Ο όγκος των τραπεζικών ισολογισμών σε σχέση με το ΑΕΠ
Εάν ληφθούν υπ’ όψιν οι συνολικοί ισολογισμοί των τραπεζών και όχι μόνο τα δάνεια που παρείχαν, σε σχέση με το εκάστοτε ΑΕΠ της χώρας τους, τότε ο όγκος τους σε ορισμένα κράτη είναι μεγαλύτερος από το 400% του ΑΕΠ τους – όπως φαίνεται από το επόμενο γράφημα.
.
Συνολικό ενεργητικό των Τραπεζών ανά χώρα (εγχώριες-μαύρο χρώμα και ξένες-γκρι χρώμα), ως ποσοστό του ΑΕΠ των χωρών τους
.
Εδώ η Ελλάδα είναι σε πολύ καλύτερη θέση από αρκετές άλλες χώρες – κάτι που συνηγορεί ακόμη περισσότερο στο ότι, η πατρίδα μας οδηγήθηκε άδικα στα νύχια του ΔΝΤ. Για σύγκριση τώρα με τον υπόλοιπο πλανήτη, ο συνολικός ισολογισμός των τραπεζών της Ιαπωνίας είναι της τάξης του 192% του ΑΕΠ, ενώ των Η.Π.Α., συμπεριλαμβανομένων των δύο κρατικοποιημένων τραπεζών (Fannie Mae και Freddie Mac), φτάνει μόλις στο 145% του ΑΕΠ.
Συμπερασματικά λοιπόν, το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης, είτε όσον αφορά τα παρεχόμενα δάνεια, είτε τους συνολικούς ισολογισμούς του, έχει αυξηθεί πολύ περισσότερο, σε σχέση τόσο με τις Η.Π.Α., όσο και με την Ιαπωνία – οπότε η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με την απειλή ενός τραπεζικού ολοκαυτώματος, όπως έχει αναφερθεί ήδη (άρθρο).
.
Η υπερβολική συγκέντρωση των τραπεζών της Ευρώπης
Περαιτέρω, υπάρχει ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας, ο οποίος επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την ήδη προβληματική εικόνα της Ευρώπης: το τραπεζικό σύστημα δεν είναι μόνο μεγαλύτερο, αλλά, επίσης, πιο συγκεντρωμένο.
Ειδικότερα, θεωρείται φυσιολογικό στην ήπειρο μας το ότι, οι εκάστοτε τρεις μεγαλύτερες τράπεζες μίας χώρας αποτελούν συνήθως το 65-75% των συνολικών ισολογισμών – όταν στις Η.Π.Α. το αντίστοιχο μέγεθος είναι μόλις 25%.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ελλάδα, όπου ουσιαστικά οι τέσσερις μεγάλες τράπεζες ελέγχουν εξ ολοκλήρου το χρηματοπιστωτικό σύστημα – καταργώντας στην κυριολεξία τον ανταγωνισμό και την ελεύθερη αγορά (άρθρο).
.
Η «ισχνή» κεφαλαιακή τους επάρκεια
Συνεχίζοντας, σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα προβλήματα του τραπεζικού κλάδου της ΕΕ, οι ευρωπαϊκές τράπεζες δεν είναι μόνο μεγαλύτερες και ισχυρότερες (too big to fail), συγκριτικά με τις Η.Π.Α. και την Ιαπωνία αλλά, επίσης, πολύ πιο αδύναμες, από κεφαλαιακής πλευράς.
Με βάση τη μελέτη, τα ίδια κεφάλαια των 20 μεγαλύτερων εισηγμένων ευρωπαϊκών τραπεζών, σε σχέση με το συνολικό ισολογισμό τους, ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 της τάξης του 6% – ενώ το 2008 είχαν μειωθεί στο 3%.
Το 2013, μετά τις συνεχείς προσπάθειες ανακεφαλαιοποίησης τους, το μέσο ποσοστό των ιδίων κεφαλαίων των 14 μεγαλύτερων ευρωπαϊκών τραπεζών ανήλθε στο 3,9% – σημαντικά χαμηλότερο από τις μεγάλες αμερικανικές τράπεζες, στις οποίες ξεπερνάει το 4,5%. Στο επόμενο γράφημα τεκμηριώνεται η αδύναμη κεφαλαιακή επάρκεια των ευρωπαϊκών τραπεζών, συγκριτικά με άλλες.
.
Η κεφαλαιακή επάρκεια των ευρωπαϊκών τραπεζών σε σύγκριση με ξένες Τράπεζες (μη ευρωπαϊκές)
.
Οι μαύρες μπάρες αφορούν τις ευρωπαϊκές τράπεζες – όπου φαίνεται ότι. το χαμηλότερο ποσοστό ιδίων κεφαλαίων είχε η Deutsche Bank (Γερμανία), ακολουθούμενη από την Barclays (Βρετανία), την Santander (Ισπανία), καθώς επίσης την Credit Agricole (Γαλλία). Η Deutsche Bank είναι αναμφίβολα η μεγαλύτερη βόμβα στα θεμέλια της γερμανικής οικονομίας (άρθρο) – επίσης οι υπόλοιπες τράπεζες, για τις χώρες τους.
