Ο παράδοξος τραπεζικός πανικός – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Ο παράδοξος τραπεζικός πανικός

Από την άλλη πλευρά, έχουμε ήδη αναφέρει στο παρελθόν πως το Βέλγιο, μία ουσιαστικά πολύ μικρή χώρα, έχει αναρριχηθεί σε έναν από τους μεγάλους αγοραστές ομολόγων των Η.Π.Α. – έχοντας ήδη φτάσει να κατέχει 400 δις $, από 201 δις $ το 2013 (γράφημα, στο οποίο φαίνονται οι μεγαλύτεροι δανειστές του αμερικανικού δημοσίου, το 2013, συγκριτικά με το 2012 – με τη Fed να κατέχει την πρώτη θέση, χωρίς να είναι κρατική, αλλά ιδιωτική, ανήκοντας στις μεγάλες αμερικανικές τράπεζες).

 .

Οι μεγαλύτεροι δανειστές του αμερικανικού δημοσίου (κάτοχοι ομολόγων), το 2012 και το 2013.

 .

Για το «φαινόμενο» αυτό, για το ότι δηλαδή μία μικρή χώρα, με ΑΕΠ μόλις 507,4 δις $ (2013), με τεράστιο χρέος (102,4% του ΑΕΠ), με εξωτερικό χρέος υπερδιπλάσιο του ΑΕΠ της (1,424 τρις $), καθώς επίσης με συναλλαγματικά αποθέματα που είναι αδύνατον να αιτιολογήσουν τέτοιες αγορές (μόλις 30,77 δις $ συμπεριλαμβανομένου του χρυσού), δεν υπάρχει καμία λογική εξήγηση.

Πιθανότατα λοιπόν οι αγορές αυτές έγιναν από κάποιους που δεν θέλουν να φαίνονται ή από την ίδια την ΕΚΤ – ενδεχομένως με έναν τρόπο που αδυνατούμε να φαντασθούμε. Σε κάθε περίπτωση, δεν δόθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα εξηγήσεις, ενώ οι σχέσεις του Βελγίου με τις Η.Π.Α. θα πρέπει να είναι πολύ στενές, για να διατεθεί ένα τόσο μεγάλο ποσόν. Επομένως, γιατί να θέλει να επαναπατριστεί ο χρυσός του από τις Η.Π.Α., ο οποίος είναι μόλις 227 τόνοι;

Συνεχίζοντας, το 2011 γνωστοποιήθηκε πως οι 86 από τους 227 τόνους χρυσού του Βελγίου, ήταν δεσμευμένοι σε κάποιες μισθώσεις επαναγοράς (Leasing) – οπότε στα θησαυροφυλάκια της Fed απέμεναν 141 τόνοι, αξίας περίπου 5 δις $. Το ποσόν αυτό είναι 80 φορές πιο χαμηλό από τα ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου που φαίνεται να κατέχει το Βέλγιο – οπότε πρόκειται ουσιαστικά για ένα ασήμαντο ποσόν, συγκριτικά με τα ομόλογα (400 δις $).

Γιατί να επιμένει λοιπόν στην επιστροφή του χρυσού, εάν υποθέσουμε ότι πράγματι είναι αποθηκευμένος στις Η.Π.Α.; Κρίνοντας από τα ομόλογα, το Βέλγιο εμπιστεύεται τις Η.Π.Α., οπότε δεν έχει κανένα νόημα ο επαναπατρισμός του χρυσού.

.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα  

Περαιτέρω, η ΕΚΤ ανακοίνωσε πως θα επαναξιολογήσει τα αποθέματα χρυσού των κρατών-μελών της, γεγονός που προξενεί επίσης εντύπωση. Εκτός αυτού φαίνεται πως θα ζητήσει το διαχωρισμό των αποθεμάτων σε «κατανεμημένα» (allocated) και «μη κατανεμημένα» (non-allocated), με ειδική αναφορά σε θέσεις ανταλλαγής (swap), καθώς επίσης σε συνδεδεμένες απαιτήσεις – έτσι ώστε να είναι εντελώς διαφανή, σε μία εποχή που κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς επιδιώκεται. Πόσο μάλλον όταν τα τελευταία 70 χρόνια καμία χώρα δεν ζήτησε τον επαναπατρισμό του χρυσού της, ενώ δεν απαιτήθηκε ποτέ μία τόσο λεπτομερής καταγραφή.

Με εξαίρεση τη Γερμανία, η οποία απέσυρε το 2001 περί τους 1.000 τόνους χρυσού που ήταν αποθηκευμένοι στην Τράπεζα της Αγγλίας, η Βενεζουέλα ήταν η μοναδική χώρα που απαίτησε την επιστροφή του χρυσού της – ενώ σήμερα το έχουν κάνει ήδη τρεις, με αποτέλεσμα οι ειδικοί να αναφέρονται στη μητέρα όλων των τραπεζικών επιθέσεων (Bank runs).

Εάν αναλύσει βέβαια κανείς τους ισολογισμούς των μεγάλων κεντρικών τραπεζών (Fed, EKT, Τράπεζα της Αγγλίας, Τράπεζα της Ελβετίας, Τράπεζα της Ιαπωνίας, Τράπεζα της Κίνας), θα κατανοήσει πως η μέχρι στιγμής διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με την παροχή νέας ρευστότητας, έχει στηριχθεί στη μαζική εκτύπωση νέων χρημάτων χωρίς αντίκρισμα – οπότε έχει δημιουργηθεί μία πυρηνική βόμβα χιλιάδων μεγατόνων, η έκρηξη της οποίας, καθώς επίσης οι αλυσιδωτές αντιδράσεις της, θα μπορούσε να οδηγήσει τον πλανήτη στο Μεσαίωνα.

Εάν λοιπόν κάποια χώρα υιοθετήσει τον κανόνα του χρυσού, όπως πιθανολογούμε πως θα κάνει η Ρωσία, μη έχοντας άλλη δυνατότητα να αμυνθεί απέναντι στη χρηματοπιστωτική επίθεση που δέχεται, με μεγάλο θύμα το ρούβλι, η βόμβα θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί ξαφνικά – οπότε δεν είναι καθόλου απίθανο να εμφανισθούν ξανά ουρές μπροστά από τα υποκαταστήματα των τραπεζών, παράλληλα με κάποιες μπροστά από τα ανταλλακτήρια χρυσού.

Αυτή τη φορά βέβαια δεν θα ζητείται η ανταλλαγή του χρυσού με χαρτονομίσματα, όπως συμβαίνει σήμερα, αλλά ακριβώς το αντίθετο – μία κατάσταση που θα μπορούσε επίσης να συμβεί εάν κάποια χώρα, όπως η Ελλάδα, αθετούσε τις πληρωμές της και χρεοκοπούσε. 

Σε κάθε περίπτωση, η συνεχής μείωση της τιμής του χρυσού δεν ταιριάζει με τις απαιτήσεις επαναπατρισμού των κεντρικών τραπεζών – γεγονός που σημαίνει πως χειραγωγείται ασύστολα. Όλες όμως οι μορφές χειραγώγησης τελειώνουν κάποια στιγμή – όπου βέβαια κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει με ποιόν τρόπο.

.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, το ότι η Γερμανία, η Γαλλία και το Βέλγιο απαιτούν την επιστροφή του χρυσού τους, θα μπορούσε επίσης να σημαίνει πως προετοιμάζονται για τη διάσπαση της Ευρωζώνης – με την υιοθέτηση ενός ευρώ του βορά και ενός του νότου. Πόσο μάλλον εάν ακολουθήσει και η Αυστρία, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει δείξει μία τέτοια διάθεση.

Αργά ή γρήγορα βέβαια θα φανεί, οπότε οφείλει κανείς να περιμένει υπομονετικά, έχοντας όμως προετοιμασθεί για το αδιανόητο – το οποίο φαίνεται όλο και περισσότερο πιθανό, όταν αναλύει κανείς προσεκτικά όλα όσα συμβαίνουν.

 .

Υστερόγραφο: Ο πανικός που επικρατεί την τελευταία εβδομάδα στην Ελλάδα, μετά την κήρυξη των πρόωρων προεδρικών εκλογών από την κυβέρνηση, είναι απολύτως σκόπιμος – ενώ έχει δημιουργήσει άλλου είδους ουρές, αυτή τη στιγμή μπροστά από τις πόρτες του χρηματιστηρίου, τρομοκρατώντας τους πάντες.

Εμείς οφείλουμε να σημειώσουμε ότι, ο πανικός είναι ένας πολύ κακός σύμβουλος, καθώς επίσης ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ελλάδα – ενώ οι Έλληνες δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να πέσουν στην παγίδα.

Ακόμη και αν χρεοκοπήσουμε άλλωστε, δεν πρόκειται να έλθει η συντέλεια του κόσμου – ενώ οι ζημίες που έχουμε υποστεί μέχρι σήμερα, με απόλυτη ευθύνη της Τρόικα (αυτή είναι ο πραγματικός εχθρός της Ελλάδας και όχι η κυβέρνηση ή η αντιπολίτευση), είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, από οποιεσδήποτε επόμενες.

Βέβαια, δεν πιστεύουμε ότι θα επιτραπεί στην Ελλάδα να αθετήσει τις πληρωμές του χρέους της και να χρεοκοπήσει, αφού κάτι τέτοιο θα άνοιγε πιθανότατα τους ασκούς του Αιόλου. Κανένας όμως δεν μπορεί να ισχυρισθεί πως δεν θα συμβεί το αντίθετο – οπότε πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα, ευχόμενοι τα καλύτερα.

Αυτό που προέχει είναι η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, η αποφυγή των εμφυλίων αντιπαραθέσεων, η ψυχραιμία και η πίστη στο ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε – θα τα καταφέρουμε δε, ότι και να ακολουθήσει. Άλλωστε η πατρίδα μας έχει περάσει πού χειρότερες καταστάσεις, ενώ τα κατάφερνε πάντα – κάτι που θα συμβεί και αυτή τη φορά.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.