Τέλος χρόνου – The Analyst

Τέλος χρόνου

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

ΕΙΚΟΝΑ---Ελλάδα

Επειδή η Ελλάδα, σε αντίθεση με την Κύπρο το 2013, δεν ευρίσκεται εντός ενός χρηματοδοτικού προγράμματος με την Τρόικα, οι καταθέσεις εγγυώνται μόνο από το δημόσιο – ενώ δεν είναι απίθανη η έκδοση υποσχετικών πληρωμής για μισθούς και συντάξεις

 .

Σε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη του (πηγή: F&W), ο υπεύθυνος για την αξιολόγηση κρατών της S&P ανέφερε ότι, η απόσταση μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της είναι αισθητά μεγαλύτερη, συγκριτικά με το 2012 – επίσης πως η οχύρωση της Ευρωζώνης, απέναντι σε ένα ελληνικό πιστωτικό γεγονός, είναι πολύ καλύτερη, οπότε είναι λιγότερο πρόθυμη να συμβιβαστεί, σε σχέση με το παρελθόν.

Τόνισε βέβαια πως κανείς δεν γνωρίζει εάν οι αγορές αρχίσουν να αναρωτιούνται για το μέλλον της νομισματικής ένωσης, μετά από τυχόν έξοδο της Ελλάδας – ενώ οι αμφιβολίες του δεν αφορούν μόνο τη χώρα μας. Αφορούν αφενός μεν τη Γαλλία, η οποία είναι η δεύτερη χώρα με αρνητικές προοπτικές, μαζί με την Ελλάδα, αφετέρου τη δυνατότητα ανάπτυξης της Ευρωζώνης, παρά τα μέτρα της ΕΚΤ.

Ειδικότερα, υποθέτει πως η Ελλάδα θα παραμείνει μέλος της Ευρωζώνης, χωρίς όμως να υποτιμάει το ρίσκο της εξόδου της. Εν τούτοις, επειδή οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι εκτεθειμένες στη χώρα μας μόλις με 20 δις €, τα οποία είναι ελάχιστα σε σχέση με το σύνολο των ισολογισμών τους (30 τρις €), ο κίνδυνος να διευρυνθεί η κρίση είναι πολύ μικρός.

Όσον αφορά τώρα τα επιτόκια δανεισμού των άλλων χωρών της Ευρωζώνης, είναι πολύ δύσκολο να στοιχηματίσουν οι αγορές εναντίον τους – αφού υπάρχει πλέον ο μηχανισμός διάσωσης ESM, καθώς επίσης το πρόγραμμα ποσοτικής διευκόλυνσης της ΕΚΤ, τα οποία θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν οποιεσδήποτε «χρηματοπιστωτικές επιθέσεις».

Περαιτέρω, θεωρεί πως η πολιτική κατάσταση της Ευρωζώνης έχει αλλάξει και οι κυβερνήσεις δεν φοβούνται πια τυχόν πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα (Domino effect) – χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα ήταν επιθυμητό ένα ατύχημα λόγω αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, αν και η έξοδος της Ελλάδας είναι κάτι που μπορούν πλέον να φαντασθούν.

Ο χρόνος που θεωρεί ότι έχει στη διάθεση της η Ελλάδα, εάν δεν υπάρξει συμφωνία για την αποπληρωμή των υπολοίπων δόσεων εκ μέρους της Τρόικας, λήγει εντός του Απριλίου – όπου τα προβλήματα ρευστότητας θα κορυφωθούν.

Υποθέτει δε πως οι εκροές καταθέσεων θα συνεχιστούν, με κίνδυνο να χρεοκοπήσει κάποια τράπεζα – με την έννοια πως οι υποχρεώσεις της θα υπερβούν την αξία του ενεργητικού της, οπότε η ΕΚΤ θα αναγκασθεί να πάψει να της παρέχει ρευστότητα εκτάκτου ανάγκης (ELA), επειδή δεν επιτρέπεται από το καταστατικό της.

Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, η Ελλάδα θα αναγκαζόταν να υιοθετήσει ελέγχους στην ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, καθώς επίσης περιορισμούς στις αναλήψεις, όπως η Κύπρος στο παρελθόν. Επειδή όμως η Ελλάδα, σε αντίθεση με την Κύπρο τότε, δεν ευρίσκεται εντός ενός χρηματοδοτικού προγράμματος με την Τρόικα, οι καταθέσεις εγγυώνται μόνο από το δημόσιο – το οποίο δεν έχει τους απαιτούμενους πόρους για να ανταπεξέλθει με κάτι τέτοιο, παράλληλα με τη χρηματοδότηση των δαπανών του.

Συνεχίζοντας, εάν οι εισροές κεφαλαίων στην Ελλάδα δεν επιστρέψουν, η μοναδική επιλογή της κυβέρνησης είναι η έκδοση γραμματίων ή υποσχετικών πληρωμής (IOU – I owe you) – για την εξόφληση των προμηθευτών του δημοσίου, για την πληρωμή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς επίσης για τις συντάξεις.

Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε θα επρόκειτο για ένα εκ των πραγμάτων (de facto) παράλληλο νόμισμα, το οποίο θα χρησιμοποιούταν για τις συναλλαγές στο εσωτερικό – οπότε το ευρώ θα διατηρούταν ως ένα αποταμιευτικό νόμισμα, με βασική χρήση τις πληρωμές στο εξωτερικό.

Τα αποτελέσματα βέβαια θα ήταν δραματικά για την Ελλάδα – πολύ λιγότερο για την υπόλοιπη Ευρωζώνη, η οποία είναι προετοιμασμένη για ένα ανάλογο σενάριο. Εν τούτοις, πιθανολογείται η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού όλων των χωρών (αποδόσεις ομολόγων), επειδή οι αγορές θα απαιτούσαν επί πλέον ένα «νομισματικό ασφάλιστρο».

Περαιτέρω, με κριτήριο τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS), οι αγορές είχαν προβλέψει στο παρελθόν τη χρεοκοπία (αναδιάρθρωση χρεών) της Σλοβενίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, εκτός από την Ελλάδα και την Κύπρο. Τελικά βέβαια οι προβλέψεις τους επιβεβαιώθηκαν μόνο από τις δύο τελευταίες χώρες – επειδή η Ευρώπη, κυρίως με τη βοήθεια της ΕΚΤ, πρόλαβε να διασώσει τις υπόλοιπες.

Ειδικά όσον αφορά την Ιταλία, η S&P θεωρεί πως θα τελειώσει η ύφεση εντός του 2015, επειδή ο ιδιωτικός τομέας της χώρας είναι πολύ προσεκτικός – αν και η αξιολόγηση της παραμένει στο ΒΒΒ- αλλά με θετικές προοπτικές. Ως εκ τούτου, έχει την άποψη πως η Ευρωζώνη δεν κινδυνεύει από την Ιταλία, αλλά από τη Γαλλία – η οποία είναι υποψήφια υποτίμησης της πιστοληπτικής της ικανότητας, με πιθανότητες της τάξης του 33%.

Η αρνητική αυτή εκτίμηση οφείλεται στο ότι δεν υιοθετούνται προγράμματα μεταρρύθμισης από τη χώρα, όσον αφορά το φορολογικό της σύστημα, καθώς επίσης την αγορά εργασίας, οπότε μειώνεται συνεχώς η ανταγωνιστικότητα της – με αποτέλεσμα να περιορίζεται ο ρυθμός ανάπτυξης, να παραμένει ελλειμματικό το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (γράφημα) κοκ.

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Γαλλία, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών

.

Ολοκληρώνοντας, φαίνεται πως οι πιθανότητες να συμβιβαστεί η ελληνική κυβέρνηση με την τρόικα, καθώς επίσης το αντίθετο, είναι πολύ περιορισμένες – ενώ ενδέχεται να έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση, όσον αφορά τη χρεοκοπία της χώρας μας.

*Σημείωση: Μολονότι τα στοιχεία που παραθέτει o οίκος S&P είναι επιβεβαιώσιμα, εντούτοις πολύ συχνά στο παρελθόν έχει αποδειχθεί πως λειτουργεί με δόλο, οπότε και θα πρέπει να τα αξιολογήσουμε με μια μερική επιφύλαξη.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×