Η δυτική ηγεμονία – The Analyst

Η δυτική ηγεμονία

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Το τέλος της δύσης

Η κυριαρχία της Δύσης στον πλανήτη μάλλον πλησιάζει προς το τέλος της – κάτι που πιθανότατα δεν θα συμβεί ειρηνικά, αφού προβλέπονται βίαιες αντιδράσεις, ιδίως εκ μέρους των Η.Π.Α., με μεγάλο ερωτηματικό τη γερμανική Ευρώπη

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Για πάρα πολλούς αιώνες η Δύση κυριαρχεί στον πλανήτη – ενίοτε με συμμάχους, όπως η Οθωμανική αυτοκρατορία, η οποία στη συνέχεια χρεοκόπησε, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε προτεκτοράτο της Δύσης για αρκετές δεκαετίες (άρθρο).

Στα πλαίσια αυτά παραθέτουμε δύο ιστορικά συμβάντα, από την ανοδική πορεία της Δύσης – όπου το πρώτο αφορά, μεταξύ άλλων, την οικονομική ανάπτυξη της Ρωσίας μετά την ήττα της στον πόλεμο της Κριμαίας, ενώ το δεύτερο το εμπόριο σκλάβων, από την Αφρική προς την Αμερική.

 .

Η Ρωσία 

Η Ουκρανία απειλείται με εμφύλιο πόλεμο, αφού σήμερα λήγει το τελεσίγραφο της κυβέρνησης του Κιέβου προς τους εξεγερθέντες – οι οποίοι έχουν καταλάβει κτίρια του δημοσίου, ζητώντας την ένωση τους με τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή, ο προσωρινός πρόεδρος της χώρας προτείνει δημοψήφισμα στο νότο, την ίδια ημέρα με τις βουλευτικές εκλογές (25 Μάιου) – επιθυμώντας προφανώς να αποφευχθεί η εμφύλια διαμάχη.

Περαιτέρω, η ουκρανική κυβέρνηση αρνείται, λόγω αδυναμίας, να πληρώσει τους λογαριασμούς φυσικού αερίου που οφείλει – ενώ η Ρωσία διπλασίασε την τιμή, προειδοποιώντας την Ευρώπη για ενδεχόμενα προβλήματα στην τροφοδοσία της.

Με δεδομένη τώρα την πρόθεση των Η.Π.Α. να επέμβουν στην περιοχή, η κατάσταση θα μπορούσε πολύ εύκολα να ξεφύγει από τον έλεγχο. Στα πλαίσια αυτά έχει ίσως νόημα να αναφέρει κανείς τη στρατιωτική ήττα της Ρωσίας το 19ο αιώνα, καθώς επίσης τις παραδόξως θετικές οικονομικές συνέπειες της – στον πόλεμο της Κριμαίας, με αντιπάλους τη συμμαχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, με τη Μ. Βρετανία και τη Γαλλία.

Η στρατιωτική σύγκρουση τότε είχε στόχο να εμποδίσει την επέκταση της Ρωσίας στη Μαύρη θάλασσα, εις βάρος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας – κάτι ανάλογο με σήμερα, όπου στη θέση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας έχουμε τις Η.Π.Α., υπό το μανδύα του ΝΑΤΟ. Η αποφασιστική μάχη τελείωσε με την κατάληψη της Σεβαστούπολης από τους συμμάχους, με αποτέλεσμα να αναγκασθούν οι Ρώσοι να την εγκαταλείψουν (1855).

Στην αρχή ο πόλεμος είχε αρνητικές συνέπειες για τη Ρωσία, η οποία έπρεπε να αντιμετωπίσει τις τεράστιες ζημίες που της είχε προκαλέσει – κάτι που επίσης συμβαίνει σήμερα, λόγω της οικονομικής επίθεσης που δέχεται. Αργότερα όμως τα πράγματα άλλαξαν – επειδή η ήττα είχε σαν αποτέλεσμα να κατανοήσει η χώρα το ότι χρειαζόταν μία ισχυρότερη οικονομική βάση, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει με έναν μελλοντικό πόλεμο εκ μέρους της Δύσης.

Στα πλαίσια αυτά, η κυβέρνηση προσπάθησε να αναπτύξει την Οικονομία – εκσυγχρονίζοντας εν πρώτοις τη γεωργία, όπως η Κίνα το 1978. Πρώτη προτεραιότητα της ήταν η κατάργηση της δουλοπαροικίας το 1861, με στόχο την προώθηση της κινητικότητας των εργαζομένων, καθώς επίσης την αύξηση της εμπορευσιμότητας της αγροτικής γης.

Οι προσπάθειες απέδωσαν τελικά, αφού η οικονομία άρχισε να αναπτύσσεται πιο γρήγορα. Το 1880 ο στρατός πίεσε την κυβέρνηση να επιδοτήσει την κατασκευή των σιδηροδρομικών γραμμών, με στόχο τη σύνδεση της χώρας με τη Δύση – η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την εκβιομηχάνιση της. Ο πίνακας που ακολουθεί περιγράφει την ανάπτυξη της Ρωσίας, όπως επίσης πολλών άλλων χωρών εκείνης της εποχής – με ουραγό δυστυχώς την Ελλάδα, σαν αποτέλεσμα της ανέκαθεν ανεπαρκούς, ανίκανης και δουλοπρεπούς πολιτικής της ηγεσίας.

.

Ο κατά κεφαλήν βαθμός της βιομηχανοποίησης ανά χώρα

Ο κατά κεφαλήν βαθμός της βιομηχανοποίησης ανά χώρα

.

Όπως φαίνεται, ο κατά κεφαλήν βαθμός της βιομηχανοποίησης της Ρωσίας το 1860 ήταν στο 8% του αντίστοιχου επιπέδου της Μ. Βρετανίας του 1900 (δείκτης σύγκρισης), το 1900 στο 15%, ενώ το 1913 στο 20% – τότε που άρχισε να ανησυχεί η Γερμανία, κηρύσσοντας έμμεσα στη Ρωσία τον πόλεμο. Αρκετές πηγές δε τεκμηριώνουν ότι, το βιοτικό επίπεδο δεν αυξήθηκε μόνο στις πόλεις, αλλά και στην επαρχία (πηγή).

Αυτό που ξεκίνησε η τσαρική αυτοκρατορία συνεχίσθηκε από τους «μπολσεβίκους» μετά το 1917 – όπου το δημόσιο παρέμεινε η βασική κινητήρια δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης. Η σύγχρονη Ρωσία δε, μετά τη ριζική απελευθέρωση της οικονομίας της το 1990, παρέμεινε συνδεδεμένη με την παράδοση – με αποτελέσματα που είναι δύσκολο να προβλεφθούν, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×