Τραπεζικός πανικός – The Analyst

Τραπεζικός πανικός

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Τράπεζα,-χρεοκοπημένη

Ο ισχυρισμός πως οι καταθέσεις είναι ασφαλείς, όταν τα εγγυητικά κεφάλαια που υπάρχουν είναι ελάχιστα, ειδικά σε μία ήπειρο γεμάτη από τραπεζικά ζόμπι, είναι μάλλον ανεύθυνος – πόσο μάλλον για τις καταρρέουσες χώρες του Νότου

(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)

.

«Όσον αφορά τις σχετικά πρόσφατες κρίσεις στην Ιαπωνία, η κρίση ξεκίνησε το 1991 – όπου ενδεικτικά αναφέρουμε ότι, τα επισφαλή δάνεια ανήλθαν στο 10% του ΑΕΠ το 1995, στο 18% του ΑΕΠ το 1998 και στο 35% του ΑΕΠ το 2002. Αυτό βέβαια είχε ως αποτέλεσμα την κρατικοποίηση 7 τραπεζών, το κλείσιμο 61 χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων και τη συγχώνευση άλλων 28, το 2002.

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί και να περιορισθεί η κρίση, δαπανήθηκαν αρχικά 100 δις $ το 1996, ενώ δύο χρόνια αργότερα η κυβέρνηση ανακοίνωσε το σχέδιο Obuchi, με το οποίο παρείχε 500 δις $ (12% του ΑΕΠ) –  προκειμένου να καλύψει απώλειες από δάνεια, να συμβάλει στην αναδιοργάνωση των τραπεζών, αλλά και να εξασφαλίσει όσο ήταν δυνατό τις καταθέσεις των αποταμιευτών. Μέχρι το 2002, οι απώλειες για την οικονομία ανήλθαν σε 24% του ΑΕΠ – ενώ συνεχίζει μέχρι σήμερα να δαπανάει χρήματα, με το δημόσιο χρέος της να πλησιάζει στο 250% του ΑΕΠ της.

Όσον αφορά την Αργεντινή, έχει έρθει αντιμέτωπη με τέσσερις τραπεζικές κρίσεις, από το 1980 έως και σήμερα. Στην πρώτη κρίση, η οποία διήρκεσε από το 1980 έως το 1982, πάνω από 70 ιδρύματα (με ποσοστό 16% του τραπεζικού και 35% του ευρύτερου χρηματοοικονομικού τομέα βάσει ενεργητικού) είτε «ρευστοποιήθηκαν», είτε τέθηκαν σε καθεστώς επιτήρησης, επιφέροντας απώλειες της τάξης του 55% του ΑΕΠ.

Λίγα χρόνια αργότερα (1989-90) η Αργεντινή ήρθε αντιμέτωπη με μια δεύτερη κρίση, με τα επισφαλή δάνεια να ανέρχονται στο 27% του συνόλου των δανείων – γεγονός που οδήγησε στην πτώχευση τραπεζών, των οποίων το ενεργητικό αντιστοιχούσε στο 40% του συνόλου του ενεργητικού του τραπεζικού τομέα. Στην τρίτη κρίση, το 1995, οκτώ τράπεζες τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, 3 πτώχευσαν, ενώ, μέχρι το τέλος του 1997, 63 από τις 205 τράπεζες έκλεισαν ή αναγκάστηκαν να συγχωνευθούν.

Η τελευταία κρίση ξεκίνησε το Μάρτιο του 2001 και δεν έχει ακόμα ξεπεραστεί. Σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης αυτής, η κεντρική τράπεζα παρείχε βοήθεια 7,7 δισ. δολαρίων (2% του ΑΕΠ) προκειμένου να ενισχύσει τη ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος.

Μεταξύ των βιομηχανικά ανεπτυγμένων χωρών, τις μεγαλύτερες απώλειες είχε η Ισπανία (1977-85, απώλειες της τάξης του 17% του ΑΕΠ), η Φινλανδία (1991-93, απώλειες της τάξης του 8% του ΑΕΠ), η Σουηδία (1991, απώλειες της τάξης του 6% του ΑΕΠ) και η Νορβηγία (1987-99, απώλειες της τάξης του 4%).

Όσον αφορά τις αναπτυσσόμενες χώρες, αναφέρονται τουλάχιστον 12 περιπτώσεις που το κόστος σε ΑΕΠ ξεπέρασε το 10%. Παράδειγμα αποτελούν η Βενεζουέλα (18%), η Βουλγαρία (14%), το Μεξικό (12%-15%) και η Ουγγαρία (10%).

Συμπερασματικά λοιπόν η Ελλάδα βιώνει τη μεγαλύτερη κρίση, σχετικά με όλες τις άλλες χώρες μέχρι σήμερα – αφού η πτώση του ΑΕΠ της, σε όρους δολαρίου, πλησιάζει το 30%, ενώ οι τραπεζικές επισφάλειες αγγίζουν το 40%. Επομένως, τα κεφάλαια που θα χρειαζόταν για να μην χρεοκοπήσει, μαζί με τις τράπεζες της, πόσο μάλλον για να αναπτυχθεί, θα ήταν τεράστια – λόγω των λαθών της Ευρώπης και των κυβερνήσεων της».

 .

Ανάλυση

Η Βουλγαρία είναι αναμφίβολα μία πολύ μικρή και οικονομικά αδύναμη χώρα (γράφημα) – οπότε η επίδραση μίας τραπεζικής χρεοκοπίας όπως η πρόσφατη (άρθρο), στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ευρώπης, δεν φαίνεται να είναι σημαντική. Επίσης όχι ο «τραπεζικός πανικός» στη Σόφια που προκλήθηκε (bank run), η μαζική επιθυμία απόσυρσης των καταθέσεων δηλαδή, παρά το ότι λειτουργεί ως μία «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» – γεγονός που θα διαπιστώσουμε ίσως την ερχόμενη εβδομάδα.

 .

Βουλγαρία - η εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας (σε δις δολάρια Αμερικής)

Βουλγαρία – η εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας (σε δις δολάρια Αμερικής)

.

Εάν θυμηθούμε βέβαια τα λόγια του προέδρου της Ένωσης Τραπεζών της Βουλγαρίας, σύμφωνα με τα οποία «οι εξελίξεις στην Ελλάδα δεν θα οδηγήσουν σε δραματικές χρεοκοπίες τραπεζών στη Βουλγαρία«, μάλλον θα χαμογελάσουμε – ενώ θα μελαγχολήσουμε ίσως από τα επόμενα:

«Κάποια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορεί να αποφασίσουν να απαλλαγούν από τις συναλλαγές τους στην Ελλάδα, κάποιες άλλες τράπεζες μπορεί να προχωρήσουν σε συγχώνευση, όπως η Alpha Bank και η EFG Eurobank, ενώ άλλες θα συνεχίσουν να έχουν συμφέροντα στην βουλγαρική αγορά«.

Η αιτία της μελαγχολίας μας θα μπορούσε να είναι το τρομακτικό ύψος των τραπεζικών επισφαλειών στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με την έκθεση τους στην Ανατολική Ευρώπη – στην οποία δεν είναι απίθανο να ξεκινήσει μία «αλυσιδωτή έκρηξη» του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με αφετηρία τις εξελίξεις στη Βουλγαρία.

Πόσο μάλλον όταν η χώρα μας είναι βυθισμένη στο στασιμοπληθωρισμό (άρθρο), με ελάχιστες πιθανότητες να ξεφύγει από την παγίδα του – ειδικά όταν το διεθνές περιβάλλον είναι επίσης προβληματικό, στα όρια του κραχ.

To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες (…)

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×