Τα αδιέξοδα της Ελλάδας – The Analyst

Τα αδιέξοδα της Ελλάδας

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

ΕΙΚΟΝΑ---Συριζα,-τσίπρας Τα αδιέξοδα της Ελλάδας

Ο στόχος του τρίτου μνημονίου είναι να μετατραπεί η πατρίδα μας στο αντικείμενο μίσους όλων των Ευρωπαίων, επειδή δεν θα θέλουν να την δανείζουν στο διηνεκές – έτσι ώστε να αναδυθεί, μέσα από τα ελληνικά ερείπια, η γερμανική Ευρώπη

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Από το 2010 η καγκελάριος καθυστερεί, αναβάλλει, διαιωνίζει μία βιώσιμη λύση, όσον αφορά την αδυναμία τότε της Ελλάδας να δανεισθεί από τις αγορές με λογικά επιτόκια, μέσω της επιβολής «πακέτων βοηθείας» έναντι μνημονίων – όπου στην πραγματικότητα πρόκειται για συνεχώς νέα δάνεια, τα οποία γιγαντώνουν τελικά το χρέος της χώρας. Ουσιαστικά βέβαια ο βασικός στόχος της κυρίας Merkel, καθώς επίσης της Τρόικα, ήταν η προστασία των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών, από τις συνέπειες της παροχής πιστώσεων έναντι υψηλών επιτοκίων στην Ελλάδα.

Αντί να χρεοκοπήσουν λοιπόν κάποιες τράπεζες, λόγω αδυναμίας είσπραξης των δανείων τους, εάν η Ελλάδα δήλωνε στάση πληρωμών, οι ζημίες τους επιβάρυναν τον ελληνικό πληθυσμό – με τη μορφή της αύξησης των χρεών της χώρας, επί πλέον αυτών που είχαν συσσωρευτεί έως το 2010. Τα «πακέτα βοήθειας» μετέτρεψαν την έννοια «βοήθεια» κυριολεκτικά στο αντίθετο της: στην καταστροφική επιβάρυνση των Ελλήνων, μέσω της κοινωνικοποίησης των συνεχώς αυξανόμενων χρεών.  

Αυτή η εννοιολογική υποκρισία συνεχίζεται ακόμη και σήμερα, αφού τα καινούργια χρέη χαρακτηρίζονται ξανά «πακέτα βοήθειας» – ενάντια σε κάθε λογική, επειδή δεν βοηθείται κανένας, ενώ με νέα χρέη δεν πληρώνονται ποτέ τα παλαιά. Με τον τρόπο αυτό παραπλανιόνται τόσο οι Γερμανοί, όσο και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι Πολίτες – ακόμη περισσότερο, οι ίδιοι οι Έλληνες.

Η άλλη όψη των «πακέτων βοήθειας», η επιβαλλόμενη πολιτική λιτότητας εκ μέρους της Γερμανίας, σε συνεργασία με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, καθιστά ακόμη περισσότερο αδύνατη την επιστροφή των δανείων – η οποία θα ήταν πολύ πιο εύκολο να συμβεί, μέσω της υιοθέτησης μίας επενδυτικής και αναπτυξιακής πολιτικής.

Ο ισχυρισμός τώρα ότι, οι μειώσεις των δαπανών από μόνες τους, η λιτότητα δηλαδή, μπορεί να επιλύσει το δημοσιονομικό πρόβλημα μίας χώρας, εξασφαλίζοντας την εξυπηρέτηση των χρεών της, είναι κάλπικος, πλασματικός, ουτοπικός – έχοντας αποτύχει τόσο στην Ελλάδα, όσο στην Ισπανία και στην Πορτογαλία.

Απέναντι σε αυτήν την κατάφωρη εμπειρία, οι υποστηρικτές της συγκεκριμένης πολιτικής δεν κλείνουν μόνο τα μάτια τους – αλλά, επίσης, χρησιμοποιούν τη θέση ισχύος τους στο Euro Group, τη δύναμη τους, για να εμποδίσουν τον έλεγχο της επιτυχίας της ή μη, απαιτώντας την τυφλή εφαρμογή των κανόνων που οι ίδιοι θεσπίζουν.

Περαιτέρω, η προετοιμασία ενός τρίτου «πακέτου βοήθειας» για την Ελλάδα, τον Ιούλιο του 2015, όπου φαίνεται σαν σε μεγεθυντικό φακό η αντιφατικότητα, καθώς επίσης η παντελής έλλειψη σχεδίου εκ μέρους της καγκελαρίου, την οδηγεί, μαζί με τη Γερμανία, σε ένα ευρωπαϊκό πολιτικό αδιέξοδο, όπου

(α)  είτε η κύρια Merkel θα επιβάλλει κάθε φορά καινούργια «πακέτα βοήθειας» για την Ελλάδα, έτσι ώστε να αποφεύγεται η χρεοκοπία, καθώς επίσης η έξοδος της από την Ευρωζώνη, εις βάρος του ελληνικού πληθυσμού που θα υποφέρει – λόγω του ότι απορρίπτει διαρκώς,  μαζί με τον υπουργό οικονομικών της, τη μοναδική δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα επενδυτικό κλίμα στη χώρα, τη διαγραφή μέρους του χρέους, διακινδυνεύοντας μία οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση,

(β) είτε θα ακολουθήσει τη στρατηγική του σκιώδους καγκελαρίου της, του κ. Σόϊμπλε, ο οποίος επιδιώκει με το τρίτο μνημόνιο της εκδίωξη της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, οδηγώντας την σκόπιμα σε αδιέξοδα. Ο στόχος του είναι προφανώς η ανακατασκευή της νομισματικής ένωσης, σύμφωνα με τα δικά του σχέδια, υπό τη γερμανική ηγεμονία – χρησιμοποιώντας την Ελλάδα ως το ανόητο, ιδανικό υποψήφιο θύμα, για τον παραδειγματισμό/υποταγή των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης.

Ο κ. Σόιμπλε γνωρίζει προφανώς πως με τη λέξη «βοήθεια» ρίχνει στάχτη τόσο στα μάτια των Γερμανών, όσο και των υπολοίπων Ευρωπαίων Πολιτών – καθώς επίσης ότι τα «πακέτα», συνοδευόμενα από τα μνημόνια, εντείνουν την οικονομική και πολιτική κρίση στην Ελλάδα, μοναδική λύση της οποίας είναι η διαγραφή χρεών.

Ακόμη περισσότερο, πως με αυτόν τον τρόπο υποχρεώνεται η Ελλάδα να γίνει το αντικείμενο μίσους όλων των Ευρωπαίων, οι οποίοι φυσικά δεν θα θέλουν να την δανείζουν συνεχώς – κάτι που θεωρείται βέβαιο, εάν συνεχίσει να ακολουθείται η ίδια πολιτική.

Επομένως, ο σκιώδης καγκελάριος κ. Σόιμπλε επιδιώκει να διαταραχθούν οι συνθήκες στη νομισματική ένωση έτσι ώστε, μέσα από την «αταξία» που θα δημιουργηθεί, να αναδυθεί η γερμανική Ευρώπη που ονειρεύεται« (πηγή, Γερμανοί σοσιαλδημοκράτες, σε ελεύθερη μετάφραση, με παρεμβάσεις).

.

Ανάλυση

Όπως διαπιστώνεται από τα παραπάνω, δεν είναι όλοι οι Γερμανοί ίδιοι, κάτι που ισχύει για τα περισσότερα κράτη – αφού δεν υπάρχει στη χώρα μόνο η πολιτική της κυρίας Merkel και του καγκελαρίου της αλλά αρκετές άλλες, οι οποίες δεν προσεγγίζουν με τον ίδιο τρόπο τα μεγάλα προβλήματα της πατρίδας μας, καθώς επίσης του υπολοίπου ευρωπαϊκού Νότου.

Δυστυχώς όμως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ελλάδα δεν είναι ούτε η Γερμανία, ούτε ο σκιώδης καγκελάριος της – αλλά όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις της μετά το 2009, καθώς επίσης ορισμένα άλλα μικρότερα κόμματα. Η αιτία είναι το ότι, αφενός μεν κάνουν ότι μπορούν για να πείσουν τους Έλληνες πως ήταν δίκαιη η χρεοκοπία της χώρας τους, λόγω του κακού της παρελθόντος, χωρίς όμως να συνιστούν τη λύση της πτώχευσης (ανάλυση), αφετέρου πως η μοναδική της βιώσιμη δυνατότητα είναι η πολιτική λιτότητας, η οποία συνοδεύεται υποχρεωτικά από τα μνημόνια.

Στα πλαίσια αυτά, χωρίς να υποτιμούμε τα μεγάλα σφάλματα μας, καθώς επίσης τις μεταρρυθμίσεις που πραγματικά έχει ανάγκη η οικονομία μας, οι οποίες όμως δεν έχουν καμία σχέση με την υπερβολική φορολόγηση ή με τις μειώσεις των εισοδημάτων που απαιτεί η Τρόικα, η χρεοκοπία του 2010 δεν ήταν σε καμία περίπτωση δίκαιη ή νομοτελειακή, ενώ τα μνημόνια και η πολιτική λιτότητας δεν αποτελούν τη λύση, αλλά το πρόβλημα – ελπίζοντας να συνειδητοποιούμε πως τα πραγματικά «μαρτύρια» της χώρας μας μόλις ξεκινούν. Ειδικότερα τα εξής:

(α)  Όσον αφορά το πρώτο, τη δίκαιη ή μη χρεοκοπία της χώρας μας, το γεγονός ότι το δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ ήταν το 2007 σχεδόν στα επίπεδα του 1995, χαμηλότερο από το ιταλικό τότε (γράφημα), παραμένοντας σταθερό για μία χρονική περίοδο που υπερβαίνει τα δέκα έτη, σημαίνει πως ήταν γνωστό πριν ακόμη υιοθετήσουμε το ευρώ – χωρίς προφανώς να αποτελεί ανεπίλυτο πρόβλημα ή αιτία πτώχευσης.

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ελλάδα. Ιταλία, δημόσιο χρέος

.

Ο χειρισμός του όμως εκ μέρους της κυβέρνησης του 2009, η οποία διόγκωσε τεχνητά το έλλειμμα του προϋπολογισμού της χώρας, ενώ τη δυσφήμισε σκόπιμα διεθνώς, ήταν η πραγματική αιτία της αδυναμίας της να δανεισθεί με βιώσιμα επιτόκια – οπότε να οδηγηθεί χρεοκοπημένη στα νύχια του ΔΝΤ.

Η αιτία τώρα των υπολοίπων αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας, λόγω των οποίων δεν κατάφερνε να ισοσκελίζει το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της ή να περιορίζει το χρέος, ήταν αναμφίβολα η πολιτική της Γερμανίας – συγκεκριμένα, το μισθολογικό dumping που υιοθέτησε το 2000 εις βάρος των εταίρων της, σε συνδυασμό με τη νομισματική πολιτική προς όφελος της, την οποία επέβαλλε στην ΕΚΤ (ανάλυση).

Μία αναμφίβολη απόδειξη των παραπάνω είναι το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Γαλλίας – το οποίο εξελίχθηκε μετά το 1990 αντιστρόφως ανάλογα, σε σχέση με το γερμανικό (1990-2000 ελλειμματική η Γερμανία, πλεονασματική η Γαλλία και 2000-2014 αρνητική η Γαλλία και θετική η Γερμανία).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Γαλλία, Γερμανία, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών

.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×