Συνεχίζεται η τραπεζική ληστεία των Ελλήνων – The Analyst
Κοινοβουλευτικές Εργασίες

Συνεχίζεται η τραπεζική ληστεία των Ελλήνων

.

Η Ελλάδα, όπως συμβαίνει σε πολλούς άλλους τομείς, έχει τη χειρότερη τραπεζική εξυπηρέτηση με το υψηλότερο κόστος στην ΕΕ – ενώ οι τράπεζες στηρίζονται σκανδαλωδώς από την κυβέρνηση, μέσω της φορολογικής υποχρέωσης που επέβαλλε για ηλεκτρονικές πληρωμές ίσες με το 30% των εξόδων των Ελλήνων. Ένας ακόμη υπουργός δε κατηγόρησε τους Έλληνες για φοροφυγάδες, ισχυριζόμενος πως δεν πρόκειται για στήριξη τους με το 30%, αλλά για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής – χωρίς να δίνει σημασία στο ότι έχουν κοστίσει στους Πολίτες πάνω από 60 δις €, επιβαρύνοντας το δημόσιο χρέος.  

.

Κοινοβουλευτική Εργασία

Όπως γνωρίζετε, υποβάλαμε αρχικά την ερώτηση στο υπουργείο οικονομικών που θεώρησε εσάς ως αρμόδιο να απαντήσει – κάτι με το οποίο δεν συμφωνούμε. Θα ήθελα πάντως να σας παρακαλέσω προκαταβολικά, να μην ισχυρισθείτε πως δεν μπορείτε να επέμβετε στις χρεώσεις των τραπεζών, λόγω της ιδεολογίας σας περί ελεύθερης αγοράς – επειδή δεν πρόκειται για ελεύθερη αγορά αλλά για ένα ολιγοπώλιο, αφού οι τέσσερις μεγάλες ελέγχουν πάνω από το 90%.

Εκτός αυτού, έχουν στηριχθεί με χρήματα των φορολογουμένων – με πάνω από 40 δις € που προστέθηκαν στο χρέος, συν τα 17 δις € των αναβαλλομένων φόρων που θα πληρώσουμε εμείς, συν τα 12 δις € του σχεδίου Ηρακλής. Το γεγονός αυτό σημαίνει πως έχετε κάθε δικαίωμα επέμβασης, ως εκπρόσωπος των Ελλήνων – πόσο μάλλον όταν αισχροκερδούν, όπως θα τεκμηριώσουμε στη συνέχεια.

Τέλος, στηρίζονται επί πλέον με το 30% της υποχρεωτικής δαπάνης του εισοδήματος που επέβαλε το κράτος – κάτι που είναι απαράδεκτο και αντίθετο με τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς.

Το θέμα τώρα των υψηλών τραπεζικών προμηθειών έχει απασχολήσει επανειλημμένα. Αναφέρθηκε κατά την ενημέρωση της Bουλής από τον κ. Στουρνάρα το Φεβρουάριο – όπου υποστήριξε, ενδεχομένως βασιζόμενος στην τελευταία αξιολόγηση της Κομισιόν που θα καταθέσω μεταφρασμένη στα (πρακτικά), πως οι προμήθειες είναι χαμηλές!

Εν τούτοις, ναι μεν η μελέτη διαπιστώνει πως οι προμήθειες είναι χαμηλές σε σχέση με την Ευρώπη, αλλά παραδέχεται πως αυτό οφείλεται στο ότι, οι τράπεζες δεν έχουν έσοδα από bankassurance ή από τη διαχείριση κεφαλαίων, όπως οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες. Πρόκειται λοιπόν για τη μισή αλήθεια που ισοδυναμεί με μισό ψέμα.

Σημειώνουμε εδώ πως με εντολή των δανειστών, οι τράπεζες πούλησαν τις περιφερειακές τους δραστηριότητες και σε μεγάλο βαθμό τις θυγατρικές τους, στην αναδυόμενη αγορά των Βαλκανίων – στην οποία οι ελληνικές επιχειρήσεις μαζί με τις τράπεζες είχαν αξιοσημείωτη δραστηριότητα που χάθηκε, μαζί με τα κέρδη τους.

Για παράδειγμα, η Εθνική Τράπεζα είχε καθαρά έσοδα από προμήθειες 686 εκ. € το 2009 σε επίπεδο Ομίλου  και 279 εκ. € στην τράπεζα, όπως θα καταθέσουμε στα (πρακτικά)ενώ στη χρήση του 2019 είχε μόλις 255 εκ. € σε επίπεδο ομίλου και 224 εκ. € στην τράπεζα. Επομένως οι προμήθειες αναλογικά, ως ποσοστό επί των εσόδων, ασφαλώς έχουν αυξηθεί.

Το σύνολο τώρα των προβλέψεων από προμήθειες των 4 συστημικών τραπεζών ανήλθαν το 2019 στα 1,25 δις €, όσο περίπου το 2018 ή στο 16,6 % των εσόδων τους – σε υψηλότερο αναλογικά επίπεδο από το 2009, όπου αποτελούσαν το 13,9% τω εσόδων τους.

Ειδικότερα, οι προμήθειες από τις κάρτες και από τις συναλλαγές της λιανικής τραπεζικής, υπολογίζεται πως υπερβαίνουν τα 500 εκ. € το 2019 ή το 7% περίπου των συνολικών εσόδων τους.

Στην ουσία οι τράπεζες έχουν χάσει πολλές τραπεζικές εργασίες, με αποτέλεσμα να χρεώνουν υψηλότερες προμήθειες στις υπόλοιπες. Οι ερωτήσεις μας εδώ είναι οι εξής:

(1)  Έχετε σκοπό να περιορίσετε τις προμήθειες των τραπεζών, ειδικά όσον αφορά τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, πόσο μάλλον όταν οι συναλλαγές αυτές επιβάλλονται μέσω των φορολογικών προστίμων και κινήτρων;

(2) Είσαστε σε θέση να το επιβάλλετε ή μήπως όχι, αφού οι τράπεζες έχουν πλέον αφελληνισθεί;

Συνεχίζοντας στις επόμενες ερωτήσεις μας, παρακαλώντας σας να διαβάσετε τις αποδείξεις που σας κατέθεσα και τους υπολογισμούς μας, τα παρακάτω:

Οι προμήθειες των τραπεζών φαίνονται ποσοστιαία χαμηλές ως προς το σύνολο των εσόδων τους – όχι μόνο επειδή έχουν χαθεί πολλές τραπεζικές εργασίες από την κρίση, αλλά επί πλέον λόγω  του ότι είναι πολύ υψηλότερα τα έσοδα τους από τόκους, συγκριτικά με άλλες χώρες.

Η Ελλάδα έχει τα υψηλότερα καθαρά περιθώρια τόκων στην Ευρώπη – τα οποία  υπολογίζονται ως προς τα τοκοφόρα στοιχεία του ενεργητικού των τραπεζών. Σύμφωνα με τις πρόσφατες ανακοινώσεις των τραπεζών, κυμαίνονται περίπου στο 2,5% όπως θα καταθέσουμε στα (πρακτικά).

Το ποσοστό αυτό είναι πολύ υψηλότερο από το μέσον όρο της ΕΕ που εκτιμάται στο 1,4% από την ευρωπαϊκή τραπεζική αρχή, όπως θα καταθέσουμε επίσης στα (πρακτικά).

Μάλιστα το Καθαρό Περιθώριο Τόκων (NIM) είναι διαχρονικά υψηλό στην Ελλάδα, άνω του 2% – γεγονός που σημαίνει πως το ποσοστό των προμηθειών των τραπεζών στα συνολικά τους κέρδη που κυμαίνεται στο 16%, συνυπάρχει με το διπλάσιο ποσοστό από τις τοκοφόρες εργασίες των τραπεζών, συγκριτικά με τις άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Εάν λοιπόν το περιθώριο από τις τοκοφόρες εργασίες τους μειωνόταν στα ευρωπαϊκά επίπεδα, στο 1,4% περίπου, τότε οι προμήθειες τους ως ποσοστό επί του συνόλου θα αυξανόταν στο 22% – τεκμηριώνοντας πως είναι καθαρά αριθμητικό θέμα, οπότε ότι τα νούμερα μπορούν να πουν τη μισή αλήθεια ή το μισό ψέμα.

Συμπερασματικά λοιπόν δεν είναι μόνο υψηλές οι προμήθειες των ελληνικών τραπεζών, αλλά και τα περιθώρια τους από τους τόκους – δολοφονώντας την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων μας, καθώς επίσης χωρίς να προσφέρουν τη χρηματοδότηση που χρειάζεται η οικονομία μας για να αναπτυχθεί, σύμφωνα με τον πίνακα από τη μελέτη του ΣΕΒ που θα καταθέσουμε στα (πρακτικά).

Εκτός αυτού δεν έχουν εξυγιανθεί τα κόκκινα τραπεζικά δάνεια, ενώ θα αυξηθούν από την ύφεση που προβλέπεται.

Την ίδια στιγμή οι τράπεζες έχουν μειώσει σημαντικά τα λειτουργικά τους έξοδα, έχοντας περιορίσει το προσωπικό τους κατά 40% από 66.000 στις 40.000, τα καταστήματα τους κατά 50% από 4.100 στα 2.200 και τα ΑΤΜ από 8.500 στα 5.300  – με μεγάλες διαφορές σχετικά με άλλες χώρες, όπως θα καταθέσουμε στα (πρακτικά) με τον πληθυσμό ανά τραπεζικό κατάστημα, ανά ΑΤΜ και ανά τραπεζικό υπάλληλο. Λογικά λοιπόν παρατηρείται συνωστισμός στα καταστήματα τους και ταλαιπωρία των πελατών τους – ενώ επένδυσαν 1 δις € στα ηλεκτρονικά τους συστήματα, εις βάρος των δανειοδοτήσεων τους.

Επομένως η Ελλάδα, όπως συμβαίνει σε πολλούς άλλους τομείς, έχει τη χειρότερη τραπεζική εξυπηρέτηση με το υψηλότερο κόστος στην ΕΕ – ενώ οι τράπεζες στηρίζονται σκανδαλωδώς από την κυβέρνηση, μέσω της φορολογικής υποχρέωσης που επέβαλλε για ηλεκτρονικές πληρωμές ίσες με το 30% των εξόδων των Ελλήνων.

Ακόμη δε και η επικεφαλής της ΕΚΤ κατηγόρησε τις τακτικές αυτές της κυβέρνησης, όσον αφορά την απαγόρευση των μετρητών, όπως θα καταθέσουμε στα (πρακτικά). Οι  ερωτήσεις μας εδώ είναι οι εξής:

(1) Γιατί πριμοδοτείτε μέσω των προμηθειών και των υψηλών επιτοκίων την ανέξοδη κερδοσκοπία των τραπεζών, αντί να παρέχουν ανταγωνιστικές χρηματοδοτήσεις που να καλύπτουν τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας; Γιατί τις υποστηρίζετε μέσω των φορολογικών κινήτρων ή των ποινών στη μη χρήση πλαστικού χρήματος;

 (2) Θα μειώσετε την φορολογική ποινή για το 30% ηλεκτρονικών συναλλαγών επί των εισοδημάτων, ειδικά λόγω της πανδημίας έτσι ώστε να στηρίξετε τα νοικοκυριά, τους χαμηλόμισθους και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις;

Ακολουθεί το βίντεο με τις ερωτήσεις μας και με τις απαντήσεις του υπουργού ανάπτυξης – αν και μόνο ανάπτυξη δεν έχει η Ελλάδα.  


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!