Συνεχίζοντας, όπως είναι φυσικό, οι Έλληνες τα θέλουν όλα – κάτι που τους προσφέρεται θεωρητικά μόνο από την αξιωματική αντιπολίτευση. Φοβούνται βέβαια πως πρόκειται ξανά για υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, όπως συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν – όπου η επιλογή τους τότε δεν τους οδήγησε δυστυχώς στα «χρήματα που υπήρχαν», αλλά στο ΔΝΤ και στην ελεγχόμενη χρεοκοπία.
Παράλληλα, διακινδύνευσαν πολύ σοβαρά την έξοδο τους από την Ευρωζώνη την οποία, με βάση τις δημοσκοπήσεις, δεν επιθυμεί η πλειοψηφία τους – χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως συμφωνούν με την υποταγή τους στη Γερμανία.
Οι Έλληνες επιθυμούν επίσης να σταματήσει η διαπλοκή και η διαφθορά, κυρίως όμως να τιμωρηθούν οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, καθώς επίσης οι υπαίτιοι της χρεοκοπίας της πατρίδας τους – κάτι που τους υποσχέθηκε η σημερινή κυβέρνηση (εξεταστική επιτροπή για τα γεγονότα που οδήγησαν την Ελλάδα στο ΔΝΤ), χωρίς δυστυχώς να το τηρήσει.
Εύλογα λοιπόν στρέφονται προς εκείνα τα πολιτικά κόμματα, τα οποία δεν έχουν ακόμη διοικήσει τη χώρα, παρά το ότι δεν έχει δοκιμαστεί εάν πράγματι «τιμούν» τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις, ενώ τους «καταλογίζουν» έλλειψη εμπειρίας – γνωρίζοντας ταυτόχρονα πως το ότι δεν έχουν κυβερνήσει, δεν σημαίνει απαραίτητα πως δεν θα ακολουθήσουν τα βήματα των προκατόχων τους, ενώ θα μεσολαβήσει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο χρονικό διάστημα, έως ότου καταλάβουν που ακριβώς βρίσκονται και τι απαιτείται, τι μπορούν ή τι θα τους επιτραπεί να κάνουν.
Στα πλαίσια αυτά ένας οποιοσδήποτε τρίτος, ο οποίος θα προσπαθούσε να κρατήσει ίσες αποστάσεις από όλα τα κόμματα, επιθυμώντας να προτείνει κάποιο υπεύθυνα στους εκλογείς, θα ερχόταν σε πάρα πολύ δύσκολη θέση – με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι, η καλύτερη λύση θα ήταν ίσως μία κυβέρνηση συνεργασίας των δύο αντιπάλων πολιτικών παρατάξεων, η οποία θα έδινε τουλάχιστον την εντύπωση της εθνικής ομοψυχίας στους ξένους δανειστές, καθώς επίσης στους ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας.
Προφανώς κάτι τέτοιο θα ενείχε τους δικούς του κινδύνους, θα ήταν πολύ συντηρητικό αν και με περιορισμένο ρίσκο, ενώ δεν θα εξασφάλιζε την τιμωρία των υπαιτίων της χρεοκοπίας. Φυσικά θα ήταν επίσης πολύ δύσκολο, αφού τα δύο κόμματα έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις σε πολλά θέματα – όχι μόνο στα οικονομικά. Εν τούτοις, δεν θα μπορούσε να προταθεί υπεύθυνα κάτι άλλο, εάν βέβαια δεν ήταν κανείς οπαδός της ριζικής αλλαγής του συστήματος, με την υιοθέτηση των βασικών κανόνων του κομμουνισμού.
Θα ήταν δε ότι χειρότερο να δει κανείς την αξιωματική αντιπολίτευση να υποχρεώνεται στους ίδιους συμβιβασμούς με την κυβέρνηση, επειδή κάτι τέτοιο θα οδηγούσε την Ελλάδα σε μία άνευ όρων υποταγή της στα μνημόνια, στους δανειστές της ή/και στη Γερμανία – με αποτέλεσμα να λεηλατηθεί ολοκληρωτικά, καθώς επίσης να εξαθλιωθούν και οι υπόλοιποι Έλληνες.
.
Διεθνή διλήμματα
Ό τίτλος της «Komsomolskaya Pravda», μίας από τις κορυφαίες εφημερίδες της Ρωσίας, ήταν ο εξής σε ελεύθερη μετάφραση: “Μήπως ήταν οι αμερικανοί αυτοί που προκάλεσαν την τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι;“. Δημοσίευσε δε μία σειρά συνεντεύξεων στην ιστοσελίδα της, παρουσιάζοντας διάφορους λόγους, για τους οποίους οι Η.Π.Α. θα μπορούσαν θεωρητικά να έχουν οργανώσει την επίθεση – μεταξύ άλλων, ως αντίποινα για τη ραδιοφωνική συνέντευξη του προέδρου της Γαλλίας, όπου κάλεσε την ΕΕ να άρει τις κυρώσεις προς τη Ρωσία.
Εξομοιώνοντας τώρα την τραγωδία με αυτήν της 11ης Σεπτέμβρη, ισχυρίσθηκε πως τα δέκα τελευταία χρόνια η ισλαμική τρομοκρατία είναι υπό τον έλεγχο της κορυφαίας μυστικής υπηρεσίας του πλανήτη – οπότε δεν θα μπορούσε να συμβεί ποτέ κανένα τρομοκρατικό χτύπημα εν αγνοία της.
Την ίδια στιγμή έγινε γνωστό το ότι, η ΕΕ έχει ετοιμάσει μυστικά ένα σχέδιο, το οποίο αφορά τη σταδιακή κατάργηση των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας (πηγή: WSJ) – γεγονός που σημαίνει πως η εξωτερική πολιτική της Ευρώπης διαφοροποιείται από αυτήν των Η.Π.Α., ενδεχομένως λόγω των ζημιών που η ίδια υφίσταται, καθώς επίσης του φόβου να υιοθετήσει πιο επιθετικά μέτρα η Ρωσία, ειδικά όσον αφορά την παροχή ενέργειας. Η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί.
.
Ευρώπη, ενέργεια – το επίπεδο κατανάλωσης ρωσικού φυσικού αερίου ανά χώρα.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Περαιτέρω το σχέδιο αυτό, το οποίο δεν έχει ακόμη σταλθεί στις κυβερνήσεις των κρατών-μελών της ΕΕ, πρόκειται να συζητηθεί την επόμενη εβδομάδα από τους υπουργούς οικονομικών στις Βρυξέλλες – αν και δεν πρόκειται να ληφθούν αμέσως αποφάσεις.
Εν τούτοις, θα ήταν πολύ σημαντικό για τις ρωσικές τράπεζες, αφού θα διευκολυνόταν ο δανεισμός τους – γεγονός που θα ωφελούσε και τις ευρωπαϊκές τράπεζες, ειδικά τις ιταλικές, οι οποίες θα είχαν μεγάλες απώλειες από τυχόν κραχ στη Ρωσία. Πόσο μάλλον όταν τα επισφαλή δάνεια στους ισολογισμούς των ιταλικών τραπεζών ανέρχονται στα 180 δις €, ενώ έχουν δανείσει ταυτόχρονα το υπερχρεωμένο κράτος τους με 420 δις € – ένα συνολικό ποσόν που είναι ίσο με το 27% του ΑΕΠ της Ιταλίας, η οποία ουσιαστικά διατηρείται τεχνητά στη ζωή από την ΕΚΤ.
Περαιτέρω, έγινε γνωστό πως αυτές τις ημέρες διαπραγματεύονται μεταξύ τους οι υπουργοί εξωτερικών της Ουκρανίας, της Ρωσίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας, καθώς επίσης οι εκπρόσωποι των αυτονομιστών της ανατολικής Ουκρανίας – αναζητώντας μία ειρηνική λύση στα προβλήματα που επιδεινώνουν τις σχέσεις τους.
Το σημαντικότερο όλων είναι η αναζήτηση μίας μακροπρόθεσμης συμφωνίας, όσον αφορά την ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης, κυρίως όμως η συνεργασία της ΕΕ με την Ευρασιατική Ένωση που δημιούργησε ο Ρώσος πρόεδρος – ενώ η Κομισιόν θεωρεί αναγκαία τη δέσμευση της Ρωσίας μαζί της, στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας, καθώς επίσης στη σταθεροποίηση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή.
Οι Η.Π.Α. δεν φαίνονται ιδιαίτερα ενθουσιασμένες από τα γεγονότα αυτά, εκτός εάν τελικά καταφέρουν να δημιουργήσουν την ζώνη ελευθέρου εμπορίου με την ΕΕ (TTIP) – κάτι για το οποίο προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις. Ακόμη όμως και τότε, η ισχυροποίηση της Ρωσίας με τη βοήθεια της ΕΕ θα ήταν αντίθετη με τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα – αν και δεν το δηλώνουν δημόσια.
