Μετά την ρήξη τι; Κατά Βαρουφάκη: χρεοκοπία. – The Analyst

Μετά την ρήξη τι; Κατά Βαρουφάκη: χρεοκοπία.

Email this page.

Jonnhy-B

Η Ελλάδα προσέρχεται στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με επικεφαλής του οικονομικού της σχεδιασμού, έναν άνθρωπο ο οποίος από το 2010 και εντεύθεν έχει διαμηνύσει σε όλους τους τόνους και προς όλες τις κατευθύνσεις πως η χώρα δεν υπάρχει πιθανότητα να αποφύγει την χρεοκοπία.

 .

Όταν στα τέλη Νοεμβρίου του ’12 ο Γιάννης Βαρουφάκης χαρακτήριζε «απάτη» [1] την επαναγορά ομολόγων και εντέλει «εγκληματικές γελοιότητες» [2] τις αποφάσεις του τότε Eurogroup, σίγουρα δεν φανταζόταν πως 27 μήνες αργότερα θα καλούνταν να εκθέσει και να υπερασπιστεί επισήμως τις θέσεις μιας νέας ελληνικής κυβέρνησης στη βάση μιας στιβαρής και εκ βάθρων διαπραγμάτευσης, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει, με τους εταίρους της. Την στιγμή μάλιστα που δεν απέχουν πολύ (λιγότερο από ένα χρόνο) οι ρητές του διαβεβαιώσεις ότι δεν προτίθεται να ασχοληθεί με την πολιτική, «μετακομίζω στην Αμερική και δεν θα σκεφτόμουν ποτέ την επαγγελματική ενασχόληση με την πολιτική στην Ελλάδα» [3]. Είναι λοιπόν εύλογα κατανοητό να γεννιούνται δεύτερες σκέψεις για τις πραγματικές προθέσεις ενός κατά τ’ άλλα έντονα επικοινωνιακού και χαρισματικού ανθρώπου, ο οποίος έχει αν μη τι άλλο ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας.

Η μη έκδοση λοιπόν κοινού ανακοινωθέντος από το προχθεσινό Eurogroup μας επιβεβαιώνει μεν την διάθεση της σκληρής διαπραγμάτευσης από ελληνικής πλευράς, γεννά όμως ταυτόχρονα και σοβαρά ερωτήματα για το αν η Ελλάδα βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση να διαπραγματευτεί και να επιβάλλει έστω μερικούς από τους όρους που έχει θέσει ως στόχους. Η έλλειψη συμμάχων μαρτυρεί ότι δεν είναι η καταλληλότερη στιγμή και ότι δεν έχει γίνει η αναγκαία προεργασία. Το ίδιο μαρτυρούν και τα μεγάλα και ζωτικά προβλήματα εντός της χώρας που όζουν για δεκαετίες και αναζητούν λύσεις που θα μας φέρουν σε καίρια διαπραγματευτική θέση. Από τη άλλη πλευρά βέβαια και η αυτιστική προσκόλληση του «ευρωπαϊκού ιερατείου» σε μια μονόπλευρη αφήγηση, οδηγεί κατά τα φαινόμενα σε ρήξη, τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Αν μάλιστα λάβουμε σοβαρά υπόψη και παλαιότερες δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη πως «αν δεν μπεις στο αεροπλάνο της επιστροφής, δεν διαπραγματεύεσαι» [3] τότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως μπροστά μας βρίσκεται η μεγαλύτερη πρόκληση που συνάντησε τα τελευταία πέντε χρόνια όχι μόνο η χώρα μας αλλά ολόκληρη η Ευρώπη.

Ποιες είναι λοιπόν οι εναλλακτικές λύσεις που μπορούσαν να προκύψουν μετά την ρήξη; Έχω την εντύπωση πως το δίδυμο Τσίπρα-Βαρουφάκη έχει ήδη καταλήξει στην πορεία για μετά την ρήξη. Θα ακολουθήσει μια πορεία συνεχούς σύγκρουσης με την πεποίθηση ότι οι εταίροι θα υποκύψουν στο φόβο γενικότερης κατάρρευσης και πιθανόν οικονομικού ντόμινο. Αν και αυτό δεν επιτευχθεί είναι σαν να ακούω ήδη τον  κ. Τσίπρα να τονίζει πως παλέψαμε για τα αυτονόητα δημοκρατικά δικαιώματα του ελληνικού λαού και οι υπέρμετρα σκληροί ευρωπαίοι εταίροι άφησαν στην τύχη τους 11 εκατομμύρια συμπολίτες τους για μερικά δις. Σε αυτό βοηθάει και η μέχρι στιγμής γενικευμένη στήριξη της ελληνικής κοινής γνώμης προς την νέα ελληνική κυβέρνηση, μεγάλο όπλο της οποίας είναι η νωπή λαϊκή εντολή, κάτι που σημαίνει ότι δεν θα «φαγωθεί» τόσο εύκολα όσο οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά, αλλά και στην περίπτωση που «φαγωθεί» θα προκαλέσει έντονα δυσάρεστες συνέπειες στο αδηφάγο σύστημα των Βρυξελλών.

Τι θα περιλαμβάνει όμως αυτή η πορεία σύγκρουσης; Αρχικά και κύρια, όπως ο ίδιος ο Βαρουφάκης έχει δηλώσει πρόσφατα σε συνέντευξή του, «τη μη αποπληρωμή από το Ελληνικό Δημόσιο των παλαιότερων ομολόγων που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα» [4] ουσιαστικά δηλαδή τη στάση πληρωμών. Αυτό θα σημαίνει αυτόματα «δάκρυα και αίμα» για τον ελληνικό λαό, κάτι που ο επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου καλούσε στην ίδια συνέντευξη, τον σημερινό πρωθυπουργό να τον προειδοποιήσει επ’ αυτών των δυσκολιών, μιμούμενος τον Ουίνστον Τσόρτσιλ. Η πρακτική της στάσης πληρωμών άλλωστε φαίνεται να βρίσκεται ψηλά στην εκτίμηση του κ. Βαρουφάκη αν κρίνουμε από τα δικά του λόγια: «Μετά την στάση πληρωμών της, το 2001, η Αργεντινή επανήλθε σε ραγδαία ανάπτυξη εντός ενάμισι έτους, η οποία ανάπτυξη διήρκησε έντεκα συνεχή χρόνια». [5] Στα πλαίσια αυτά θεωρεί επίσης αναγκαία μια παράλληλη συμμαχία με το ΔΝΤ, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Άλλωστε οι καλές σχέσεις του με την επικεφαλής του Ταμείου φάνηκαν και στο Eurogroup που πέρασε.

Είναι κατά την άποψή μου πασιφανές πως η βασική θεωρία στο κεφάλι του υπουργού οικονομικών είναι η καθολική «υποταγή» στην αλήθεια, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση, ή η στάση πληρωμών και η χρεοκοπία της χώρας, ή μια θεαματική διάσωση από το ευρωπαϊκό οικοδόμημα υπό το φόβο ενός Grexit. Το δηλώνει άλλωστε και ο ίδιος ξεκάθαρα: «Το ζήτημα δεν είναι η χρεοκοπία ή όχι της Ελλάδας αλλά το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή θα λάβει χώρα, δηλαδή αν θα γίνει συντεταγμένα ή αν θα γίνει με εκπαραθύρωση της χώρας από την Ευρωζώνη». [6] Καλό είναι επίσης να γνωρίζουμε πως η άτεγκτη αυτή στάση, που είναι θέση ολόκληρης της νέας ελληνικής κυβέρνησης και όχι μόνο του κ. Βαρουφάκη, έρχεται σε μια περίοδο που έστω και αχνά, φαίνεται μια αλλαγή της μέχρι τώρα στάσης της Ευρώπης έναντι της ύφεσης και των προβλημάτων που αυτή προξένησε σε όλες τις χώρες, με την Ελλάδα να τα βιώνει δραματικότερα. Η αλλαγή βέβαια δεν είναι άλλη από την πρόσφατη απόφαση της ΕΚΤ για ποσοτική χαλάρωση, αλλά και το περίφημο πακέτο Γιούνκερ για την ανάπτυξη ύψους 315 δις. Το χρήμα θα είναι έτοιμο να πέσει λοιπόν στην αγορά, το βασικό θέμα από εκεί και πέρα θα είναι η ζήτηση που θα προκύψει ώστε να μην αποτελέσει και αυτή η κίνηση μπούμερανγκ και αυξήσει υπέρμετρα τον πληθωρισμό της Ευρώπης, όπως υποστηρίζει ο επικεφαλής της Bundesbank.

Ο Γ. Βαρουφάκης ως καθηγητής οικονομικής θεωρίας, θα μπορούσε να πει κανείς πως έχει μερικές πολύ ωραίες ιδέες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ευρωπαϊκή οικονομία να χτίσει μια νέα σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών της, αλλά και των πολιτών της, που τόσο φαίνεται να έχει ανάγκη εδώ και χρόνια. Από αυτή την διαπίστωση όμως μέχρι του να ηγείται της οικονομίας μια χώρας, οδηγώντας την μάλιστα στην πρώτη ενδοευρωπαϊκή σύγκρουση στα χρόνια του ευρώ, νομίζω η απόσταση είναι μεγάλη. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως ουσιαστικά η πορεία του καθορίστηκε μετά από την προτροπή αλλά και τη έμπρακτη βοήθεια του Ανδρέα Παπανδρέου [7], το όλο «ζήτημα» λαμβάνει διαστάσεις ανατριχιαστικά μυθιστορηματικές! Κλείνοντας και επειδή γνωρίζουμε πως του αρέσει η ρόκ μουσική του προτείνουμε να ακούσει το τραγούδι Johnny B που γράφτηκε το 1987 και με λίγη φαντασία θα μπορούσε να απευθύνεται σ’ αυτόν:

.

Johnny B, how much there is to see

Just open your eyes and listen to me

Straight ahead, a green light turns to red

Oh why can’t you see? Oh Johnny B

 

 Πηγές στοιχείων

[1] http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/varoyfakhs-apath-h-epanagora-omologwn-
   [2] http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/varoyfakhs-apath-h-epanagora-omologwn
   [3] http://www.protothema.gr/politics/article/412092
   [4] http://www.protothema.gr/politics/article/412092
   [5] http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.oikonomia&id=35705
   [6] http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/varoyfakhs
   [7] http://www.iefimerida.gr/news/82999/

.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */