Τουρκική αστάθεια και «κατάλληλη ευκαιρία» – The Analyst

Τουρκική αστάθεια και «κατάλληλη ευκαιρία»

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

 .

Τουρκική αστάθεια  και «κατάλληλη ευκαιρία»Καλώς ήρθατε στην Τουρκία! Εξουσιάζεται από την Αυτού Υψηλότητα ΜΗΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΕ ΤΟΝ ΣΟΥΛΤΑΝΟ. Σκίτσο Tjeerd Royaards

 

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Άποψη

Η «κατάλληλη ευκαιρία» υπήρξε, μαζί με την προϋπόθεση των ισχυρών συμμαχιών, ο ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής των νεότουρκων απέναντι στον Ελληνισμό εδώ και ένα σχεδόν αιώνα. Όλα ανεξαιρέτως τα «κτυπήματα» εναντίον του Ελληνισμού κατά τον τελευταίο αιώνα, είχαν αυτά ακριβώς, τα δύο βασικά χαρακτηριστικά:

Μόλις οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941 η Τουρκία από την ασφάλεια της «ουδέτερης» θέσης της, κήρυξε  γενική επιστράτευση 40.000 μη μουσουλμάνων νέων, Ελλήνων, Εβραίων και Αρμενίων, ηλικίας από 20 έως 40 ετών οι οποίοι εστάλησαν στα βάθη της ανατολής με απώτερο στόχο την φυσική τους εξόντωση. Η οξύτατη διαφωνία του δίδυμου Ισμέτ Ινονού – Σουκρού Σαράτσογλου με τον στρατάρχη Φεβζί Τσακμάκ ο οποίος φοβόταν τις πιθανές συνέπειες μιας νέας γενοκτονίας, δεν επέτρεψε την εν ψυχρώ εκτέλεση των επιστρατευμένων, έτσι η επιστράτευση περιορίστηκε στην εκτέλεση καταναγκαστικών έργων.

Τα Χριστούγεννα του 1942* όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό Γερμανική κατοχή και όλες οι μεγάλες δυνάμεις πολεμούσαν μεταξύ τους (Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος), η Τουρκία από την «ουδέτερη» πάντα θέση της, βρήκε την «κατάλληλη ευκαιρία» να επιβάλλει επιλεκτικά και μόνο για τους μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Τουρκίας τον εξοντωτικό φόρο περιουσίας (Varlik Vergisi – N. 4.305/1942), αρπάζοντας περιουσίες ανεκτίμητης αξίας από Έλληνες, Εβραίους και Αρμένιους και στέλνοντας σε καταναγκαστικά έργα όσους αδυνατούσαν να καταβάλλουν μέσα σε 15 μέρες (ή το πολύ σε 30 μέρες με πρόστιμα) τον τελείως αυθαίρετο και εξοντωτικό φόρο που τους επιβλήθηκε.

Όταν τέλειωνε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η ήττα της ναζιστικής Γερμανίας ήταν πλέον δεδομένη, η επιτήδεια «ουδέτερη» Τουρκία κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία (23 Φεβρουαρίου 1945) και το 1952 έσπευσε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ παρουσιάζοντας τον εαυτό της σαν «ασπίδα» της Δύσης εναντίον της κομμουνιστικής Ρωσίας, περιμένοντας υπομονετικά την «κατάλληλη ευκαιρία» για το επόμενο χτύπημα.

Δεν χρειάστηκε να περιμένει και πολύ. Λίγα μόλις χρόνια αργότερα η ασθένεια του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου με το φυσιολογικό κενό εξουσίας στην Ελλάδα σε συνδυασμό με την απλόχερη και δυναμική Βρετανική υποστήριξη προς την Τουρκία,  προκειμένου να εξασφαλίσει τις πολύτιμες βάσεις της στην Κύπρο,  δημιούργησαν την «κατάλληλη ευκαιρία» για το άριστα οργανωμένο, φονικό πογκρόμ που εξαπολύθηκε εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης την νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955**.

Το «σκηνικό» επαναλήφθηκε μια δεκαετία αργότερα, το 1964: Στην Ελλάδα μεγάλη πολιτική αναστάτωση, κυβερνητική αστάθεια, διαδηλώσεις και κενό εξουσίας την ίδια ώρα που εντείνονταν η Βρετανική «ενθάρρυνση» προς στην Τουρκία προκειμένου να διχοτομήσει την Κύπρο. Οι Τουρκικοί βομβαρδισμοί της Κύπρου το 1964 δεν εξελίχτηκαν σε εισβολή λόγω της αντίδρασης Αμερικανών και Ρώσων, αλλά η Τουρκία άρπαξε την ευκαιρία να ξεριζώσει τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης με τις μαζικές απελάσεις του 1964*** , την δέσμευση και «οικειοποίηση» της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους και την εφαρμογή ενός κυνικού προγράμματος Τουρκοποίησης των νησιών της Ίμβρου και της Τενέδου με 92% χριστιανικό πληθυσμό και ρητές δεσμεύσεις για την αυτονομία του (εγκαταστάθηκαν ανοικτές φυλακές βαρυποινιτών οι οποίοι κυκλοφορούσαν ελεύθεροι κλέβοντας, βιάζοντας και απειλώντας την ζωή των κατοίκων – σήμερα ο χριστιανικός πληθυσμός είναι μόνο 1% και οι φυλακές βαρυποινιτών μεταφέρθηκαν στην ανατολή).

Η επόμενη «χρυσή ευκαιρία» παρουσιάστηκε το 1974: Στην Ελλάδα επικρατούσε και πάλι το συνηθισμένο σκηνικό χάους (κατάρρευση δικτατορίας, μεταπολίτευση, πολιτική αναστάτωση, κυβερνητική αστάθεια, κενό εξουσίας), οι Βρετανοί βρήκαν τον κατάλληλο σύμμαχο στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ (Χένρι Κίσσιγκερ) και έτσι πραγματοποιήθηκε «εκ του ασφαλούς» η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο που έχει διχοτομήσει το μαρτυρικό νησί μέχρι σήμερα.

Η Τουρκία στους μακροπρόθεσμους στρατηγικούς σχεδιασμούς της, βρήκε και πάλι κατάλληλη ευκαιρία απέναντι στην Ελλάδα στο τέλος Γενάρη του 1996, με την σιωπηλή αλλά εύγλωττη «ανοχή» των μεγάλων συμμάχων μας: Ο άρρωστος πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έχει παραιτηθεί και ο νέος Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δεν είχε πάρει καν ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή των Ελλήνων. Η Τουρκία στέλνει σε μια από τις αφύλακτες βραχονησίδες των Ιμίων μερικούς «καταληψίες», καθιερώνοντας την θεωρία αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας νησιών και βραχονησίδων στο Αιγαίο, η οποία συνεχίζεται (και διευρύνεται) μέχρι τις μέρες μας.

Αυτή ακριβώς η «κατάλληλη ευκαιρία» την οποία κατά κόρον αξιοποίησε η Τουρκία εναντίον του Ελληνισμού επί ολόκληρες δεκαετίες, σήμερα λειτουργεί εναντίον της χάρη στην  δικτατορία με κοινοβουλευτικό φερετζέ που έχει επιβάλλει ο Ρ.Τ. Ερντογάν στην γειτονική χώρα.

Από την επομένη του Τουρκικού δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου 2017 στο οποίο το μεγαλειώδες ΟΧΙ της Τουρκικής κοινωνίας «μεταμορφώθηκε» σε κάλπικη νίκη του Ρ. Τ. Ερντογάν, η γειτονική χώρα μπήκε σε μια παρατεταμένη περίοδο αποσταθεροποίησης και αστάθειας. Η Τουρκική κοινωνία είναι πλέον βαθειά διχασμένη και για πρώτη φορά εδώ και 15 περίπου χρόνια δείχνει τόσο έντονα την αντίθεση της στον μεγαλομανή Ρ. Τ. Ερντογάν.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×