Επικίνδυνα διλήμματα – The Analyst

Επικίνδυνα διλήμματα

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Χρέος

Θα ήταν ότι χειρότερο να δούμε την αντιπολίτευση να υποχρεώνεται στους ίδιους συμβιβασμούς με την κυβέρνηση, επειδή κάτι τέτοιο θα οδηγούσε την Ελλάδα σε μία άνευ όρων υποταγή της στους ξένους – τα μυστικά σχέδια της ΕΕ με τη Ρωσία  

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Η καγκελάριος θεωρεί πως τυχόν έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη δεν είναι μόνο διαχειρίσιμη, αλλά και αναπόφευκτη (πηγή) – ακόμη περισσότερο, πως ο ενιαίος νομισματικός χώρος θα έβγαινε κερδισμένος και όχι χαμένος. Από την άλλη πλευρά, ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά ινστιτούτα της Γερμανίας (Ifo), διαπιστώνει μεγάλες εκροές κεφαλαίων από την Ιταλία, της τάξης των 80 δις € από τον Ιούλιο του 2014 – εκ των οποίων τα 13 δις € το Δεκέμβριο (πηγή).

Την ίδια στιγμή οι υποστηρικτές της διαγραφής οφειλών της Ελλάδας ισχυρίζονται πως κάτι τέτοιο απαιτείται, επειδή το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο – κρίνοντας από το απόλυτο ύψος του και όχι από τους τόκους των 6 δις € που πληρώνουμε ετησίως, οι οποίοι αντιστοιχούν με χρέος της τάξης των 120 δις € (εάν το επιτόκιο ήταν 5% και όχι περί το 2,2% που παρέχεται σήμερα στη χώρα από τους δανειστές της, όταν οι αγορές απαιτούν πάνω από 10% – spreads).

Περαιτέρω, η κυβέρνηση τοποθετείται υπέρ της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής των δανείων με χαμηλότερα επιτόκια, θεωρώντας τεκμηριωμένα πως θα το είχε ήδη πετύχει, εάν δεν μεσολαβούσαν οι πρόωρες εκλογές – έχοντας την άποψη πως μόνο κάτι τέτοιο δεν θα έθετε σε κίνδυνο την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Το μεγάλο πρόβλημα της είναι εν προκειμένω οι απαιτήσεις της Τρόικας για πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 4,5% – κάτι που είναι αδύνατον για μία χώρα με την ανεργία στο 27%, καθώς επίσης με τον παραγωγικό της ιστό εντελώς κατεστραμμένο.

Εκτός αυτού, η απαράδεκτη συμφωνία της όσον αφορά τις αποκρατικοποιήσεις των κοινωφελών, των στρατηγικών και των κερδοφόρων δημοσίων επιχειρήσεων – επίσης των υπολοίπων κρατικών περιουσιακών στοιχείων, η ιδιωτικοποίηση των οποίων είναι μεν σωστή, αλλά όχι σε μία εποχή που οι τιμές τους έχουν κυριολεκτικά καταρρεύσει, σαν αποτέλεσμα της ύφεσης, όπως και της  ελεγχόμενης χρεοκοπίας (PSI) της Ελλάδας.

Αντίθετα, η αξιωματική αντιπολίτευση τάσσεται υπέρ της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του δημοσίου χρέους, με μία περίοδο χάριτος για το υπόλοιπο, το οποίο θα άρχιζε να εξοφλείται (ρήτρα), όταν η χώρα εισερχόταν σε πορεία ανάπτυξης  – θεωρώντας πως δεν διακινδυνεύει την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, αφού τυχόν έξοδος της δεν θα ήταν διαχειρίσιμη από τη νομισματική ένωση.

Το μεγάλο ερωτηματικό εδώ είναι η ταυτόχρονη απαίτηση της για σεισάχθεια (διαγραφή ιδιωτικών χρεών!), χωρίς να ερευνάται η βιωσιμότητα τότε των τραπεζών, καθώς επίσης για αύξηση των δημοσίων δαπανών – ενώ θεωρεί αυθαίρετα πως όλα αυτά είναι πραγματοποιήσιμα με ίδια μέσα (χωρίς ξένο δανεισμό).

Επίσης, η επιμονή της για την αύξηση (ξανά) του κρατικού τομέα με νέες προσλήψεις, όπως και η άρνηση της για κάθε είδους ιδιωτικοποίηση – ενώ φαίνεται πως σχεδιάζει, εκτός των τραπεζών, την επανεθνικοποίηση ακόμη και εκείνων των ζημιογόνων επιχειρήσεων που είχαν δημιουργήσει στο παρελθόν μεγάλα προβλήματα στη χώρα (ΕΡΤ, Ολυμπιακή κλπ.). Μία κεντρικά κατευθυνόμενη δηλαδή οικονομία, όπως «πρεσβεύουν» συνήθως τα κομμουνιστικά συστήματα – κανένα εκ των οποίων δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να λειτουργήσει σωστά.

Όσον αφορά την ίδια την Ελλάδα, όλοι γνωρίζουν πως το χρέος, ανεξάρτητα από το ύψος του, δεν είναι βιώσιμο εάν δεν υπάρξει ανάπτυξη – ότι δηλαδή το κλάσμα {Χρέος/ΑΕΠ} λύνεται μόνο από τον παρανομαστή, πόσο μάλλον όταν έχουν χρεοκοπήσει στο παρελθόν χώρες με χρέος μικρότερο του 50% του ΑΕΠ τους. Σήμερα κινδυνεύει πολύ σοβαρά η Βενεζουέλα (πηγή), με δημόσιο χρέος της τάξης του 50% του ΑΕΠ της (γράφημα), παρά το ότι είναι η χώρα με τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα στον πλανήτη.

 .

Βενεζουέλα, χρέος – η εξέλιξη του χρέους της χώρας, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.

 .

Σε κάθε περίπτωση, καμία από τις δύο αντιμαχόμενες πολιτικές παρατάξεις δεν έχει ένα ρεαλιστικό σχέδιο ανάπτυξης για την Ελλάδα – γεγονός που σημαίνει πως ακόμη και αν το δημόσιο χρέος περιοριστεί σημαντικά, είτε με επιμήκυνση, είτε με ονομαστική διαγραφή, η χώρα δεν θα καταφέρει να απασχολήσει σύντομα τους ανέργους, να αναβιώσει τον παραγωγικό της ιστό, καθώς επίσης να επιστρέψει σε μία βιώσιμη κατάσταση.

Περαιτέρω, μέσα σε αυτόν τον «κυκεώνα» των διαφορετικών απόψεων και θεωρητικών δυνατοτήτων, οι Έλληνες καλούνται να αποφασίσουν με την ψήφο τους για το μέλλον της χώρας τους, το δικό τους, κυρίως δε των παιδιών τους (άρθρο) – γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν είναι σε θέση να αντιπαρατεθούν τόσο εύκολα με κανέναν, με κριτήριο, μεταξύ άλλων, την ήττα κατά κράτος της Ρωσίας.

Μίας χώρας με μηδενικό σχεδόν δημόσιο χρέος (13,41% του ΑΕΠ της), με τεράστιο υπόγειο πλούτο, καθώς επίσης με μεγάλη στρατιωτική ισχύ – η οποία όμως κινδυνεύει να χρεοκοπήσει, μετά την κατακόρυφη υποτίμηση του νομίσματος της και την εκτόξευση του πληθωρισμού.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×