.
Ξανά εις υγείαν των κορόιδων, Ο πόλεμος του δολαρίου, Το κατάντημα της Ελλάδας, Υπερπλεονάσματα, ΗΠΑ, Target II, Οι «επιτυχίες» της Ελλάδας, Χρέος/ΑΕΠ, Ο κυβερνητικός εμπαιγμός 2.500.000 συνταξιούχων, ΕΛΣΤΑΤ και αποθέματα, ΕΝΦΙΑ, Το τραπεζικό σκάνδαλο Χατζηδάκη, Ματωμένα πλεονάσματα
.
Ξανά εις υγείαν των κορόιδων!
Ο ΑΔΜΗΕ έδωσε 251 εκ. €, για τις έρευνες που αφορούν το καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης της Ελλάδας με την Κύπρο – η οποία δεν φαίνεται να γίνεται, με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης που της το απαγόρευσε (!) η Τουρκία στην Κάσο.
Επομένως, θα χάσει τα χρήματα και δεν θα πάρει ούτε το μερίδιο της Κύπρου – αφού η κυπριακή πλευρά το αρνείται μάλλον δικαιολογημένα, θεωρώντας πως η γεωπολιτική διάσταση δεν είναι δική της ευθύνη.
Θα χάσει επιπλέον ο ΑΔΜΗΕ τις ρήτρες που έχει υπογράψει με τη γαλλική NEXANS – αφού επίσης δεν είναι δική της ευθύνη η υπαναχώρηση της κυβέρνησης απέναντι στους Μογγόλους.
Ποιος θα πληρώσει αυτό το κόστος που αναφέρεται ότι, δεν θα διεκδικήσει δικαστικά από την Κύπρο ο ΑΔΜΗΕ, συν τα υπόλοιπα; Όλοι εμείς, με τους λογαριασμούς του ηλεκτρισμού – όπως άλλωστε τις ετήσιες ρευματοκλοπές, ύψους 400 εκ. €, οι οποίες χρεώνονται στις «ρυθμιζόμενες χρεώσεις» από όλους τους παρόχους, με εντολή της ανεξάρτητης αρχής (ΡΑΑΕΥ)!
Λογικά επομένως δεν έχει κίνητρο να διεκδικήσει ο ΑΔΜΗΕ το μερίδιο της Κύπρου – αφού θα πληρωθεί από τα κορόιδα. Ας μην απορούμε λοιπόν για τους διογκωμένους λογαριασμούς του ρεύματος που οδηγούν στη χρεοκοπία νοικοκυριά και επιχειρήσεις – αφού ένα μικρό μόνο μέρος τους αφορά το ηλεκτρικό.
Ο πόλεμος του δολαρίου
Σύμφωνα με μία αμερικανική έρευνα, από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος της Κορέας το 1950, ολόκληρο το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών των Ηνωμένων Πολιτειών, από τις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70, ήταν στρατιωτικές δαπάνες στο εξωτερικό – ενώ το εμπόριο και οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, είναι ακριβώς σε ισορροπία όλα αυτά τα χρόνια.
Η έξοδος δε από τον κανόνα του χρυσού το 1971, επέτρεψε ουσιαστικά στις ΗΠΑ να χρηματοδοτήσουν το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών τους – δηλαδή τις στρατιωτικές τους δαπάνες στο εξωτερικό. Πώς; Διοχετεύοντας δολάρια στην παγκόσμια οικονομία – όπου αυτά τα δολάρια καταλήγουν σε ξένες κεντρικές τράπεζες και ανακυκλώνονται.
Το συγκεκριμένο γεγονός σημαίνει ότι, όλες οι στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ τα τελευταία πενήντα χρόνια, εξαρτώνται από το σύστημα δολαριοποίησης σε άλλες χώρες – οι οποίες χρησιμοποιούν δολάρια ως νομισματικά αποθέματα (παγκόσμια αποθεματικά), αντί για χρυσό και αντί για τα δικά τους νομίσματα. Επομένως, όσο πιο πολλές χώρες απομακρύνονται από το δολάριο, αντικαθιστώντας το με χρυσό ή με άλλα νομίσματα στα αποθεματικά τους, τόσο λιγότερο θα μπορούν να χρηματοδοτούν οι ΗΠΑ τις 800 στρατιωτικές βάσεις τους στο εξωτερικό – επίσης, τις υπέρογκες στρατιωτικές τους δαπάνες.
Με δεδομένο δε το ότι, το χρήμα είναι χρέος, τα παγκόσμια νομισματικά αποθέματα δεν είναι μόνο το χρέος του αμερικανικού δημοσίου – αλλά, επίσης, η «νομισματοποίηση» των στρατιωτικών δαπανών των ΗΠΑ. Η Ρωσία τώρα δεν έχει αυτό το πρόβλημα και δεν εξαρτώνται οι στρατιωτικές της δαπάνες από το ρούβλι – ούτε βέβαια η Κίνα, αφού δεν επιχειρεί να δημιουργήσει μια παγκόσμια αυτοκρατορία.
Δεν προσπαθεί δηλαδή να εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις σε άλλες χώρες, όπου πρέπει με κάποιο τρόπο να ξοδεύουν το εγχώριο νόμισμά τους και να αγοράζουν τοπικά νομίσματα – για να κάνουν ότι κάνουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εκεί. Ως εκ τούτου, οι δύο αυτές μεγάλες δυνάμεις, δεν έχουν τους περιορισμούς που έχουν οι ΗΠΑ – ενώ αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ουσιαστικά οδηγεί τις ΗΠΑ να δηλώνουν ότι, «δεν είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία και την Κίνα μόνο στρατιωτικά, είμαστε σε πόλεμο μαζί τους και οικονομικά».
Εν προκειμένω, οι Αμερικανοί ασφαλώς δεν θέλουν να πάψουν να χρησιμοποιούν το δολάριο οι BRICS και οι άλλες χώρες, όπως σχεδιάζουν – έτσι ώστε τα δολάρια που ξοδεύουν στο εξωτερικό για όλες αυτές τις βάσεις και στρατιωτικές επιχειρήσεις, να ανακυκλώνονται με κάποιο τρόπο πίσω στις ΗΠΑ.
Στην ουσία λοιπόν, είναι αυτή η βασική αιτία που ο Trump προσπαθεί να εκφοβίσει την Ινδία, την Ιαπωνία, τη Ν. Κορέα και την Ευρώπη με δασμούς ή/και με επενδύσεις πολλών δις $ στις ΗΠΑ – έτσι ώστε να υποσχεθούν με κάποιο τρόπο πως θα ανακυκλώσουν όλα τα δολάρια στις ΗΠΑ, οπότε να υπάρξουν τεράστιες εισροές. Μόνο έτσι δεν θα πιεστεί η ισοτιμία του δολαρίου προς τα κάτω, η οποία είναι ήδη πολύ χαμηλότερη από αυτήν που βλέπουμε σήμερα – με κριτήριο τη σύγκριση της με την τιμή του χρυσού που έχει υπερδιπλασιασθεί, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Συμπερασματικά, όλη αυτή η διαδικασία και οι διαμάχες με τους δασμούς κλπ., αφορά το δολάριο – δεν αφορά στην πραγματικότητα το εάν οι αμερικανικές εξαγωγές θα γίνουν πιο ανταγωνιστικές, αφού έτσι και αλλιώς οι ΗΠΑ έχουν αποβιομηχανισθεί και δεν διαθέτουν αρκετά εξαγωγικά προϊόντα. Πρόκειται δηλαδή για το αμερικανικό ισοζύγιο πληρωμών, το οποίο είναι κυρίως στρατιωτικού χαρακτήρα – όχι για το εμπορικό έλλειμμα ή για το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, ούτε για το επενδυτικό έλλειμμα.
Το κατάντημα της Ελλάδας
Μας στενοχωρεί σε μεγάλο βαθμό τόσο το κατάντημα της Ελλάδας, στην τελευταία θέση της ΕΕ, όσο και το πώς αντιμετωπίζεται από τους Έλληνες, γηγενείς και ομογενείς – καθώς επίσης από τους ξένους. Όσον αφορά το πρώτο, είναι εξοργιστικό το ότι μας έχουν περάσει χώρες όπως η Σιγκαπούρη, ένα ψαρονήσι στο πρόσφατο παρελθόν, η Ρουμανία ή το Ισραήλ – από το οποίο είχαμε υψηλότερο ΑΕΠ το 2008, ενώ σήμερα έχει διπλάσιο!
Είναι δε αδιανόητο μια χώρα των 10,5 εκ. να έχει την πρώτη θέση στην παγκόσμια ναυτιλία, με πάμπλουτους εφοπλιστές. αλλά να συμμετέχουν ελάχιστα στην οικονομία της – επιλέγοντας ως έδρα τη Μάλτα, τη Μ. Βρετανία κλπ. Το ίδιο ισχύει για πολλές μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις που, ενώ πλούτισαν στην Ελλάδα, μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό – ωφελώντας άλλα κράτη.
Προικισμένοι ως Πολίτες μιας χώρας με μια απίστευτη φυσική ομορφιά, με έναν μοναδικό πολιτιστικό πλούτο, με πολύτιμο υπέδαφος, με ενεργειακές πηγές κλπ., δεν είναι δυνατόν να μην είμαστε πια σε θέση να επιβιώσουμε – να αποτελούν τα μορφωμένα παιδιά μας το μεγαλύτερο εξαγωγικό μας προϊόν! Η βασική αιτία πάντως είναι το ότι, δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας – με τους Πολίτες, τις επιχειρήσεις και την Πολιτεία, να ευρίσκονται συνεχώς σε αντίπαλα στρατόπεδα.
Υπερπλεονάσματα
Η κυβέρνηση θριαμβολογεί για πρωτογενή υπερπλεονάσματα, ύψους 11,4 δις € ή 4,8% του ΑΕΠ – κάτι που παραδόξως δεν φαίνεται να μειώνει το κρατικό χρέος, όπως δεν το μειώνει ούτε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (με είσπραξη μόνο από την παραχώρηση της Αττικής Οδού 3,27 δις € το 2024)!
Υπενθυμίζουμε εδώ πως το 2016 στη ΔΕΘ, ο Κ. Μητσοτάκης πρότεινε στον Α. Τσίπρα μείωση των φορολογικών συντελεστών, παρά το ότι είχαμε αποπληθωρισμό (υπό την προϋπόθεση ότι, θα μπορούσε να επαναδιαπραγματευθεί με την ΕΕ το στόχο μείωσης του πρωτογενούς πλεονάσματος) – ενώ σήμερα δεν τους μειώνει, παρά το ότι έχουμε πληθωρισμό!
Γιατί το είχε ζητήσει; Επειδή κατά τον ίδιο τότε, τα χαμηλότερα πλεονάσματα σημαίνουν (σωστά) λιγότερους φόρους για τους Πολίτες και μικρότερες εισφορές για εργαζόμενους και εργοδότες – οπότε μπορεί έτσι να αναπτυχθεί η οικονομία βιώσιμα. Τα ίδια επανέλαβε το Μάρτιο του 2019 και τα ίδια τον Ιούνιο του 2019, πριν από τις εκλογές – κατηγορώντας μάλιστα τον Α. Τσίπρα ότι, με τα υψηλά πλεονάσματα πλήττει τη μεσαία τάξη.
Σήμερα βέβαια, με εξαθλιωμένη τη μεσαία τάξη, έχει αλλάξει αφήγημα – χωρίς ίχνος ντροπής. Στη συνέχεια, όταν έγινε πρωθυπουργός, δεν έλεγε μόνο τα ίδια αλλά, στις 23 Ιανουαρίου του 2020, παρέδιδε «μαθήματα» για την ανάγκη μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων στον τότε Γάλλο υπουργό Οικονομικών, κατά τη συνάντησή τους στο Νταβός – ενώ ο κ. Πισσαρίδης πρότεινε στην έκθεση του πρωτογενή πλεονάσματα 1-1,5% για να μην στραγγαλίζεται η οικονομία.
Σήμερα, χωρίς αυστηρά μνημόνια και χωρίς εποπτεία, πανηγυρίζει για τα 11,4 δις € ή 4,8% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα – ενώ κατηγορούσε τον Α. Τσίπρα για πρωτογενές πλεόνασμα 7,7 δις € ή 4,3% του ΑΕΠ το 2018 (είχαν προηγηθεί πλεονάσματα 3,4% του ΑΕΠ και 3,9% του ΑΕΠ το 2016 και 2017, αλλά στο πλαίσιο των δεσμεύσεων του τρίτου μνημονίου). Δεν πρόκειται για έναν κατ’ εξοχήν λαϊκισμό και για μία εντελώς ανεύθυνη οικονομική πολιτική;
Τέλος, με χρέη έως το 2070, με τα ομόλογα μας σε αγγλικό δίκαιο, με τη δημόσια περιουσία μας ήδη ξεπουλημένη ως μοναδική χώρα στην ΕΕ και με αυξημένες λήξεις πληρωμών από το 2026 (γράφημα), όπου τελειώνουν επιπλέον τα χρήματα του Ταμείου Ανασυγκρότησης, είναι επίσης ανεύθυνες οι συγκρίσεις με τη Γαλλία εκ μέρους του – το χρέος της οποίας είναι στο 114% του ΑΕΠ και έχει πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, ενώ εμείς τεράστιο έλλειμμα ισοζυγίων που αυξάνει το εξωτερικό μας χρέος (ήδη στα 567 δις €!), όταν χρεοκοπήσαμε με δημόσιο χρέος 127% του ΑΕΠ και τώρα είναι στο 154% (αν και περίεργα, με τεχνάσματα).
ΗΠΑ
Αυτό που γίνεται με τις ΗΠΑ αρχίζει να ξεφεύγει – ενώ ήδη ένας από τους συμμάχους τους, η Νότια Κορέα, αντιστέκεται, προσεγγίζοντας την Κίνα.
Ειδικότερα, ο Trump απείλησε την Κορέα, όπως επίσης την Ιαπωνία λέγοντας ότι, εάν δεν δανείσουν η κάθε μία 350 δις $ στις ΗΠΑ για να τα χειρισθεί ο ίδιος και να αποφασίσει πώς θα δαπανηθούν, θα αυξήσει τους δασμούς τους και θα τους προκαλέσει κρίση! «Έτσι θα έχετε ανεργία», συμπλήρωσε, «γεγονός που θα οδηγήσει τους ψηφοφόρους εναντίον σας – ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά πώς να δημιουργούμε (πολιτικές) κρίσεις».
Αμέσως μετά, ο Αμερικανός υπουργός εμπορίου είπε στους Κορεάτες ξεκάθαρα τα εξής, σύμφωνα με τους FT: «Οι Ιάπωνες υπέγραψαν μία συμφωνία 350 δις $. Οι Κορεάτες είτε αποδέχονται μία ανάλογη συμφωνία, είτε πληρώνουν τους δασμούς»! Κάτι ακόμη χειρότερο συνέβη στην Ευρώπη που έχει βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο – λόγω του πολέμου της Ουκρανίας, της ενεργειακής κρίσης, της ανατίναξης των Nord Stream κλπ.
Υποχρεώθηκε δηλαδή να συμφωνήσει σε 600 δις € επενδύσεις στις ΗΠΑ, σε δασμούς, σε μεγάλες αγορές πανάκριβου LNG και σε αύξηση των στρατιωτικών δαπανών για το ΝΑΤΟ – πάντοτε με την ίδια απειλή προς τους πολιτικούς ηγέτες, η οποία είναι η εξής: «Είτε θα κάνετε αυτά που σας λέμε, είτε θα σας προκαλέσουμε κρίση, η οποία θα σας στερήσει την εξουσία».
Η Ευρώπη λοιπόν συμβιβάσθηκε – όχι βέβαια οι ψηφοφόροι και Πολίτες της, αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες υπό την Ursula της απάτης και της διαφθοράς. Βασικά οι ηγέτες του ΝΑΤΟ. Πήραν δηλαδή την απόφαση ότι, προτιμούν να επιβιώσουν βραχυπρόθεσμα, όπως συνήθως οι πολιτικοί – παρά να μην καταστραφεί η βιομηχανία τους και να ευημερήσουν μακροπρόθεσμα οι Πολίτες τους.
Το να ενδιαφέρεσαι όμως μόνο για τον εαυτό σου και για το παρόν, αδιαφορώντας για τους Πολίτες και το μέλλον, είναι μία κατ’ εξοχήν λαϊκίστικη πολιτική – ανέντιμη και εξοργιστική. Σε κάθε περίπτωση, ο Trump επέβαλε τις απαιτήσεις του, όπως θα έκανε ίσως ο οποιοσδήποτε στη θέση του, δηλώνοντας κατά την επίσκεψη του στη Βρετανία τα εξής:
«Εάν κάνετε οποιαδήποτε κίνηση που θα είναι εις βάρος της αμερικανικής βιομηχανίας, για παράδειγμα στην τεχνολογία πληροφοριών, επιβάλλοντας ελάχιστους φόρους σε αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας, όπως κάνει η Ευρώπη, εγώ, εμείς, απλώς θα αυξήσουμε τους δασμούς και σε εσάς» – δηλαδή, θα σας προκαλέσουμε πολιτική κρίση!
Συμπερασματικά, όλα αυτά σημαίνουν πως η Δύση αρχίζει να τρώει από τις σάρκες της, αφού έχει υπερχρεωθεί, δεν έχει επαρκείς πρώτες ύλες και δεν παράγει όσο θα έπρεπε – ενώ δεν έχει πλέον τις δυνατότητες εκμετάλλευσης των τρίτων χωρών που έκλεισαν πια ερμητικά τις πόρτες τους, όπως οι BRICS+. Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να έχει αίσιο τέλος – δυστυχώς.
Target II
Εάν αναρωτιέται κανείς γιατί η Γερμανία κάνει ότι θέλει στην Ευρώπη, αρκεί να δει τα «υπόλοιπα Target» του Ευρωσυστήματος – από τα οποία θα καταλάβει ότι, η Γερμανία παραμένει ο μακράν μεγαλύτερος χρηματοδότης της Ευρωζώνης, με 1,061 τρις € τον Αύγουστο του 2025! Χρηματοδοτεί δε ακόμη και την ΕΚΤ (ECB) – με 309 δις €.
Για όσους δεν γνωρίζουν το θέμα, τεράστια πλεονάσματα και ελλείμματα ισοζυγίου πληρωμών (υπόλοιπα Target) συσσωρεύτηκαν μεταξύ των χωρών του ευρώ – επειδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επέτρεψε στις χώρες που αντιμετώπιζαν δυσκολίες στο ισοζύγιο πληρωμών, να λύσουν τα προβλήματά τους αυξάνοντας δυσανάλογα (=τυπώνοντας ευρώ) την εθνική προσφορά χρήματος.
Η υποκατάστατη πίστωση από τα εθνικά «τυπογραφεία» του Ευρωσυστήματος, χορηγήθηκε στις έξι χώρες που επλήγησαν από την κρίση: Ελλάδα, Κύπρος, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία. Έτσι ανήλθε με αυτόν τον τρόπο σε πάνω από 1.000 δις € το καλοκαίρι του 2012 – αποτελώντας μακράν το μεγαλύτερο πακέτο διάσωσης, κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Οι «επιτυχίες» της Ελλάδας
Τι πέτυχε η Ελλάδα από το 2019 έως το 2024; Άνοδο του ρυθμού ανάπτυξης υψηλότερα από το μέσον όρο της ΕΕ, αύξηση των πρωτογενών πλεονασμάτων και μείωση του χρέους/ΑΕΠ.
Όσον αφορά το πρώτο, το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε από τα 184,5 δις στα 201,5 δις – δηλαδή συνολικά κατά 17 δις €. Πώς αυξήθηκε; Στην αρχή με τα 50 δις € που δανείσθηκε η κυβέρνηση (αυξάνοντας ανάλογα το χρέος) και δαπάνησε, ενώ μετά με τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης – όπου έως σήμερα η χώρα μας έχει εισπράξει 21,5 δις €, αλλά έχει διαθέσει στις επιχειρήσεις περί τα 10 δις.
Δηλαδή, τα 17 δις € πραγματική ανάπτυξη, μας κόστισαν περί τα 60 δις € δαπάνες – κάτι όχι και τόσο λογικό, αφού καμία επιχείρηση δεν δαπανά 60 €, για να αυξήσει το τζίρο της κατά 17 €. Τα 50 δις € τώρα τελείωσαν, ενώ το Ταμείο Ανάκαμψης τελειώνει το 2026 – οπότε μετά δεν θα υπάρχει τίποτα για να στηρίξει την ανάπτυξη.
Δυστυχώς, δεν διατέθηκαν σχεδόν καθόλου χρήματα για την παραγωγή, αλλά μόνο για την κατανάλωση και για κοινωνικούς σκοπούς – όπως για τα απογευματινά χειρουργεία από το ΤΑΑ κλπ. Έτσι αφενός μεν εκτοξεύθηκαν τα ελλείμματα των ισοζυγίων μας (εμπορικό, τρεχουσών συναλλαγών), οπότε το εξωτερικό μας χρέος στα 567 δις €, αφετέρου δεν έγινε καμία προετοιμασία για μετά το 2026.
Όσον αφορά το δεύτερο, τα πρωτογενή πλεονάσματα αυξήθηκαν από την υπερφορολόγηση, με τη βοήθεια του πληθωρισμού που μας πρόσθεσε σωρευτικά ΑΕΠ 36 δις € – οπότε επιβαρυνθήκαμε με πληθωριστικό φόρο μόνο για το 2024 περί τα 10,5 δις €. Επομένως, επιτεύχθηκαν με φόρους εις βάρος των Πολιτών και της οικονομίας – όπου για τους Πολίτες ο πληθωρισμός είναι θανατηφόρος, όπως άλλωστε και η υπερφορολόγηση που έχει ημερομηνία λήξης (=όταν δεν θα μπορούν πια οι Πολίτες να πληρώνουν τους φόρους).
Τέλος, με τη βοήθεια του πληθωρισμού μειώθηκε επίσης ο δείκτης χρέος/ΑΕΠ – αφού στο πραγματικό ΑΕΠ των 201,5 δις παρέμεινε σταθερός στο 181%, όπως ήταν το 2019. Με απλά λόγια, στην ουσία δεν επετεύχθη τίποτα από το 2019 έως σήμερα, ενώ αυξήθηκαν τα χρέη μας σε απόλυτα νούμερα – κάτι που θα βρούμε μπροστά μας από το 2027 και μετά, όπου δεν θα υπάρχουν χρήματα για να στηριχθούν οι Πολίτες και η Οικονομία, με την ακρίβεια που πηγάζει από τα καρτέλ (βίντεο), από την υπερφορολόγηση, από την ενέργεια κλπ. στη στρατόσφαιρα.
Χρέος/ΑΕΠ
Επειδή η κυβέρνηση θριαμβολογεί για την πτώση του δείκτη χρέος/ΑΕΠ, συγκρίνοντας την κουτοπόνηρα με το 2020 που το ΑΕΠ είχε καταρρεύσει λόγω της πανδημίας, όπως σε όλες τις χώρες των lockdowns, τα εξής:
Το δημόσιο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης, ήταν στα 335,5 δις € το 2019 ή στο 181% του τότε ΑΕΠ – ενώ το 2024 αυξήθηκε μεν στα 365,5 δις € (στα 403,8 δις € του κεντρικού κράτους!), αλλά μειώθηκε στο 154% του πληθωριστικού ΑΕΠ των 237,5 δις € ή κατά 27 μονάδες, επειδή αυτό μετράει στη σχέση χρέος/ΑΕΠ.
Εάν μετρούσε το πραγματικό ΑΕΠ των 201,5 δις (πίνακας ΕΛΣΤΑΤ κάτω), αυτό δηλαδή με το οποίο υπολογίζεται ο ρυθμός ανάπτυξης, θα διαπιστώναμε ότι έμεινε σταθερό στο 181% του ΑΕΠ – οπότε η μείωση του δείκτη χρέος/ΑΕΠ οφείλεται καθαρά στον πληθωρισμό που είναι μεν θετικός για το κράτος, αλλά θανατηφόρος για τους Πολίτες του.
Εάν βέβαια η κυβέρνηση θεωρεί ότι, ο πληθωρισμός είναι δικό της επίτευγμα και αξίζει να θριαμβολογεί, θα ήταν καλά να το πει στους Έλληνες – οι οποίοι υποφέρουν τα πάνδεινα από την αύξηση των τιμών.
Ο κυβερνητικός εμπαιγμός 2.500.000 συνταξιούχων!
Η κυβέρνηση διακρίνεται από μία προπαγανδιστική συμπεριφορά άνευ προηγουμένου – αφού ανακοινώνει μέτρα που σπάνια εφαρμόζονται και μένουν στα λόγια, ενώ συχνά επαναλαμβάνει τα ίδια, παρουσιάζοντας τα ως νέα! Ακριβώς για το λόγο αυτό, προσπαθούμε να βρούμε πια τι ακριβώς ισχύει – χωρίς να πιστεύουμε ούτε στο ελάχιστο τα ποσά που ανακοινώνει ο πρωθυπουργός.
Θυμίζουμε την υπόσχεση για μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 34%, όταν τελικά διαμορφώθηκε στο 10,7% από το 2019 έως στο 2024, για μείωση του ΦΠΑ στο 22% και 11% από το 2019 που ποτέ δεν έγινε, τη δέσμευση για άμεση μείωση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις το 2019 που τελικά θα γίνει το 2027 κοκ.
Ο εξαφανισμένος τώρα υπουργός οικονομικών, σε μία από τις σπάνιες εμφανίσεις του στο OPEN και με την απίστευτη αλαζονεία που τον διακρίνει, δήλωσε προκλητικά ότι, η κυβέρνηση κάνει μεγάλη «χάρη» στους συνταξιούχους, με την τολμηρότερη φορολογική μεταρρύθμιση της μεταπολίτευσης – θεωρώντας τους, όπως άλλωστε και τους υπόλοιπους Έλληνες, τουλάχιστον το 87% που δεν ωφελείται ή ωφελείται ελάχιστα από τα μέτρα της ΔΕΘ, είτε καθυστερημένους, είτε ανόητους.
Ποια είναι η αλήθεια; Ότι δεν έχει καν δώσει στους συνταξιούχους τα αναδρομικά που δικαιούνται, με απόφαση του ΣΤΕ – παρά το ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να σεβαστεί τη δικαστική ετυμηγορία. Ειδικότερα, κατά τη συζήτηση στη Βουλή στις 29 Ιουλίου του 2020, είχε πει τα εξής:
«Κλείνω με μια σημαντική ανακοίνωση, με την οποία θα μπορούσα να είχα ξεκινήσει, γιατί συνδέεται με μία πρόσφατη εξέλιξη και αφορά κάθε συνταξιούχο. Από το βήμα αυτό, λοιπόν, δηλώνω σήμερα ότι η κυβέρνηση θα καταβάλει εφάπαξ, πλήρως και σε όλους τους συνταξιούχους της χώρας μέσα στο 2020, τα αναδρομικά ποσά που δικαιούνται βάσει της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η κυβέρνηση συμμορφώνεται με τις δικαστικές αποφάσεις, όπως είχαμε δεσμευτεί ότι θα κάνουμε. Μιλάμε για ένα ποσό ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, αφορά κύριες συντάξεις -το τονίζω- κύριες συντάξεις του ιδιωτικού τομέα, δικαίωμα το οποίο επεκτείνεται όμως και στους συνταξιούχους του Δημοσίου. Συνολικά ωφελημένοι θα είναι λίγο παραπάνω από 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχοι συμπολίτες μας».
Με απλά λόγια, όχι μόνο δεν έδωσε τα αναδρομικά το 2020, όπως υποσχέθηκε, όχι μόνο δεν σεβάστηκε την απόφαση του ΣΤΕ, αλλά δεν τα αναφέρει καν σήμερα – εμπαίζοντας με το χειρότερο δυνατόν τρόπο πάνω από 2.500.000 συνταξιούχους, οι συντάξεις των οποίων έχουν εξαϋλωθεί από την ακρίβεια και δύσκολα επιβιώνουν. Δεν είναι ντροπή; Μεγάλη ντροπή;
ΕΛΣΤΑΤ και αποθέματα
Ο Τ. Γιαννίτσης έγραψε για το θέμα των αποθεμάτων που δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ τα εξής: «Στην Ελλάδα, τα αποθέματα κινούνταν στο 1,05% του ΑΕΠ το 2023 (μέσος όρος 1,2% την περίοδο 2017–2020 και 1,7% με τα έτη της πανδημίας) – ενώ το 2024 εκτινάχθηκαν στο 4,1%, με μερική αποκλιμάκωση στο 2ο τρίμηνο του 2025.
Εάν τα αποθέματα ήταν «λογικά» (π.χ. 1,5% του ΑΕΠ), τότε το 2024 θα καταγραφόταν ύφεση ~0,9% αντί για ανάπτυξη 2,3% – ενώ στο 1ο εξάμηνο του 2025, ο ρυθμός ανάπτυξης θα ήταν 1,2% αντί 2%».
Εν προκειμένω, η διαφορά των αποθεμάτων με το παρελθόν είναι τεράστια, της τάξης του 3% του ΑΕΠ ή πάνω από 7 δις € – αυξάνοντας ανάλογα το ρυθμό ανάπτυξης και το ΑΕΠ. Επομένως, ο Τ. Γιαννίτσης έχει δίκιο να το υποδεικνύει.
Η ΕΛΣΤΑΤ τώρα απάντησε με ένα μακροσκελές κείμενο, το οποίο μάλλον περιπλέκει παρά αποσαφηνίζει το γεγονός – αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι, τα υπολογίζει στα τρίμηνα με τη μέθοδο της παραγωγής και όχι της δαπάνης όπως ο Τ. Γιαννίτσης, ενώ συμπληρώνει πως τα στοιχεία αποθεμάτων είναι προσωρινά και τα οριστικά με τη μέθοδο της δαπάνης θα είναι διαθέσιμα στη δεύτερη εκτίμηση του ΑΕΠ που θα ανακοινώσει στα μέσα Οκτωβρίου του 2025.
Επομένως, τότε θα δούμε τι είναι αυτά τα επιπλέον 7 δις € στο ΑΕΠ και που προσωρινά έχουν καταχωρηθεί ως αποθέματα – σημειώνοντας όμως ότι, οι δύο μέθοδοι υπολογισμού του ΑΕΠ, αυτοί της παραγωγής και της δαπάνης, οφείλουν να καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, εάν τα στοιχεία είναι διαθέσιμα και αξιόπιστα.
Τα παραπάνω σημαίνουν πως είτε θα αναθεωρηθούν ο ρυθμός ανάπτυξης και το ΑΕΠ προς τα κάτω, είτε αυτά τα 7 δις € θα κατανεμηθούν σε άλλες κατηγορίες δαπανών, είτε κάτι μεταξύ των δύο – είτε βέβαια θα επιβεβαιωθούν ως πρόσθετα αποθέματα.
Αμέσως μετά δύο σταθεροί υποστηρικτές της κυβέρνησης, καθηγητές οικονομικών, στήριξαν την ΕΛΣΤΑΤ με ανάλυση τους που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, «σύμφωνα με μελέτη τους η συσχέτιση πληθωρισμού και αποθεμάτων είναι αρνητική – δηλαδή πως όταν μειώνεται ο πληθωρισμός, περιορίζονται τα αποθέματα, οπότε δεν υπάρχει καμία ανωμαλία».
Ειδικότερα έγραψαν πως «οι επιχειρήσεις (σ.σ. εμπορικές, μεταποίησης κλπ.), αξιοποιώντας την χρηματοδοτική δυνατότητα που τους δίνει ο πληθωρισμός, αυξάνουν τις αποθεματοποιήσεις τους. Αντιθέτως, όταν εκτιμούν ότι μειώνεται ο πληθωρισμός (αλλά πάντως δεν έρχεται αποπληθωρισμός), μειώνουν τα αποθέματά τους. Εξάλλου, εφόσον δεν προβλέπεται να υπάρξουν ιδιαίτερες πιέσεις κόστους, οι επιχειρήσεις παράγουν περισσότερο, χωρίς να φοβούνται ότι τα προϊόντα που δεν θα πουληθούν άμεσα, θα χάσουν την αξία τους».
Το επιπλέον συμπέρασμα εδώ είναι ενδεχομένως πως οι επιχειρήσεις, εάν ισχύουν τα νούμερα για τα αποθέματα, προβλέπουν πληθωρισμό – εναλλακτικά βέβαια, προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Αμέσως μετά απάντησε ο Ι. Στουρνάρας, επίσης υποστηρικτής της κυβέρνησης αφού προσβλέπει είτε στην ανανέωση της θητείας του, είτε στην προεδρία μίας κυβέρνησης συνεργασίας, λέγοντας πως δεν υπάρχουν πλέον αστερίσκοι στα ελληνικά στοιχεία και ότι, «τα αποθέματα εξισορροπούν προσωρινά την απόκλιση των στοιχείων μεταξύ προσφοράς και ζήτησης – ενώ όταν οριστικοποιούνται τα στοιχεία, τα αποθέματα κατανέμονται στα βασικά συστατικά της συνολικής ζήτησης».
Επιβεβαιώνει δηλαδή έμμεσα ότι, οι δύο μέθοδοι υπολογισμού του ΑΕΠ, αυτοί της παραγωγής και της δαπάνης, οφείλουν να καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα – εάν τα στοιχεία είναι διαθέσιμα και αξιόπιστα.
Τέλος, απάντησε και ο Κ. Χατζηδάκης μιλώντας στην ΕΡΤ, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «αυτό που έχει υποστηριχθεί είναι άστοχο και εθνικά επικίνδυνο» – μία κατηγορία που θεωρούμε επιεικώς απαράδεκτη, ειδικά από το συγκεκριμένο υπουργό.
Κατά την άποψη μας τώρα, ο Τ. Γιαννίτσης έχει δίκιο σε αυτά που διαπίστωσε, πόσο μάλλον στο ότι, τα 7 δις € ή το 3% του ΑΕΠ είναι μεγίστης σημασίας – αφού εάν δεν ισχύει, τότε ο ρυθμός ανάπτυξης και το ΑΕΠ θα είναι πολύ χαμηλότερα, κάτι που σίγουρα θα έκθετε την κυβέρνηση (στα αποθέματα έχουμε και εμείς αναφερθεί, σε επιτροπές με το γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής).
Δεν έχει δίκιο όμως στο ότι τα περιέγραψε ως «Greek Statistics», πριν ακόμη οριστικοποιηθούν – αν και η «σπουδή» των φιλοκυβερνητικών, της κυβέρνησης και της ΕΛΣΤΑΤ να απαντήσουν, δημιουργεί πολλές υποψίες.
Η αλήθεια βέβαια θα φανεί στα μέσα Οκτωβρίου, όταν δεν θα πρόκειται πλέον για προσωρινά στοιχεία, με άγνωστη κατανομή και οι δύο μέθοδοι θα συγκλίνουν – ελπίζοντας να μην υπάρξουν αλχημείες και να ερευνηθούν πολύ προσεκτικά. Σε κάθε περίπτωση, είναι απαράδεκτο να κατηγορεί η ΕΛΣΤΑΤ τον Τ. Γιαννίτση ότι, διακινεί με ελαφρότητα θεωρίες συνωμοσίας, με υπονοούμενα – πόσο μάλλον όταν είναι υποχρεωμένη να απαντάει σε όλους και να αποδεικνύει την εγκυρότητα των τρόπων υπολογισμού της, κάτι που ασφαλώς δεν έκανε με την πολυσέλιδη απάντηση της, διδασκαλικής μορφής.
Βέβαια, ακόμη και αν είναι σωστά τα αποθέματα, όταν επιστρέψουν στο φυσιολογικό 1,5% θα μειωθεί ο ρυθμός ανάπτυξης – όπως φάνηκε άλλωστε από την επιβράδυνση του 2ου τριμήνου. Η ανάπτυξη τώρα του 2024 μέσω αποθεμάτων, ήταν στην ουσία καλυμμένη ύφεση.
ΕΝΦΙΑ
«Τον Ιούνιο 2019, προεκλογικά δηλαδή, ο Κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% στη διετία 2020/21 – επίσης την οριζόντια μείωση του ΦΠΑ σε 11% και 22%, από 13% και 24%. Ο ΦΠΑ βέβαια παρέμεινε στο 13% και 24%, παρά την κατακόρυφη άνοδο του πληθωρισμού έκτοτε – με αποτέλεσμα την εκτόξευση του πληθωριστικού φόρου.
Σχετικά δε με τον ΕΝΦΙΑ, στον προϋπολογισμό του 2020, αφού εκλέχθηκε ο Κ. Μητσοτάκης, αναφέρθηκε σε ποσοστό μείωσης του μεσοσταθμικά κατά 22% αντί 30% – ενώ στην πραγματικότητα τον αύξησε κατά 40 εκ. €. Αργότερα, ισχυρίσθηκε πως η σωρευτική μείωση του ΕΝΦΙΑ έφτασε στα 34% – χωρίς όμως να αναφέρεται κάτι τέτοιο στο προϋπολογισμό του 2022.
Στην πραγματικότητα, η σωρευτική μείωση του ΕΝΦΙΑ την περίοδο 2019 έως 2024 ήταν 291 εκ. € αντί 954 εκ. € που ισχυρίσθηκε – ενώ εάν δει κανείς τον προϋπολογισμό του 2024 θα διαπιστώσει ότι, η πραγματική συνολική μείωση σε σχέση με το 2019 είναι 291 εκ. € ή 10,73%.
Επομένως ούτε 30% ούτε 34%, αλλά μόλις 10,73%»! (ΟΤ). Δεν είναι εμπαιγμός; Τόσα ψέματα δεν έχει πει καμία κυβέρνηση έως τώρα – ενώ άλλα ανακοινώνει για λόγους προπαγάνδας και άλλα κάνει, θεωρώντας τους Έλληνες ηλιθίους.
Ακριβώς για το λόγο αυτό, όταν ζητήσαμε να ελεγχθούν τα 1,76 δις € που υποσχέθηκε στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός, από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, μας απάντησε το υπουργείο οικονομικών – προφανώς επειδή το ΓΛΚ δεν θα μπορούσε να πει πράγματα που δεν ισχύουν. Ποιοι είναι λοιπόν τεκμηριωμένα ψεύτες και λαϊκιστές; Προφανώς όχι αυτοί που ερευνούν τα στοιχεία και γράφουν την αλήθεια. Ντροπή!
Το τραπεζικό «σκάνδαλο Χατζηδάκη»
Άλλη μία μεγάλη «επιτυχία» του Κ. Χατζηδάκη ως υπουργού οικονομικών, από το ξεπούλημα των τραπεζικών μετοχών που είχε το κράτος μας στην κατοχή του – όπου δεν μπορεί να αποκλεισθεί η δολιότητα, αφού τις ξεπούλησε το 2023/24 σε ξένα funds, δηλαδή όταν άρχισαν να αυξάνονται οι τιμές των μετοχών τους.
Γεγονός απόλυτα προβλεπόμενο σε κάθε περίπτωση, αφού οι συστημικές τράπεζες έχουν στηριχθεί από τους Έλληνες φορολογούμενους με τεράστια ποσά, όπως για τις ανακεφαλαιοποιήσεις με πάνω από 42 δις €, με τα τρία Ηρακλής των 19 δις € και με τον αναβαλλόμενο φόρο των 20 δις € – με αποτέλεσμα να μην πληρώνουν ούτε ένα ευρώ φόρους, οπότε να τους καλύπτουμε εμείς με την υπερφορολόγηση μας.
Είναι φυσικό δε (και άρα προβλεπόμενο) να αυξάνονται οι τιμές των μετοχών τους, όταν έχουν τόσο υπέρογκα καθαρά και αφορολόγητα κέρδη – ενώ το κράτος τις στηρίζει επιπλέον με τις ηλεκτρονικές πληρωμές που επιβάλλει, με τα POS κλπ. που έχουν εκτοξεύσει τις προμήθειες τους, εις βάρος όλων μας. Ειδικότερα τα εξής, σύμφωνα με δημοσίευμα (ΒΝ):
(α) Στην Εθνική Τράπεζα, όπου το δημόσιο κατέχει ακόμη το 8% περίπου, έγιναν δύο ιδιωτικοποιήσεις – του 10% της συμμετοχής του κράτους στα 7,55 €/μετοχή και του 22% στα 5,30 €/μετοχή, αποφέροντας συνολικά 1,75 δις €. Εάν πουλούσε το κράτος σήμερα τις μετοχές, θα εισέπραττε 3,5 δις € – οπότε η απώλεια του είναι 1,75 δις €.
(β) Στην Τράπεζα Πειραιώς πουλήθηκε το 27% στα 4 €/μετοχή, έναντι 1,35 δις € – ενώ εάν το δημόσιο τις πουλούσε σήμερα, θα εισέπραττε 2,3 δις €, οπότε η απώλεια του είναι 950 εκ. €.
(γ) Στην Alpha Bank πουλήθηκε το 8,98% στα 1,39 €/μετοχή, αποφέροντας 293 εκ. € – ενώ εάν το δημόσιο τις πουλούσε σήμερα, θα εισέπραττε 740 εκ. €, οπότε η απώλεια του είναι 447 εκ. €.
(δ) Στην Eurobank πουλήθηκε το 1,4% έναντι 94 εκ. € – ενώ εάν το δημόσιο τις πουλούσε σήμερα, θα εισέπραττε 305 εκ. €, οπότε η απώλεια του είναι 211 εκ. €.
Η συνολική απώλεια του δημοσίου λοιπόν από το ξεπούλημα των συμμετοχών του στις τράπεζες, ήταν έως πρόσφατα 3,358 δις € που συνεχίζουν να αυξάνονται – σημειώνοντας πως το 2023 τα καθαρά και αφορολόγητα κέρδη των συστημικών αυτών τραπεζών ήταν 3,6 δις €, το 2024 αυξήθηκαν στα 4,48 δις € και μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2025 διαμορφώθηκαν στα 1,2 δις €!
Συνολικά δηλαδή 9,28 δις € σε λίγο παραπάνω από δύο μόνο χρόνια! Εκτός αυτού, τα μερίσματα που μοιράζουν πια (υπολογίζονται στα 2,3 δις € μόνο για το 2025!), οδηγούνται στο εξωτερικό λόγω του αφελληνισμού τους – ενώ μεγάλο μέρος τους θα εισέπραττε το κράτος και θα έμεναν στη χώρα, εάν δεν είχε πουλήσει τις μετοχές τους.
Πού να βρει λοιπόν η κυβέρνηση χρήματα για να στηρίξει την οικονομία μας και τους Έλληνες που έχουν εξαθλιωθεί, όταν κυριολεκτικά χαρίζει τέτοια θηριώδη ποσά στα ξένα funds; Δεν είναι εξοργιστικό να αναφέρεται σε λεφτόδενδρα, όταν η αντιπολίτευση προτείνει μέτρα, αφού η ΝΔ καλλιεργεί πλήθος από «κλεπτόδενδρα»;
Τέλος, πώς να ελέγξει το δημόσιο τις τράπεζες, έτσι ώστε να μην αισχροκερδούν εις βάρος των Πολιτών, όταν έχει ξεπουλήσει τις μετοχές του; Δεν πρόκειται για ένα ξεκάθαρο οικονομικό έγκλημα εις βάρος των Ελλήνων που δυστυχώς μένει ατιμώρητο, μεταξύ άλλων λόγω του ακαταδίωκτου (άλλο μεγάλο σκάνδαλο) που έχει ψηφίσει η ΝΔ;
Πόσο μάλλον σε συνδυασμό με το έγκλημα των funds που στήριξε το ίδιο το κράτος με τα Ηρακλής, για να «κλέβουν» τα σπίτια των Ελλήνων χωρίς κανένα ρίσκο και χωρίς κανένα κίνητρο για να προβαίνουν σε βιώσιμες ρυθμίσεις;
Ματωμένα πλεονάσματα
«Ματωμένα πλεονάσματα» είναι τα επιπλέον χρήματα που μεταφέρονται από τους Πολίτες, από την κοινωνία και την οικονομία, στο κράτος – ενώ από αυτό είτε στους δανειστές, είτε στις σπατάλες του δημοσίου.
Για παράδειγμα, «ματωμένα πλεονάσματα» δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της ανόδου των φορολογικών συντελεστών – επειδή την εποχή της διακυβέρνησης του η Ελλάδα είχε αποπληθωρισμό, δηλαδή πτώση των τιμών.
Αντίθετα, η ΝΔ δημιούργησε πολύ μεγαλύτερα «ματωμένα πλεονάσματα», με τη βοήθεια του «πληθωριστικού φόρου» – επειδή στη μετέπειτα διακυβέρνηση της προκλήθηκε πληθωρισμός. Δηλαδή, με τη διατήρηση ή με την ελαφρά μείωση των φορολογικών συντελεστών στις αυξημένες τιμές – ιδίως του ΦΠΑ 24% που επιβαρύνει κυρίως τις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις.
«Υγιή πλεονάσματα», θετικά για ένα κράτος, είναι αυτά που προέρχονται από την παραγωγή πλούτου – από την αύξηση δηλαδή του πραγματικού ΑΕΠ. Όταν τώρα οι Πολίτες ληστεύονται τόσο από το κράτος, όσο και από τα καρτέλ του ιδιωτικού τομέα (ενεργειακό, τραπεζικό, funds κλπ.), εξαθλιώνονται, χάνοντας ότι έχουν και δεν έχουν – με αποτέλεσμα η χώρα τους να αλλάζει σταδιακά ιδιοκτησιακό καθεστώς.
