Νέος δημοσιονομικός ρεαλισμός – The Analyst

Νέος δημοσιονομικός ρεαλισμός

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Χρόνος,-νέα-πολιτική

Μία επεκτατική κρατική πολιτική για λίγα χρόνια, θα βοηθούσε στην καταπολέμηση της κρίσης – επειδή οι δημόσιες επενδύσεις θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ανάπτυξη, οπότε αύξηση του ΑΕΠ και των φορολογικών εσόδων

 .

Η Γερμανία ανακάλυψε έναν δεύτερο αμερικανό πράκτορα στο Βερολίνο, οι Η.Π.Α. επέβαλλαν ένα ακόμη πρόστιμο σε ευρωπαϊκή τράπεζα (Commerzbank, 500 εκ. $), ο μελλοντικός πρόεδρος της Κομισιόν προτείνει κοινούς και ίσους φορολογικούς συντελεστές για όλες τις χώρες της ΕΕ, η ΕΚΤ θέλει να αναλάβει μόνη της την εποπτεία των γερμανικών τραπεζών, «καθαιρώντας» τη γερμανική Αρχή (Bafin), ενώ ένας επόμενος Γάλλος (manager της Airbus), απαιτεί την υποτίμηση του ευρώ στο 1,20 σε σχέση με το δολάριο.

Την ίδια στιγμή έχουν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, σχετικά με το σύμφωνο σταθερότητας – με τη μία «σχολή» να επιμένει στη δημοσιονομική πειθαρχία (πολιτική λιτότητας), καθώς επίσης με την άλλη «σχολή» να ζητάει περισσότερη ευελιξία. Φαίνεται δε πως η δεύτερη θα επικρατήσει τελικά, αφού στηρίζεται από τις περισσότερες χώρες και ειδικά από αυτές του Νότου – με την ελπίδα πως θα καταπολεμηθεί καλύτερα η κρίση χρέους με νέα χρέη, αντί με τη μέχρι σήμερα συνεχή μείωση των κρατικών δαπανών.

Παραδόξως η Deutsche Bank, με μία καινούργια σημαντική μελέτη της (Fiscal realism 3), ενισχύει τις απόψεις της δεύτερης ομάδας – επομένως την απομάκρυνση από την «ορθόδοξη» πολιτική λιτότητας, η οποία έχει επιβληθεί από το ξεκίνημα της κρίσης.

Ειδικότερα, μετά από μία εποχή χαμηλής εκμετάλλευσης της παραγωγικής δυναμικότητας, αυστηρής νομισματικής πολιτικής και υψηλής ισοτιμίας του ευρώ, φαίνεται πως επιστρέφει η δημοσιονομική πολιτική στο επίκεντρο – ένα οικονομικό «εργαλείο», το οποίο είχε εντελώς «εξουδετερωθεί».

Αυτό οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων (άρθρο), καθώς επίσης στις τεράστιες πιέσεις που ασκούνται στις κυβερνήσεις των ελλειμματικών χωρών εκ μέρους των Πολιτών – με στόχο την αναπτυξιακή πολιτική, παράλληλα με τις διαρθρωτικές αλλαγές.

Η Deutsche Bank πάντως αναλύει διάφορα σενάρια καταλήγοντας στο εύλογο συμπέρασμα ότι, μία επεκτατική δημοσιονομική πολιτική για λίγα χρόνια θα βοηθούσε στην καταπολέμηση της κρίσης χρέους – επειδή οι αυξημένες δημόσιες επενδύσεις θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ανάπτυξη, οπότε αύξηση του ΑΕΠ και των φορολογικών εσόδων του κράτους. Προφανώς δε θα μειωνόταν η ανεργία, οπότε θα περιοριζόταν οι δαπάνες του δημοσίου για επιδόματα κλπ. – ενώ θα «εξαλείφονταν» οι πολιτικές πιέσεις.

Ουσιαστικά λοιπόν η τράπεζα, η οποία είναι ίσως η μεγαλύτερη βόμβα στα θεμέλια της γερμανικής οικονομίας (ανάλυση), αφού η έκθεση της στα παράγωγα υπερβαίνει τα 70 τρις $, προτείνει την καταπολέμηση των χρεών με νέα χρέη – αφού για να επενδύσουν τα κράτη θα πρέπει προηγουμένως να δανειστούν (χρεωθούν).

Στο γράφημα που ακολουθεί, η σκούρα μπλε γραμμή V1 είναι η βασική γραμμή (base line, αυτό που συμβαίνει σήμερα) και η V2 σημαίνει μία δημοσιονομική επέκταση της τάξης του 0,5% ετήσια, έως ότου το δομικό πρωτογενές έλλειμμα βρεθεί στο μηδέν – ενώ η V3 μία συνεχή επέκταση κατά 0,5% ετήσια (η V4 το ίδιο, αλλά με χαμηλότερο πολλαπλασιαστή).  Το δεύτερο γράφημα αφορά ειδικά τις οικονομίες με πολύ υψηλά χρέη.

 .

Deutsche Bank, απόσπασμα

 .

Εάν μελετήσει κανείς το σενάριο της γερμανικής τράπεζας θα διαπιστώσει πως μπορεί να λειτουργήσει μόνο, εάν υπάρξουν όλες οι προϋποθέσεις – ειδικά ο «πολλαπλασιαστής», ο οποίος τοποθετείται στη γραμμή V3 αυθαίρετα στο 1,2 (στη V4 στο 0,8). Αυτό σημαίνει ουσιαστικά πως οι δημόσιες επενδύσεις 1 δις € θα προκαλούσαν ανάπτυξη 1,2 δις € (το 1 € θα γινόταν 1,2 € κοκ.) στη γραμμή V3 – στη V4 μόλις 0,8 δις €.

Μία δεύτερη υπόθεση είναι το ότι, η ΕΚΤ θα ενίσχυε τη συγκεκριμένη πολιτική – θα εμπόδιζε δηλαδή την αύξηση των επιτοκίων δανεισμού των κρατών, αγοράζοντας η ίδια τα ομόλογα τους. Πρόκειται για μία ρεαλιστική υπόθεση, όπως ίσως και ο συντελεστής στο 0,8 – αρκεί να ήταν σε θέση οι κυβερνήσεις των κρατών της ΕΕ να την εφαρμόσουν σωστά, σταματώντας να επεμβαίνουν όταν ακολουθούσε η ανάπτυξη.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία ακόμη παραλλαγή της θεωρίας του Keynes, η οποία αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα στην εφαρμογή της, όταν τα κράτη είναι ήδη υπερχρεωμένα πόσο μάλλον όταν το ίδιο ισχύει και για τον ιδιωτικό τους τομέα, ενώ παράλληλα λειτουργούν πάρα πολλά τραπεζικά ζόμπι (άρθρο).

.

Σημείωση

Είναι αρκετά παράδοξη η τοποθέτηση ιαπωνικών κεφαλαίων στη Γαλλία, η οποία φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί – όπως αυτή του Βελγίου σε αμερικανικά ομόλογα, την οποία έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν.

 .

Ιαπωνία - οι αγορά χρέους εκ μέρους της χώρας, οι 10 top τοποθεσίες που επιλέχθηκαν τον Μαϊο 2014 (σε δις Γεν)

Ιαπωνία – οι αγορά χρέους εκ μέρους της χώρας, οι 10 top τοποθεσίες που επιλέχθηκαν τον Μαϊο 2014 (σε δις Γεν)

.

Προφανώς βέβαια, οι Γάλλοι δεν θα είναι καθόλου δυσαρεστημένοι, αφού αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα – ενώ οι Η.Π.Α., ευρισκόμενες στη δεύτερη θέση των προτιμήσεων των Ιαπώνων, θα έπρεπε μάλλον να ανησυχούν.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×