Υπομονή – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Υπομονή

Η πολιτική λιτότητας

Στον ίδιο πρώτο ισχυρισμό (αρνητική στάση της Ελλάδας), το κεντρικό ουσιαστικά σημείο της σύγκρουσης της κυβέρνησης με τους δανειστές, επομένως των δήθεν συνεχών αρνήσεων της, αφορά το πρωτογενές (προ φόρων) πλεόνασμα – αφού όλες οι υπόλοιπες «μεταρρυθμίσεις» έχουν στόχο να μειώσουν τις δαπάνες, για να διευκολύνουν την εξυπηρέτηση των δημοσίων χρεών (οι φόροι επίσης).

Σύμφωνα με το ισχύον πρόγραμμα, το οποίο συμφωνήθηκε με την προηγούμενη κυβέρνηση, η Ελλάδα όφειλε να έχει πρωτογενές πλεόνασμα 3% το 2015, καθώς επίσης 4,5% το 2016 – στόχος που έχει αναμορφωθεί στο 1% πλέον, λόγω της χειρότερης εξέλιξης των οικονομικών μεγεθών της χώρας, κυρίως επειδή έχουν καθυστερήσει υπερβολικά οι (εκβιαστικές) διαπραγματεύσεις.

Σύμφωνα τώρα με μία ανάλυση των FT (πηγή), για να μπορέσει η ελληνική κυβέρνηση να αυξήσει το πρωτογενές πλεόνασμα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, όσο απαιτούν οι δανειστές, θα έπρεπε (απλοϊκά)  να υιοθετήσει τα διπλά μέτρα, λόγω της πτώσης του ΑΕΠ που θα ακολουθούσε νομοτελειακά – ενώ, παρά το πρωτογενές πλεόνασμα, το δημόσιο χρέος θα αυξανόταν κατά περίπου 9% (λόγω των υπολοίπων τόκων, καθώς επίσης της μείωσης του ΑΕΠ).

Ως εκ τούτου, θα περίσσευαν μεν χρήματα για την εξυπηρέτηση των δανείων της χώρας, αλλά εις βάρος μίας ακόμη μεγαλύτερης ύφεσης – η οποία θα επιδείνωνε περισσότερο τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως άλλωστε έχει συμβεί μέχρι σήμερα.

Όλα αυτά είναι ασφαλώς γνωστά στους συμμετέχοντες – οι οποίοι όμως προτιμούν να «στύψουν την Ελλάδα σαν λεμονόκουπα», παρά να αποδεχθούν την αναγκαιότητα της διαγραφής χρεών (ανάλυση).

.

Η ενοχή της Ελλάδας για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους

Έχοντας αναφερθεί στο θέμα πάρα πολλές φορές, τελευταία στην ανάλυση μας «Το βρώμικο μυστικό», καθώς επίσης σε μία πολύ παλαιότερη (Ευρωπαϊκές ασυμμετρίες), θεωρούμε πως έχει τεκμηριωθεί χωρίς την παραμικρή αμφιβολία ότι, η Ελλάδα δεν είναι σε καμία περίπτωση υπεύθυνη για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους – αποτελώντας μόνο τη χώρα, λόγω της οποίας ήλθε στην επιφάνεια, πριν είναι ακόμη πολύ αργά για το κοινό νόμισμα.

Η ιδιαιτερότητα της Ελλάδας, σχετικά με τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία, επίσης όμως η Ολλανδία και η Φιλανδία είναι απλά και μόνο το ότι, στην πατρίδα μας υπερχρεώθηκε ο δημόσιος τομέας – ενώ στα άλλα κράτη ο ιδιωτικός. Το πρόβλημα της Ευρωζώνης λοιπόν δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η Γερμανία (ανάλυση) και τα τεράστια πλεονάσματα της – τα οποία κατάφερε να επιτύχει εις βάρος των άλλων, με συνεργό κυριολεκτικά την ΕΚΤ.

Όσον αφορά την επίλυση της κρίσης, η μοναδική δυνατότητα είναι η δημιουργία των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης» (τραπεζική, δημοσιονομική και πολιτική ένωση, όπως οι Η.Π.Α.) – διαφορετικά η επιστροφή όλων των χωρών μαζί στην αφετηρία (ανάλυση).

.

Η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη

Σύμφωνα τώρα με την τρίτη κυρίαρχη άποψη της κοινής γνώμης, εάν η Ελλάδα εγκατέλειπε την Ευρωζώνη, τότε το μέλλον του κοινού νομίσματος θα ήταν πολύ καλύτερο – ενώ η νομισματική ένωση είναι οχυρωμένη απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Έχοντας ήδη αναφερθεί στο κατά πόσο θα ήταν πράγματι ανώδυνη τυχόν έξοδος της Ελλάδας από οικονομικής πλευράς (ανάλυση), αυτό που σίγουρα θα προβληματίσει την ένωση είναι το ότι, δεν θα μπορεί να θεωρηθεί πλέον ως μία «αμετάκλητη κοινότητα».   

Από εκείνη τη στιγμή και μετά λοιπόν, όλα τα καινούργια προβλήματα που θα είχε η κάθε επί μέρους χώρα, καθώς επίσης τυχόν οξύνσεις προηγουμένων, θα αντιμετωπίζονταν με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο – αφού δεν θα μπορούσε πλέον να αποκλεισθεί μία ανάλογη με την Ελλάδα έξοδος ενός κράτους, όταν θα ήταν αντιμέτωπο με δυσκολίες.

Το γεγονός αυτό θα εκφραζόταν με υψηλότερα επιτόκια δανεισμού (αποδόσεις ομολόγων) εκ μέρους των χρηματαγορών, τα οποία θα ενέτειναν τις ήδη υπάρχουσες φυγόκεντρες ευρωπαϊκές ασυμμετρίες – με αποτέλεσμα την κλιμάκωση των κινδύνων δημιουργίας καθοδικών σπειροειδών κύκλων, οι οποίοι συνήθως οδηγούν τα κράτη στη χρεοκοπία.

Με δεδομένο δε το ότι, σε μία νομισματική ζώνη με δημόσιο χρέος της τάξης των 9,62 τρις € (πηγή), η αύξηση των επιτοκίων κατά 1% θα κόστιζε ετήσια σχεδόν 100 δις €, κατανοεί κανείς τους κινδύνους από την επί πλέον επιβάρυνση – όπως επίσης το πόσο θα ωφελούνταν οι τοκογλυφικές αγορές. Ως εκ τούτου, οι πιθανότητες διάλυσης της Ευρωζώνης θα αυξανόταν κατακόρυφα – πολύ περισσότερο εάν όλα τα παραπάνω λειτουργούσαν ως μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Εκτός των οικονομικών κινδύνων όμως, θα αυξάνονταν επίσης οι πολιτικοί, αφού η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα αποδεικνυόταν ως μία ανατρέψιμη διαδικασία – ένα μήνυμα που θα αντιλαμβάνονταν ως τέτοιο τα κόμματα στις διάφορες χώρες της Ευρωζώνης, εν πρώτοις αυτά που τοποθετούνται εναντίον της νομισματικής ένωσης, κλιμακώνοντας τις αντιδράσεις τους.

Η προθυμία τώρα να παραμείνουν όλες οι χώρες μαζί ενωμένες, όταν θα συμβεί μία νέα κρίση στο μέλλον, η οποία ασφαλώς θα συμβεί, θα είναι πολύ πιο μικρή, από ότι σήμερα – ενώ δεν πρέπει να υποτιμάει κανείς τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που θα μπορούσαν να ξεκινήσουν από την Ελλάδα, παρά το ότι είμαστε σίγουροι πως η χώρα μας θα πλήρωνε πάρα πολύ ακριβά τυχόν προσπάθεια της να αλλάξει γεωπολιτικό στρατόπεδο (Ρωσία κλπ.).

.

Επίλογος

Είμαστε σίγουροι πως τυχόν έξοδος τις Ελλάδας θα είχε σοβαρότατες συνέπειες για την ίδια, για την Ευρωζώνη, καθώς επίσης για ολόκληρο τον πλανήτη. Θεωρούμε λοιπόν πως εάν η τρόικα μας έδειχνε ένα σχέδιο, με το οποίο θα μπορούσαμε να εξυπηρετούμε το δημόσιο χρέος μας, χωρίς να καταστραφεί εντελώς η χώρα, τότε η κυβέρνηση θα έπρεπε να συμφωνήσει αμέσως, χωρίς δεύτερη σκέψη – επειδή η χρεοκοπία είναι μία πολύ επώδυνη κατάσταση, η διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης δεν πρέπει να θεωρηθεί ανατρέψιμη ενώ, παρά τις τεράστιες ευθύνες των μνημονίων για τη σημερινή μας θέση, οι «μακράν μεγαλύτερες» ευθύνες είναι δικές μας.

Όταν όμως η τρόικα απαιτεί νέα μέτρα, ειδικά στον τομέα της φορολογίας, τα οποία οδηγούν νομοτελειακά σε έναν αργό, οδυνηρό θάνατο, έτσι ώστε να έχουν το χρόνο να λεηλατήσουν οι εντολείς της τόσο την ιδιωτική, όσο και τη δημόσια περιουσία, όπως έχει συμβεί σε τόσες άλλες χώρες του «τρίτου κόσμου» στο παρελθόν, τότε δεν υπάρχει δυστυχώς καμία επιλογή.

Εύλογα λοιπόν η κυβέρνηση, είτε τη συμπαθούμε, είτε όχι, δεν είναι πρόθυμη να υπογράψει καμία τέτοια συμφωνία, εάν δεν συμπεριλαμβάνει τον περιορισμό του δημοσίου χρέους σε ένα βιώσιμο ύψος – κάτι που δικαιούται η χώρα, αφού δεν είναι αυτή υπεύθυνη, μετά το 2010, για την απίστευτη καταστροφή που της προκάλεσαν τα λανθασμένα μνημόνια, οι εσφαλμένοι συντελεστές του ΔΝΤ, οι συνεχείς λάθος προβλέψεις της τρόικας, οι επιθέσεις του γερμανού υπουργού οικονομικών και όλα τα υπόλοιπα.

Αυτό δεν σημαίνει πως η ελληνική κυβέρνηση δεν κάνει τεράστια λάθη, έχοντας επί πλέον αρκετά εγγενή ελαττώματαόπως το άνοιγμα της ΕΡΤ εν μέσω των διαπραγματεύσεων, η συμπεριφορά ορισμένων στελεχών της απέναντι στους Ευρωπαίους, η οποία αναδεικνύει τη «μη συμβατότητα» της με το ευρωπαϊκό σύστημα, η εμμονή της στον κρατισμό κοκ. Δεν μπορεί όμως να καταδικαστεί ένας ολόκληρος λαός, επειδή ανέκαθεν η πολιτική ηγεσία του «βρίθει» σφαλμάτων και παραλείψεων – παραπλανώντας τον συνεχώς με σκόπιμα ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις.

Πάντως, στη χειρότερη των περιπτώσεων και κρίνοντας από την Αργεντινή, όπου μέχρι στιγμής ακολουθούμε πιστά (by the Book) τα ίχνη της (άρθρο), ο χρόνος μέχρι την επίσημη χρεοκοπία θα ήταν μακρύς, καθώς επίσης οι διαπραγματεύσεις – ενώ θα προηγούνταν οι έλεγχοι στη διακίνηση των κεφαλαίων, οι πληρωμές του δημοσίου με υποσχετικές (IOY), μία μορφή παράλληλου νομίσματος δηλαδή, τα προβλήματα στα ΑΤΜ, οι τραπεζικές επιθέσεις, οι κοινωνικές εξεγέρσεις και, τέλος, η απόδραση της κυβέρνησης.

Ολοκληρώνοντας, απαιτείται ψυχραιμία και υπομονή, αφού οτιδήποτε και να συμβεί, δεν θα είναι συνώνυμο με το τέλος του κόσμου – ειδικά για έναν λαό σαν το δικό μας, ο οποίος βρίσκεται σε αυτή τη χώρα για πολλές χιλιετίες, κατορθώνοντας πάντοτε να επιβιώνει, με οποιοδήποτε νόμισμα, παρά τις όποιες αρνητικές συνθήκες και αντιξοότητες. Άλλωστε, οι πιθανότητες να κερδίσει η Ελλάδα στις διαπραγματεύσεις αυτά που πράγματι δικαιούται, εάν η κυβέρνηση παραμείνει ψύχραιμη, σταθερή και ορθολογική, είναι πάνω από 70% – οπότε δεν πρέπει να τρομοκρατείται κανένας Έλληνας.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!