Το ονομαστικό ΑΕΠ της Ρωσίας το έτος 2013 ήταν λίγο πάνω από τα $2 τρις. Στα διαγράμματα που ακολουθούν φαίνεται πως το 25% του ΑΕΠ της χώρας το αποτελούν οι εξαγωγές (Β), από τις οποίες το 50% έχουν αποδέκτη την Ευρώπη (Α) (κατά κύριο λόγο ενεργειακής φύσεως και πρώτων υλών – 78%).
.
Ρωσία – κατανομή των εξαγωγών ανά περιοχή του κόσμου
.
Είδος εξαγωγών της Ρωσίας προς την Ε.Ε.
.
Το παραπάνω σχέδιο στέφθηκε με επιτυχία, αν και δεν είναι σίγουρο πόσο συμφέρουσα ήταν η συμφωνία Ρωσίας-Κίνας – ας μην ξεχνάμε πως αυτή η συμφωνία είχε «τραβήξει» χρόνια ολόκληρα, με την Κίνα προφανώς να ζητούσε εξωφρενικές υποχωρήσεις. Τώρα όμως, η συμφωνία έκλεισε μέσα σε μόλις 1-2 εβδομάδες, οπότε κάποιος θα πρέπει να έκανε σημαντικές υποχωρήσεις.
Τελικά, τα πράγματα έφθασαν μέχρι την ημέρα των ουκρανικών εκλογών στις 25 Μαΐου, με την εκλογή του Petro Poroshenko (άρθρο), ενός μεγαλο-επιχειρηματία (η ολιγάρχη, όπως αρέσκονται να αποκαλούν τους Σλάβους μεγαλο-επιχειρηματίες οι Αμερικανοί – θεωρώντας τους δικούς τους ως «κανονικούς» επιχειρηματίες).
Η κίνηση της επιλογής ενός επιχειρηματία ως προέδρου μιας χώρας, από τη μια μεριά φανερώνει πως ο κόσμος έχει κατανοήσει πως το κράτος συμπεριλαβάνει όμοιες λειτουργίες με αυτές μιας επιχείρησης (ανταγωνιστικότητα, ισολογισμός, χρέη κλπ.). Επί πλέον, πως έχει γίνει κατανοητό ότι η οικονομία είναι τελικά εκείνη που καθορίζει την ειρήνη και τον πόλεμο.
Η επιλογή αυτή έγινε γοργά και σχετικά αυθόρμητα, με τους ψηφοφόρους να εκφράζουν την ανάγκη τους για μια νέα καθαρή αρχή (μαυρίζοντας την Tymochenko). Δεν σημαίνει όμως πως ήταν και σωστή αυτή η επιλογή, καθώς οι επιχειρηματίες διακατέχονται από άλλες προτεραιότητες, που πολλές φορές είναι αντίθετες από αυτές των (πραγματικών) πολιτικών.
.
Οι κινήσεις Poroshenko
Την Παρασκευή (6/6), ο πρόεδρος της Ουκαρνίας Petro Poroshenko, έκανε την εμφάνισή του στη Γαλλία, ως επίτιμος καλεσμένος του κ. Hollande, για την εκδήλωση που αφορούσε τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο (D-Day).
Σε κάποια στιγμή οι φωτογράφοι κατάφεραν και τράβηξαν μια φωτογραφία, που απεικόνιζε την κ. Μέρκελ, τον κ. Poroshenko και τον κ. Πούτιν να κουβεντιάζουν, ανεπίσημα.
Μεγάλη προσοχή είχε δοθεί για τη μαρτυρία μιας χειραψίας μεταξύ του προέδρου της Ουκρανίας και του κ. Πούτιν, που θα φανέρωνε την αποδοχή του κ. Poroshenko ως νόμιμα εκλεγμένου προέδρου.
Και μολονότι ο κ. Poroshenko θεωρείται πως δεν βλέπει εχθρικά τη Ρωσία (ξένα ρωσικά και ουκρανικά αγγλόφωνα δίκτυα τον χαρακτηρίζουν ως «ουδέτερο» παίχτη), μια τέτοια χειραψία δεν έγινε πραγματικότητα.
Παρατηρείται βέβαια το τελευταίο διάστημα μια σχετική σιγή εκ μέρους του κ. Lavrov (σημάδι θετικό), υπουργού εξωτερικών της Ρωσίας από το 2004, που μέχρι πρόσφατα εξαπέλυε απειλητικά μηνύματα προς την κυβέρνηση της Ουκρανίας.
Ο Ουκρανός πρόεδρος πάντως αύξησε τους τόνους σε ομιλία του το Σάββατο, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως δεν θα επιτρέψει τον περαιτέρω διαμελισμό της Ουκρανίας και πως δεν αναγνωρίζει το δημοψήφισμα που έλαβε χώρα στη Κριμαία (θεωρεί την περιοχή ουκρανικό έδαφος).
Φυσικά οι ελπίδες «επιστροφής» της Κριμαίας στην Ουκρανία είναι ελάχιστες, καθώς θα μείωνε σημαντικά το γόητρο του προέδρου Πούτιν και θα έδινε στις ΗΠΑ το απαραίτητο έναυσμα επέκτασης των θέσεων του ΝΑΤΟ.
