Ο δρόμος της Αργεντινής
Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς μήπως ο δρόμος της Αργεντινής, πριν ακόμη λεηλατηθεί ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος της πατρίδας μας, είναι προτιμότερος – κρίνοντας, μεταξύ άλλων, από το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας της (γράφημα).
.
Αργεντινή – η εξέλιξη του ΑΕΠ (σε δις δολάρια Αμερικής)
.
Περαιτέρω, υπενθυμίζουμε πως η πρόεδρος της (C. Kirchner), αρνήθηκε πρόσφατα να πληρώσει τις απαιτήσεις δύο κερδοσκοπικών κεφαλαίων ύψους 1,3 δις $ – με ρίσκο να χρεοκοπήσει ξανά η χώρα της.
Σύμφωνα δε με όσα ανακοίνωσε τηλεοπτικά, δεν είναι διατεθειμένη να υποκύψει στους εκβιασμούς των δύο hedge funds – ενώ, εάν πληρώσει το 1,3 δις $, θα υποχρεωθεί μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες να εξοφλήσει τις απαιτήσεις περισσοτέρων, συνολικού ύψους 15 δις $. Φυσικά οι τιμές των ασφαλιστικών συμβολαίων της χώρας εκτοξεύθηκαν αμέσως στα ύψη – αυξήθηκαν δηλαδή κατά 38.000 $ για ομόλογα αξίας 10 εκ. $, στα 2,623 εκ. $
Το ανώτατο αμερικανικό δικαστήριο (άρθρο), το οποίο εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, έδωσε το δικαίωμα στους πιστωτές της Αργεντινής να κατασχέσουν τα περιουσιακά της στοιχεία που ευρίσκονται σε αμερικανικό έδαφος – μεταξύ των οποίων το πλοίο του πολεμικού ναυτικού που έχει δεσμεύσει ήδη από τον Οκτώβριο του 2013 ο επενδυτής και δισεκατομμυριούχος κ. Singer.
Τέλος, το αμερικανικό δικαστήριο θα μπορούσε να σταματήσει όλες τις πληρωμές της Αργεντινής προς την πλειοψηφία των ξένων πιστωτών της, με βάση την απόφαση που έχει εκδοθεί. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, η χώρα δεν θα μπορεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις της, οπότε τα ομόλογα της θα υποτιμηθούν ανάλογα – με αποτέλεσμα να μην μπορεί πλέον να δανείζεται από τις χρηματαγορές, να μην εισάγει προϊόντα και να βυθιστεί ξανά στο χάος.
.
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, με κριτήριο τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Αργεντινή, θα έπρεπε να είναι κανείς πολύ προσεκτικός, εάν σχεδιάζει να ακολουθήσει έναν ανάλογο δρόμο. Από την άλλη πλευρά βέβαια κάποια στιγμή ίσως υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων, αφού κάτω από τις προϋποθέσεις που διαπιστώνονται, δεν υπάρχει απολύτως καμία δυνατότητα ανάπτυξης – οπότε θα παραμείνει η ανεργία ως έχει, εάν δεν αυξηθεί, τα μνημόνια επίσης, η εξαθλίωση θα συνεχιστεί κοκ.
Πρόκειται λοιπόν ουσιαστικά, εάν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, για μία επιλογή μεταξύ ενός ακαριαίου και ενός αργού θανάτου – όπου μετά τον ακαριαίο θάνατο μπορεί να ελπίζει κανείς πως θα αναστηθεί, πως θα αναγεννηθεί ίσως χωρίς όμως να είναι σίγουρος, ενώ όσο διαρκεί ο αργός θάνατος, μπορούμε να ελπίζουμε σε κάποια αόρατη διέξοδο, στον «από μηχανής θεό» ή σε μία αναπάντεχη ευκαιρία.
.
.
Αυτά είναι τα πραγματικά διλήμματα, τα οποία είμαστε σίγουροι πως τυραννούν τόσο την κυβέρνηση, όσο και την αξιωματική αντιπολίτευση – η οποία θα ήταν καλύτερα να επιλέξει μία συναινετική προσέγγιση με την κυβέρνηση, αφού αυτού του είδους τα διλήμματα δεν επιτρέπουν κανένα απολύτως λάθος, καμία «μικροπολιτική» και καμία ανευθυνότητα.
Οι καλύτερες λύσεις θα ήταν ενδεχομένως είτε η αναβολή πληρωμών, είτε η μεγάλη επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής με μηδενικά επιτόκια, καθώς επίσης με πενταετή περίοδο χάριτος – έτσι ώστε να διατεθούν όσα κεφάλαια μπορούμε, παράλληλα με τη μείωση των φόρων, στην ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας, για να υπάρξει ανάπτυξη. Αυτό θα έπρεπε να επιδιωχθεί άμεσα και συναινετικά μεν, αλλά αποφασιστικά – σε μία και μοναδική διαπραγμάτευση, όπου από τη μία πλευρά θα είναι από κοινού η κυβέρνηση μαζί με την αντιπολίτευση, ενώ από την άλλη τα κράτη-δανειστές μας.
(*πηγές:DW, FW)
Βρείτε μας στο Facebook & Twitter:
