Στην τελική ευθεία – The Analyst

Στην τελική ευθεία

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Ελλάδα, διαπραγματευση

Μία σωστή διαπραγμάτευση με τους δανειστές απαιτεί αφενός μεν εθνική ομοψυχία, αφετέρου συνεργασία όλων των κομμάτων – τα οποία πρέπει να καταλάβουν πως μία χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο, δεν έχει την πολυτέλεια των εσωτερικών αντιθέσεων

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Ο εχθρός είναι δυστυχώς «εντός των πυλών» και εμείς δεν επιτρέπεται να συζητάμε ακόμη τις αιτίες που του επέτρεψαν να διαβεί ανενόχλητος τα σύνορα μας – αλλά να τον αντιμετωπίσουμε πρακτικά, ουσιαστικά, με όλες μας τις δυνάμεις, αναβάλλοντας τις εσωτερικές μας διαμάχες, καθώς επίσης την απονομή δικαιοσύνης, για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν την απελευθέρωση της πατρίδας μας (ΒΒ)».

.

Άρθρο

Το 60% των Ελλήνων δεν επιθυμεί εκλογές. Εν τούτοις, οι εκπρόσωποι τους στη Βουλή δεν σέβονται την απόφαση τους – ειδικά η αξιωματική αντιπολίτευση η οποία, φοβούμενη ίσως πως θα χάσει μία μοναδική ευκαιρία να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, θέλει να ανατρέψει «πραξικοπηματικά» την κυβέρνηση.

Πάνω από το 70% των Πολιτών θέλουν να παραμείνει το ευρώ επίσημο νόμισμα της χώρας – όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να το «παίξει στα ζάρια», ανακοινώνοντας πρόωρες προεδρικές εκλογές στη χειρότερη χρονική στιγμή που θα μπορούσε να επιλεγεί, ενώ η αντιπολίτευση θεωρητικά και μόνο το υποστηρίζει, αφού πρακτικά το «υποσκάπτει».

Κανείς άλλωστε δεν πιστεύει πως η Ευρωζώνη δεν έχει προετοιμαστεί πια για μία ελληνική χρεοκοπία, σε συνδυασμό με την εκούσια έξοδο από το κοινό νόμισμα – κάτι που ασφαλώς δεν συνέβαινε το 2010, αλλά ούτε και το 2011, πριν ακόμη υπογραφεί το εγκληματικό PSI.

Η πλειοψηφία των Πολιτών δεν εμπιστεύεται πως μπορεί να κυβερνήσει σωστά τη χώρα ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αξιωματική αντιπολίτευση – αφού τα εκλογικά ποσοστά και των δύο κομμάτων στις δημοσκοπήσεις, δεν υπερβαίνουν το 50%. Την ίδια, στιγμή η διαφορά τους είναι σχεδόν στα όρια του στατιστικού λάθους – γεγονός που τεκμηριώνει τις αμφιβολίες των Πολιτών, σχετικά με τις δυνατότητες του ενός ή του άλλου κόμματος, να οδηγήσουν τη χώρα στην έξοδο από την κρίση.

Κατά την εκπεφρασμένη άποψη λοιπόν των Ελλήνων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων μεγάλων συνδέσμων, αρκετών πολιτικών, καθώς επίσης του Αρχιεπισκόπου, τα δύο μεγάλα κόμματα θα έπρεπε να συνεργασθούν μεταξύ τους – έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν μαζί, από κοινού τους τεράστιους κινδύνους που απειλούν την Ελλάδα, αποφεύγοντας την μεταξύ τους πόλωση και τις συνθήκες «εθνικού διχασμού» που δρομολογούν.

Εν τούτοις, οι δύο ανεύθυνοι «μονομάχοι» δεν φαίνονται δυστυχώς διατεθειμένοι να σεβαστούν την κοινή γνώμη – καθαρά, με αμεσότητα και με ειλικρίνεια δηλαδή η αντιπολίτευση, έμμεσα δε η κυβέρνηση, αφού έχει προτείνει έναν αμιγώς κομματικό υποψήφιο για τη θέση του προέδρου της χώρας.

Την ίδια στιγμή, κανένας βουλευτής δεν «μπήκε στον κόπο» να ρωτήσει τους ψηφοφόρους του, σχετικά με το πώς θα έπρεπε να ψηφίσει – επιμένοντας πως θα σκεφθεί ο ίδιος τι είναι καλύτερο για τη χώρα, όταν η υποχρέωση του είναι να εκφράζει τα συμφέροντα και τις σκέψεις αυτών που τον επέλεξαν να τους αντιπροσωπεύει.

Συμπερασματικά λοιπόν το κοινοβουλευτικό σύστημα, έτσι όπως το βιώνουμε σήμερα, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τη Δημοκρατία – η οποία μόνο στην άμεση μορφή της εκφράζει σωστά τους Πολίτες μίας χώρας. Επομένως, για εκείνο το χρονικό διάστημα που η Ελλάδα δεν έχει υιοθετήσει ακόμη την Άμεση Δημοκρατία, θα ήταν καλύτερα να μην αναφερόμαστε στη λειτουργία «δημοκρατικών Θεσμών» στο Έθνος μας.

.

Τα οικονομικά μεγέθη

Περαιτέρω, τρομοκρατείται κυριολεκτικά κανείς όταν ακούει από τους αδαείς βουλευτές της χώρας του ότι, το δημόσιο χρέος (γράφημα), σε απόλυτο μέγεθος, αυξήθηκε σχετικά με το 2009 – από τα 299 δις € στα 318 δις € περίπου σήμερα, παρά το ότι έχουν δήθεν εξοφληθεί 66 δις €!

Η αυτονόητη σκέψη, σύμφωνα με την οποία μία χώρα που παράγει ελλείμματα δεν μπορεί να εξοφλεί χρέος, ενώ δανείζεται περαιτέρω για να καλύψει τα ελλείμματα, καθώς επίσης τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της, φαίνεται πως υπερβαίνει το «διανοητικό επίπεδο» ορισμένων βουλευτών – οπότε είναι αδύνατον να μην πανικοβάλλει τους Πολίτες.

.

Ελλάδα – η εξέλιξη του δημόσιου χρέους, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.

 .

Συνεχίζοντας, κανένας Έλληνας δεν αποφεύγει «εκ πεποιθήσεως» τις εκλογές, δεν αγαπάει «εξ ορισμού» το ευρώ, δεν επιθυμεί την υποταγή του στην πρωσική Γερμανία και δεν τρομοκρατείται από οποιεσδήποτε απειλές, σχετικά με τη χρεοκοπία ή μη της χώρας του.

Η πλειοψηφία όμως των Ελλήνων δεν είναι τυφλοί, άβουλοι οπαδοί κανενός κόμματος, δεν θέλουν να οδηγηθούν σε ακόμη περισσότερες περιπέτειες, διαθέτουν την κοινή λογική και μπορούν να αξιολογήσουν σωστά τα προγράμματα των «μονομάχων» – μη εμπιστευόμενοι εύλογα κανένα, αφού δεν στηρίζονται σε εφικτές προϋποθέσεις και δεν έχουν απολύτως καμία δυνατότητα να τους οδηγήσουν στην έξοδο από την οικονομική, πολιτική, κοινωνική, καθώς επίσης πολιτισμική κρίση που βιώνουν.

Με δεδομένη δε τη ραγδαία αλλαγή των συνθηκών σε σχέση με το 2010, όπου η ανεργία εκτοξεύθηκε πλέον στα ύψη, χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν, η φοροδοτική ικανότητα έχει εκμηδενισθεί, οι τιμές των παγίων περιουσιακών στοιχείων κατέρρευσαν, τα ανεξόφλητα ιδιωτικά χρέη κλιμακώθηκαν επικίνδυνα, ενώ ο παραγωγικός ιστός της χώρας καταστράφηκε, όλοι γνωρίζουν πως οι δεκάδες λύσεις και επιλογές που υπήρχαν στο παρελθόν, έχουν πάψει πλέον να υφίστανται.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×