Η ύπαρξη φθηνής ενέργειας καθιστά τη λειτουργία των γεωργικών μηχανημάτων οικονομικά συμφέρουσα (τρακτέρ κλπ.), ενώ τα μηχανήματα πολλαπλασιάζουν την παραγωγικότητα των ανθρώπων – με αποτέλεσμα ο εκάστοτε αγρότης να αποδίδει «πολλαπλασιαστικά», όσο εκατοντάδες άλλοι δηλαδή στο παρελθόν. Λόγω της «μόχλευσης» αυτής, τα φθηνά ορυκτά καύσιμα προκάλεσαν μία έκρηξη στην παραγωγή φθηνών τροφίμων, η οποία επιτάχυνε την πληθυσμιακή έκρηξη που είχε ήδη ξεκινήσει.
Σήμερα, καταναλώνονται περίπου επτά θερμίδες ορυκτής ενέργειας, για να παραχθεί μία και μόνο θερμίδα τροφίμων (μέσοι όροι). Ο μαθηματικός αυτός τύπος ισχύει προφανώς για εκείνο το χρονικό διάστημα, για το οποίο υπάρχουν αρκετά ορυκτά, σε χαμηλές τιμές – κάτι που δεν μπορεί να συμβαίνει για πάντα.
Περαιτέρω, το σημείο κορυφής της εξόρυξης πετρελαίου (Pick oil), το ανώτατο σημείο της δηλαδή, έχει ήδη ξεπεραστεί – με αποτέλεσμα τα αποθέματα παγκοσμίως να αρχίζουν να μειώνονται. Από καθαρή απόγνωση δε οι εταιρείες εξόρυξης, οι οποίες θέλουν να διατηρούν υψηλά την παραγωγικότητα τους, χρησιμοποιούν νέες, καταστροφικές τεχνικές – όπως το Fracking, το οποίο αναφέραμε στην εισαγωγή του κειμένου μας.
Σε κάθε περίπτωση, το πραγματικά εύκολο στην εξόρυξη του πετρέλαιο, οπότε το φθηνό, έχει πλέον καταναλωθεί – ενώ η βιομηχανία δαπανά για την εξόρυξη ενός βαρελιού όλο και περισσότερα χρήματα, καθώς επίσης φυσικούς πόρους. Αργά ή γρήγορα λοιπόν, θα καταστεί απαραίτητη η δαπάνη περισσοτέρων πόρων για την εξόρυξη ενός βαρελιού, από την ίδια την αξία του – οπότε δεν θα έχει πια κανένα νόημα.
Ακριβώς εκείνη τη στιγμή, κατά την οποία θα «καταρρεύσει» η εξόρυξη φθηνού πετρελαίου, θα πάψουν να υπάρχουν φθηνά τρόφιμα – λόγω του ότι η καλλιέργεια, η συγκομιδή, η αποθήκευση και η μεταφορά των τροφίμων καταναλώνουν, στο σημερινό σύστημα αγροτικής παραγωγής, τεράστιες ποσότητες ορυκτής ενέργειας.
Επειδή τώρα οι άνθρωποι δεν είναι καθόλου πρόθυμοι να σχεδιάζουν ορθολογικά το μέλλον τους, υποθέτουμε πως θα καταναλώσουν ακόμη και την τελευταία σταγόνα πετρελαίου, χωρίς να προετοιμασθούν για την επιβίωση τους σε μία εποχή που δεν θα υπάρχει πετρέλαιο – αλλάζοντας το σημερινό σύστημα αγροτικής παραγωγής.
Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να προκληθεί ένα κραχ, αντί να προηγηθεί μία ομαλή μεταβατική περίοδος – όπως διαπιστώνεται και με το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο επίσης οδηγείται σε κραχ, μεταξύ άλλων λόγω των λανθασμένων μεθόδων διαχείρισης της κρίσης, εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών.
Το επισιτιστικό κραχ θα ακολουθήσει αμέσως μετά από την ξαφνική αύξηση των τιμών του πετρελαίου – η οποία θα προκαλέσει μία εκρηκτική αύξηση των τιμών των τροφίμων, η άνοδος των οποίων παρατηρείται ήδη στις Η.Π.Α.
Στα πλαίσια αυτά, οι φτωχότερες χώρες του πλανήτη θα οδηγηθούν στα όρια – με αποτέλεσμα όχι μόνο να προκληθούν τεράστιες κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις αλλά, επίσης, μία «εισβολή των πεινασμένων» (άρθρο) στα πλούσια κράτη.
.
Τα επακόλουθα της ενεργειακής κρίσης
Συνεχίζοντας, ενώ θα εξελίσσεται η ενεργειακή κρίση, δεν θα αργήσουν να αυξηθούν οι τιμές των τροφίμων στο δεκαπλάσιο των σημερινών – γεγονός που θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερα, ενδεχομένως καταστροφικά προβλήματα. Μεταξύ άλλων τα εξής:
.
(α) Μαζική πείνα σε παγκόσμιο επίπεδο, με τις οικογένειες να μην μπορούν πλέον να εξασφαλίσουν την τροφή των παιδιών τους.
(β) Ραγδαία μείωση της ζήτησης τροφίμων, λόγω του ότι οι καταναλωτές δεν θα έχουν τη δυνατότητα αγοράς, επειδή οι τιμές τους θα είναι πανάκριβές.
(γ) Μαζικές χρεοκοπίες των γεωργικών επιχειρήσεων, καθώς επίσης των παραγωγών τροφίμων, λόγω μείωσης της ζήτησης, της αύξησης των τιμών ενέργειας κοκ. – επίσης του κλάδου της εστίασης.
(δ) Κοινωνικές εκρήξεις, επειδή οι λαοί θα θεωρήσουν υπεύθυνες για το επισιτιστικό κραχ τις κυβερνήσεις τους – όπως συμβαίνει σήμερα, για παράδειγμα, στη Βενεζουέλα, ευχόμενοι να μην συμβεί και στην Αργεντινή.
(ε) Λήψη αστυνομικών μέτρων εκ μέρους των κυβερνήσεων, άνοδος δικτατορικών καθεστώτων κοκ.
.
Επιμύθιο
Οι άνθρωποι δεν πρόκειται να κατανοήσουν το πρόβλημα που θα προκύψει, μετά την αύξηση των τιμών των πρώτων υλών γενικότερα – οι ποσότητες των οποίων είναι περιορισμένες, όπως φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί.
.
«Γεννήθηκα το 2012, τι αποθέματα ορυκτού πλούτου μου απομένουν» (μτφ. τίτλου). Το γράφημα παρουσιάζει χονδρικά σε τρία μέρη τη δεκαετία που θα πάψουν τα διαθέσιμα αποθέματα α) ενέργειας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο κλπ.), β) μετάλλων που χρησιμοποιούνται για τη κατασκευή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και γ) των διαφόρων μετάλλων.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Επομένως οφείλουν οι κυβερνήσεις τους, αφενός μεν να τους ενημερώσουν, αφετέρου να τους κατευθύνουν σωστά – παίρνοντας τα μέτρα τους σήμερα, όπου υπάρχει αρκετός ακόμη χρόνος προγραμματισμού της «μεταβατικής εποχής», η οποία θα ακολουθήσει τη νομοτελειακή εξάντληση των φυσικών πόρων.
Ακριβώς αυτός είναι ο σκοπός όλων όσων ασχολούνται με τις προβλέψεις ενδεχομένων καταστροφών: η προληπτική αντιμετώπιση τους, η οποία είναι σχεδόν πάντοτε εφικτή, εάν ληφθούν έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα.
Δυστυχώς όλοι αυτοί οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται συνήθως ως καταστροφολόγοι – γεγονός που σίγουρα τους αδικεί, αφού ο βασικός στόχος τους είναι ακριβώς ο αντίθετος: η αποφυγή της εκάστοτε διαφαινόμενης καταστροφής.
.
