Πολιτική σταθερότητα – The Analyst

Πολιτική σταθερότητα

Email this page.

Πολιτική-αναταραχή

Η διάσωση της Ελλάδας, η οποία έχει οδηγηθεί στη σημερινή θέση με ευθύνη της Τρόικας, θα κόστιζε πολύ λιγότερο από τη χρεοκοπία της – ειδικά στη Γερμανία, η οποία διακινδυνεύει τα περισσότερα, ενώ τρέφεται κυριολεκτικά από τους εταίρους της

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Αναμφίβολα, η σημαντικότερη προϋπόθεση για μία Οικονομία, για ένα κράτος, είναι η ύπαρξη πολιτικής σταθερότητας – γεγονός που αποδείχθηκε πρόσφατα στην Τουρκία, όπου η ισοτιμία της λίρας, καθώς επίσης ο δείκτης του χρηματιστηρίου της βυθιζόταν καθημερινά σε νέα χαμηλά, όσο διαρκούσαν οι εσωτερικές αναταραχές.

Όταν όμως ο τότε πρωθυπουργός της κέρδισε όλες τις «πολιτικές μάχες», το νόμισμα ισχυροποιήθηκε και η πορεία της οικονομίας της χώρας εξομαλύνθηκε – παρά τα τεράστια προβλήματα της, όπως η φούσκα ακινήτων, καθώς επίσης το εξαιρετικά ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (γράφημα).

 .

Τουρκία, οικονομία – η εξέλιξη του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, ως προς το ΑΕΠ.

 .

Στα πλαίσια αυτά, η έλλειψη πολιτικής σταθερότητας στην Ελλάδα, μετά τη νίκη της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις ευρωεκλογές, το προβάδισμα της στις δημοσκοπήσεις, ιδίως όμως μετά τον εκβιασμό της για τη διενέργεια πρόωρων εκλογών, με αφορμή την αλλαγή του προέδρου, έκλεισε ερμητικά την πόρτα των αγορών για τη χώρα μας – καταδικάζοντας την ουσιαστικά να παραμείνει εξαρτημένη από τα μνημόνια, από το ΔΝΤ, από την ΕΚΤ και από τη Γερμανία.

Εάν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο, εάν δηλαδή η αξιωματική αντιπολίτευση δεν διενεργούσε το παραπάνω «πραξικόπημα», πόσο μάλλον εάν συνεργαζόταν με την κυβέρνηση, όπως συμβαίνει στην Πορτογαλία και στην Ιρλανδία, η Ελλάδα θα είχε αναμφίβολα εξέλθει στις αγορές – υιοθετώντας ένα πιο ήπιο μνημόνιο, με μία πιο «χαλαρή» επιτήρηση, αλλά με τις ίδιες υποχρεώσεις, ειδικά όσον αφορά τις αποκρατικοποιήσεις. Ταυτόχρονα η Ευρώπη, η Γερμανία δηλαδή, θα τηρούσε το λόγο της – «ελαφρύνοντας» σε κάποιο βαθμό το δημόσιο χρέος, με την περαιτέρω επιμήκυνση του, καθώς επίσης με χαμηλότερα επιτόκια.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, η πολιτική σταθερότητα δεν πρέπει να είναι τυπική αλλά ουσιαστική – να στηρίζεται δηλαδή σε πραγματικά στοιχεία, οπότε να είναι διατηρήσιμη. Στην αντίθετη περίπτωση, δεν είναι τίποτα άλλο από μία ύπουλη παγίδα για τη χώρα, αφού τοποθετείται σε ένα απάνεμο σημείο, στο μάτι του κυκλώνα παραστατικά, το οποίο επιτρέπει στους ξένους κυρίαρχους τη σταδιακή λεηλασία της – με αποτέλεσμα να βρεθεί ξανά στην τρικυμία αργότερα, ακολουθώντας την ίδια οδυνηρή πορεία προς την απόλυτη χρεοκοπία, έχοντας όμως χάσει πλέον όλα της τα περιουσιακά στοιχεία, ιδιωτικά και δημόσια.

Στο παράδειγμα της Ελλάδας, η επιμονή της Τρόικας για τη λήψη νέων μέτρων, ανάλογα αποτυχημένων με τα προηγούμενα, τα οποία εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος παρά τις δύο διαγραφές στο 180%, καθώς επίσης η τρομακτική μείωση του ΑΕΠ σχεδόν κατά -29% (γράφημα) σε συνδυασμό με την κατακόρυφη άνοδο της ανεργίας, την τεράστια πτώση της βιομηχανικής παραγωγής (-30%), τις χρεοκοπίες, την κατάρρευση των μισθών, των τιμών των παγίων κοκ., ήταν αδύνατον να διατηρήσουν την πολιτική σταθερότητα – ακόμη και αν υποθέσουμε ότι συνεργαζόταν μεταξύ τους όλα τα κόμματα.

 .

Ελλάδα, οικονομία – η εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας (σε δις δολάρια Αμερικής).

 .

Εάν λοιπόν δεν υιοθετούνταν τα σωστά μέτρα εξυγίανσης της οικονομίας της χώρας, όπως η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δημοσίων χρεών της, με το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ, καθώς επίσης με ευρωπαϊκές δημόσιες επενδύσεις που θα την οδηγούσαν ξανά σε ανάπτυξη, η κατάρρευση θα ήταν δεδομένη, με ή χωρίς πολιτική σταθερότητα – ενώ οι κοινωνικές αναταραχές δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν, όπως συνέβη στην Αργεντινή, μετά την αποτυχία των μέτρων του ΔΝΤ.

Σήμερα βέβαια η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη, συγκριτικά με τους προηγούμενους μήνες – αφού έχει ενταθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό η ασάφεια, η αβεβαιότητα καλύτερα της πλειοψηφίας των Ελλήνων, όσον αφορά το μέλλον τους. Πόσο μάλλον όταν οι εναλλακτικές δυνατότητες που τους παρουσιάζει η αντιπολίτευση (διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους, περίοδος χάριτος για το υπόλοιπο, εξόφληση με ρήτρα ανάπτυξης, συνέχιση του δανεισμού από τους ευρωπαίους εταίρους) δεν έχουν κάποιο ιστορικό προηγούμενο σε εποχές ειρήνης – οπότε είναι πολύ δύσκολο να γίνουν πιστευτές.

Όσον αφορά την κυβέρνηση, εμφανίζεται μεν πιο ρεαλιστική, έχοντας την ενίσχυση των Ευρωπαίων, αλλά οι εμπειρίες από τη μέχρι σήμερα «θητεία» της δεν πείθουν – αφού δεν κατάφερε να δρομολογήσει καμία πραγματική διαρθρωτική αλλαγή, η οποία θα οδηγούσε τη χώρα στην ανάπτυξη, επιλέγοντας την υπερβολική αύξηση των φόρων, τη μείωση των εισοδημάτων, τη διατήρηση του πελατειακού κράτους, καθώς επίσης τη θυσία του ιδιωτικού τομέα, ενδιαφερόμενη αποκλειστικά και μόνο για το δημόσιο.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */