Κοινωνική φοβία – The Analyst

Κοινωνική φοβία

Email this page.

Κοινωνική φοβία

Είναι μία συχνή και σοβαρή ασθένεια, η οποία δεν πρέπει να υποτιμάται, επειδή συνδέεται με μεγάλες πιέσεις στις επιδόσεις των ανθρώπων, καθώς επίσης με ένα αυξημένο ποσοστό αυτοκτονιών

 (To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Η κρίση χρέους, η οποία δυστυχώς δεν είναι εύκολο να αντιμετωπισθεί ειρηνικά (εκτός εάν επιτευχθεί μια ανάλογη διεθνής συμφωνία, όπως αυτή του Bretton Woods, η οποία να συμπεριλαμβάνει πάγωμα ή διαγραφή χρεών σε παγκόσμια κλίμακα), έχει φέρει πολλές ασθένειες στην επιφάνεια – όχι μόνο βιολογικές αλλά και ψυχικές. 

Μία από αυτές που δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν τόσο σοβαρά, όσο θα έπρεπε, είναι η «κοινωνική φοβία» – η οποία είναι πολύ πιο επώδυνη για τους νέους σήμερα, λόγω της κλιμάκωσης της ανεργίας, σε τρομακτικά επίπεδα. Στα πλαίσια αυτά θεωρήσαμε σκόπιμο να αναφερθούμε στο θέμα, φιλοδοξώντας να συνεχίσουμε την προσπάθεια και στο μέλλον – με άλλου είδους ψυχικές ασθένειες, οι οποίες δυστυχώς θα επηρεάζουν όλο και πιο πολύ την καθημερινότητα μας«.

.

Άποψη

Η Ευθυμία είναι μία 26χρονη υπάλληλος γραφείου, η οποία εργάζεται σε μία μικρομεσαία επιχείρηση λευκών ηλεκτρικών ειδών στην  Αθήνα. Περιγράφει τη ζωή της ως άχρωμη, ήσυχη, χωρίς κάποιο ενδιαφέρον. Η καθημερινή της εργασία συμπεριλαμβάνει την απασχόληση με παραγγελίες πελατών, εν μέρει δε την έκδοση τιμολογίων. Οι «κοινωνικές αλληλεπιδράσεις» είναι πολύ σπάνιες στο χώρο εργασίας της.

Η Ευθυμία χαρακτηρίζει τις σχέσεις της με τους άλλους υπαλλήλους της επιχείρησης ως «επιφανειακές», ενώ «καλλιεργεί» τη μεγάλη επιθυμία να έχει στενότερες επαφές και φιλίες με άλλους ανθρώπους. Με πολύ σιγουριά δε εκφράζει το ότι, η απασχόληση της δεν ανταποκρίνεται σε αυτά που επιθυμεί από τη ζωή της, ούτε στα όνειρά της.

Από την άλλη πλευρά, δεν βλέπει τον εαυτό της αρκετά ικανό, για την άσκηση οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας. Μία διαφορετική απασχόληση, την οποία θα ασκούσε με ευχαρίστηση, θα ήταν στο τμήμα των πωλήσεων ή στην εξυπηρέτηση πελατών – επομένως μία δραστηριότητα, η οποία εμπερικλείει ισχυρές κοινωνικές «συνιστώσες».

«Αυτό ακριβώς όμως είναι εκείνο που της προκαλεί το μεγαλύτερο φόβο», είναι η απάντηση της στην ερώτηση, γιατί δεν ανταποκρίνεται στην επιθυμία της για μία απασχόληση, η οποία εμπεριέχει κοινωνικά στοιχεία. «Έχω φορέσει μία μάσκα, έτσι ώστε να έχω το θάρρος να μιλήσω με κάποιον άλλο άνθρωπο. Ακόμη και τότε όμως, νοιώθω να με αγκαλιάζει ο θάνατος«. Η Ευθυμία είναι ενοχλημένη και νοιώθει άβολα, όταν καλείται να περιγράψει πιο αναλυτικά μία κοινωνική επαφή της, με κάποιον άλλον υπάλληλο – λέγοντας στη συνέχεια τα εξής:

«Τον γνωρίζω ήδη δύο χρόνια και ακόμη κοιτάζω αλλού, όταν μου μιλάει. Δεν ξέρω καν, εάν θα πρέπει να τον χαιρετάω το πρωί. Θα μπορούσε να σκεφτεί πως όλα αυτά που λέω είναι γελοία. Είμαι μία ανόητη. Δεν μου αρέσει καθόλου που με πλησιάζει, όταν συζητάμε. Θα μπορούσε άλλωστε να δει πώς τρέμουν τα χείλη μου. Ποτέ δεν μπορώ να πω αυτά που πράγματι θέλω να πω.

Πιστεύω ακόμη και ότι τραυλίζω. Όταν με ακούει να τραυλίζω, θα σκέφτεται σίγουρα πως είμαι καθυστερημένη. Παγώνω κυριολεκτικά και η κάτω γνάθος, το σαγόνι μου, παγώνει επίσης. Είχα μία τόσο άβολη αίσθηση, σαν να υπήρχε κόλα ανάμεσα στα δόντια μου. Πολλές φορές μου προξενεί πόνο. Κρύος ιδρώτας τρέχει στην πλάτη μου, αλλά την ίδια στιγμή καίγονται τα μάγουλα μου και το στήθος μου. Προσπαθώ από τις εκφράσεις του προσώπου του να καταλάβω, εάν με κοιτάζει παραξενεμένος.

Δεν καταφέρνω να πω ποτέ όλα αυτά που στην πραγματικότητα θέλω να πω, επειδή το μυαλό μου αδειάζει απότομα. Όταν μεσολαβήσει σιωπή ανάμεσα μας, προσπαθώ να την αποφύγω και να σκεφτώ θέματα, στα οποία θα μπορούσα να αναφερθώ. Εν τούτοις τα δοκιμάζω, τα προβάρω δηλαδή τόσο πολύ στις σκέψεις μου, ώστε δεν προλαβαίνω ποτέ να πω κάτι.

Δεν ανοίγω άλλωστε καθόλου συζητήσεις, επειδή δεν είμαι αρκετά ενδιαφέρουσα.  Μετά από λίγα μόλις λεπτά πρέπει να πάω στην τουαλέτα. Με τον τρόπο αυτό ξεφεύγω από τις συνομιλίες. Όταν βρεθώ στην τουαλέτα, ακουμπάω στην πόρτα από τη μέσα πλευρά και προσπαθώ με μεγάλη προσοχή να διαπιστώσω, μήπως ακούγονται βήματα.

Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω την τουαλέτα, εάν δεν βεβαιωθώ ότι τα βήματα έχουν απομακρυνθεί αρκετά από την τουαλέτα, καθώς επίσης ότι κανένας δεν με ακούει. Συνήθως περιμένω μέχρι να τελειώσω τη δουλειά και να γυρίσω σπίτι μου, έτσι ώστε να πάω με την ησυχία μου στην τουαλέτα«.

Η Ευθυμία εκφράζει τη μεγάλη επιθυμία της, το κίνητρο της να αλλάξει τη ζωή της. Θέλει να νοιώθει πιο άνετα σε καταστάσεις, οι οποίες εμπεριέχουν κοινωνικές «αλληλεπιδράσεις». «Δεν θέλω να μοιάζει κάθε συζήτηση, με ένα προσωπικό πεδίο μάχης. Επιθυμώ να δημιουργήσω νέες επαφές και να βιώσω φιλίες«.

.

Η κοινωνική Φοβία: Θεωρητικό Υπόβαθρο

Η κοινωνική φοβία (αγχώδης κοινωνική διαταραχή) είναι μία συχνή και σοβαρή ασθένεια, η οποία δεν πρέπει να υποτιμάται, επειδή συνδέεται με μεγάλες πιέσεις στις επιδόσεις των ανθρώπων, καθώς επίσης με ένα αυξημένο ποσοστό αυτοκτονιών. Χαρακτηριστικό της κοινωνικής φοβίας είναι ο υπερβολικός και μη ρεαλιστικός φόβος, να αξιολογηθεί κανείς αρνητικά από άλλους ανθρώπους.

Ξεκινάει συχνά στην εφηβική ηλικία (Bandelow & Wedekind). Οι πάσχοντες φοβούνται ότι αντιμετωπίζονται επικριτικά, με σκεπτικισμό δηλαδή, λόγω της εξωτερικής τους εμφάνισης ή της συμπεριφοράς τους. Ο φόβος εξωτερικεύεται με σωματικά συμπτώματα όπως, για παράδειγμα, με ταχυκαρδία και με εφίδρωση. Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να εξελιχθούν σε μία κρίση πανικού.

Οι ασθενείς φοβούνται, όπως η Ευθυμία, ότι θα μπορούσε να δει κανείς τα συμπτώματα του φόβου τους. Η απ’ ευθείας οπτική επαφή βιώνεται ως επιβάρυνση, οπότε οι «πάσχοντες» προτιμούν να αποφεύγουν τις κοινωνικές συναναστροφές. Ελάχιστοι μόνο ασθενείς αναζητούν θεραπεία. Τα άτομα με κοινωνική φοβία γνωρίζουν σπανιότερα έναν σύντροφο, λόγω των φόβων τους να έλθουν σε επαφή με το αντίθετο φύλο.

Συχνότερα προσβάλλονται οι ηλικίες μεταξύ 30 και 44 ετών, οι οποίες ακολουθούνται με ελάχιστη απόσταση από την ηλικιακή ομάδα μεταξύ 18 και 29 ετών. Η κοινωνική φοβία εμφανίζεται συνήθως σε οικογένειες, έχει δηλαδή «γενετική προέλευση» και πολύ συχνά οι ασθενείς υποφέρουν όχι μόνο από κοινωνική φοβία αλλά, επίσης, από άλλες υφιστάμενες ψυχικές ασθένειες.

Συζητούνται πολλές πιθανές αιτίες για την κοινωνική φοβία. Για παράδειγμα, μία θεωρία υποθέτει ότι, οι άνθρωποι με κοινωνική φοβία χαρακτηρίζονται από γνωστικές ιδιαιτερότητες. Οι «ιδιαιτερότητες» αυτές οδηγούν σε μη ρεαλιστικές εκτιμήσεις κοινωνικών καταστάσεων από τους ασθενείς, όπως επίσης σε πολύ υψηλά «πρότυπα» (standards), όσον αφορά την αυτοκριτική τους.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */