Αλκοολισμός, το δεύτερο μέρος – Σελίδα 2 – The Analyst
Αλκοολισμος-Εξ.

Αλκοολισμός, το δεύτερο μέρος

24 total views, 3 views today

  • Πότε αποφασίσατε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα του αλκοολισμού θεραπευτικά;

Στην αρχή με έστελναν από το ένα συμβουλευτικό κέντρο στο άλλο συμβουλευτικό κέντρο, για να κάνω κάτι, έτσι ώστε να λύσω το πρόβλημα μου με το ποτό. Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, είχα υποτροπές για πολλούς μήνες. Ξανακυλούσα δηλαδή και άρχιζα ξανά να πίνω. Το αλκοόλ με είχε αναγκάσει να πέσω σε μία απίστευτα τρομακτική και άσχημη τρύπα στη ζωή μου, σε μία μισητή παγίδα.

.

Εξάρτηση και απεξάρτηση

(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)

.

Η αυτοκτονία μου φαινόταν ως μια πολύ ελκυστική λύση για τα προβλήματά μου. Είχε μείνει μόνο ένας μικρός υπαινιγμός του ενστίκτου της επιβίωσης μέσα μου, ο οποίος με οδηγούσε, με κατεύθυνε ξανά πίσω στο θεραπευτή μου. Ξαναγύριζα λοιπόν στη θεραπευτική αγωγή μου, με την ελπίδα να λύσω το πρόβλημά μου μία και έξω, για πάντα.

.

  • Ποιές εντυπώσεις είχατε από τη θεραπευτική σας αγωγή;

Όταν συμμετείχα σε μια ομαδική θεραπεία και άκουγα αυτά που είχαν περάσει οι άλλοι άνθρωποι, σκεφτόμουν: «Κανένας τους δεν είναι σαν κι εμένα«.

Ο αλκοολισμός είναι κάτι ακραίο. Εμείς οι αλκοολικοί δεν είμαστε ποτέ ο μέσος άνθρωπος μίας κοινότητας. Μια αλκοολική γυναίκα διηγούταν πως τα σαράντα ζευγάρια παπούτσια της δεν χωρούσαν πλέον στη ντουλάπα του σπιτιού της. Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα: «Έχεις εσύ προβλήματα… Εγώ έχω δύο ευρώ στην τσέπη μου, ενώ εσύ μιλάς για 40 ζευγάρια παπούτσια»

Ένιωσα σαν να είχα προσγειωθεί σε έναν παράξενο πλανήτη. Έπινα με μίσος, έπινα σαν ψυχοπαθής, έπαιρνα εκδίκηση, «οφθαλμό αντί οφθαλμού», εναντίον του ίδιου μου του εαυτού, για όλα όσα έκανα.

Ήμουν συνεχώς μεθυσμένος. Δεν είχα απολύτως τίποτα κοινό, με την κυρία των 40 ζευγαριών παπουτσιών. Επομένως, η γνώμη μου για την ομαδική θεραπεία ήταν το ότι, δεν είχα τίποτα κοινό με αυτούς τους ανθρώπους.

Εν τούτοις, δεν είχα παρατηρήσει πως οι άνθρωποι που συμμετείχαν σε αυτές τις συναντήσεις, είχαν ήδη υποβληθεί σε θεραπεία και αντιμετώπιζαν το αλκοόλ με πλήρη απέχθεια, απέχοντας από αυτό.

Όταν εγώ έφτασα για πρώτη φορά στο χώρο της ομαδικής θεραπείας, ήμουν ακόμη εντελώς διαλυμένος, εξωτερικά και εσωτερικά. Ερχόμουν εκείνη ακριβώς τη στιγμή από τη ζούγκλα του αλκοολισμού. Μύριζα ακόμα ολόκληρος από το οινόπνευμα. Παρ’ όλα αυτά, δοκίμασα τη συγκεκριμένη ομαδική θεραπεία.

.

  • Πώς αισθανθήκατε όταν ξεκινήσατε με την θεραπεία;

Επειδή ο αλκοολισμός είναι μια προοδευτικά επιδεινούμενη ασθένεια, η ικανότητα να είσαι εγωιστής είναι επίσης προοδευτική. Ωστόσο, μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησα με τη θεραπεία, οι σκέψεις μου ήταν πολύ μπλεγμένες.

Έπρεπε να μάθω πρώτα να μιλάω με το θεραπευτή μου και να του διηγούμαι θέματα που αφορούσαν εμένα. Κάθε φορά με ρωτούσε, πως ήταν η ημέρα μου σήμερα και εγώ έπρεπε πάντοτε να αφηγούμαι. Πάντα χρησιμοποιούσε αυτή τη λέξη …

Δεν ήμουν καλός στην αφήγηση, αλλά του έκανα τη χάρη να αφηγηθώ κάτι για μένα, καθώς επίσης για το πως πέρασα την ημέρα μου, για να μπορέσω επιτέλους να γυρίσω ξανά στο σπίτι μου. Η μόνη μου ανησυχία, όταν έφτανα στο σπίτι, ήταν το ότι δεν είχα παγάκια στη κατάψυξη. Γινόμουν πολύ επιθετικός, επειδή δεν είχα παγάκια.

Η επίλυση του προβλήματος με το αλκοόλ είναι μια διαδικασία. Η εμπειρία αυτής της διαδικασίας είναι απαραίτητη. Κάθε μέρα πηγαίνει κανείς ένα μικρό βήμα πιο μπροστά. Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων, έκανα παρέα με μερικούς ανθρώπους που συμμετείχαν στην ομαδική θεραπεία.

Οι άνθρωποι αυτοί απαιτούσαν επίσης να τους διηγούμαι θέματα που αφορούσαν εμένα, συνεχώς…… Ξαφνικά συνειδητοποίησα πως ήμουν αντιμέτωπος με άτομα, τα οποία όντως μου έλεγαν τι πραγματικά έπρεπε να κάνω, για να καταπολεμήσω το πρόβλημα του αλκοολισμού. Ήμουν πολύ μπερδεμένος, επειδή καταλάβαινα πως κάπου βαθιά μέσα μου είχε αρχίσει να πραγματοποιείται μια αλλαγή.

.

  • Σε τι σας ωφέλησε η θεραπεία; 

Ζήτησα από τον θεραπευτή μου καθημερινές συνεδρίες. Η θεραπεία ήταν πολύ θεωρητική για μένα, όχι αρκετά πρακτική. Έτσι, ήμουν πολύ μπερδεμένος για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Προσπάθησα να μορφωθώ σε σχέση με το αντικείμενο του αλκοόλ, αλλά δεν ήξερα τι να τις κάνω τις πληροφορίες που μάθαινα.

Ο θεραπευτής μου, μου έδωσε να κάνω μια εργασία, να γράψω την ιστορία της ζωής μου. Το έκανα αμέσως μετά. Έγραψα όλες τις αρνητικές εμπειρίες μου, καθώς επίσης όλα τα άσχημα πράγματα που είχα κάνει. Έγραψα ακόμα και τα πράγματα που δεν είχα πει ποτέ σε κανέναν, επειδή υπέθεσα πως θα ήταν χρήσιμο να μην κρατάω τίποτα μυστικό από το θεραπευτή μου.

Η γενικότερη στάση μου μέχρι τότε ήταν ότι, θα έπρεπε πάντοτε να λέω ψέματα σε ολόκληρη τη ζωή μου και να μην παραδέχομαι ποτέ τίποτα, από όσα είχα κάνει. Ήταν η πρώτη φορά που ήμουν ειλικρινής απέναντι σε κάποιον και ένοιωσα πολύ ανακουφισμένος. Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για μένα. Σιγά-σιγά όμως, ξεκίνησα να κατανοώ το νόημα της θεραπείας. Άρχισα επιτέλους να νιώθω ξανά την αίσθηση της καθαρής σκέψης.