Αγορές εκτός ελέγχου – Σελίδα 2 – The Analyst
ΕΙΚΟΝΑ---αγορές-Εξ.

Αγορές εκτός ελέγχου

69 total views, 2 views today

Οι τοποθετήσεις στο δολάριο  

Τα παραπάνω έχουν προφανώς αξιολογηθεί σωστά από τα επενδυτικά κεφάλαια, τα οποία τοποθετούνται μαζικά υπέρ της αύξησης της ισοτιμίας του δολαρίου – γεγονός που λειτουργεί ως ένας επί πλέον «επιταχυντής» της.

Εκτός αυτού, ποτέ μέχρι στιγμής στην ιστορία, δεν θεωρούν τόσο πολλοί πως θα υποτιμηθεί ακόμη περισσότερο το ευρώ, όσον αφορά το δολάριο – γεγονός που επεξηγείται αφενός μεν από το πρόγραμμα ποσοτικής διευκόλυνσης που εγκαινίασε η ΕΚΤ, αφετέρου από τους κινδύνους διάλυσης της Ευρωζώνης, κυρίως λόγω του ελληνικού προβλήματος. Το γράφημα που ακολουθεί (πηγή: Societe Generale) είναι αποκαλυπτικό:

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - συνάλλαγμα, δολάριο

.

Όπως φαίνεται από το γράφημα, τα επενδυτικά κεφάλαια τοποθετούνται σε μεγάλο βαθμό υπέρ της υποτίμησης του ευρώ, απέναντι στο δολάριο – με επόμενο «υποψήφιο» το peso του Μεξικού, το δολάριο της Αυστραλίας, το καναδικό δολάριο, το βραζιλιάνικο real και τη βρετανική στερλίνα.

Το μοναδικό νόμισμα δε, το οποίο θεωρείται πως θα ανατιμηθεί απέναντι στο δολάριο, είναι το φράγκο της Ελβετίας – το οποίο, έχοντας εκτοξευθεί απέναντι στο ευρώ μετά το σταμάτημα της σύνδεσης του, διατηρείται σε ένα εύρος 1,04 – 1,10 σε σχέση με το ευρώ, με τις συνεχείς παρεμβάσεις της κεντρικής τράπεζας για να μην καταρρεύσουν οι εξαγωγές της χώρας.

Εν τούτοις, οι μαζικές τοποθετήσεις στην υποτίμηση του ευρώ απέναντι στο δολάριο ίσως αποδειχθούν υπερβολικές – ειδικά εάν η Ελλάδα καταφέρει να συμφωνήσει τελικά με τους δανειστές της, με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί ο κίνδυνος της εξόδου της από την Ευρωζώνη, οπότε η ενδεχόμενη διάλυση της.

Σε κάθε περίπτωση, η ανατίμηση του δολαρίου έχει οδηγήσει σε πολύ υψηλά επίπεδα τους δείκτες των ασιατικών χρηματιστηρίων (Ιαπωνία, Χονγκ Κονγκ), καθώς επίσης της Ευρώπης – με το γερμανικό δείκτη να καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Κατά την άποψη μας δε, θα ακολουθήσουν σύντομα η Ισπανία και η Ιταλία – αφού είναι σημαντικά υποτιμημένες.

.

Ο χρυσός

Η τιμή του χρυσού, από τα 1.900 $ η ουγγιά στα μέσα του 2011, έχει φτάσει στα 1.200 $ περίπου – γεγονός που σημαίνει ότι, παρουσίασε πτώση της τάξης του 40%. Βέβαια, επειδή η αύξηση της ισοτιμίας του δολαρίου είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες της πτώσης της τιμής του χρυσού, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ήταν φυσιολογική.

Ένας δεύτερος παράγοντας της πτώσης της τιμής είναι ασφαλώς οι εκροές από τα εξειδικευμένα στο χρυσό επενδυτικά κεφάλαια – τα οποία το 2012 διέθεταν 85 εκ. ουγγιές, ενώ σήμερα μόλις 53 εκ., έχοντας όμως αρχίσει να αυξάνονται ξανά.

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - χρυσός και ποσοτική διευκόλυνση

Χρυσός – η εξέλιξη της τιμής του χρυσού (σε $), με χρωματισμένα τα σημεία εφαρμογής των διαφόρων μονεταριστικών πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης της FED.

.

Εν τούτοις, αυτό που προξενεί πολύ μεγάλη εντύπωση είναι τα συμπεράσματα από το προηγούμενο γράφημα – όπου, ενώ θα περίμενε κανείς πως η τιμή του χρυσού θα αυξανόταν λόγω των πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης της Fed, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Παραδόξως δε η τιμή του αυξανόταν (37,29%), όταν η κεντρική τράπεζα έκανε «διάλλειμα», όσον αφορά την εκτύπωση νέων χρημάτων.

Η τελευταία αυτή διαπίστωση συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι, η τιμή του χρυσού θα αρχίσει πλέον να αυξάνεται σταθερά – πόσο μάλλον όταν προβλέπεται πληθωρισμός στις Η.Π.Α., λόγω των μεγάλων εισροών δολαρίων από το εξωτερικό.

.

Σημείωση: Δεν πρέπει να υποτιμάται το γεγονός ότι, οι πηγές προέλευσης των κεφαλαίων, οι αποταμιεύσεις, περιορίζονται συνεχώς, λόγω της αύξησης του μέσου όρου ζωής στις δυτικές κοινωνίες – αφού οι ηλικιωμένοι αποταμιεύουν πολύ λιγότερα, σε σχέση με τους νεώτερους. Παράλληλα, αυξάνονται οι απαιτήσεις από την κοινωνική ασφάλιση, επειδή όλο και περισσότεροι εντάσσονται στους συνταξιούχους ασφαλισμένους – ενώ όλο και λιγότεροι στο ενεργό εργατικό δυναμικό, μεταξύ άλλων λόγω της υφιστάμενης υπογεννητικότητας.

Πρόκειται λοιπόν για μία πολύ σημαντική «δομική» αλλαγή του καπιταλισμού, εις βάρος της ανεπτυγμένης «δύσης» (Η.Π.Α., ΕΕ, Ιαπωνία), αφού αντιστρέφονται τα «δεδομένα». Δηλαδή, ενώ οι περασμένες δεκαετίες στη «δύση» χαρακτηρίζονταν από συνεχώς μειούμενες επενδύσεις, απέναντι στις οποίες ευρίσκονταν αυξημένες αποταμιεύσεις, σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Από την εποχή των πλεονασμάτων λοιπόν των παγκοσμίων αποταμιεύσεων, εισήλθαμε στην εποχή των πλεονασμάτων των επενδύσεων, με την παράλληλη μείωση των υφισταμένων αποταμιεύσεων.

Επομένως, η περίοδος των χαμηλών επιτοκίων, η οποία διήρκεσε περίπου 30 έτη, φτάνει στο τέλος της – ακολουθούμενη προφανώς από μία εποχή, κατά την οποία το κεφάλαιο θα γίνεται όλο και πιο ακριβό. Η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού είναι μάλλον δεδομένη, με όλα όσα κάτι τέτοιο συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις με περιορισμένα Ίδια Κεφάλαια – κυρίως βέβαια για τα υπερχρεωμένα κράτη, τα οποία σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωπα με κατά πολύ μεγαλύτερα προβλήματα, αφού το τέλος της εποχής των χαμηλών επιτοκίων συμπίπτει με τον υπερδανεισμό της «δύσης».

Όσον αφορά δε τις τράπεζες, η αύξηση των επιτοκίων θα λειτουργήσει προσθετικά στις ήδη υψηλές επισφάλειες τους, με αποτέλεσμα να περιορίσουν ακόμη περισσότερο τα δάνεια τους – τόσο προς τους καταναλωτές, όσο και προς την πραγματική οικονομία. Το γεγονός αυτό θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις επενδύσεις, ιδιαίτερα την οικοδομική δραστηριότητα, εντείνοντας τις «υφεσιακές» πιέσεις και σηματοδοτώντας το ξεκίνημα ενός νέου «κύκλου του διαβόλου».

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.