Η αλήθεια για τη διαγραφή χρεών – Σελίδα 3 – The Analyst
Χρέος-Ελλάδας-Εξ,

Η αλήθεια για τη διαγραφή χρεών

503 total views, 2 views today

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που απαιτείται από όλους μας είναι ρεαλισμός και πραγματισμός – αφού δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την ουτοπία, καθώς επίσης από τη διασπορά ψευδών ελπίδων, όσον αφορά τουλάχιστον την οικονομία και την πολιτική.

Απαιτείται επίσης πολιτική σταθερότητα, η οποία δεν αποκλείει βέβαια τις εκλογές, αλλά έχει ανάγκη από τη συμφωνία των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων, στα ελάχιστα ζητούμενα: αφενός μεν όσον αφορά τη στάση της χώρας απέναντι στους δανειστές της, όποια και αν είναι, αφετέρου στον τρόπο διαχείρισης των οικονομικών της (προϋπολογισμός κλπ.).

.

Επίλογος

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο, αντί να αναζητηθούν οι τρόποι, με τους οποίους η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει ξανά μια επιτυχημένη χώρα, όλες οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από το πώς θα μπορούσε να «σφραγίσει» την αποτυχία της. Κανένας δεν αναφέρει πως η χώρα μας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει πάρα πολλά, εκμεταλλευόμενη σωστά το ότι είναι κράτος-μέλος της αναμφίβολα πλουσιότερης νομισματικής ένωσης του πλανήτη.

Για παράδειγμα, θα μπορούσε να είναι «η πύλη της Ασίας» στις ευρωπαϊκές αγορές, όπως είναι η Ιρλανδία για τις Η.Π.Α. Έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει ορισμένες περιοχές της (τον παλαιό αερολιμένα των Αθηνών κλπ.), στο Μονακό των πλουσίων πετρελαιοπαραγωγών χωρών της Μέσης Ανατολής ή να γίνει το δικό τους Λουξεμβούργο, χωρίς να υιοθετήσει αναγκαστικά τις μεθόδους του (άρθρο).

Είναι σε θέση να αξιοποιήσει σωστά την ιστορική, στενή φιλία της με τη Ρωσία, η οποία θα της εξασφάλιζε τεράστια πλεονεκτήματα σε μία σειρά από οικονομικούς ή άλλους τομείς – μεταξύ άλλων, στο «θρησκευτικό τουρισμό». Μπορεί να προσελκύσει χιλιάδες νέους τουρίστες με τα πολυάριθμα πολιτιστικά μνημεία της – επεκτείνοντας την τουριστική σεζόν και αναπτύσσοντας το χειμερινό τουρισμό.

Μπορεί και πρέπει να ιδρύσει τουριστικά γραφεία, τουλάχιστον σε ολόκληρη την Ευρώπη, έτσι ώστε να μην γίνονται οι ξενοδόχοι αντικείμενο εκμετάλλευσης των ξένων εταιρειών – κάτι που θα απαιτούσε απλά τη συνεργασία του συνδέσμου των ξενοδόχων, με την ελληνική αεροπορική εταιρεία.

Έχει τη δυνατότητα, σε συνεργασία με τα κατά τόπους προξενεία ή με τις πρεσβείες, να ιδρύσει γραφεία εξαγωγής και προώθησης των ελληνικών προϊόντων σε ξένες χώρες – δημιουργώντας χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας στον τομέα της γεωργίας, τα προϊόντα του οποίου είναι από τα καλύτερα, ποιοτικά, στον πλανήτη.

Μπορεί να προσελκύσει τις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες, τις ισχυρότερες παγκοσμίως, παρέχοντας τους εκείνο το πλαίσιο που τους προσφέρει η Μ. Βρετανία – η οποία δεν μας έκλεψε μόνο τα μάρμαρα του Παρθενώνα, αλλά και τους εφοπλιστές μας.

Διαθέτει ένα νεαρό εργατικό δυναμικό, με σημαντικές σπουδές στο εξωτερικό, το οποίο θα είχε τη δυνατότητα, εάν του εξασφαλιζόταν οι σωστές προϋποθέσεις και αν απελευθερωνόταν από τη μιζέρια, να μεγαλουργήσει στην Ελλάδα – ιδρύοντας επιχειρήσεις σε μία σειρά από κλάδους, μεταξύ άλλων στην υψηλή τεχνολογία.

Έχει ή πρέπει να αποκτήσει τη δυνατότητα να επενδύσει περισσότερο στην παιδεία, καθώς επίσης στην έρευνα – χωρίς την  οποία είναι πολύ δύσκολη η εξασφάλιση ενός επιτυχημένου μέλλοντος.

Όλα αυτά, καθώς επίσης πολλά άλλα, θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη βιωσιμότητα του χρέους – την εξυπηρέτηση του δηλαδή, χωρίς να χρειαστεί να ζητιανεύει καμία κυβέρνηση μας. Να εκλιπαρεί για τη μείωση του ή να υπόσχεται ανόητα πως μπορεί να τα καταφέρει, χωρίς να δώσει κανένα αντάλλαγμα, διατηρώντας παράλληλα δήθεν ανέπαφη την ιδιωτική και δημόσια περιουσία των Ελλήνων.

Ολοκληρώνοντας, μπορεί να είναι λανθασμένο το ελληνικό ρητό, σύμφωνα με το οποίο «συν Αθηνά και χείρα κίνει», ή να είναι ορθολογική η θέση πως όλοι οι άλλοι φταίνε, εκτός από εμάς – οπότε είναι υποχρεωμένοι να μας συντηρούν στο διηνεκές, αφού ακόμη και αν μας χαρίσουν το 100% του χρέους, εάν δεν αλλάξει τίποτα στην Ελλάδα, πολύ γρήγορα θα καταλήξουμε στα ίδια αδιέξοδα.

Είναι όμως η άποψη μας, την οποία δικαιούμαστε να εκφράζουμε, ακόμη και όταν γνωρίζουμε πως δεν είναι καθόλου συμπαθής σε ορισμένους – διατηρώντας την ελπίδα πως αυτοί οι ορισμένοι δεν είναι η πλειοψηφία.

Είμαστε σίγουροι βέβαια πως οι περισσότεροι Έλληνες γνωρίζουν, τουλάχιστον ενδόμυχα, πως πουθενά δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα – ενώ όσο πιο πολλές «χάρες» ζητάει κανείς, τόσο πιο ακριβά τις πληρώνει.

Είμαστε επίσης σίγουροι πως όταν οι Έλληνες Πολίτες θα είναι έτοιμοι, κάτι που ελπίζουμε να μην αργήσει πολύ, τότε θα βρεθεί αμέσως ο κατάλληλος πολιτικός ηγέτης – ο οποίος θα τους οδηγήσει σε ένα πραγματικά ελπιδοφόρο, αξιοπρεπές, υπερήφανο και ανεξάρτητο μέλλον.

.

.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.
Don`t copy text!