Ελλάδα, η ουτοπία της ανάπτυξης – The Analyst
ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ελλάδα, η ουτοπία της ανάπτυξης

.

Μία ανάπτυξη άνω του 4,5% που προβλέπουμε για τι 2021, τι θα σημαίνει αλήθεια; Μία αύξηση του ΑΕΠ μας κατά μόλις 7,46 δις €, με τη δαπάνη 16 δις € της κυβέρνησης – δηλαδή, για κάθε 1 € που θα ξοδεύει αυξάνοντας τα ελλείμματα και τα χρέη, θα προσθέτει μόλις 0,50 € στο ΑΕΠ μας των 165,8 δις € του 2020 (από 187,5 δις € που ήταν το 2019 πριν την αναθεώρηση της ΕΛΣΤΑΤ). Το χειρότερο όμως είναι το ότι, η όποια ανάπτυξη δεν θα ωφελήσει σε τίποτα τους ιθαγενείς, αφού θα συνεχίσουν να χάνουν τα σπίτια τους και να εργάζονται ως σκλάβοι χρέους στις κάποτε δικές τους δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις – οι οποίες πλέον θα ανήκουν στους νέους ιδιοκτήτες της χώρας τους. Υπενθυμίζουμε εδώ τα εξής από το άρθρο μας που προβλέπαμε πως η Ελλάδα βαδίζει στα ίχνη της Γουατεμάλα: «Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ, η Γουατεμάλα έχει κάνει ρεκόρ. Παρουσιάζει ένα ιστορικό συμμόρφωσης και εκπλήρωσης υποχρεώσεων ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Έχει επιδείξει αξιέπαινη φορολογική πολιτική και έχει επιτύχει σε όλα τα επίπεδα με τον πιο ικανοποιητικό τρόπο!». Τα τελευταία εφτά χρόνια, η Γουατεμάλα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλές ανεπτυγμένες χώρες. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%. Όμως, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις – οπότε κάποια άλλα στοιχεία έρχονται να μετριάσουν τον ενθουσιασμό. «Είμαστε η χώρα της Κ. Αμερικής με τον υψηλότερο δείκτη χρόνιου υποσιτισμού. Έχουμε περισσότερο από το μισό πληθυσμό μας να ζει σε συνθήκες φτώχειας, με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα. Υπάρχουν τεράστιες  ανισότητες και μεγάλες αντιφάσεις, που παρά τη μεγάλη παραγωγή πλούτου, και παρόλο που η χώρα μας είναι παραγωγός τροφίμων, το 49% των παιδιών μας κάτω των 5 ετών υφίστανται χρόνιο υποσιτισμό», σημειώνει ο συντονιστής του Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα»

.

Ανάλυση

Ξεκινώντας από το ότι, η Ελλάδα είναι πάντοτε η τελευταία χώρα της ΕΕ που δημοσιεύει τα στοιχεία εξέλιξης του ΑΕΠ της, οφείλουμε να σημειώσουμε πως πρόκειται για προσωρινά – κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα μας, αφού η ΕΛΣΤΑΤ τα αναθεώρησε τρεις φορές το 2020, ενώ αναπροσάρμοσε ολόκληρη την τελευταία δεκαετία (ανάλυση). Ακόμη χειρότερα, η αναπροσαρμογή αυτή αφορούσε το ονομαστικό ΑΕΠ – κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, θυμίζοντας ξανά τη γνωστή ιστορία των «Greek Statistics».

Το συγκεκριμένο γεγονός είναι σημαντικό, επειδή η Ελλάδα κυβερνάται από το ίδιο κόμμα με τότε – από αυτό που αύξησε τεχνητά το ΑΕΠ της με την επίκληση του τζίρου της παραοικονομίας (ανάλυση), καθώς επίσης που την υπερχρέωσε το 2004/09. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήξει πρώτα στο ΔΝΤ και μετά στη χρεοκοπία του PSI – με την καταδίκη της Ελλάδας στο αγγλικό δίκαιο και στην υποθήκευση της για 99 χρόνια.

Φαίνεται πάντως πως δυστυχώς δεν έχει διδαχθεί τίποτα από το παρελθόν, αφού το 2020 αύξησε τόσο τα δίδυμα ελλείμματα (=προϋπολογισμός και ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών), όσο και τα δίδυμα χρέη (=δημόσιο και ιδιωτικό) – δαπανώντας τεράστια ποσά με δανεικά για τη στήριξη της κατανάλωσης, αντί για την παραγωγή πλούτου, με την αλλαγή του αποτυχημένου οικονομικού και του λανθασμένου τουριστικού μας μοντέλου.

Εν προκειμένω, εμείς ασφαλώς δεν είμαστε αντίθετοι στην αύξηση των δαπανών, σε περιόδους παγκόσμιας ύφεσης, όπως λόγω της πανδημίας – πόσο μάλλον όταν με τη στήριξη της ΕΚΤ εξασφαλίζονται χαμηλά επιτόκια. Οι δαπάνες όμως αυτές θα πρέπει να γίνονται για επενδυτικούς και όχι για καταναλωτικούς σκοπούς – όπως ακριβώς ένας ιδιώτης είναι σωστό να δανείζεται για να επενδύει και όχι για να καταναλώνει, αφού μόνο τότε έχει τη δυνατότητα να αποπληρώνει τα δάνεια του.

Στα πλαίσια αυτά, εάν για παράδειγμα η Ελλάδα είχε αυξήσει τις δημόσιες επενδύσεις της (ΠΔΕ) στηρίζοντας παραγωγικούς τομείς, θα δημιουργούσε μεταξύ άλλων μακροπρόθεσμα θέσεις εργασίας και δεν θα σπαταλούσε χρήματα στην επιδότηση της ανεργίας – οπότε το τέλος της πανδημίας θα την εύρισκε σε μία πολύ καλύτερη κατάσταση, από αυτήν που ήταν προηγουμένως.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ

Περαιτέρω, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ χθες (πηγή), η ύφεση στην Ελλάδα συνεχίσθηκε το 1ο τρίμηνο του 2021 – όπου, σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2020, το ΑΕΠ μας συρρικνώθηκε ξανά κατά 2,3%. Η συνολική καταναλωτική δαπάνη μειώθηκε κατά 2,4% τεκμηριώνοντας πως τα νοικοκυριά έχουν όλο και λιγότερα χρήματα, οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών παρουσίασαν πτώση 13,4% και οι εισαγωγές περιορίσθηκαν κατά 5%. Μόνο οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου αυξήθηκαν κατά 13,4% – προφανώς επειδή ευρίσκεται σε εξέλιξη η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της πατρίδας μας.

Τα μεγέθη αυτά είναι εξαιρετικά απογοητευτικά, ειδικά εάν λάβει κανείς υπ’ όψιν του τα τεράστια ποσά που δαπάνησε η κυβέρνηση το 2020 με δανεικά – περί τα 24 δις € το 2020 που θα κληθούν να πληρώσουν πανάκριβα τα παιδιά μας, ενώ έχει ήδη δρομολογήσει 16 δις € για το 2021. Με απλά λόγια, παρά τα 24 δις € που ξόδεψε, η ύφεση εκτινάχθηκε στο 8,2% – αν και στο 11,5% χωρίς τις αλχημείες της ΕΛΣΤΑΤ.

Σε σύγκριση τώρα με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης είμαστε στην 6η χειρότερη θέση (γράφημα με προσθήκη άλλων χωρών) – κάτι επίσης πολύ απογοητευτικό, αφού η χώρα μας προέρχεται από μία σωρευτική δεκαετή πτώση του ΑΕΠ μας κατά 25%, σε αντίθεση με όλα τα άλλα κράτη. Εκτός αυτού η δομή της δικής μας οικονομίας είναι τέτοια που δεν επηρεάζεται ιδιαίτερα από τα κλειδώματα το 1ο τρίμηνο, όπως αυτή των χωρών που έχουν βιομηχανία – κάτι που συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις άλλες.

Εν τούτοις, οι προβλέψεις μας για το 2021, όσον αφορά το ΑΕΠ, είναι θετικές, αφού τα κλειδώματα (lockdowns) έχουν επιτέλους σταματήσει, ενώ ο τουρισμός δεν είναι δυνατόν να μην αυξηθεί από τα αμελητέα επίπεδα του 2020 – μόλις 4,28 δις € περίπου άμεσα έσοδα, από 18,2 δις € το 2019 (πηγή). Εκτός αυτού η αλλαγή του ιδιοκτησιακού μας καθεστώτος, η συνέχιση δηλαδή του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, καθώς επίσης των πλειστηριασμών της ιδιωτικής με την εφαρμογή του νέου πτωχευτικού νόμου έκτρωμα από την 1η Ιουνίου, θα αυξήσουν το ρυθμό ανάπτυξης – πόσο μάλλον όταν προγραμματίζονται μαζικά ΣΔΙΤ (=συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, όπου ο ιδιώτης εξασφαλίζει ένα σταθερό κέρδος από το κράτος) για δημόσια έργα, από τις φυλακές έως τους αυτοκινητοδρόμους.

Οι Γερμανοί άλλωστε θεωρούν ήδη την Ελλάδα ως το 17ο κρατίδιο τους, ιδανικό αφενός μεν ως φθηνό εξοχικό τους, αφετέρου για την προστασία τους από την παράνομη μετανάστευση – προφανώς χωρίς καθόλου δικαιώματα αλλά μόνο με υποχρεώσεις. Επομένως έχει νόημα να αγοράζουν τα σπίτια των Ελλήνων και να επενδύουν – χωρίς να υποβαθμίζουμε το ρόλο των Η.Π.Α. που έχουν εξασφαλίσει περί τις 17 στρατιωτικές βάσεις στη χώρα μας, χωρίς να δώσουν κανένα αντάλλαγμα. Επί πλέον, έχουν κάθε λόγο οι πολυεθνικές εταιρείες τους στους τομείς της ψηφιακής και λοιπής τεχνολογίας, να ιδρύουν υποκαταστήματα στην Ελλάδα – για να εκμεταλλεύονται το ποιοτικά υψηλό και ταυτόχρονα πάμφθηνο επιστημονικό μας δυναμικό.

Με δεδομένο δε το ότι, σε ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη οι τιμές των ακινήτων και των επιχειρήσεων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη, ενώ στην Ελλάδα είναι ακόμη στο ναδίρ λόγω της 11ετούς κρίσης, δεν είναι δυνατόν να μην προσελκυσθούν πολλοί άλλοι κερδοσκόποι – πόσο μάλλον όταν δρομολογούνται συνεχώς νέοι νόμοι, προς όφελος των εταιριών και εις βάρος των εργαζομένων, ενώ δίνεται παράλληλα σκανδαλωδώς «γη και ύδωρ» στους επενδυτές, όπως στο παράδειγμα της Eldorado Gold και του Ομίλου Λάτση.

Εκτός αυτού, το Ταμείο Ανάκαμψης των 17,77 δις € επιδοτήσεων συν 12,8 δις € δανείων, το ΕΣΠΑ των 20 δις € και η ΚΑΠ των επίσης 20 δις €, θα προσελκύσουν ακόμη περισσότερους «επενδυτές» – όπου, με κριτήριο το παρελθόν, τα ποσά αυτά σε τελική ανάλυση επέστρεφαν πίσω στις χώρες που μας τα έδιναν, με τις εισαγωγές μας από αυτές αφού η Ελλάδα δεν παράγει σχεδόν τίποτα. Για παράδειγμα, τα περίπου 400 εκ. € που δαπάνησε η FRAPORT για τη βελτίωση των αεροδρομίων, προήλθαν από κοινοτικά προγράμματα που δικαιούται η Ελλάδα – ενώ χρηματοδότησε ακόμη και την αγορά σε εξευτελιστικές τιμές των αεροδρομίων μας, με τη γνωστή σκανδαλώδη σύμβαση, από τις δικές μας τράπεζες.

Μία ανάπτυξη τώρα άνω του 4,5% που προβλέπουμε για το 2021, τι θα σημαίνει αλήθεια; Μία αύξηση του ΑΕΠ μας κατά μόλις 7,46 δις €, με τη δαπάνη 16 δις € της κυβέρνησης – δηλαδή, για κάθε 1 € που θα ξοδεύει αυξάνοντας τα ελλείμματα και τα χρέη, θα προσθέτει μόλις 0,50 € στο ΑΕΠ μας των 165,8 δις € του 2020, από 187,5 δις € που ήταν το 2019 πριν την αναθεώρηση της ΕΛΣΤΑΤ, παρά το ότι θα συντρέχουν όλα τα παραπάνω. Δηλαδή το ΑΕΠ μας θα υπερβεί το 2021 τα 173 δις € από 187,5 δις € που ήταν το 2019 και 240 δις € πριν την κρίση – ενώ το έλλειμμα θα είναι μεγάλο, οπότε θα αυξηθεί το δημόσιο χρέος. Θα επρόκειτο για επιτυχία;

Το χειρότερο όλων όμως είναι το ότι, η όποια ανάπτυξη δεν θα ωφελήσει σε τίποτα τους ιθαγενείς, αφού θα συνεχίσουν να χάνουν τα σπίτια τους και να εργάζονται ως σκλάβοι χρέους στις κάποτε δικές τους δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις – οι οποίες πλέον θα ανήκουν στους νέους ιδιοκτήτες της χώρας τους. Υπενθυμίζουμε εδώ τα εξής από το άρθρο μας που προβλέπαμε πως η Ελλάδα βαδίζει στα ίχνη της Γουατεμάλα:

«Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ, η Γουατεμάλα έχει κάνει ρεκόρ. Παρουσιάζει ένα ιστορικό συμμόρφωσης και εκπλήρωσης υποχρεώσεων ιδιαίτερα ικανοποιητικό. Έχει επιδείξει αξιέπαινη φορολογική πολιτική και έχει επιτύχει σε όλα τα επίπεδα με τον πιο ικανοποιητικό τρόπο!». Τα τελευταία εφτά χρόνια, η Γουατεμάλα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλές ανεπτυγμένες χώρες. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%.

Όμως, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις – οπότε κάποια άλλα στοιχεία έρχονται να μετριάσουν τον ενθουσιασμό. «Είμαστε η χώρα της Κ. Αμερικής με τον υψηλότερο δείκτη χρόνιου υποσιτισμού. Έχουμε περισσότερο από το μισό πληθυσμό μας να ζει σε συνθήκες φτώχειας, με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα. Υπάρχουν τεράστιες  ανισότητες και μεγάλες αντιφάσεις, που παρά τη μεγάλη παραγωγή πλούτου, και παρόλο που η χώρα μας είναι παραγωγός τροφίμων, το 49% των παιδιών μας κάτω των 5 ετών υφίστανται χρόνιο υποσιτισμό», σημειώνει ο συντονιστής του Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» (πηγή).

Το συμπέρασμα είναι εδώ το ότι, μπορεί στη χώρα να επανήλθε η ανάπτυξη, αλλά ωφελήθηκαν μόνο οι εντολείς του ΔΝΤ – οι οποίοι επέβαλαν τους όρους τους, αφού προηγουμένως εξαθλίωσαν τους κατοίκους της.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, όπως φαίνεται από το παράδειγμα της Γουατεμάλα, η εξέλιξη του ΑΕΠ δεν είναι ο σημαντικότερος δείκτης για την οικονομία μίας εξαρτημένης αποικίας χρέους, όσον αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της – αλλά μόνο για ένα μικρό μέρος των Πολιτών της, κυρίως όμως για την εγχώρια και ξένη ελίτ που κατέχει τον πλούτο της, έχοντας τον εξαγοράσει με τη βοήθεια της κρίσης σε εξευτελιστικές τιμές.

Εν τούτοις, με αυτόν τον δείκτη θα πορεύονται στο μέλλον οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της Ελλάδας, αφού πλέον ολοκληρώνεται η ληστεία, για να χειραγωγούν τις μάζες – οι οποίες δυστυχώς δεν είναι σε θέση να αξιολογούν σωστά τα δεδομένα, οπότε πείθονται εύκολα από αυτά που ακούν.

(Ακολουθείστε μας στο Twitter πατώντας εδώ για να ενημερώνεστε αμέσως για τις αναλύσεις μας)


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!