Η βιωσιμότητα του χρέους – Σελίδα 2 – The Analyst
ΕΙΚΟΝΑ---Ελλάδα,-χρέος-Εξ.

Η βιωσιμότητα του χρέους

659 total views, 1 views today

Συνεχίζοντας, οι πληρωμές τόκων ως ποσοστό επί του χρέους μας (όχι επί του ΑΕΠ) μειώθηκαν από 6% περίπου στο 2,2% (γράφημα που ακολουθεί) – ενώ, σύμφωνα με το Watt (2015), η πραγματική επιβάρυνση των τόκων ως ποσοστό επί του χρέους, είναι χαμηλότερη στην Ελλάδα, από αυτήν της Γερμανίας.

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ελλάδα, τόκοι

.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω αναδιαρθρώσεων λοιπόν, σιωπηρών και μη, το ύψος του χρέους στο 180% του ΑΕΠ υπερεκτιμά κατά πολύ την πραγματική επιβάρυνση της Ελλάδας από αυτό – αφού, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις που βασίζονται στην καθαρή παρούσα αξία των μελλοντικών πληρωμών τόκων και χρεολυσίων, η πραγματική επιβάρυνση του ελληνικού δημοσίου αντιστοιχεί σε ένα χρέος της τάξης του 90% του ΑΕΠ.

Σε κάθε περίπτωση, η πραγματική επιβάρυνση του ελληνικού χρέους είναι χαμηλότερη από αυτήν στις άλλες χώρες της περιφέρειας – επίσης, συγκριτικά με τη Γαλλία και το Βέλγιο. Το γεγονός αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα μπορούσε πλέον να είναι βιώσιμο, οπότε η χώρα φερέγγυα, υπό την προϋπόθεση να επανέλθει σε πορεία ανάπτυξης – κάτι που, μετά από έξι χρόνια βαθιάς ύφεσης, σωρευτικά της τάξης του 30% του ΑΕΠ, δεν μπορεί να είναι δύσκολο, αρκεί να ανακτηθεί η πιστοληπτική μας ικανότητα.

.

Η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους

Περαιτέρω, στον πίνακα που ακολουθεί φαίνεται το πραγματικό επιτόκιο του δημοσίου χρέους, καθώς επίσης ο ονομαστικός (συμπεριλαμβανομένου του πληθωρισμού) ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ το 2015 – ενώ στην τελευταία στήλη αναγράφεται η διαφορά μεταξύ των δύο η οποία, εάν είναι θετική, οδηγεί σε μία συνεχή αύξηση του χρέους ως προς το ΑΕΠ.

.

Χώρα Επιτόκιο (R) Ονομαστική ανάπτυξη (G) R-G
Ελλάδα 2,2 -1,0 3,2
Πορτογαλία 3,8 1,8 2,0
Ιταλία 3,6 0,8 2,8
Ιρλανδία 3,6 4,0 -0,4
Ισπανία 3,4 2,2 1,2

Πηγή: Eurostat and European Commission, Spring Forecast, προβλέψεις 2015.

.

Όπως διαπιστώνεται από τον πίνακα, η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο πραγματικό επιτόκιο, οπότε τη μικρότερη επιβάρυνση για το χρέος της. Δυστυχώς όμως, επίσης το χαμηλότερο προβλεπόμενο ρυθμό ανάπτυξης (ύφεση -1% το 2015), με αποτέλεσμα να έχει τη χειρότερη σχέση «R-G» – σύμφωνα με την οποία το δημόσιο χρέος της θα συνεχίσει να αυξάνεται, οπότε θα ήταν μη βιώσιμο (μόνο της Ιρλανδίας θα μειώνεται).

Στα πλαίσια αυτά, εάν η Ελλάδα επέστρεφε σε έναν ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης της τάξης του 2,2% (πραγματική ανάπτυξη + πληθωρισμός), θα μπορούσε να σταθεροποιήσει το δημόσιο χρέος της – ενώ, εάν το ΑΕΠ της αυξανόταν άνω του 2,2%, τότε το χρέος της θα άρχιζε να μειώνεται, οπότε θα θεωρούταν βιώσιμο.

Με δεδομένο όμως το ότι, η χώρα δεν μπορεί να επιστρέψει σε πορεία ανάπτυξης, όταν συνεχίζει η Τρόικα να της επιβάλλει την ίδια αποτυχημένη πολιτική λιτότητας (ανάλυση), παρά το ότι δεν υπάρχει κανένας οργανισμός, συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ (άρθρο) ή του δόκτορα του σοκ που να την θεωρεί σωστή, τότε το χρέος της δεν είναι βιώσιμο – εκτός εάν πάψει να εφαρμόζει το δόγμα του χάους (άρθρο).

.

Ο δρόμος προς το μέλλον

Με βάση την παραπάνω οικονομική ανάλυση, τεκμηριώνεται πως για την Ελλάδα υπάρχουν θεωρητικά δύο μόνο «επιλογές»:

(α)  Η συνέχιση της πολιτικής λιτότητας, η οποία όμως προϋποθέτει την ονομαστική διαγραφή μέρους του δημοσίου χρέους της, έτσι ώστε να γίνει εφικτή η διαγραφή μέρους του ιδιωτικού – οπότε να αποκατασταθεί η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών της, για να έχει πρόσβαση στις αγορές και να πάψει να βρίσκεται στον ορό της Ευρωζώνης (τέταρτο, πέμπτο κλπ. πρόγραμμα στήριξης).

(β)  Το τέλος της πολιτικής λιτότητας (προφανώς δεν εννοούμε τις απαιτούμενες, απολύτως απαραίτητες θεσμικές και λοιπές μεταρρυθμίσεις), σε συνδυασμό με την ελάφρυνση (απομείωση) του χρέους – καθώς επίσης με αναπτυξιακά μέτρα εκ μέρους τόσο της Ευρώπης, όσο και της Ελλάδας (ανάλυση). Έτσι, η χώρα θα κατάφερνε να επανέλθει σε πορεία ανάπτυξης, οπότε να είναι βιώσιμο το χρέος της και να μπορεί να χρηματοδοτείται από τις αγορές – «μετακυλώντας» το όπως οι υπόλοιπες χώρες.

Η δεύτερη «επιλογή» έχει βέβαια σχέση και με την ΕΚΤ – η οποία αφενός μεν μπορεί να εξασφαλίσει στην Ελλάδα χαμηλά επιτόκια δανεισμού από τις διεθνείς αγορές, όπως άλλωστε κάνει για τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, αφετέρου να της επιτρέψει να συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής διευκόλυνσης (QE).

Θα όφειλε επίσης να διορθώσει τη λανθασμένη διάγνωση της φύσης του ελληνικού χρέους, με βάση την οποία αποφάσισε πως οι ελληνικές τράπεζες είναι αφερέγγυες – με αποτέλεσμα εν πρώτοις το (παράνομο) κλείσιμο των τραπεζών, καθώς επίσης την επιβολή των καταστροφικών ελέγχων κεφαλαίου, μέσω των οποίων «στραγγαλίσθηκε» η οικονομία της χώρας χωρίς πραγματική αιτία (ανάλυση).

Σε κάθε περίπτωση, εάν η Ελλάδα τελικά χρεοκοπήσει ή/και αναγκασθεί να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, παρά το ότι η λύση των προβλημάτων της είναι πλέον εφικτή είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο που αναφέραμε παραπάνω (επιλογές), η ΕΚΤ θα έχει τεράστιες ευθύνες – όπως επίσης οι πολιτικοί της Ευρωζώνης, κυρίως η Γερμανία και η Γαλλία, οι οποίοι αρνούνται να αντιμετωπίσουν την αλήθεια, φοβούμενοι τις αντιδράσεις των φορολογουμένων Πολιτών τους, τους οποίους έχουν «τροφοδοτήσει» με χιλιάδες ψέματα.

.

Επίλογος

Ασφαλώς ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της Ελλάδας είναι το ότι δεν εξέτασε ποτέ τις δυνατότητες/πιθανότητες/προϋποθέσεις εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους της (κανένα κράτος στον κόσμο δεν το εξοφλεί, απλά το μετακυλύει) – χωρίς αυτό να σημαίνει πως ήταν ή είναι πράγματι βιώσιμο.

Όποιο κόμμα δε υποσχόταν στους Έλληνες πως υπάρχουν χρήματα ή ότι θα διαγραφεί το δημόσιο χρέος, ως επαχθές ή ως οτιδήποτε άλλο, πως δεν θα πληρώσουν δηλαδή για τα λάθη του παρελθόντος απολύτως τίποτα, κέρδιζε τις εκλογές – χωρίς να τηρεί καμία από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, με αποτέλεσμα να βυθίζεται η χώρα στη μία κρίση μετά την άλλη.

Η στάση αυτή ορισμένων Ελλήνων («δεν πληρώνω»), έχει κοστίσει στην πατρίδα μας πάνω από 1 τρις € (κατάρρευση των τιμών των ακινήτων και του χρηματιστηρίου, πτώση των μισθών και των εισοδημάτων, χρεοκοπίες εκατοντάδων χιλιάδων επιχειρήσεων, έκρηξη της ανεργίας, περί τα 60 δις € μόνο το τελευταίο εξάμηνο κοκ) – καθώς επίσης, το κυριότερο, την εθνική τους κυριαρχία, την οποία δεν θα ανακτήσουν ποτέ, εάν δεν αλλάξει άμεσα η «περιρρέουσα» νοοτροπία.

Ακόμη περισσότερο, θα ιδιωτικοποιηθούν σε εξευτελιστικές τιμές όλες οι επιχειρήσεις του δημοσίου, θα λεηλατηθεί η κρατική και η ιδιωτική περιουσία, η χώρα θα παραμείνει στο διηνεκές γερμανικό προτεκτοράτο, ενώ οι Έλληνες θα μετατραπούν σε σκλάβους χρέους – οδυνηρά γεγονότα που μπορούν κάλλιστα να αποφευχθούν, καθώς επίσης η Ελλάδα να μεγαλουργήσει, εάν επανέλθει η κοινή λογική.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!