕΚΤ για την «εξόφληση» της ποσότητας χρήματος, η οποία έχει διατεθεί στην Ελλάδα (παράλληλα με τις τράπεζες, κλείνει συνήθως για λίγο χρονικό διάστημα και το χρηματιστήριο).

Περαιτέρω, οι καταθέτες θα προσπαθούσαν να πάρουν όλα τους τα χρήματα από τις τράπεζες όταν άνοιγαν ξανά, έστω σε δραχμές, προβλέποντας πως η αρχική υποτίμηση της τάξης του 30-50% θα ξεπερνούσε σύντομα το 80% – με καταστροφικά αποτελέσματα για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Εκτός αυτού, δεν θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν όλες οι ποσότητες των ευρωχαρτονομισμάτων, αφού εκείνοι οι Έλληνες, οι οποίοι διατηρούν μετρητά εκτός τραπεζών (στα σπίτια τους),δεν θα ήταν πρόθυμοι να τα επιστρέψουν, παρά τη νομική τους υποχρέωση (θα τα παρακρατούσαν δηλαδή παράνομα και λαθραία). Επομένως, θα δεσμευόταν οι καταθέσεις σε ευρώ της ΤτΕ στην ΕΚΤ, οπότε η Ελλάδα θα χρεωνόταν ακόμη περισσότερο.

Πρόβλημα θα ήταν και η ισοτιμία μεταξύ δραχμής και ευρώ, η οποία θα καθοριζόταν ελεύθερα από την κυβέρνηση – ειδικά όσον αφορά τα χρέη των ιδιωτών προς τις τράπεζες, αφού θα έπρεπε να εξοφλούνται με δραχμές, σε κάποια σταθερή ισοτιμία με το ευρώ. Η απόφαση του καθορισμού της ισοτιμίας, παρά το ότι θα ήταν στην ελεύθερη επιλογή της κυβέρνησης (όπως και η έξοδος της χώρας από την Ευρωζώνη, μετά από διαπραγματεύσεις που θα προϋπέθεταν μεγάλη διαγραφή χρεών), θα έπρεπε επίσης να προβλέψει το ύψος του μελλοντικού πληθωρισμού, όπως και πολλά άλλα – κάτι εξαιρετικά δύσκολο στην εφαρμογή του.

Τέλος, σε μία τέτοια περίπτωση υπάρχει φυσικά ο φόβος της απότομης λαϊκής εξέγερσης, επειδή όταν απειλείται η ατομική ιδιοκτησία, ολόκληρος ο πληθυσμός (τόσο περισσότερο προσκολλημένος στα περιουσιακά αγαθά του, όσο πιο λίγα κατέχει) βγαίνει μαζικά στους δρόμους, καταστρέφοντας ότι βρεθεί μπροστά του – ειδικά τους χώρους που «κατοικούνται» από την πολιτική εξουσία (με ενδεχόμενο επακόλουθο την ανάδειξη δικτατορικών καθεστώτων).

Έτσι λοιπόν θεωρούμε προτιμότερο το δρόμο της στάσης πληρωμών (τον οποίο ακολουθεί η διαπραγμάτευση με τους δανειστές), παραμένοντας εντός της ζώνης του Ευρώ – με μοναδική ίσως εξαίρεση τη διαγραφή του 90% των χρεών, χωρίς όμως να κινδυνεύσει η συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ 

Η παγίδα της διαγραφής χρέους, ελεγχόμενη και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, τα κλαμπ του Λονδίνου και του Παρισιού, η τεράστια «φοροδιαφυγή» των πολυεθνικών και η θυματοποίηση των Ελλήνων.

Σημείωση: Εδώ υπενθυμίζουμε ένα μέρος από το άρθρο μας («Μοιραία λάθη, θανατηφόρα»), σε σχέση με την εργασιακή εφεδρεία και τις διάφορες παροχές του δημοσίου (συντάξεις, δωρεάν νοσοκομειακή περίθαλψη κλπ.):

Όπως γράψαμε λοιπόν, ένα τρίτο μεγάλο «λάθος», το οποίο οφείλει άμεσα να διορθωθεί, είναι η μη καταγραφή των κρυφών χρεών ενός κράτους, στους Ισολογισμούς του – όπου ως τέτοια θεωρούνται οι πάσης φύσεως μελλοντικές υποχρεώσεις, τις οποίες έχει αναλάβει απέναντι στους Πολίτες του. Για παράδειγμα οι συντάξεις, οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία (ασφαλιστικό), από την στιγμή και μετά που οι πολίτες, συνταξιοδοτούμενοι,  παύουν πλέον να εργάζονται κλπ.

Αν και πολλοί πιστεύουν ότι, αυτού του είδους οι παροχές είναι δεδομένες, επειδή υπάρχουν «ικανά» αποθεματικά κεφάλαια στα ταμεία του δημοσίου, πιθανότατα θα απογοητευτούν σε μεγάλο βαθμό στο μέλλον – ειδικά στις χώρες, οι οποίες παύουν να αναπτύσσονται ή/και χρεοκοπούν.

Άλλωστε, το νέο θέμα της «εργασιακής εφεδρείας», για το οποίο ξανά η Ελλάδα «διαδραματίζει» το ρόλο πειραματόζωου (με την έννοια της μέτρησης των κοινωνικών αντιδράσεων), ευρίσκεται προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση – αφού με το συγκεκριμένο «τέχνασμα» επιδιώκεται η κατάλυση κάποιων ειδικών προνομίων, τα οποία συνοδεύουν την ηλικία της συνταξιοδότησης. Στον Πίνακα ΙΙ που ακολουθεί αναφέρονται τα συνολικά χρέη (φανερά και κρυφά) ορισμένων χωρών, για τις οποίες υφίστανται «εσωτερικές» μετρήσεις:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Φανερά και κρυφά δημόσια χρέη, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ

Χώρα

Φανερά και κρυφά δημόσια χρέη

Η.Π.Α.

659%

Μ. Βρετανία

613%

Γαλλία

347%

Γερμανία

335%

Αυστρία

258%

Ισπανία

103%

Πηγή: Bank Wegelin, Ελβετία

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Όπως συμπεραίνουμε με ευκολία από τον Πίνακα ΙΙ, υπάρχει μία ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του δυτικού συστήματος, η οποία δεν βρίσκεται τόσο στην Ευρωζώνη, όσο στη Μ. Βρετανία και, κυρίως, στις Η.Π.Α. Τόσο η Γαλλία, όσο και η Γερμανία ακολουθούν με απόσταση, ενώ η Αυστρία είναι σε καλύτερη θέση – με την Ισπανία να έχει τα μικρότερα συνολικά χρέη.

Αν και αυτά τα μεγέθη οφείλουν να αντιμετωπίζονται με μεγάλη προσοχή, επειδή βασίζονται σε εκτιμήσεις σχετικά με τη μελλοντική εξέλιξη των πληθυσμών, εν τούτοις μας προσφέρουν μία πολύ καλή εικόνα – ειδικά για τη σύγκριση των κρατών μεταξύ τους (δυστυχώς, δεν βρήκαμε τα μεγέθη της Ελλάδας).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ 

Όπως φαίνεται, η τεράστια κρίση χρέους και δανεισμού της Δύσης (ποτέ μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν τόσα συσσωρεμένα δημόσια χρέη σε καιρό ειρήνης), η οποία ξεκίνησε από τις Η.Π.Α., μεταφέρθηκε αμέσως μετά στην Ελλάδα και «διείσδυσε», έντεχνα εκ μέρους της υπερδύναμης, στην Ευρωζώνη (με τη βοήθεια του Ελληνικού Δούρειου Ίππου, καθώς επίσης του ΔΝΤ), θα αποδειχθεί πιθανότατα μεγαλύτερη από κάθε άλλη προηγούμενη (ακόμη και από τη Μεγάλη Ύφεση του 1930).

Περαιτέρω, εάν δεν διασωθεί γρήγορα η Ελλάδα, χωρίς να χρεοκοπήσει επίσημα βέβαια, τότε η κρίση θα επεκταθεί από την περιφέρεια (Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Βέλγιο κλπ.), στον πυρήνα της Ευρωζώνης – κατ’ αρχήν στη Γαλλία και μετά στη Γερμανία. Παράλληλα, θα «επιστρέψει» δριμύτερη στις Η.Π.Α. (ευρίσκεται ήδη «καθ’ οδόν»), όπου η διαφαινόμενη συνεργασία των εργατικών συνδικάτων με τις ισχυρές μειονότητες (ισπανόφωνους κλπ.), θα δημιουργήσει τεράστιες κοινωνικές αναταραχές – εν πρώτοις εναντίον της Wall Street (με μεγάλες πιθανότητες «μετανάστευσης των κεφαλαίων στην Ασία, καθώς επίσης διάλυσης της αμερικανικής «ομοσπονδίας»).

Τα πιθανά αυτά γεγονότα θα δημιουργήσουν τεράστια κοινωνικά προβλήματα στην υπό διάλυση Ευρωζώνη (εάν δεν έχει «αποσυντεθεί» μέχρι τότε), ενώ τόσο στη Γαλλία, όσο και στη Γερμανία θα «εκκολαφθούν» αντίστοιχες με τις Η.Π.Α. εξεγέρσεις των εργατικών συνδικάτων – σε συνεργασία με τις ευρωπαϊκές μειονότητες και εναντίον του χρηματοπιστωτικού συστήματος (πιθανόν με την παράλληλη δημιουργία «αντίρροπων δυνάμεων», όπως είναι για παράδειγμα τα φασιστικά και εθνικοσοσιαλιστικά «κινήματα»).

Ταυτόχρονα, θα ενταθεί η λαθρομετανάστευση από τις «πύλες» της ΕΕ (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία), αφού έχουν προηγηθεί οι εξεγέρσεις των πεινασμένων (άρθρο μας), με τελικό σημείο προορισμού την πλούσια Βόρεια Ευρώπη – παράλληλα με τη νόμιμη μετανάστευση των πολιτών της Α. Ευρώπης, οι οποίοι ήδη ευρίσκονται στα πρόθυρα της απόγνωσης, καθώς επίσης των χωρών του ευρωπαϊκού νότου.

Σε τελική ανάλυση λοιπόν, εάν δεν διασωθεί άμεσα η Ελλάδα, καθώς επίσης εάν δεν επικρατήσει η ενότητα(«αλληλεγγύη» κρατών και Ενώσεων), ολόκληρη η Δύση θα κινδυνεύσει να βυθιστεί στο χάος και στην καταστροφή, το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα καταρρεύσει ολοκληρωτικά, ενώ όλα τα κράτη θα αναγκασθούν να επιστέψουν στα εθνικά τους σύνορα και νομίσματα – σε έναν επώδυνο «προστατευτισμό» δηλαδή, αντίστοιχο με αυτόν της εποχής του ’30, ο οποίος οδήγησε τον πλανήτη μας στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Φυσικά ευχόμαστε να διαψευσθούμε εντελώς και να σταματήσει η Δύση τα μοιραία, θανατηφόρα λάθη της – να βρεθεί δηλαδή έγκαιρα η σωστή λύση για το κλιμακούμενο Ελληνικό πρόβλημα (αν και σύμφωνα με την ελβετική UBS, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει το Μάρτιο του 2012!), χωρίς να μεταλλαχθεί η χώρα μας σε προτεκτοράτο, να αντιμετωπισθεί η δυτική κρίση χρέους και δανεισμού, να μην καταρρεύσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά να «ρυθμιστεί» σωστά, να δρομολογηθεί η δημοσιονομική ένωση της Ευρωζώνης, να αντιστραφεί η πορεία παρακμής των Η.Π.Α., να μη μεσολαβήσουν απολυταρχικά καθεστώτα, καθώς επίσης να αποφευχθεί ο παγκόσμιος προστατευτισμός, έτσι ώστε να μην οδηγηθούμε ξανά στις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος.

.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.