.
Ο κυβερνητικός εμπαιγμός 2.500.000 συνταξιούχων, τα 7 δις € επιπλέον αποθέματα της ΕΛΣΤΑΤ και ο ρυθμός ανάπτυξης, η πολιτική απάτη της μείωσης του ΕΝΦΙΑ, το τραπεζικό σκάνδαλο Χατζηδάκη και τα ματωμένα πλεονάσματα.
.
Ο κυβερνητικός εμπαιγμός 2.500.000 συνταξιούχων!
Η κυβέρνηση διακρίνεται από μία προπαγανδιστική συμπεριφορά άνευ προηγουμένου – αφού ανακοινώνει μέτρα που σπάνια εφαρμόζονται και μένουν στα λόγια, ενώ συχνά επαναλαμβάνει τα ίδια, παρουσιάζοντας τα ως νέα!
Ακριβώς για το λόγο αυτό, προσπαθούμε να βρούμε πια τι ακριβώς ισχύει – χωρίς να πιστεύουμε ούτε στο ελάχιστο τα ποσά που ανακοινώνει ο πρωθυπουργός. Θυμίζουμε την υπόσχεση για μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 34%, όταν τελικά διαμορφώθηκε στο 10,7% από το 2019 έως στο 2024, για μείωση του ΦΠΑ στο 22% και 11% από το 2019 που ποτέ δεν έγινε, τη δέσμευση για άμεση μείωση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις το 2019 που τελικά θα γίνει το 2027 κοκ.
Ο εξαφανισμένος τώρα υπουργός οικονομικών, σε μία από τις σπάνιες εμφανίσεις του στο OPEN και με την απίστευτη αλαζονεία που τον διακρίνει, δήλωσε προκλητικά ότι, η κυβέρνηση κάνει μεγάλη «χάρη» στους συνταξιούχους, με την τολμηρότερη φορολογική μεταρρύθμιση της μεταπολίτευσης – θεωρώντας τους, όπως άλλωστε και τους υπόλοιπους Έλληνες, τουλάχιστον το 87% που δεν ωφελείται ή ωφελείται ελάχιστα από τα μέτρα της ΔΕΘ, είτε καθυστερημένους, είτε ανόητους.
Ποια είναι η αλήθεια; Ότι δεν έχει καν δώσει στους συνταξιούχους τα αναδρομικά που δικαιούνται, με απόφαση του ΣΤΕ – παρά το ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να σεβαστεί τη δικαστική ετυμηγορία. Ειδικότερα, κατά τη συζήτηση στη Βουλή στις 29 Ιουλίου του 2020, είχε πει τα εξής:
«Κλείνω με μια σημαντική ανακοίνωση, με την οποία θα μπορούσα να είχα ξεκινήσει, γιατί συνδέεται με μία πρόσφατη εξέλιξη και αφορά κάθε συνταξιούχο. Από το βήμα αυτό, λοιπόν, δηλώνω σήμερα ότι η κυβέρνηση θα καταβάλει εφάπαξ, πλήρως και σε όλους τους συνταξιούχους της χώρας μέσα στο 2020, τα αναδρομικά ποσά που δικαιούνται βάσει της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η κυβέρνηση συμμορφώνεται με τις δικαστικές αποφάσεις, όπως είχαμε δεσμευτεί ότι θα κάνουμε. Μιλάμε για ένα ποσό ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, αφορά κύριες συντάξεις -το τονίζω- κύριες συντάξεις του ιδιωτικού τομέα, δικαίωμα το οποίο επεκτείνεται όμως και στους συνταξιούχους του Δημοσίου. Συνολικά ωφελημένοι θα είναι λίγο παραπάνω από 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχοι συμπολίτες μας».
Με απλά λόγια, όχι μόνο δεν έδωσε τα αναδρομικά το 2020, όπως υποσχέθηκε, όχι μόνο δεν σεβάστηκε την απόφαση του ΣΤΕ, αλλά δεν τα αναφέρει καν σήμερα – εμπαίζοντας με το χειρότερο δυνατόν τρόπο πάνω από 2.500.000 συνταξιούχους, οι συντάξεις των οποίων έχουν εξαϋλωθεί από την ακρίβεια και δύσκολα επιβιώνουν. Δεν είναι ντροπή; Μεγάλη ντροπή;
ΕΛΣΤΑΤ
Ο Τ. Γιαννίτσης έγραψε για το θέμα των αποθεμάτων που δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ τα εξής: «Στην Ελλάδα, τα αποθέματα κινούνταν στο 1,05% του ΑΕΠ το 2023 (μέσος όρος 1,2% την περίοδο 2017–2020 και 1,7% με τα έτη της πανδημίας) – ενώ το 2024 εκτινάχθηκαν στο 4,1%, με μερική αποκλιμάκωση στο 2ο τρίμηνο του 2025. Εάν τα αποθέματα ήταν «λογικά» (π.χ. 1,5% του ΑΕΠ), τότε το 2024 θα καταγραφόταν ύφεση ~0,9% αντί για ανάπτυξη 2,3% – ενώ στο 1ο εξάμηνο του 2025, ο ρυθμός ανάπτυξης θα ήταν 1,2% αντί 2%».
Εν προκειμένω, η διαφορά των αποθεμάτων με το παρελθόν είναι τεράστια, της τάξης του 3% του ΑΕΠ ή πάνω από 7 δις € – αυξάνοντας ανάλογα το ρυθμό ανάπτυξης και το ΑΕΠ. Επομένως, ο Τ. Γιαννίτσης έχει δίκιο να το υποδεικνύει.
Η ΕΛΣΤΑΤ τώρα απάντησε με ένα μακροσκελές κείμενο, το οποίο μάλλον περιπλέκει παρά αποσαφηνίζει το γεγονός – αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι, τα υπολογίζει στα τρίμηνα με τη μέθοδο της παραγωγής και όχι της δαπάνης όπως ο Τ. Γιαννίτσης, ενώ συμπληρώνει πως τα στοιχεία αποθεμάτων είναι προσωρινά και τα οριστικά με τη μέθοδο της δαπάνης θα είναι διαθέσιμα στη δεύτερη εκτίμηση του ΑΕΠ που θα ανακοινώσει στα μέσα Οκτωβρίου του 2025.
Επομένως, τότε θα δούμε τι είναι αυτά τα επιπλέον 7 δις € στο ΑΕΠ και που προσωρινά έχουν καταχωρηθεί ως αποθέματα – σημειώνοντας όμως ότι, οι δύο μέθοδοι υπολογισμού του ΑΕΠ, αυτοί της παραγωγής και της δαπάνης, οφείλουν να καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, εάν τα στοιχεία είναι διαθέσιμα και αξιόπιστα.
Τα παραπάνω σημαίνουν πως είτε θα αναθεωρηθούν ο ρυθμός ανάπτυξης και το ΑΕΠ προς τα κάτω, είτε αυτά τα 7 δις € θα κατανεμηθούν σε άλλες κατηγορίες δαπανών, είτε κάτι μεταξύ των δύο – είτε βέβαια θα επιβεβαιωθούν ως πρόσθετα αποθέματα.
Αμέσως μετά δύο σταθεροί υποστηρικτές της κυβέρνησης, καθηγητές οικονομικών, στήριξαν την ΕΛΣΤΑΤ με ανάλυση τους που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, «σύμφωνα με μελέτη τους η συσχέτιση πληθωρισμού και αποθεμάτων είναι αρνητική – δηλαδή πως όταν μειώνεται ο πληθωρισμός, περιορίζονται τα αποθέματα, οπότε δεν υπάρχει καμία ανωμαλία».
Ειδικότερα έγραψαν πως «οι επιχειρήσεις (σ.σ. εμπορικές, μεταποίησης κλπ.), αξιοποιώντας την χρηματοδοτική δυνατότητα που τους δίνει ο πληθωρισμός, αυξάνουν τις αποθεματοποιήσεις τους. Αντιθέτως, όταν εκτιμούν ότι μειώνεται ο πληθωρισμός (αλλά πάντως δεν έρχεται αποπληθωρισμός), μειώνουν τα αποθέματά τους. Εξάλλου, εφόσον δεν προβλέπεται να υπάρξουν ιδιαίτερες πιέσεις κόστους, οι επιχειρήσεις παράγουν περισσότερο, χωρίς να φοβούνται ότι τα προϊόντα που δεν θα πουληθούν άμεσα, θα χάσουν την αξία τους».
Το επιπλέον συμπέρασμα εδώ είναι ενδεχομένως πως οι επιχειρήσεις, εάν ισχύουν τα νούμερα για τα αποθέματα, προβλέπουν πληθωρισμό – εναλλακτικά βέβαια, προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Αμέσως μετά απάντησε ο Ι. Στουρνάρας, επίσης υποστηρικτής της κυβέρνησης αφού προσβλέπει είτε στην ανανέωση της θητείας του, είτε στην προεδρία μίας κυβέρνησης συνεργασίας, λέγοντας πως δεν υπάρχουν πλέον αστερίσκοι στα ελληνικά στοιχεία και ότι, «τα αποθέματα εξισορροπούν προσωρινά την απόκλιση των στοιχείων μεταξύ προσφοράς και ζήτησης – ενώ όταν οριστικοποιούνται τα στοιχεία, τα αποθέματα κατανέμονται στα βασικά συστατικά της συνολικής ζήτησης».
Επιβεβαιώνει δηλαδή έμμεσα ότι, οι δύο μέθοδοι υπολογισμού του ΑΕΠ, αυτοί της παραγωγής και της δαπάνης, οφείλουν να καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα – εάν τα στοιχεία είναι διαθέσιμα και αξιόπιστα.
Τέλος, απάντησε και ο Κ. Χατζηδάκης μιλώντας στην ΕΡΤ, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «αυτό που έχει υποστηριχθεί είναι άστοχο και εθνικά επικίνδυνο» – μία κατηγορία που θεωρούμε επιεικώς απαράδεκτη, ειδικά από το συγκεκριμένο υπουργό.
Κατά την άποψη μας τώρα, ο Τ. Γιαννίτσης έχει δίκιο σε αυτά που διαπίστωσε, πόσο μάλλον στο ότι, τα 7 δις € ή το 3% του ΑΕΠ είναι μεγίστης σημασίας – αφού εάν δεν ισχύει, τότε ο ρυθμός ανάπτυξης και το ΑΕΠ θα είναι πολύ χαμηλότερα, κάτι που σίγουρα θα έκθετε την κυβέρνηση (στα αποθέματα έχουμε και εμείς αναφερθεί, σε επιτροπές με το γραφείο προϋπολογισμού της Βουλής).
Δεν έχει δίκιο όμως στο ότι τα περιέγραψε ως «Greek Statistics», πριν ακόμη οριστικοποιηθούν – αν και η «σπουδή» των φιλοκυβερνητικών, της κυβέρνησης και της ΕΛΣΤΑΤ να απαντήσουν, δημιουργεί πολλές υποψίες. Η αλήθεια βέβαια θα φανεί στα μέσα Οκτωβρίου, όταν δεν θα πρόκειται πλέον για προσωρινά στοιχεία, με άγνωστη κατανομή και οι δύο μέθοδοι θα συγκλίνουν – ελπίζοντας να μην υπάρξουν αλχημείες και να ερευνηθούν πολύ προσεκτικά.
Σε κάθε περίπτωση, είναι απαράδεκτο να κατηγορεί η ΕΛΣΤΑΤ τον Τ. Γιαννίτση ότι, διακινεί με ελαφρότητα θεωρίες συνωμοσίας, με υπονοούμενα – πόσο μάλλον όταν είναι υποχρεωμένη να απαντάει σε όλους και να αποδεικνύει την εγκυρότητα των τρόπων υπολογισμού της, κάτι που ασφαλώς δεν έκανε με την πολυσέλιδη απάντηση της, διδασκαλικής μορφής.
Βέβαια, ακόμη και αν είναι σωστά τα αποθέματα, όταν επιστρέψουν στο φυσιολογικό 1,5% θα μειωθεί ο ρυθμός ανάπτυξης – όπως φάνηκε άλλωστε από την επιβράδυνση του 2ου τριμήνου. Η ανάπτυξη τώρα του 2024 μέσω αποθεμάτων, ήταν στην ουσία καλυμμένη ύφεση.
ΕΝΦΙΑ
«Τον Ιούνιο 2019, προεκλογικά δηλαδή, ο Κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% στη διετία 2020/21 – επίσης την οριζόντια μείωση του ΦΠΑ σε 11% και 22%, από 13% και 24%. Ο ΦΠΑ βέβαια παρέμεινε στο 13% και 24%, παρά την κατακόρυφη άνοδο του πληθωρισμού έκτοτε – με αποτέλεσμα την εκτόξευση του πληθωριστικού φόρου.
Σχετικά δε με τον ΕΝΦΙΑ, στον προϋπολογισμό του 2020, αφού εκλέχθηκε ο Κ. Μητσοτάκης, αναφέρθηκε σε ποσοστό μείωσης του μεσοσταθμικά κατά 22% αντί 30% – ενώ στην πραγματικότητα τον αύξησε κατά 40 εκ. €. Αργότερα, ισχυρίσθηκε πως η σωρευτική μείωση του ΕΝΦΙΑ έφτασε στα 34% – χωρίς όμως να αναφέρεται κάτι τέτοιο στο προϋπολογισμό του 2022.
Στην πραγματικότητα, η σωρευτική μείωση του ΕΝΦΙΑ την περίοδο 2019 έως 2024 ήταν 291 εκ. € αντί 954 εκ. € που ισχυρίσθηκε – ενώ εάν δει κανείς τον προϋπολογισμό του 2024 θα διαπιστώσει ότι, η πραγματική συνολική μείωση σε σχέση με το 2019 είναι 291 εκ. € ή 10,73%. Επομένως ούτε 30% ούτε 34%, αλλά μόλις 10,73%»! (ΟΤ).
Δεν είναι εμπαιγμός; Τόσα ψέματα δεν έχει πει καμία κυβέρνηση έως τώρα – ενώ άλλα ανακοινώνει για λόγους προπαγάνδας και άλλα κάνει, θεωρώντας τους Έλληνες ηλιθίους. Ακριβώς για το λόγο αυτό, όταν ζητήσαμε να ελεγχθούν τα 1,76 δις € που υποσχέθηκε στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός, από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, μας απάντησε το υπουργείο οικονομικών – προφανώς επειδή το ΓΛΚ δεν θα μπορούσε να πει πράγματα που δεν ισχύουν. Ποιοι είναι λοιπόν τεκμηριωμένα ψεύτες και λαϊκιστές; Προφανώς όχι αυτοί που ερευνούν τα στοιχεία και γράφουν την αλήθεια. Ντροπή!
Το τραπεζικό «σκάνδαλο Χατζηδάκη»
Άλλη μία μεγάλη «επιτυχία» του Κ. Χατζηδάκη ως υπουργού οικονομικών, από το ξεπούλημα των τραπεζικών μετοχών που είχε το κράτος μας στην κατοχή του – όπου δεν μπορεί να αποκλεισθεί η δολιότητα, αφού τις ξεπούλησε το 2023/24 σε ξένα funds, δηλαδή όταν άρχισαν να αυξάνονται οι τιμές των μετοχών τους.
Γεγονός απόλυτα προβλεπόμενο σε κάθε περίπτωση, αφού οι συστημικές τράπεζες έχουν στηριχθεί από τους Έλληνες φορολογούμενους με τεράστια ποσά, όπως για τις ανακεφαλαιοποιήσεις με πάνω από 42 δις €, με τα τρία Ηρακλής των 19 δις € και με τον αναβαλλόμενο φόρο των 20 δις € – με αποτέλεσμα να μην πληρώνουν ούτε ένα ευρώ φόρους, οπότε να τους καλύπτουμε εμείς με την υπερφορολόγηση μας.
Είναι φυσικό δε (και άρα προβλεπόμενο) να αυξάνονται οι τιμές των μετοχών τους, όταν έχουν τόσο υπέρογκα καθαρά και αφορολόγητα κέρδη – ενώ το κράτος τις στηρίζει επιπλέον με τις ηλεκτρονικές πληρωμές που επιβάλλει, με τα POS κλπ. που έχουν εκτοξεύσει τις προμήθειες τους, εις βάρος όλων μας. Ειδικότερα τα εξής, σύμφωνα με δημοσίευμα (ΒΝ):
(α) Στην Εθνική Τράπεζα, όπου το δημόσιο κατέχει ακόμη το 8% περίπου, έγιναν δύο ιδιωτικοποιήσεις – του 10% της συμμετοχής του κράτους στα 7,55 €/μετοχή και του 22% στα 5,30 €/μετοχή, αποφέροντας συνολικά 1,75 δις €. Εάν πουλούσε το κράτος σήμερα τις μετοχές, θα εισέπραττε 3,5 δις € – οπότε η απώλεια του είναι 1,75 δις €.
(β) Στην Τράπεζα Πειραιώς πουλήθηκε το 27% στα 4 €/μετοχή, έναντι 1,35 δις € – ενώ εάν το δημόσιο τις πουλούσε σήμερα, θα εισέπραττε 2,3 δις €, οπότε η απώλεια του είναι 950 εκ. €.
(γ) Στην Alpha Bank πουλήθηκε το 8,98% στα 1,39 €/μετοχή, αποφέροντας 293 εκ. € – ενώ εάν το δημόσιο τις πουλούσε σήμερα, θα εισέπραττε 740 εκ. €, οπότε η απώλεια του είναι 447 εκ. €.
(δ) Στην Eurobank πουλήθηκε το 1,4% έναντι 94 εκ. € – ενώ εάν το δημόσιο τις πουλούσε σήμερα, θα εισέπραττε 305 εκ. €, οπότε η απώλεια του είναι 211 εκ. €.
Η συνολική απώλεια του δημοσίου λοιπόν από το ξεπούλημα των συμμετοχών του στις τράπεζες, ήταν έως πρόσφατα 3,358 δις € που συνεχίζουν να αυξάνονται – σημειώνοντας πως το 2023 τα καθαρά και αφορολόγητα κέρδη των συστημικών αυτών τραπεζών ήταν 3,6 δις €, το 2024 αυξήθηκαν στα 4,48 δις € και μόνο το πρώτο τρίμηνο του 2025 διαμορφώθηκαν στα 1,2 δις €!
Συνολικά δηλαδή 9,28 δις € σε λίγο παραπάνω από δύο μόνο χρόνια! Εκτός αυτού, τα μερίσματα που μοιράζουν πια (υπολογίζονται στα 2,3 δις € μόνο για το 2025!), οδηγούνται στο εξωτερικό λόγω του αφελληνισμού τους – ενώ μεγάλο μέρος τους θα εισέπραττε το κράτος και θα έμεναν στη χώρα, εάν δεν είχε πουλήσει τις μετοχές τους.
Πού να βρει λοιπόν η κυβέρνηση χρήματα για να στηρίξει την οικονομία μας και τους Έλληνες που έχουν εξαθλιωθεί, όταν κυριολεκτικά χαρίζει τέτοια θηριώδη ποσά στα ξένα funds; Δεν είναι εξοργιστικό να αναφέρεται σε λεφτόδενδρα, όταν η αντιπολίτευση προτείνει μέτρα, αφού η ΝΔ καλλιεργεί πλήθος από «κλεπτόδενδρα»;
Τέλος, πώς να ελέγξει το δημόσιο τις τράπεζες, έτσι ώστε να μην αισχροκερδούν εις βάρος των Πολιτών, όταν έχει ξεπουλήσει τις μετοχές του; Δεν πρόκειται για ένα ξεκάθαρο οικονομικό έγκλημα εις βάρος των Ελλήνων που δυστυχώς μένει ατιμώρητο, μεταξύ άλλων λόγω του ακαταδίωκτου (άλλο μεγάλο σκάνδαλο) που έχει ψηφίσει η ΝΔ;
Πόσο μάλλον σε συνδυασμό με το έγκλημα των funds που στήριξε το ίδιο το κράτος με τα Ηρακλής, για να «κλέβουν» τα σπίτια των Ελλήνων χωρίς κανένα ρίσκο και χωρίς κανένα κίνητρο για να προβαίνουν σε βιώσιμες ρυθμίσεις;
Ματωμένα πλεονάσματα
«Ματωμένα πλεονάσματα» είναι τα επιπλέον χρήματα που μεταφέρονται από τους Πολίτες, από την κοινωνία και την οικονομία, στο κράτος – ενώ από αυτό είτε στους δανειστές, είτε στις σπατάλες του δημοσίου.
Για παράδειγμα, «ματωμένα πλεονάσματα» δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της ανόδου των φορολογικών συντελεστών – επειδή την εποχή της διακυβέρνησης του η Ελλάδα είχε αποπληθωρισμό, δηλαδή πτώση των τιμών.
Αντίθετα, η ΝΔ δημιούργησε πολύ μεγαλύτερα «ματωμένα πλεονάσματα», με τη βοήθεια του «πληθωριστικού φόρου» – επειδή στη μετέπειτα διακυβέρνηση της προκλήθηκε πληθωρισμός. Δηλαδή, με τη διατήρηση ή με την ελαφρά μείωση των φορολογικών συντελεστών στις αυξημένες τιμές – ιδίως του ΦΠΑ 24% που επιβαρύνει κυρίως τις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις.
«Υγιή πλεονάσματα», θετικά για ένα κράτος, είναι αυτά που προέρχονται από την παραγωγή πλούτου – από την αύξηση δηλαδή του πραγματικού ΑΕΠ. Όταν τώρα οι Πολίτες ληστεύονται τόσο από το κράτος, όσο και από τα καρτέλ του ιδιωτικού τομέα (ενεργειακό, τραπεζικό, funds κλπ.), εξαθλιώνονται, χάνοντας ότι έχουν και δεν έχουν – με αποτέλεσμα η χώρα τους να αλλάζει σταδιακά ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Όσον αφορά το δημόσιο χρέος (=Γενικής Κυβέρνησης, δηλαδή μαζί με τους φορείς που το μειώνουν), ήταν στα 335,5 δις € το 2019 ή στο 181% του τότε ΑΕΠ – ενώ το 2024 αυξήθηκε μεν στα 365,5 δις €, αλλά μειώθηκε στο 154% του πληθωριστικού ΑΕΠ των 237,5 δις € ή κατά 27 μονάδες, επειδή αυτό μετράει στη σχέση χρέος/ΑΕΠ.
Εάν μετρούσε το πραγματικό ΑΕΠ των 201,5 δις €, αυτό δηλαδή με το οποίο υπολογίζεται ο ρυθμός ανάπτυξης, θα διαπιστώναμε ότι έμεινε σταθερό στο 181% του ΑΕΠ – οπότε η μείωση του δείκτη χρέος/ΑΕΠ οφείλεται καθαρά στον πληθωρισμό που είναι μεν θετικός για το κράτος, αλλά θανατηφόρος για τους Πολίτες του.
