Αιδώς Αργείοι - The Analyst
MEDIA

Αιδώς Αργείοι

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email
media

Πως μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς τον πρωθυπουργό μίας κυβέρνησης, ο οποίος διαγράφει «εν ριπή οφθαλμού» όποιον τολμήσει να κάνει το καθήκον του; Όποιον ψηφίζει δηλαδή κατά συνείδηση, σύμφωνα με το σύνταγμα και τους κανονισμούς της Βουλής;

 .

«Η αδιαφορία είναι συνώνυμη με τη μοιρολατρία: μία κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα, μία αβουλία, ένας παρασιτισμός, μία δειλία, αλλά και κάτι που δεν μπορείς να υπολογίσεις – με αποτέλεσμα να ανατρέπονται όλες οι λογικές προβλέψεις. 

Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πνίγει πολλές φορές τις κοινωνίες, συμβαίνει επειδή η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούληση της – επιτρέπει να ψηφίζονται νόμοι ερήμην της, εκλέγει στην εξουσία ανίκανους, ανεπαρκείς ανθρώπους στηριζόμενη στις κενές υποσχέσεις τους, συμβιβάζεται με την υπεξαίρεση της ψήφου της και συνεχίζει να τους ανέχεται.

Κάποιοι παραπονιούνται αξιοθρήνητα για τα δεινά τους, άλλοι βρίζουν χυδαία, ορισμένοι αυτοκτονούν – δεν αντιμετωπίζουν με θάρρος τη ζωή, η οποία δεν ανήκει μόνο στους ίδιους, αλλά και στα παιδιά τους. Ελάχιστοι αναρωτιούνται δυστυχώς εάν θα συνέβαινε αυτό που συνέβη ή συνεχίζει να συμβαίνει, εάν είχαν κάνει το χρέος τους απέναντι στην οικογένεια τους, στην  πατρίδα τους και στη ζωή

Εάν είχαν προσπαθήσει να επιβάλλουν ενεργητικά τη βούληση τους ή, έστω, εάν είχαν συμπεριφερθεί σωστά. Άλλωστε, τίποτα δεν οφείλεται στην τύχη ή στη μοίρα, αφού όλα είναι το ευφυές (ή το ανόητο) έργο των Πολιτών – εκλογέων και εκλεγμένων» (Gramsci με πολλές παρεμβάσεις).

.

Φωνητικό

Προφανώς δεν είναι κάτι ιδιαίτερο να προβλέπει κανείς την «ελεγχόμενη χρεοκοπία» της Ελλάδας σήμερα – αφού η ίδια η κυβέρνηση ανακοινώνει επίσημα ότι, το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο, ενώ θα ακολουθήσει η διαγραφή ενός μέρους του, κάποια στιγμή το Φθινόπωρο, από τους δανειστές.

Η διαγραφή αυτή είναι φυσικά συνώνυμη με την αδυναμία εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων της Ελλάδας, οπότε με τη χρεοκοπία της – ενώ βέβαια θα απαιτηθούν ανταλλάγματα, τα οποία δεν θα είναι σίγουρα προς όφελος της. Όσον αφορά δε το μοναδικό σχεδόν «ΟΧΙ» στις νέες απαιτήσεις των δανειστών, στο άρθρο «Το παράδειγμα της Μποτσουάνα» αιτιολογείται όσο είναι δυνατόν – αν και ο δημοσιογράφος στη συζήτηση που ακολουθεί, το χαρακτήρισε ως «σχιζοφρενικό ή σχιζοφρενές».

.

.

Η τοποθέτηση τώρα των Ευρωπαίων, σύμφωνα με την οποία οι καθυστερούμενες δόσεις του δανείου στην Ελλάδα (8,3 δις €), προϋπόθεση των οποίων ήταν η ψήφιση ενός ακόμη νομοσχεδίου της ντροπής, θα δοθούν τμηματικά, παρά το ότι στόχος τους είναι η «αυτοεξυπηρέτηση» των δανειστών, εξευτελίζει ακόμη μία φορά τους Έλληνες – οι οποίοι όμως, όπως φαίνεται, τo έχουν πλέον συνηθίσει!

Το εφιαλτικό πάντως σε σχέση με όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι οι αποφάσεις της κυβέρνησης – παρά το ότι λειτουργεί εντελώς απολυταρχικά, διαγράφοντας «εν ριπή οφθαλμού» όποιον τολμήσει να κάνει το καθήκον του. Όποιον ψηφίζει δηλαδή κατά συνείδηση, σύμφωνα με το σύνταγμα και τους κανονισμούς της Βουλής.

Το εφιαλτικό είναι ο ερασιτεχνισμός και η προχειρότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης – η οποία κατέθεσε μομφή εναντίον ενός υπουργού, χωρίς καν να έχει μελετήσει εάν είναι νόμιμη, έχοντας τις απαιτούμενες προϋποθέσεις επιτυχίας. Εάν ενεργεί με αυτόν τον τρόπο, εάν δηλαδή δεν έχει καν την ικανότητα να χειρισθεί τα ελάχιστα πραγματικά όπλα που έχει στη διάθεση της για να αντιπαρατεθεί με την «κοινοβουλευτική δικτατορία»,  ποιός αλήθεια θα μπορούσε να την εμπιστευθεί στο διεθνές περιβάλλον;

Ποιός μπορεί να πιστέψει πως θα είχε έστω και μία πιθανότητα να συγκρουσθεί επιτυχώς με τους διεθνείς τοκογλύφους, οι οποίοι, χωρίς καμία αμφιβολία, γνωρίζουν άριστα τη δουλειά τους; Πόσο μάλλον όταν ο πρόεδρος της Βουλής, εναντίον του οποίου κατατέθηκε ανόητα (ανεπιτυχώς) η επόμενη μομφή, συμπεριφέρθηκε, κατά την άποψη μας, στον ηγέτη της αντιπολίτευσης, σαν να ήταν «παιδί του νηπιαγωγείου»;

Ολοκληρώνοντας νοιώθει δυστυχώς οίκτο κανείς, παρατηρώντας την άμετρη αλαζονεία του ανθρώπου που οδήγησε το κόμμα του στο ναδίρ – μετατρέποντας το στην άβουλη συνισταμένη ενός άλλου, με την ακριβώς αντίθετη πολιτική ιδεολογία. Είναι άδικο για τη μόρφωση, τη «ρητορική δεινότητα», καθώς επίσης για το πλούσιο πανεπιστημιακό του παρελθόν – απαράδεκτο δε για την Ελλάδα.

Για να μην τον αδικούμε βέβαια, οφείλουμε ίσως να σημειώσουμε πως υπάρχουν ορισμένοι άλλοι κατά πολύ «χειρότεροι», οι οποίοι θα μπορούσαν να κάνουν τα πάντα «για την καρέκλα» – γεγονός που συμπεραίνεται από το ότι, συμπεριφέρονται «βασιλικότερα του Βασιλιά», όσον αφορά το ρόλο του ΔΝΤ.

.

Αποφασίζουμε και διατάζουμε

Τα «μνημόνια συνεργασίας» που απαιτεί να υπογράφονται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις το ΔΝΤ, δεν έχουν τη «διαβάθμιση» των διεθνών συμβάσεων – αφού ουσιαστικά είναι εκτός των ορίων του «πολιτικού κοινοβουλευτισμού».

Με την έννοια αυτή, είναι ανόητη η επίκληση του συντάγματος από τις χώρες που επιβάλλονται οι όροι του ΔΝΤ – αφού τα μνημόνια είναι εκ φύσεως αντισυνταγματικά, όπως γνωρίζουν πολύ καλά όλες οι κυβερνήσεις που τα αποδέχονται.

Με απλά λόγια, αποφασίζουμε και διατάζουμε – ενώ κάτι ανάλογο με το προχθεσινό στη Βουλή συνέβη το 1933, όπου ο Χίτλερ τότε (όπως το ΔΝΤ σήμερα – η κυβέρνηση απλώς εκτελεί), μπορούσε να νομοθετεί, χωρίς να έχει την ανάγκη κανενός άλλου.

Ειδικά όσον αφορά το νομοσχέδιο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, εάν κατανοήσει κανείς ότι, το δημόσιο (ΤΧΣ) αγόρασε τις μετοχές μεγάλης τράπεζας έναντι 1,20 € περίπου, ενώ επιτρέπεται να τις πουλήσει ακόμη και με 0,01 €, θα διαπιστώσει το μέγεθος της ζημίας, την οποία θα κληθούμε να πληρώσουμε εμείς και τα παιδιά μας – όπως και το τι αποφασίσθηκε προχθες (επικυρώθηκε καλύτερα, αφού άλλοι αποφασίζουν).

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */