Έβρος και Μουτζούρηδες – The Analyst
ΞΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Έβρος και Μουτζούρηδες

.

Αν είχα λύσεις κι απαντήσεις, θα είχα γίνει πολιτικός όταν μου το πρότειναν. Δεν έγινα γιατί δεν έχω και δεν είναι δική μου υποχρέωση να έχω. Κάποιους ψηφίσαμε για να κάνουν αυτή τη δουλειά. Το μόνο που πιστεύω είναι πως ο πόλεμος δεν είναι η απάντηση σε κανένα ερώτημα. Ούτε το αίμα, ούτε το μίσος. Γιατί μερικοί από μας δεν μπορούμε να μισήσουμε κανένα πλάσμα πάνω στη Γη. Κι ούτε θέλουμε.

.  

Ξένη Δημοσίευση

– της Ελένης Ακρίτα

Έβρος

Αν μου επιτρέπετε να πω κάτι για την κατάσταση στον Έβρο. Μερικοί από μας δεν μπορούμε να μισήσουμε κανέναν άνθρωπο. Ούτε τον Έλληνα που φοβάται για την ασφάλεια του, ούτε τον ξένο που ψάχνει μια καλύτερη ζωή. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε.

Αν είναι να ‘μισήσουμε’ κάτι, αυτό ας είναι οι διεθνείς πολιτικές που φέρνουν τους πολέμους στο κατώφλια μας. Κανένας άνθρωπος δεν βάζει τα παιδιά του να κοιμηθούν στις Μόριες και στον Έβρο επειδή έχει απορρίψει από καπρίτσιο μια καλύτερη επιλογή. Η ζωή, ο πόλεμος, η φτώχεια τους έφεραν εδώ αυτούς τους ανθρώπους. Δεν είναι ούτε χειρότεροι, ούτε καλύτεροι από μας. Κι όσο κι αν οι άθλιοι Ερντογάν αυτού το κόσμου τους χρησιμοποιούν ως εργαλεία, οι άνθρωποι είναι άνθρωποι. Τέλος.

Δεν πρέπει να χυθεί αίμα. Οι στρατιώτες μας είναι 20χρονα παλικαράκια που με το όπλο που κρατούν δεν έχουν σκοτώσει ούτε μπεκάτσα. Καλά-καλά δεν ξέρουν να το χειρίζονται, θα τους βάλουμε στην πρώτη γραμμή του πυρός να κάνουν τι; Να σκοτωθούν ή να σκοτώσουν; Κι αν απέναντί τους έχουν το παιδί ή την έγκυο, τι θα τους ζητήσουμε; Να πυροβολήσουν στο ψαχνό; Να σηκώσουν αυτό το βάρος στην υπόλοιπη ζωή τους;

Κι αυτοί που το ζητούν είναι ποιοι;
Αυτοί που βάζουν βύσμα να μην υπηρετήσουν τα παιδιά τους στον Έβρο, αλλά μόνο τα φουκαραδάκια που δεν έχουν μέσον;
Αυτοί που πολεμάν από τον καναπέ με όπλο το πληκτρολόγιο;
Αυτοί που περνάνε τα σύνορα για να αγοράσουν φτηνά σώβρακα, πλήττοντας έτσι την ελληνική οικονομία;
Αυτοί που στοιβάζουν τα μακαρόνια στο καρότσι επειδή έβηξε ο γείτονας στο ισόγειο;

Άκου φίλε. Μην μας λες εμάς «η χώρα ΜΟΥ» εκτός αν την πήρες προίκα από τον πατέρα σου. Η χώρα ανήκει σε όλους τους Έλληνες. Δεν είναι εργολαβία δική σου, δική μου ή κανενός.
Κι επειδή κάθε οικογένεια έχει την ιστορία της, ας πω κι εγώ κάτι για την δική μου.
Οι Τούρκοι έδιωξαν τους παππούδες μου από την Μικρά Ασία κι εκείνοι ήρθαν εδώ όπου τους αποκαλούσαν τουρκοσπορους και παστρικιές.
Την γη που μεγάλωσε τον πατέρα μου, στου Μόρφου της Κύπρου, την κατοικούν οι Τούρκοι.
Ο πατέρας μου αν και Κύπριος, πήρε Ελληνική υπηκοότητα για να πολεμήσει στο Ελληνοαλβανικό έπος. Η μάνα μου καταδικάστηκε από τη χούντα των συνταγματαρχών σε 10 χρόνια φυλακή για αντιστασιακή δράση.
Τι θέλω να πω. Όλες οι οικογένειες έχουμε την ιστορία μας, έχουμε τον πόνο μας, έχουμε την περηφάνια μας. Δεν είναι πιο «Έλληνας»’ αυτός που φωνάζει πιο δυνατά ή σηκώνει πιο ψηλά την ελληνική σημαία.

Κάτι τελευταίο. Τα σύνορα του Έβρου δεν είναι μόνο ελληνικά. Είναι ευρωπαϊκά. Πρέπει να συγκληθεί Σύνοδος κορυφής και να συγκληθεί τώρα.

Αν είχα λύσεις κι απαντήσεις, θα είχα γίνει πολιτικός όταν μου το πρότειναν. Δεν έγινα γιατί δεν έχω και δεν είναι δική μου υποχρέωση να έχω. Κάποιους ψηφίσαμε για να κάνουν αυτή τη δουλειά. Το μόνο που πιστεύω είναι πως ο πόλεμος δεν είναι η απάντηση σε κανένα ερώτημα. Ούτε το αίμα, ούτε το μίσος. Γιατί μερικοί από μας δεν μπορούμε να μισήσουμε κανένα πλάσμα πάνω στη Γη.
Κι ούτε θέλουμε.

Μουτζούρηδες

Ονομάζεσαι Κώστας Μουτζούρης Είσαι περιφερειάρχης. Δηλαδή δημόσιο πρόσωπο. Με δημόσιο έργο. Με δημόσιο λόγο. Δημοσίως οφείλεις να συμπεριφέρεσαι με τρόπο ψύχραιμο και ύφος κόσμιο. Αντ’ αυτού απευθύνεις χειρονομία χυδαιότατη προς τον πρωθυπουργό της χώρας: επιδεικνύεις υπερήφανα τα γεννητικά σου όργανα μέσα από το παντελόνι (πάλι καλά δηλαδή) και ανακράζεις το ελληνόπουλο:
«Να! Να κι αν είναι οργισμένος ο πρωθυπουργός.»

Πάμε πάλι.

Είσαι περιφερειάρχης ενός Βορείου Αιγαίου που μέρες τώρα βράζει στα καζάνια της Κολάσεως. Δεν είσαι συνταξιούχος στο καφενείο με τους φίλους σου. Δεν είσαι φούρναρης που μιλάει με τους πελάτες του. Δεν είσαι υδραυλικός, δεν είσαι γιατρός, δεν είσαι γειτόνισσα στο κατώφλι με τις φιλενάδες σου.
Όλοι αυτοί μπορούν να λένε ό,τι μα ό,τι θέλουν. Μα ό,τι. Δεν τους πληρώνουμε εμείς 4.250 ευρώπουλα μηνιαίως. Και σίγουρα δεν τους πληρώνουμε για να θαυμάσουμε τον πλούσιο κόσμο που κρύβει το παντελόνι τους. Αν κύριε περιφερειάρχα έχετε στραβώσει με τον πρωθυπουργό της χώρας, όταν σάς καλέσει σπίτι του, εσείς να μην πάτε.
«Να! Να κι αν με καλεί» να πείτε στη σύζυγό σας. Και να δείξετε σε εκείνην τα κοσμήματα του θρόνου που, όσο να πεις, είναι εξοικειωμένη με το θέαμα.
Και στο καπάκι αρνιέστε να ζητήσετε συγγνώμη.
«Γιατί να ζητήσω συγγνώμη σε ιδιωτική συνομιλία; Κατ’ ιδίαν μπορώ να δείξω σε όποιον θέλω ό,τι θέλω, είναι ιδιωτική συνομιλία. Δεν με πειράζει ό,τι κι αν λένε εγώ ξέρω ότι έκανα το καθήκον μου και τίποτα άλλο. Εγώ ανεξάρτητος κατέβηκα στις εκλογές, με ψήφισε χιλιάδες κόσμος και δεν έχω υποχρέωση σε κανέναν».

Δεν σάς τα ‘πανε καλά κύριε Μουτζούρη μου. Ιδιωτική συνομιλία είναι με τη μάνα μας. Με τον κολλητό μας. Ιδιωτική συνομιλία δεν είναι η υπηρεσιακή. Η εις επήκοον όλων επικοινωνία μεταξύ περιφερειάρχη και υπουργού Επικρατείας. Που μαγνητοσκοπείται κιόλας ενώ ολούθε στα πευκάκια, οι ψηφοφόροι ακούν και σάς επευφημούν. Και μάλιστα κάνετε στο κοινό σας ‘σσσς’ με το δαχτυλάκι: μην καταλάβει ο υπουργός ότι έχετε και το φαν κλαμπ σας στο μισό μέτρο.
Αν και πείτε με τρελή, προσωπικά βρήκα πιο χυδαία τα λεγόμενά σας παρά την χειρονομία αυτή καθεαυτή. Ειδικά το σημείο που λέτε: «Εγώ λογικός άνθρωπος είμαι μόνος μου βγήκα, δεν με βοηθήσατε, δεν πειράζει».
Δηλαδή καίγεται το σύμπαν γύρω σας και το μόνο που πολιτικάντικα σάς απασχολεί είναι αν σάς στήριξε ή όχι προεκλογικά η ΝΔ.
Κλείνοντας να πω τούτο. Αυτή τη στιγμή οι κάτοικοι της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου σηκώνουν στην πλάτη τους την άμμο της θαλάσσης. Από εκεί κι έπειτα, μια κρίση τέτοιου βεληνεκούς πετάει τα προσωπεία και δείχνει τα αληθινά πρόσωπα του καθενός από μάς. Ο ρατσιστής που αισχροκερδεί νοικιάζοντας 8 ευρώ τον φορτιστή του κινητού. Ο μαυραγορίτης που βάζει ταρίφα στην πείνα και τη δίψα. Η μειοψηφία των ΜΚΟ που τσεπώνει φράγκα. Η πλειοψηφία των ΜΚΟ που σώζουν ζωές και τους παίρνει κι αυτούς η μπάλα του ξενοφοβικού μίσους. Η Ελληνίδα με το προσφυγάκι στην αγκαλιά και η άλλη που δεν στέλνει το βλαστάρι της σχολείο μαζί με το ξένο παιδάκι.
Και πάνω από όλα εμείς. Εμείς που τρέμουμε μην έρθει ο ξένος στο διπλανό μας σπίτι και χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα για τους νησιώτες που τόσο καιρό βάζουν πλάτη. Αλλά βλέπεις, τα πανέμορφα νησιά μας θυσιάζονται για να μην απλωθούν οι προσφυγες/μεταναστες στην ενδοχώρα. Εκεί είναι οι πολλές ψήφοι, εκεί κι όχι σε Λέσβο και Χίο.
Και κάτι τελευταίο. Όλοι οι «‘αν γουστάρετε λαθρό να τους πάρετε σπίτι σας» είναι απλώς φασίστες. φασίστες. Για ευνόητους λόγους.
Γνώμη μου πάντα.

Έλενα Ακρίτα (πηγή)


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!