Τα σχέδια επιβίωσης των ΗΠΑ
Ο πρόεδρος Ομπάμα, όντας υποχρεωμένος να σηκώσει το βάρος της προβληματικής οικονομίας των ΗΠΑ, δίνει μεγάλη βάση στη σύναψη συνεργασιών εμπορίου (Trans Pacific Partnership).
Παράλληλα, καλλιεργεί κλίμα πολέμου σε διάφορες περιοχές, με απώτερο σκοπό την ανάπτυξη του εμπορίου πολεμικού εξοπλισμού. Για παράδειγμα η αποστολή στρατευμάτων στην Πολωνία, ενδέχεται να έχει ως σκοπό την δημιουργία ενός ασταθούς κλίματος στην περιοχή – μια κατάσταση που θα προτρέψει εν τέλει την Πολωνία, να αυξήσει τις δαπάνες σε πολεμικό εξοπλισμό και στρατιωτική εκπαίδευση.
Υπενθυμίζουμε στο σημείο αυτό, πως η Ρωσία και το ΝΑΤΟ είχαν το 1994 συνάψει το Partnership and Peace Programme, μια συμφωνία συνεργασίας και ειρήνης.
.
.
Την 1η Μαΐου του 2014 αυτή η συμφωνία ακυρώθηκε (!), με τη Ρωσία (υπό το φόβο επέκτασης του ΝΑΤΟ και των αντιπυραυλικών του σχεδίων) να κατηγορεί το συμμαχικό σχήμα πως παραβιάζει το σημείο του Partnership and Peace Programme, που αναφέρεται στον μέγιστο επιτρεπτό αριθμό ΝΑΤΟ-ικών στρατευμάτων στις γειτονικές με τη Ρωσία περιοχές.
Αλλά και η αποχώρηση των στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, είναι δυνατόν να αναζωπυρώσει ένα πολεμικό κλίμα στη περιοχή, με τον πρόεδρο της χώρας Hamid Karzai, να ζητάει στήριξη σε πολεμικό εξοπλισμό.
.
Οι χαμένοι και οι κερδισμένοι του πρώτου γύρου
Μέχρι ενός σημείου, οι ΗΠΑ είχαν εφησυχάσει βάσει των προοπτικών που διαγράφονταν για αυτές, στη περίπτωση που κατάφερναν να προσηλυτίσουν την Ουκρανία και να προχωρήσουν ως διαμεσολαβητές της παροχής φυσικού αερίου στην Ε.Ε.
Όμως, η Ρωσία διαθέτει έναν αρκετά ικανό ηγέτη, που αντιλήφθηκε εγκαίρως πως ο τύπος του πολέμου έχει αλλάξει και πως θα πρέπει να συνάψει συμμαχίες – κατά κύριο λόγω εμπορικές, αφού ο πόλεμος είναι οικονομικός.
Έτσι προχώρησε σε συμμαχία εμπορική ουσιαστικά με την Κίνα, με μια συμφωνία που θα τροφοδοτήσει με τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου την αχόρταγη σε ενεργειακές ανάγκες ήπειρο.
Παράλληλα, η Ρωσία κατάφερε να αναπτύξει νέα διαπραγματευτικά προτερήματα, απομακρυνόμενη μεν από την (κουτή δυστυχώς) Ευρώπη, εξασφαλίζοντας όμως την μελλοντική επιβίωση της (κάτι που δεν προδιαγράφεται ως δεδομένο για την Ευρώπη).
Οι χαμένοι της συμφωνίας είναι η Ευρώπη και η Ρωσία, που αλληλο-καταστρέφονται, ενώ θα έπρεπε να ενωθούν. Η Ευρώπη γιατί προκαλεί ακόμη πιο πολύ την οικονομική της μοίρα και η Ρωσία, γιατί σίγουρα θα κατέληξε σε μια όχι και τόσο συμφέρουσα συμφωνία με την Κίνα (όσων αφορά την τιμή παροχής του φυσικού αερίου).
Οι κερδισμένοι είναι οι ΗΠΑ και η Κίνα. Η Κίνα για ευνόητους λόγους (άλλωστε έχει ευθέως τοποθετηθεί εναντίον της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ, έχοντας και εκείνη απομονωθεί με όλες σχεδόν τις γύρω ασιατικές χώρες με τις οποίες έχει εδαφικές διαφορές) και οι ΗΠΑ, που ξεπέρασαν κάθε όριο επιρροής στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
.
Η Ινδία σε αναζήτηση συμμαχιών
Η Ινδία, με την πρόσφατη εκλογή του νέου πρωθυπουργού της Narendra Modi, δεν έχει ακόμη ταχθεί καθαρά υπέρ κάποιας συμμαχίας (ΗΠΑ-Ε.Ε.-Ιαπωνία & Ρωσία-Κίνα).
Προς το παρόν (και σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού), βρίσκεται σε αναζήτηση εμπορικών σχέσεων, καθώς ο ρυθμός ανάπτυξης της χώρας έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια (και ιδίως μετά το 2010, όπου είχε πλησιάσει τον απίστευτο ρυθμό ανάπτυξης, της τάξης του 8-11,40%).
.
Ινδία – επίπεδα ανάπτυξης ως ποσοστό επί του ΑΕΠ της χώρας
.
Ο κ.Modi έχει προγραμματίσει να ταξιδέψει στις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο (μετά από πρόσκληση του κ. Ομπάμα), θα επισκεφθεί όμως πρώτα την Ιαπωνία και τον πρωθυπουργό και φίλο του Shinzo Abe (ξένα δίκτυα σημειώνουν χαρακτηριστικά, πως ο κ. Abe ακολουθεί όλα και όλα 3 άτομα στον προσωπικό του twitter λογαριασμό και ένα από αυτά είναι ο κ. Modi).
Στην Ινδία κρύβεται ίσως το κλειδί για το ποια συμμαχία θα καταλήξει να αποτελέσει την πιο ισχυρή. Και μολονότι οι ΗΠΑ διαθέτουν το πλεονέκτημα, λόγω της σχέσης των Modi-Abe, η Ινδία έχει ήδη προχωρήσει (πριν την εκλογή του Modi) σε στρατιωτική εμπορική συμφωνία με Ρωσία και Κίνα.
Πιο συγκεκριμένα, μετά την ανακοίνωση της πλήρους αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν, η Ινδία προσφέρθηκε να παρέχει στρατιωτικό εξοπλισμό και εκπαίδευση στους Αφγανούς – με σκοπό την αποφυγή τυχόν αποσταθεροποίησης της περιοχής και την επιστροφή των Taliban.
Η Ινδία επιπλέον επιθυμεί την αποδυνάμωση του Πακιστάν, που μέχρι το 2001 περίπου διατηρούσε καλές σχέσεις με την Kabul – μια κατάσταση που όμως αντεστράφη, με την καθιέρωση του προέδρου Hamid Karzai.
(*Σημειώνουμε εδώ πως η επίθεση στο αεροδρόμιο του Πακιστάν εχθές, δεν έχει καμία σχέση με τους Αφγανούς Ταλιμπάν. Η επίθεση προκλήθηκε από τους Pakistani Taliban, που μολονότι είναι ίδιο γένος, δεν υποστηρίζουν όμοιο σκοπό).
Για την στρατιωτική στήριξη του Αφγανιστάν, η Ινδία προχώρησε σε σύναψη εμπορικής συνεργασίας με τη Ρωσία και τη Κίνα, με τη πρώτη να αποτελεί ουσιαστικά τον κύριο κατασκευαστή του πολεμικού υλικού.
Η Ινδία ενδέχεται να επιλέξει τελικά την ουδέτερη ζώνη, χωρίς όμως να μπούμε να αποκλείσουμε την προσχώρησή της σε κάποια συμμαχία.
Μένει να δούμε πως θα εξελιχθούν οι συναντήσεις τον Ιούλιο (Ιαπωνία μα και Βραζιλία, μέλη του εμπορικού σχήματος των ΗΠΑ Trans Pacific Partnership) και τον Σεπτέμβριο (ΗΠΑ).
Ενδιαφέρον θα παρουσιάσει και η εξέλιξη της συμφωνίας παροχής φυσικού αερίου Ρωσία-Κίνας, μια συμφωνία που ενδέχεται να προκαλέσει ενδιαφέρον και στην Ιαπωνία, που θα μπορεί να προμηθεύεται φθηνότερο φυσικό αέριο από ότι τώρα (οι ενεργειακές τις ανάγκες με την παύση ορισμένων πυρηνικών εργοστασίων έχουν αυξηθεί και μεγάλο μέρος των ενεργειακών της αναγκών το λαμβάνει μέσω θαλάσσης και πανάκριβα).
.
