Ο πολιτικός λαϊκισμός της κυβέρνησης και η κλιματική αλλαγή – The Analyst
Κοινοβουλευτικές Εργασίες

Ο πολιτικός λαϊκισμός της κυβέρνησης και η κλιματική αλλαγή

.

Ασφαλώς δεν πρέπει εμείς να δεχθούμε μία διαφορετική αντιμετώπιση στο θέμα του λιγνίτη, απλά και μόνο επειδή χρωστάμε και δεν μπορούμε να αποφασίζουμε για τίποτα. Δεν είμαστε σε θέση και δεν επιτρέπεται να χάσουμε 25.000 θέσεις εργασίας – ενώ οι 6.750 που λέτε πως θα δημιουργηθούν είναι υποθετικές, αφού δεν έχουν υπάρξει δεσμεύσεις. Σε κάθε περίπτωση, να είσαστε σίγουροι πως ένα τέτοιο έγκλημα, όπως το σταμάτημα του λιγνίτη, δεν θα μείνει ατιμώρητο – ούτε φυσικά το απαράδεκτο ξεπούλημα των δικτύων του ηλεκτρισμού, του ΑΔΜΗΕ και του ΔΕΔΔΗΕ δηλαδή, ή αυτών του φυσικού αερίου. Καμία λογική χώρα δεν πουλάει τα δίκτυα της – ενώ η παραγωγή ηλεκτρισμού είναι αυτή που μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί, τίποτα άλλο. Όσο για τα νερά, ελπίζουμε να έχετε διδαχθεί από το σχετικά πρόσφατο παράδειγμα της Τουρκίας – όσον αφορά τον περιορισμό της παροχής νερού στους Κούρδους και στα υδροηλεκτρικά της βόρειας Συρίας.  

.

Κοινοβουλευτική Εργασία

Σε σχέση με αυτά που είπε εδώ ο πρωθυπουργός σήμερα, θα σταθώ σε μία μόνο φράση του: στο ότι πρέπει να αφήσουμε στα παιδιά μας ένα καλύτερο περιβάλλον, από αυτό που παραλάβαμε εμείς από τους γονείς μας. Εν προκειμένω συμφωνούμε απόλυτα, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό.

Πρέπει επί πλέον να αφήσουμε στα παιδιά μας μία οικονομία καλύτερη, από αυτήν που παραλάβαμε από τους γονείς μας – όχι να σπαταλάμε χρήματα με δανεικά που θα πληρώσουν τα παιδιά μας στο πολλαπλάσιο, όπως τα 24 δις € το 2020 και τα 16 δις € που προγραμματίζει η κυβέρνηση για το 2021, παρά το ότι το δημόσιο χρέος μας έχει ήδη υπερβεί τα 374 δις €.  

Εκτός αυτού, μία χώρα που θα είναι ελεύθερη, όπως αυτή που παρέλαβε ο ίδιος – όχι μία χώρα που η δική του κυβέρνηση υπερχρέωσε το 2004/09 και υποθήκευσε το 2018 για 99 χρόνια, με το έγκλημα του PSI.  

Μία χώρα που δεν θα σκύβει συνέχεια το κεφάλι, υπογράφοντας κατά συρροή μνημόνια και παρακαλώντας για δανεικά. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες και λυπάμαι που το λέω, πολιτικός λαϊκισμός – δυστυχώς για την πατρίδα μας που έχει όλες τις δυνατότητες να τα καταφέρει.  

Ικανές κυβερνήσεις δεν έχει που να αγαπούν πραγματικά τη χώρα και τους Πολίτες της – καθώς επίσης που να είναι συνεπείς με τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις. Υπερήφανους Έλληνες και αξιοπρεπείς. Στο θέμα μας τώρα τα εξής:

Εισαγωγικά, κλιματική ουδετερότητα είναι η σχεδίαση δραστηριοτήτων που δεν παράγουν αέρια του θερμοκηπίου – επειδή υποστηρίζεται πως τα αέρια αυτά επηρεάζουν το περιβάλλον.

Δηλαδή, την άνοδο της θερμοκρασίας και την προκαλούμενη από τον άνθρωπο κλιματική αλλαγή – η οποία συνεπάγεται, κατά τη σχετική θεωρία, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, την ερημοποίηση, τη μετανάστευση, την απώλεια βιοποικιλότητας κλπ.

Εάν λοιπόν το έχουμε καταλάβει σωστά, ο περιορισμός των καυσαερίων δεν προκαλεί αύξηση της θερμοκρασίας – οπότε είναι κλιματικά ουδέτερος.

Η μείωση τώρα των καυσαερίων, μπορεί να επιτευχθεί είτε με τον περιορισμό των εκπομπών μέσω της κατάλληλης τεχνολογίας, είτε με την επιδότηση κάπου άλλου αντικειμένου, όταν δεν είναι δυνατόν – για παράδειγμα, με το να προσφέρουν χρήματα οι αεροπορικές εταιρίες για την αναδάσωση.

Το γεγονός αυτό είναι ασφαλώς υποκριτικό – όπως η εξαγωγή πλαστικών που μεταθέτει το πρόβλημα σε μία άλλη περιοχή του πλανήτη.

Περαιτέρω, εκτός από την επιστημονική διαμάχη για το θέμα, έχουν εμφανισθεί διάφορα κινήματα με ανήλικους ήρωες, όπως η Γκρέτα – οι οποίοι καλούνται να το συζητήσουν με διεθνείς ηγέτες.

Εκτός του ότι τείνει λοιπόν να μετατραπεί η κλιματική αλλαγή σε θρησκεία, υπάρχουν ακόμη και γυναίκες που δηλώνουν πως δεν κάνουν παιδιά για να μην επιβαρύνουν το περιβάλλον – όπου, κατά το δημοσίευμα που θα καταθέσουμε στα πρακτικά, ένα παιδί λιγότερο εξοικονομεί 58,6 τόνους CO2/έτος. Ίσως αργότερα να υπάρξουν αντίστοιχοι υπολογισμοί και εξοικονομήσεις για τα κατοικίδια ζώα – κανένας δεν ξέρει.

Συνεχίζοντας, η ΕΕ έχει θέσει φιλόδοξους στόχους στον τομέα – όπως το να είναι κλιματικά ουδέτερη, έως το 2050.

Ο σκοπός αυτός εντάσσεται στα πλαίσια της συμφωνίας του Παρισιού, με την επιδίωξη να διατηρηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας κάτω των 2ο κελσίου, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά – ενώ, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, απαιτείται μείωση 7,6% την επόμενη δεκαετία, για να μην αυξηθεί η θερμοκρασία πάνω από 1,5%. 

Το Σεπτέμβριο του 2020, η πρόεδρος της Κομισιόν έθεσε ως στόχο τη μείωση των εκπομπών των αερίων κατά 55% έως το 2030 – σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Αμέσως μετά, αυξήθηκαν κατακόρυφα οι τιμές στα δικαιώματα των εκπομπών ρύπων, σύμφωνα με το γράφημα που θα καταθέσουμε στα πρακτικά – οπότε το κόστος για τις μονάδες λιγνίτη.

Η Ελλάδα πάντως παράγει ελάχιστους ρύπους, η ΕΕ συνολικά το 5%, οι ΗΠΑ το 16% και η Κίνα το 29% – σημειώνοντας πως η Κίνα εξαιρείται σε μεγάλο βαθμό από τις δεσμεύσεις του Συμφώνου του Παρισιού, κατασκευάζει νέους σταθμούς άνθρακα στην επικράτεια της, καθώς επίσης στη Σερβία και στην Τουρκία. Έχουν αλήθεια σύνορα οι εκπομπές ρύπων;

Συνεχίζοντας, η μείωση των ρύπων λόγω της πανδημίας και των lockdown το 2020, ήταν παγκοσμίως 6,4% – ενώ στην Ελλάδα που είχε το σκληρότερο κλείδωμα διεθνώς, ήταν 18,7% όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.

Με δεδομένο όπως το ότι, η Ελλάδα παράγει μόλις το 2% των εκπομπών της ΕΕ, αφού δεν έχει βιομηχανία ενώ ο τουρισμός κατέρρευσε και η Γερμανία το 25%, το όφελος ήταν αμελητέο – σημειώνοντας πως έχουμε πολύ χαμηλές εκπομπές ρύπων κατά κεφαλήν.

Όσον αφορά τις εκπομπές ανά τομέα, το 76% προέρχεται από την παραγωγή ενέργειας που αναλώνεται στις μεταφορές, στη βιομηχανία και στα σπίτια – ενώ οι μεταφορές έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο, λόγω του ντίζελ, όπου η χώρα μας είναι η μοναδική που δεν ζήτησε αποζημιώσεις από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, στα πλαίσια του σκανδάλου του Diesel gate.

Σημαντικό εδώ είναι το θέμα της ρύπανσης των αεροπορικών εταιριών – όπου πολλές χώρες περικόπτουν τις εσωτερικές πτήσεις, όπως η Γαλλία.

Εν προκειμένω, είναι ένα ακόμη πρόβλημα του λανθασμένου οικονομικού και τουριστικού μας μοντέλου – πόσο μάλλον όταν οι ρύποι για τα αεροπλάνα αυξάνονται αντί να μειώνονται, καταθέτοντας για όλα όσα λέμε γραφήματα στα πρακτικά. 

Περαιτέρω η γεωργία, όπου η Ελλάδα διαθέτει τεράστια ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, έχει τη δυνατότητα δέσμευσης πολύ περισσότερου CO2 από όσο παράγει – όπως επίσης μείωσης του, μέσα από νέες μεθόδους παραγωγής.

Ήδη στις ΗΠΑ δίνονται πιστώσεις, λόγω δέσμευσης άνθρακα – ενώ κάτι ανάλογο προετοιμάζει η ΕΕ, με επιδοτήσεις 540 εκ. € για πράσινες καλλιέργειες, έως και 120 €/στρέμμα για ελιές.

Εν προκειμένω, ελπίζουμε να γίνει ακόμη πιο κατανοητό το έγκλημα στην Ελλάδα, με τα φωτοβολταϊκά σε αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας – ενώ υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μειωθεί το CO2, αντί με το σταμάτημα του λιγνίτη που θα καταστρέψει χιλιάδες θέσεις εργασίας, αυξάνοντας επί πλέον την ενεργειακή μας εξάρτηση και το κόστος της ενέργειας, εις βάρος της αναβίωσης της βιομηχανίας μας.

Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ πως, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ, η μείωση του κόστους ενέργειας κατά 10%, θα οδηγούσε σε αύξηση του ΑΕΠ μας κατά 1,97 δις € ετήσια, άμεσα και έμμεσα – οπότε θα ήταν καλά να σταματήσει η κυβέρνηση το έγκλημα του λιγνίτη.

Δηλαδή, με περίπου 390 εκ. € κόστος το έτος μόνο από τη ΔΕΗ για το λιγνίτη, το οποίο θα μπορούσε να μειωθεί από τις πιστώσεις της γεωργίας, θα είχαμε όφελος 1,97 δις € – οπότε ασφαλώς η εξίσωση συμφέρει, εάν σκεφθεί κανείς το επί πλέον κόστος της ανεργίας στη Μακεδονία και στην κοινωνία γενικότερα.  

Εκτός από τη γεωργία και τη δεντροφύτευση, η μείωση θα μπορούσε να προέλθει από τις μεταφορές, από την ηλεκτροκίνηση, από την ψηφιοποίηση, από την ενεργειακή αναβάθμιση των σπιτιών, από τα υδροηλεκτρικά όπως αυτό της Μεσοχώρας Καρδίτσας που εμποδίζεται παρά τις εξαγγελίες του υπουργού κοκ. – ενώ ασφαλώς η ΔΕΗ δεν έχει εξυγιανθεί, αλλά έχει μετατραπεί σε χονδρέμπορο εισαγόμενης ενέργειας που συγκυριακά είχε κέρδη, όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν.

Παρεμπιπτόντως, πρέπει να σταματήσει το πρόγραμμα επιδότησης των ανταγωνιστών της ΔΕΗ και του εισαγόμενου φυσικού αερίου με τη διάταξη που υπάρχει για να διαδεχθεί τα ΝΟΜΕ, με την επίκληση πως η ΔΕΗ έχει το μονοπώλιο του λιγνίτη – κάτι που αναφέραμε στην κυρία Vestager, όπως επίσης την ανάγκη ανάπτυξης των δικών μας κοιτασμάτων φυσικού αερίου, με τη στήριξη της ΕΕ και με την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία.

Υποστηρίζουμε δηλαδή πως είναι λογική η προτεινόμενη επιδότηση για τα λιγνιτικά της ΔΕΗ, ως μηχανισμός εφεδρείας – ενώ φαίνεται πως μπορεί να το δεχθεί η ΕΕ.

Ας μην ξεχνάμε πως η Γερμανία θα αποσύρει τις μονάδες λιγνίτη που έχει το 2038 – όπως επίσης η Πολωνία το 2035, η Τσεχία αργότερα κοκ.

Ο χάρτης άλλωστε των θερμικών εργοστασίων στην Ευρώπη που θα καταθέσουμε στα πρακτικά, δείχνει τον μεγάλο αριθμό τους – οπότε ασφαλώς δεν πρέπει εμείς να δεχθούμε μία διαφορετική αντιμετώπιση, απλά και μόνο επειδή χρωστάμε και δεν μπορούμε να αποφασίζουμε για τίποτα.

Δεν είμαστε σε θέση και δεν επιτρέπεται να χάσουμε 25.000 θέσεις εργασίας – ενώ οι 6.750 που λέτε πως θα δημιουργηθούν είναι υποθετικές, αφού δεν έχουν υπάρξει δεσμεύσεις.

Σε κάθε περίπτωση, να είσαστε σίγουροι πως ένα τέτοιο έγκλημα, όπως το σταμάτημα του λιγνίτη, δεν θα μείνει ατιμώρητο – ούτε φυσικά το απαράδεκτο ξεπούλημα των δικτύων του ηλεκτρισμού, του ΑΔΜΗΕ και του ΔΕΔΔΗΕ δηλαδή, ή αυτών του φυσικού αερίου.

Καμία λογική χώρα δεν πουλάει τα δίκτυα της – ενώ η παραγωγή ηλεκτρισμού είναι αυτή που μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί, τίποτα άλλο.

Όσο για τα νερά, ελπίζουμε να έχετε διδαχθεί από το σχετικά πρόσφατο παράδειγμα της Τουρκίας – όσον αφορά τον περιορισμό της παροχής νερού στους Κούρδους και στα υδροηλεκτρικά της βόρειας Συρίας.    


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!