Με δεδομένα τα βουνά των χρεών που έχουν συσσωρευτεί στη Δύση, τα οποία μεταξύ άλλων εμποδίζουν την ανάπτυξη που ουσιαστικά είναι αδύνατη χωρίς τη δημιουργία νέων χρεών, είναι πλέον φανερό πως η Ασία θα αποτελέσει το μέλλον του πλανήτη - εκτός εάν μεσολαβήσει κάποιος πόλεμος, έτσι ώστε να αποκατασταθεί η ισορροπία.
Tο εμπόριο και η βιομηχανία σπάνια ανθίζουν σε μία χώρα, εάν δεν υπάρχει ένας ορισμένος βαθμός εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη της κυβέρνησης - οπότε εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς γιατί η ελληνική οικονομία βαδίζει από το κακό στο χειρότερο.
Η Ελλάδα αποτελεί μόνο τη μικρή κορυφή ενός δυσθεώρητου παγόβουνου, έχοντας χρέη μόλις 325 δις € έναντι 135 τρις $ των G20 - ενώ η κατάσταση είναι τόσο άσχημη, ώστε να προτείνεται ακόμη και η δήμευση ιδιωτικών ακινήτων για να μη χαθεί ο έλεγχος και να μην απειληθεί η ειρήνη (ακουστικό).
Τα ακραία συστήματα που συνήθως επικρατούν στον πλανήτη δεν μπορούν να επιτύχουν ταυτόχρονα τη βασική εξασφάλιση όλων, τη δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων και την ευημερία - οπότε είτε καταρρέουν, είτε επιλέγουν τον επεκτατισμό και τον πόλεμο, για να μπορέσουν να διατηρηθούν.
Λόγω των πολλαπλών προβλημάτων της χώρας, τα οποία αντί να επιλυθούν διαιωνίζονται αυξανόμενα, δύσκολα θα καταφέρουν να επιβιώσουν - ένα ενδεχόμενο που θα οδηγούσε την Ελλάδα στο χάος, ελπίζοντας πως θα αποφευχθεί τελικά τόσο η χρεοκοπία τους, όσο και το «κούρεμα» των καταθέσεων.
Η μεγάλη περιπέτεια της εξόδου της χώρας από την ΕΕ έχει ήδη ξεκινήσει, με το χειρότερο δυνατό τρόπο - ενώ, εάν τυχόν συνοδευθεί από μία πολιτική κρίση, όπως αυτή που διαφαίνεται, το τέλος της δεν θα είναι καθόλου ευχάριστο.
Η μετατροπή των Ελλήνων σε μία άβουλη μάζα, καθώς επίσης η προετοιμασία της τελικής οικονομικής σύγκρουσης της Ρωσίας με τις Η.Π.Α. - με τη συνδρομή της Κίνας στο παρασκήνιο, η οποία διεκδικεί μαζί της την ηγεμονία του πλανήτη.
Οι Έλληνες πρέπει να πάψουν να ελπίζουν πως με μία καινούργια κυβέρνηση θα λυθούν τα προβλήματα τους - αφού, εκτός του ότι θα πρόκειται για μία πολλαπλή επανάληψη του ίδιου πειράματος των μνημονίων, όπου ως γνωστόν θεωρείται ως ο ορισμός της ανοησίας κατά τον Αϊνστάιν, οι συνθήκες είναι κατά πολύ δυσμενέστερες σήμερα.
Το ασφαλιστικό, μαζί με το χρηματοπιστωτικό σύστημα, αποτελούν τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας - ενώ, σε συνδυασμό με το τεράστιο δημόσιο χρέος, καθώς επίσης με το κόκκινο ιδιωτικό, είναι αδύνατον ποτέ να οδηγηθεί η χώρα σε πορεία ανάπτυξης.
Όταν οι κυβερνήσεις αντί να λύνουν αμέσως τα προβλήματα επιλέγουν να τα διαιωνίζουν, για να μη χάσουν τη νομή της εξουσίας, τότε τα επιδεινώνουν γεωμετρικά - όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, η οποία οδηγείται στην καταστροφή και στο χάος.
