Η επιστροφή του ολοκληρωτισμού – The Analyst

Η επιστροφή του ολοκληρωτισμού

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

dictator2.

Οι δικτατορίες εμφανίζονται ξανά, από έναν δρόμο που στην κυριολεξία εκπλήσσει – αφού δεν είναι το αποτέλεσμα στρατιωτικών πραξικοπημάτων, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, αλλά της ελεύθερης βούλησης των λαών

  (To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

*Αρχείο – συλλογή διαχρονικών και εκπαιδευτικών αναλύσεων

.

«Στο παρελθόν ένας πόλεμος, σχεδόν εξ ορισμού, ήταν κάτι που αργά ή γρήγορα τελείωνε – συνήθως με μία αποφασιστική νίκη ή ήττα. Επίσης, ο πόλεμος ήταν ένα μέσον, το κυριότερο, με το οποίο οι ανθρώπινες κοινωνίες διατηρούσαν την επαφή τους με τη φυσική πραγματικότητα.

Σήμερα, ο οικονομικός πόλεμος σπάνια τελειώνει – ενώ δεν υπάρχει καθαρή νίκη ή ήττα, αλλά μία κατάσταση που ερμηνεύεται «κατά το δοκούν», αφενός μεν από τους «εχθρούς», αφετέρου από την εκάστοτε εξουσία και τους αντίπαλους ή διεκδικητές της. Με τον τρόπο αυτό δεν διατηρείται η επαφή με τη φυσική πραγματικότητα, αλλά εκτρέφεται η ουτοπία.    

Περαιτέρω, όλοι οι ηγέτες, σε όλες τις εποχές, προσπάθησαν να επιβάλλουν στους οπαδούς τους μία «ψευδή περί κόσμου» άποψη. Εν τούτοις, δεν μπορούσαν να ενθαρρύνουν καμία ψευδαίσθηση που θα ελάττωνε τη στρατιωτική δραστηριότητα – αφού τα φυσικά γεγονότα ήταν αδύνατον να αγνοηθούν. Απλούστατα, στη φιλοσοφία, στη θρησκεία, στην ηθική ή στην πολιτική, δύο και δύο μπορεί να κάνουν πέντε – αλλά στην πραγματική ζωή, πόσο μάλλον στο συμβατικό ή στον οικονομικό πόλεμο, δεν μπορούν παρά να κάνουν τέσσερα.

Τέλος, τα αδύναμα κράτη, αργά ή γρήγορα, πάντα τα κατακτούν – οπότε ο αγώνας για την αυτάρκεια, η οποία εξασφαλίζει την εθνική ανεξαρτησία, δεν συμβαδίζει με τις ψευδαισθήσεις. Για να είναι δε τα κράτη αυτάρκη, πρέπει να έχουν την ικανότητα να διδάσκονται από το παρελθόν – γεγονός που σημαίνει πως οφείλουν να έχουν μία απόλυτα ακριβή ιδέα για το τι τους συνέβη τα προηγούμενα χρόνια. Σε καμία περίπτωση λοιπόν μία ωραιοποιημένη, ουτοπική, παραποιημένη ή υποκειμενική άποψη των πραγμάτων» (Orwell με παρεμβάσεις).

.

Άρθρο

Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο επικράτησε σταδιακά η Δημοκρατία στη Δύση – επίσης, ο «καπιταλισμός με κοινωνικό» πρόσωπο.

Από οικονομικής πλευράς λοιπόν κυριάρχησε το κράτος πρόνοιας, σε συνδυασμό με την ελεύθερη αγορά – έως τις αρχές του 1980 όπου, αργά αλλά σταθερά, έδωσε τη θέση της στο νεοφιλελευθερισμό. Πρόσφατα, ο νεοφιλελευθερισμός  αντικαταστάθηκε από τον «καπιταλισμό της καταστροφής» – με αποτέλεσμα να προκληθούν τρεις μεγάλες πληγές στον πλανήτη (ανάλυση).

Το μεγαλύτερο θύμα του σημερινού καπιταλισμού της καταστροφής είναι η «αποψίλωση» της μεσαίας τάξης από την ελίτ – με την κατώτερη να θάβεται κυριολεκτικά ζωντανή, μέσα στους μαζικούς τάφους της ανεργίας. Η μεσαία τάξη όμως είναι ο βασικός πυλώνας, επάνω στον οποίο στηρίζεται η Δημοκρατία – ενώ ο μοναδικός τρόπος καταπολέμησης της ανεργίας είναι η εξασφάλιση της ύπαρξης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες αποτελούν πλέον παρελθόν σε όλο και περισσότερες χώρες.

Από πολιτικής πλευράς τώρα, η σταδιακή επικράτηση της Δημοκρατίας είχε σαν αποτέλεσμα να σταματήσει εντελώς ο «πόλεμος των ιδεολογιών» – με το φασισμό, καθώς επίσης με τον κομμουνισμό, να πετιούνται κυριολεκτικά στα σκουπίδια της ιστορίας.

Τα δικτατορικά καθεστώτα στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία και στη Λατινική Αμερική κατέρρευσαν, το τείχος του Βερολίνου γκρεμίστηκε, ενώ ο ψυχρός πόλεμος έπαψε να υπάρχει – μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την είσοδο της Κίνας στο καπιταλιστικό σύστημα, με αποτέλεσμα να διπλασιασθεί σχεδόν το παγκόσμιο εργατικό δυναμικό.

Λογικά λοιπόν ανακοίνωσε ο πρόεδρος των Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1990 (Bush senior) ότι, «Η εποχή των δικτατόρων πέρασε. Γνωρίζουμε τι λειτουργεί – η Δημοκρατία. Γνωρίζουμε επίσης τι μετρά – η ελευθερία» – κάτι που όμως θεωρείται σήμερα εξαιρετικά αισιόδοξο, επειδή η ιστορία φαίνεται πως επαναλαμβάνεται, «πιέζοντας» τους λαούς από πολλές κατευθύνσεις.

Ειδικότερα, ο απολυταρχισμός επιστρέφει, από έναν δρόμο που στην κυριολεξία εκπλήσσει – αφού δεν είναι το αποτέλεσμα στρατιωτικών πραξικοπημάτων ή άλλου τύπου βίαιης κατάληψης της εξουσίας, όπως συνέβαινε παραδοσιακά, αλλά της ελεύθερης βούλησης των λαών. Απλούστερα, οι Πολίτες επιλέγουν να κυβερνηθούν απολυταρχικά, θεωρώντας ότι έτσι εξασφαλίζονται καλύτερα τα συμφέροντα τους.

Για παράδειγμα (πηγή: WSJ), οι ελεύθερες εκλογές στη Γάζα προετοίμασαν το έδαφος για να επιβληθεί η δικτατορία της Hamas. Επίσης, οι ελεύθερες εκλογές στην Αίγυπτο οδήγησαν στην επικράτηση των ισλαμιστών – οι οποίοι επέλεξαν στη συνέχεια να υποταχθούν στο κράτος. Ο στρατός τότε ανέλαβε ξανά τα ηνία, με τη μορφή του κ. A. Sissi – αυτή τη φορά όμως με τη συμφωνία του λαού.

Περαιτέρω, στη Βενεζουέλα, στη Βολιβία και στο Εκουαδόρ, «δημαγωγοί αυτοκράτορες» ανήλθαν στην εξουσία, με νόμιμους τρόπους. Το ίδιο συμβαίνει και στην Τουρκία, ο πρωθυπουργός της οποίας σχεδιάζει να παραμείνει «εσαεί» στην εξουσία – με τη σύμφωνη γνώμη του λαού του, κρίνοντας από τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, παρά τα τεράστια σκάνδαλα διαφθοράς, στα οποία συμμετείχε.

Στη Ρωσία, μετά από μία σύντομη περίοδο άναρχης δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια της οποίας λεηλατήθηκε από τους γνωστούς ολιγάρχες, ανέλαβε την εξουσία ένας νέος τσάρος – ο οποίος διοικεί αυστηρά απολυταρχικά τη χώρα του. Οι Ρώσοι όμως εγκρίνουν και επικροτούν τις μεθόδους του – αφού τον εμπιστεύεται έως και το 80% του πληθυσμού, σύμφωνα με όλες σχεδόν τις νέες δημοσκοπήσεις.

Η Ουγγαρία διακρίνεται επίσης από ένα αυταρχικό καθεστώς, το οποίο στηρίζεται επί πλέον από την ακροδεξιά παράταξη – ενώ ο ηγέτης του καθεστώτος αυτού εξελέγη πρόσφατα, για τρίτη φορά, από τους Πολίτες της χώρας του. Στην Ελλάδα έχουμε αναμφίβολα μία κοινοβουλευτική δικτατορία, η οποία έχει μετατρέψει τους Πολίτες σε σκλάβους χρέους – ενώ στη Μ. Βρετανία, η οποία υποφέρει από μία τεράστια τραπεζική κρίση (άρθρο), από μία τεράστια φούσκα ακινήτων, ενώ η κεντρική της τράπεζα αδυνατεί να σταματήσει την παροχή ρευστότητας (άρθρο), το μέλλον είναι εξαιρετικά σκοτεινό.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×