Τουρκία, ο ταραξίας εκ Μογγολίας – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Τουρκία, ο ταραξίας εκ Μογγολίας

.

Η χώρα μετατράπηκε σταδιακά σε ένα μισητό κράτος, το οποίο επεδίωκε να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στη Μέση Ανατολή – κάτι που προήλθε από την προσέγγιση της με την ισλαμική οργάνωση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Ειδικότερα, ο Ερντογάν φιλοξένησε τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Τουρκία, ξεκινώντας να υποστηρίζει κρυφά τις ισλαμικές ομάδες που εμπνεύσθηκαν από την Αδελφότητα, στη Συρία και στη Λιβύη – ενώ αργότερα προστέθηκαν και άλλες ομάδες τζιχάντ στον κατάλογο των υποστηριζόμενων της. Πρόσφατα δε εγκλωβίστηκε στην υπόσχεση να στείλει στρατεύματα στη Λιβύη, για την υποστήριξη της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GΝA) – επαναλαμβάνοντας το ανόητα σε όλα τα φόρα που συμμετείχε.

.

Επικαιρότητα

Σύμφωνα με τούρκο δημοσιογράφο, η χώρα του έχει μετατραπεί από υπόδειγμα στην περιοχή, σε υποστηρικτή της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή – κάτι που δεν φαινόταν όταν ανήλθε στην εξουσία το ισλαμικό κόμμα δικαιοσύνης και ανάπτυξης (ΑΚΡ) το 2002, μετά τη χρεοκοπία, όπου παρουσιάστηκε σαν η κυβέρνηση ενός σύγχρονου κράτους που συνδύαζε το Ισλάμ, τη Δημοκρατία και τον κοσμικό χαρακτήρα.

Κατά τον ίδιο η Αραβική Άνοιξη που ξέσπασε στα τέλη του 2010 στην Τυνησία έδωσε μία χρυσή ευκαιρία στην Τουρκία – αφού ο πρόεδρος και ο υπουργός εξωτερικών της έγιναν οι δημοφιλέστεροι πολιτικοί στην περιοχή. Εν τούτοις, εγκατέλειψε γρήγορα την πολιτική της ως μία ήπια δύναμη, ακολουθώντας μία συνεχώς σκληρότερη γραμμή – όταν ο Σίσι πραγματοποίησε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στην Αίγυπτο το 2013.

Το αποτέλεσμα ήταν να μετατραπεί σε ένα μισητό κράτος, το οποίο επεδίωκε να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στη Μέση Ανατολή – κάτι που προήλθε από την προσέγγιση της με την ισλαμική οργάνωση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Ειδικότερα, ο Ερντογάν φιλοξένησε τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στη χώρα, ξεκινώντας να υποστηρίζει κρυφά τις ισλαμικές ομάδες που εμπνεύσθηκαν από την Αδελφότητα, στη Συρία και στη Λιβύη – ενώ αργότερα προστέθηκαν και άλλες ομάδες τζιχάντ στον κατάλογο των υποστηριζόμενων από την Τουρκία. Πρόσφατα δε εγκλωβίστηκε στην υπόσχεση να στείλει στρατεύματα στη Λιβύη, για την υποστήριξη της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GΝA) – επαναλαμβάνοντας το σε όλα τα φόρα που συμμετείχε.

Έτσι, όταν το GΝA ζήτησε επίσημα τη στρατιωτική υποστήριξη του από την Τουρκία, για την άμυνα του στην ξηρά, στη θάλασσα και στον αέρα εναντίον του στρατηγού του Λιβυκού Εθνικού Στρατού Χαφτάρ που ελέγχει την ανατολική και νότια  πλευρά της χώρας, έστειλε πρόταση στη Βουλή για την εξουσιοδότηση του – όσον αφορά την αποστολή στρατευμάτων, η οποία θα συζητηθεί αύριο (02.01.20, πηγή).

Εν προκειμένω είναι σαφές πως η Βουλή θα εγκρίνει την πρόταση – όπου όμως κανένας δεν γνωρίζει εάν η Τουρκία θα στείλει τελικά τακτικές δυνάμεις, υπολείμματα των συριακών ομάδων τζιχάντ ή έναν συνδυασμό και των δύο. Φαίνεται πάντως πως η πρώτη προτεραιότητα της θα είναι οι ομάδες τζιχάντ – επειδή υπολογίζει πως έτσι θα συγκαλυφθεί και θα αποφύγει τη δημόσια αγανάκτηση που θα της προκαλούσε απώλειες. Θα σταλούν λοιπόν πιθανότατα μόνο μικρές τουρκικές δυνάμεις που θα παρέχουν στους τζιχάντ υλικοτεχνική υποστήριξη – αν και όλα μπορούν να αλλάξουν.

Ενώ τώρα εισέβαλε ήδη στο έδαφος της Συρίας έχοντας εναντίον της τους Ρώσους, οδηγείται σε επικίνδυνο πόλεμο στη Λιβύη – με ομάδες τζιχάντ που συνδέονται ιδεολογικά και στρατηγικά με την Αλ Κάιντα, με το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) και με τον Hayatt Tahrir al Sham (HTS).

Επομένως έχει χάσει ήδη το λογαριασμό, προσπαθώντας να κρατήσει τα προσχήματα με τη δήλωση της πως δεν θα στείλει στρατό στη Λιβύη, εάν υποχωρήσει ο Χαφτάρ – ενώ αντιμετωπίζει εχθρικά την υπογραφή του East Med από την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο (χάρτης), αντιλαμβανόμενη πως έχει προκαλέσει τη συμμαχία των τεσσάρων αυτών κρατών που δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει στρατιωτικά, έχοντας ήδη απομονωθεί από τους πάντες.

Ας ελπίσουμε πάντως πως θα σταματήσει τις εισβολές στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο μας ή ότι η Ελλάδα δεν θα το επιτρέψει πια – σταματώντας την πολιτική του κατευνασμού που οδηγεί σε θερμό επεισόδιο ή σε πόλεμο.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!