.
Η Ελλάδα έχει ξεκάθαρα μακροοικονομικό πρόβλημα και όχι δημοσιονομικό – με την κυβέρνηση, αντί να βελτιώνει τη δημοσιονομική μας κατάσταση με την παραγωγή βιώσιμων πλεονασμάτων και βιώσιμης μείωσης του χρέους, να την επιδεινώνει συνεχώς. Το να προσπαθεί δε να τη βελτιώσει εις βάρος των Πολιτών, με την υπερφορολόγηση που έχει ισοπεδώσει τη μεσαία τάξη, έχει εξαθλιώσει τη χαμηλότερη και έχει οδηγήσει σε απόγνωση τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς επίσης με τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, είναι κάτι περισσότερο από ερασιτεχνικό και κοντόφθαλμο – ενώ διώχνει επιπλέον τους παραγωγικούς νέους μας στο εξωτερικό, επιδεινώνει το δημογραφικό, επίσης το στεγαστικό, αυξάνει το κρατικό μας χρέος που έχει υπερβεί τα 427 δις παρά το ξεπούλημα των πάντων, όταν χρεοκοπήσαμε με 299 δις, αυξάνει τα εξωτερικά μας ελλείμματα, οπότε το εξωτερικό χρέος κοκ. Τέλος, δεν είναι προφανώς βιώσιμο να αυξάνεται το πραγματικό μας ΑΕΠ κατά 20 δις από το 2019 έως το 2025 και οι φόροι επίσης κατά 20 δις – δηλαδή για κάθε 1 € ΑΕΠ, να πληρώνουμε 1 € φόρους. Είναι αδιανόητο και εγκληματικό για το μέλλον των Ελλήνων.
.
Εισήγηση
Εισαγωγικά κ. υπουργέ, οι δικές μας αντιλήψεις για την οικονομία είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, από αυτές της κυβέρνησης – όπου ενώ εμείς πιστεύουμε σταθερά στον κοινωνικό φιλελευθερισμό, η ΝΔ του Κ. Μητσοτάκη πιστεύει σε κάτι εντελώς ασαφές και ερμαφρόδιτο.
Μεταξύ άλλων, σε μία επιδοματική πολιτική σοβιετικού τύπου – όπου ενώ υπερφορολογούνται οι πάντες μέσω του πληθωριστικού φόρου, του υψηλότερου όλων των φόρων, μοιράζονται σε ορισμένους κάποια ψίχουλα ελεημοσύνης.
Επιδόματα όπως στο σημερινό νομοσχέδιο, με τα οποία δεν μπορεί κανένας να σχεδιάσει το μέλλον του, αφού δεν ξέρει εάν θα υπάρχουν και αύριο – ενώ, αντίθετα, εμείς είμαστε υπέρ της παραγωγής πλούτου με τους τρόπους που αναφέρουμε στο πρόγραμμα μας και που θα μπορεί να προσφέρει αξιοπρεπείς, σωστά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.
Δεν είναι δυνατόν να ανεχόμαστε το μέσο μισθό πλήρους και μερικής απασχόλησης στην Ελλάδα στα 1.363 € το 2025, όταν στην Κύπρο ήταν 2.500 € – ούτε το μικτό μισθό ως προς το ΑΕΠ στο 34,7% όταν στην ΕΕ είναι στο 47% ή τα επιχειρηματικά κέρδη στο 50,9% στην Ελλάδα, ενώ στην ΕΕ στο 42,1%, με στοιχεία του 2023 που θα καταθέσουμε στα πρακτικά.
Οφείλουμε πάντως να πούμε εδώ ότι, το πρόβλημα των εξευτελιστικών ελληνικών μισθών δεν είναι δημοσιονομικό, αλλά καθαρά μακροοικονομικό – όπως άλλωστε όσον αφορά το 13ο μισθό και τη 13η σύνταξη που αρνείται πεισματικά να δρομολογήσει η κυβέρνηση.
Δεν είναι δημοσιονομικό, επειδή αυτά τα χρήματα θα οδηγούνταν στο σύνολο τους στην κατανάλωση, αυξάνοντας ανάλογα το ΑΕΠ και τα δημόσια έσοδα, αφού ήδη οι Έλληνες δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες – με κριτήριο το ότι, είμαστε η μοναδική χώρα στην ΕΕ με αρνητικές αποταμιεύσεις.
Είναι μακροοικονομικό και επομένως ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής επειδή η Ελλάδα, λόγω των καρτέλ και των Ολιγοπωλίων, έχει σχεδόν διπλάσιο πληθωρισμό από την Ευρωζώνη, εις βάρος της ανταγωνιστικότητας της, η κατανάλωση είναι ήδη στο θηριώδες 87,7% του ΑΕΠ, μακράν πρωταθλήτρια κόσμου, δεν παράγει επαρκώς και έχει τεράστια εξωτερικά ελλείμματα στα ισοζύγια της – οπότε αυτές οι αυξήσεις θα προκαλούσαν την άνοδο του πληθωρισμού, την ακόμη μεγαλύτερη μείωση της ανταγωνιστικότητας μας και την κατανάλωση εισαγομένων προϊόντων, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τα ελλείμματα και το εξωτερικό χρέος.
Από την άλλη πλευρά, ειλικρινά δεν καταλαβαίνουμε τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης – όταν οι οικονομικές επιδόσεις της χώρας μας, την κατατάσσουν στις χειρότερες θέσεις της ΕΕ.
Για παράδειγμα, στο πρώτο τρίμηνο του 2026, στην αύξηση της παραγωγικότητας είμαστε στην 25η θέση – παρά το ότι σε απόλυτο μέγεθος η παραγωγικότητα μας είναι στο 54% της ΕΕ ανά εργαζόμενο και στο 43% ανά ώρα εργασίας.
Στο ρυθμό ανάπτυξης 15η παρά το ότι είμαστε η μοναδική χώρα στον πλανήτη με πραγματικό ΑΕΠ το 2025 χαμηλότερο κατά περίπου 35 δις από το 2008 – ενώ στις επενδύσεις στην 26η θέση, παρά το συσσωρευμένο τεράστιο επενδυτικό μας κενό.
Στις εξαγωγές αγαθών στην 25η θέση, στους πραγματικούς μισθούς στην τελευταία θέση, στο κόκκινο ιδιωτικό χρέος στην κορυφή του πλανήτη και στο δημόσιο χρέος στη χειρότερη θέση της ΕΕ – ενώ το πραγματικό μας ΑΕΠ από το 2019 έως το 2025 αυξήθηκε μόλις κατά 20 δις, παρά τα τεράστια κεφάλαια που είχε η ΝΔ στη διάθεση της.
Ποια ήταν αυτά τα κεφάλαια; Τα 50 δις που αύξησαν το κρατικό χρέος και τα οποία δανείσθηκε από τα ασφαλιστικά ταμεία μέσω repos σπαταλώντας τα, τα 36 δις του Ταμείου Ανάκαμψης που θα μπορούσαν να υπερδιπλασιαστούν μέσω μόχλευσης, τα ΕΣΠΑ και η ΚΑΠ – δηλαδή πάνω από 130 δις συνολικά, ενώ ακόμη και οι τράπεζες στηρίχθηκαν το 2020 για πρώτη φορά από την ΕΚΤ, αντλώντας ρευστότητα πάνω από 50 δις για τρία χρόνια, με αρνητικά επιτόκια.
Αντί λοιπόν να χρησιμοποιηθούν όλα αυτά τα κεφάλαια παραγωγικά, η κυβέρνηση τοποθέτησε την οικονομία μας στον αυτόματο πιλότο του πληθωρισμού που τη συμφέρει, παρά το ότι εξαθλιώνει τους Έλληνες – επειδή αυξάνει τα δημόσια έσοδα και μειώνει το δείκτη χρέους προς ΑΕΠ, σημειώνοντας πως στα 248 δις του ΑΕΠ του 2024, τα 44 δις προστέθηκαν από τον πληθωρισμό.
Το δημόσιο χρέος/ΑΕΠ μειώνεται βέβαια επίσης από τη ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων και των λοιπών φορέων του δημοσίου – επειδή ο δανεισμός από αυτά δεν προσμετράται στο δείκτη.
Θερμή παράκληση πάντως να μην ακούσουμε ξανά το ποίημα περί μείωσης 83 φορολογικών συντελεστών – αφού κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να μην καταλαβαίνει ότι, οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είχαν την «πολυτέλεια» του πληθωρισμού.
Πως επειδή ήταν υποχρεωμένες από τους δανειστές να αυξάνουν τα φορολογικά έσοδα, όπως άλλωστε και η ΝΔ, δεν είχαν άλλη δυνατότητα λόγω αποπληθωρισμού, δηλαδή πτώσης των τιμών, από την αύξηση των συντελεστών – ενώ για τη σημερινή έχει φροντίσει η άνοδος των τιμών, ο πληθωρισμός.
Η λύση πάντως για όλα αυτά, την οποία προτείνουμε στο πρόγραμμα μας από το 2018, καθώς επίσης με τις προγραμματικές μας δηλώσεις του 2019, είναι η αλλαγή του χρεοκοπημένου οικονομικού και ζημιογόνου τουριστικού μας μοντέλου – με τη στήριξη της εγχώριας μεταποίησης και με τη σύνδεση του τουρισμού με την εγχώρια παραγωγή, δίνοντας έμφαση στην άνοδο της τουριστικής κατά κεφαλήν δαπάνης που είναι η χαμηλότερη στην Ευρώπη και όχι στις αφίξεις.
Εν τούτοις, όλα αυτά τα χρόνια η κυβέρνηση στήριξε και στηρίζει σχεδόν κατά 80% ένα τουριστικό μοντέλο που παράγει ζημίες, εξαντλεί τις υποδομές μας και αυξάνει τις εισαγωγές, οπότε τα εξωτερικά ελλείμματα – ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας του τουρισμού, από την οποία εξαρτώνται οι μισθοί, είναι 3,8 φορές χαμηλότερη από τη μεταποίηση.
Η κυβέρνηση στήριξε και στηρίζει επίσης την κατανάλωση που έχει εκτοξευθεί στο θηριώδες 87,7% του ΑΕΠ μας, εκ των οποίων των νοικοκυριών στο 75% και στην κορυφή της ΕΕ, τις ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά, ακόμη και σε εύφορη αγροτική γη – χωρίς καν να έχει διαμορφώσει ανάλογα το δίκτυο και χωρίς να έχει μεριμνήσει για την αποθήκευση της ενέργειας τους, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο πληθωρισμός, να εκτοξεύονται οι τιμές του ηλεκτρικού κοκ.
Συμπερασματικά λοιπόν, πρόκειται ξεκάθαρα για ένα μακροοικονομικό πρόβλημα και όχι για δημοσιονομικό – με την κυβέρνηση, αντί να βελτιώνει τη δημοσιονομική μας κατάσταση με την παραγωγή βιώσιμων πλεονασμάτων και βιώσιμης μείωσης του χρέους, να την επιδεινώνει συνεχώς.
Το να προσπαθεί δε να τη βελτιώσει εις βάρος των Πολιτών, με την υπερφορολόγηση που έχει ισοπεδώσει τη μεσαία τάξη, έχει εξαθλιώσει τη χαμηλότερη και έχει οδηγήσει σε απόγνωση τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς επίσης με τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, είναι κάτι περισσότερο από ερασιτεχνικό και κοντόφθαλμο – ενώ διώχνει επιπλέον τους παραγωγικούς νέους μας στο εξωτερικό, επιδεινώνει το δημογραφικό, επίσης το στεγαστικό, αυξάνει το κρατικό μας χρέος που έχει υπερβεί τα 427 δις παρά το ξεπούλημα των πάντων, όταν χρεοκοπήσαμε με 299 δις, αυξάνει τα εξωτερικά μας ελλείμματα, οπότε το εξωτερικό χρέος κοκ.
Τέλος, δεν είναι προφανώς βιώσιμο να αυξάνεται το πραγματικό μας ΑΕΠ κατά 20 δις από το 2019 έως το 2025 και οι φόροι επίσης κατά 20 δις – δηλαδή για κάθε 1 € ΑΕΠ, να πληρώνουμε 1 € φόρους. Είναι αδιανόητο και εγκληματικό για το μέλλον των Ελλήνων.
Συνεχίζοντας με το νομοσχέδιο, περιλαμβάνει 127 άρθρα σε 120 σελίδες, με διάσπαρτες, διαφορετικού είδους διατάξεις – με προεκλογικό μεν και επικοινωνιακό χαρακτήρα, αλλά με μικρή ουσία.
Η διαβούλευση συγκέντρωσε 912 σχόλια, μεταξύ 1ης και 15ης Ιουνίου – ενώ η συντριπτική πλειοψηφία τους, οι 611, αφορούσαν το μισθολόγιο των δικαστικών και την προσωπική διαφορά στο Μέρος Γ, αμέσως μετά τις παροχές στο Μέρος Α.
Το γεγονός αυτό αναδεικνύει τη σημασία των εισοδηματικών ενισχύσεων, οπότε την εξαθλίωση των Ελλήνων από την υπερφορολόγηση μέσω του πληθωρισμού – ενώ το ότι κατατέθηκε την επομένη της διαβούλευσης τεκμηριώνει ότι, επρόκειτο για μία προσχηματική διαδικασία και πως δεν δόθηκε καμία σημασία στα σχόλια των Πολιτών.
Δεν θα δοθεί καμία σημασία ούτε στις δικές μας απόψεις – με κριτήριο τη διαδικασία του κατεπείγοντος που ακολουθήθηκε σήμερα.
Εν προκειμένω, έχουμε ξανά μία νομοθέτηση με συνοπτικές διαδικασίες του τύπου αποφασίζουμε και διατάζουμε ως πλειοψηφία, ενώ μετά προπαγανδίζουμε, με τη στήριξη ορισμένων διατεταγμένων ΜΜΕ – σε μία δημοκρατία της καθεστωτικής αυτοδυναμίας και αλαζονείας.
Το τέχνασμα δε της κυβέρνησης, είναι να κρύβει τα υπερπλεονάσματα κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού, ξεχνώντας πως ο πρωθυπουργός πριν το 2019 τα χαρακτήριζε, σωστά, θανατηφόρα για την οικονομία – με τον υποπροϋπολογισμό των φόρων και με την υποπραγματοποίηση των δαπανών.
Με απλά λόγια, η ΝΔ τοποθετεί χαμηλά τον πήχη, αφενός για να περάσει εύκολα από πάνω, αφετέρου για να μην υπάρχουν κοινωνικές αντιδράσεις – την ώρα που λιμνάζουν περί τα 10 δις του Ταμείου Ανάκαμψης, αυξάνοντας τεχνητά τα ταμειακά διαθέσιμα.
Παράλληλα, οι παροχές που δίνονται λόγω των υπερπλεονασμάτων και του πληθωρισμού, είτε καθυστερούν ένα έως δύο χρόνια από την αύξηση των παραπάνω, για να ξεχαστούν οι ακριβείς εξαγγελίες, είτε νομοθετούνται με έναν δύσκολο τρόπο καταβολής, φυσικά με πλατφόρμες για να μοιραστούν χρήματα σε ψηφιακούς συμβούλους – έτσι ώστε να δυσκολεύονται κάποιοι και τελικά να δίνονται χαμηλότερα ποσά, όπως με την επιστροφή ενοικίου.
Είναι πάντως εξωφρενικό να πληρώνονται προκαταβολικά χρέη, όταν υπάρχουν τόσες ανάγκες για επενδύσεις και για ρευστότητα – ενώ δεν καταργούνται καν η προκαταβολή φόρου στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τα απαράδεκτα τεκμήρια, ο ΕΝΦΙΑ κοκ.
Σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε πως η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να νομοθετήσει αμέσως την απόφαση του Αρείου Πάγου, σχετικά με τον υπολογισμό των τόκων των δανείων του νόμου Κατσέλη, την οποία δεν σέβονται τα funds – ενώ ο κ. Στουρνάρας δεν επιτρέπεται να παρεμβαίνει στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, πόσο μάλλον υποστηρικτικά στις τράπεζες και στα funds.
Όσον αφορά την κοροϊδία των 72 δόσεων του άρθρου 19, δεν είναι δυνατόν να αφορούν χρέη μόνο έως τα τέλη του 2023 – να μην ισχύουν δηλαδή για αυτούς που οφείλουν τα επόμενα χρόνια.
Πώς είναι δυνατόν να βρουν τα χρήματα που οφείλουν το 2024, 25 και 26 και να τα πληρώσουν, για να μπορέσουν να υπαχθούν στις 72 δόσεις; Ακόμη και η κοροϊδία πρέπει να έχει κάποια όρια – ενώ αυτό που χρειάζεται, για να αναπνεύσουν οι οφειλέτες και να εισπράξει χρήματα το δημόσιο, είναι τουλάχιστον 120 δόσεις για όλες τις οφειλές έως σήμερα, με την ταυτόχρονη διαγραφή των τόκων και των προσαυξήσεων που συχνά διπλασιάζουν το πραγματικό χρέος.
Διαφορετικά, θα συνεχιστούν η ισοπέδωση της μεσαίας τάξης και η εξόντωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων – οπότε θα κυριαρχήσουν τα Ολιγοπώλια και η ακρίβεια θα είναι ανεξέλεγκτη, όπως ήδη συμβαίνει.
Σχετικά δε με την αύξηση του ακατάσχετου στα 1.600 €, σωστά είναι ανάλογη του πληθωρισμού. Δεν θα πρέπει όμως να γίνει μία αντίστοιχη τιμαριθμοποίηση των φορολογικών κλιμακίων, για να σταματήσει η φορολογική ληστεία των αδυνάμων; Επίσης το αφορολόγητο;
Στα περιεχόμενα του νομοσχεδίου τώρα, το πρώτο μέρος και τα άρθρα 1 έως 26, περιλαμβάνουν κυρίως τα επιδοματικά μέτρα – όπως επίσης τα φορολογικά κίνητρα για το πρόγραμμα ανακαινίζω/νοικιάζω που δεν έχει αποδώσει και που φυσικά δεν πρέπει να στηρίζει fund που αγοράζουν σπίτια για Airbnb.
Εκεί άλλωστε ευρίσκεται το πρόβλημα του στεγαστικού – κυρίως βέβαια στην πτώση της ιδιοκατοίκησης κατά 6 μονάδες από το 2019 που σημαίνει ότι, χάθηκαν μόνο στα τελευταία έξι χρόνια, 260.000 κατοικίες. (πηγή)
Επίσης στην κοινωνική κατοικία, στα κόκκινα των ΕΔΑΔΠ, στα fund και στα Airbnb που αντιμετωπίζονται με ημίμετρα – όπως εδώ, με το άρθρο 5 για την απαγόρευση περαιτέρω εγγραφών στην πρώτο Δημοτικό Διαμέρισμα Θεσσαλονίκης, μετά την Αθήνα.
Συνεχίζοντας, παρατείνονται τα μειωμένα τέλη για τα υβριδικά αυτοκίνητα, υπάρχουν ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό και δίνεται επίδομα 150 € με διευρυμένα κριτήρια, σε οικογένειες με παιδιά – κόστους 200 εκ.
Όπως θα καταθέσουμε όμως στα πρακτικά, το επίδομα για παιδιά μειώθηκε στα 576 εκ. το 2025, από 743 εκ. το 2024 – άρα κατά 167 εκ. Δεν πρόκειται λοιπόν για κοροϊδία;
Όσον αφορά τώρα τα περίφημα μέτρα για ενεργειακή ενίσχυση, είναι προσχηματικά – ουσιαστικά με την εισαγωγή μιας ακόμη ηλεκτρονικής πλατφόρμας για επιστροφή του ΕΦΚ σε αγρότες, δηλαδή στήριξη σε συμβουλευτικές εταιρίες, ψηφιακή γραφειοκρατία και μπέρδεμα των αγροτών.
Επιπλέον, θεσμοθετείται η επέκταση της εφαρμογής του ειδικού Τιμολογίου ΓΑΙΑ και σε νέους αγρότες – ενώ παρέχεται επίδομα ελεημοσύνης 300 € σε συνταξιούχους, από 250 € πέρυσι, αντί μία 13η σύνταξη σε όλους.
Στο Μέρος Β και στα άρθρα 27 έως 46, περιλαμβάνονται συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις για τα σώματα ασφαλείας και τους στρατιωτικούς, όσον αφορά την προσωπική διαφορά για την αποκατάσταση μισθολογικών ανισοτήτων – καθώς επίσης ρυθμίσεις ακόμη σήμερα με καθυστέρηση, για τα θύματα στα Τέμπη.
Στο Μέρος Γ και στα άρθρα 47 έως 58, περιλαμβάνονται μισθολογικές αυξήσεις για δικαστικούς, ρυθμίσεις για το προσωπικό και αποδοχές προεδρίας της κυβέρνησης, καθώς επίσης αυξήσεις για τους αρχιερείς με το άρθρο 56, ύψους 3,6 εκ. – κάτι που έχει σχολιασθεί υπερβολικά, την ίδια στιγμή που το Υπερταμείο προσφέρει αμοιβές golden boys στα στελέχη του εκτός Δημοσίου, όπως άλλωστε και οι ανεξάρτητες αρχές.
Το Μέρος Δ με τα άρθρα 59 έως 70, επικεντρώνεται σε αλλαγές που αφορούν την αγορά τυχερών παιγνίων – τη μοναδική που πάει καλά, με δεδομένη την απαισιοδοξία των Ελλήνων, αλλά και τη χρήση τους για το ξέπλυμα παράνομων κερδών.
Στο Μέρος Ε και στα άρθρα 71 έως 104, περιλαμβάνονται διάφορες διατάξεις – στις οποίες θα αναφερθούμε αναλυτικά στη συζήτηση επί των άρθρων.
Έχει ενδιαφέρον εδώ το ότι, ορίζεται το Υπερταμείο ως φορέας ωρίμανσης συμβάσεων στρατηγικής σημασίας με το άρθρο 93, σε συμβάσεις αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων – χωρίς όμως, αν είναι δυνατόν, να υπάρχει αποτίμηση και καταγραφή των ακινήτων της θυγατρικής του, της ΕΤΑΔ και όχι μόνο.
Επίσης το ότι παρατείνεται με το άρθρο 101 έως τις 30/9/2026, το πρόγραμμα προστασίας δανειοληπτών σε ελβετικό φράγκο, για τη μετατροπή του νομίσματος – όπου έως τώρα έχουν υπαχθεί το 50%.
Κυρίως ενδιαφέρον έχει όμως το ότι, θεσπίζεται πλαίσιο φοροαπαλλαγών για εταιρίες εναλλακτικών επενδύσεων, δηλαδή για τα μεγάλα συμφέροντα κατά τα γνωστά της ΝΔ – για αυτές που μετέχουν στο ξεπούλημα της χώρας και των ακινήτων της με τα fund.
Μπορεί δε να εφαρμοσθεί είτε για τις υπάρχουσες εταιρίες, είτε για άλλες που θα ιδρυθούν σε φορολογικούς παραδείσους, όπως τα fund της Ιρλανδίας – για να μένουν τα κέρδη έξω, ενώ στην Ελλάδα θα φορολογούνται μόνο οι υπηρεσίες των τοπικών γραφείων και των λίγων υπαλλήλων, οπότε ένα πολύ μικρό μέρος.
Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα διαγραφής χρεών ΝΠΔΔ προς υπό διαχείριση τράπεζες – 14 χρόνια μετά. Τι θα γίνει αλήθεια με τα κόκκινα δάνεια της ΑΤΕ, όπου έχουμε ρωτήσει σχετικά και μας παραπέμψατε στο ΥΠΑΑΤ; Θα εκβιάζονται οι αγρότες προεκλογικά;
Παρεμπιπτόντως εδώ, έχουμε καταθέσει πάνω από 30 ερωτήσεις στο ΥΠΟΙΚ που η απάντηση τους είναι «ληξιπρόθεσμη» – που μένουν δηλαδή αναπάντητες και άρα εκτός κανονισμού. Τι θα γίνει; θα τις απαντήσετε κάποτε; Γιατί δεν σέβεστε τον κανονισμό;
Σε σχέση πάντως με τα μέτρα του συμπληρωματικού προϋπολογισμού των 800 εκ., όπου δεν παρέχεται ανάλυση της χρήσης του, με μία πρόχειρη πρόσθεση τα υπολογίσαμε στα 550 έως 600 εκ. – οπότε εύλογα αναρωτιόμαστε για πού προορίζονται τα υπόλοιπα 200 εκ. Έχετε κάποια απάντηση;
Τέλος, στο μέρος ΣΤ και στα άρθρα 105 έως 126, έχουμε τα μισθολογικά των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, όπου υπάρχουν σημαντικά προβλήματα, όπως με τα ραντάρ, ενώ εισερχόμαστε στην τουριστική περίοδο – καθώς επίσης διάφορες τροπολογίες.
Συμπερασματικά και συνολικά, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο με παροχές πείνας – σε ένα ασφυκτικό φορολογικό καθεστώς για τις ΜμΕ και ευνοϊκό για τα καρτέλ.
