Σε κάθε περίπτωση, ειδικά στο χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος είναι απαραίτητος σε χώρες με μεγάλα πλεονάσματα (βλέπουμε ήδη τις μεγάλες αδυναμίες της Κίνας να τοποθετήσει κερδοφόρα τα τεράστια συναλλαγματικά της αποθέματα), η Γερμανία είναι «ουραγός» – ενώ τα σκήπτρα κατέχουν αναμφίβολα οι Η.Π.Α.
Μεταφορικά οι Η.Π.Α. έχουν στην ιδιοκτησία τους το μεγάλο καζίνο, ενώ όλες οι άλλες χώρες έχουν νοικιάσει απλά κάποια τραπέζια – τα οποία, εάν δεν συμμορφώνονται με τους κανόνες ή εάν δεν έχουν τις απαιτούμενες ικανότητες για να κερδίσουν, είτε χάνουν τα χρήματα τους, είτε τα κλείνει το καζίνο.
Πόσο μάλλον όταν οι ενδείξεις για την καταιγίδα των καταιγίδων που πλησιάζει είναι όλο και πιο καθαρές – όπως φαίνεται μεταξύ άλλων από το γράφημα που ακολουθεί, από το οποίο συμπεραίνεται πως τα εμπορεύματα δεν ευνοήθηκαν καθόλου από το τρίτο πακέτο ρευστότητας της Fed (QE3).
Με δεδομένο δε το ότι, τα εμπορεύματα προηγούνται ανέκαθεν της πτώσης των μετοχών, οφείλει κανείς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός – παρά τα συνεχή ρεκόρ των χρηματιστηρίων.
.
Δείκτης εμπορευμάτων (μετάλλων) DJ UBS Industrial Metals και δείκτης μετοχών του κόσμου MSCI World.
(*Πατήστε στο διάγραμμα για μεγέθυνση)
.
Περαιτέρω, ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Ευρώπης, αλλά και άλλων περιοχών του πλανήτη, είναι αναμφίβολα ο αποπληθωρισμός – γεγονός που έχει επισημάνει πρόσφατα ξανά το ΔΝΤ. Επίσης η ανεργία, η οποία φυσικά τροφοδοτείται από τον αποπληθωρισμό, ενώ «προσβάλλει» σαν μία παγκόσμια επιδημία τη μία χώρα μετά την άλλη (χθες την Αυστραλία, με αποτέλεσμα την επαναφορά του ιαπωνικού δείκτη σε αρνητικά επίπεδα.
Η μείωση των νέων θέσεων εργασίας στις Η.Π.Α. την προηγούμενη εβδομάδα ήταν ένα ακόμη δείγμα του κινδύνου να οδηγηθεί και η υπερδύναμη σε αποπληθωρισμό λόγω της Ευρώπης – αμέσως μετά δε σε υπερπληθωρισμό.
Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται η εξέλιξη του εργατικού δυναμικού στις Η.Π.Α. όπου, σύμφωνα με τους οικονομολόγους της, τις τελευταίες δύο φορές που το εργατικό δυναμικό μειωνόταν ανάλογα σε ετήσια βάση, η χώρα ήταν ήδη βυθισμένη στην ύφεση, χωρίς να το γνωρίζει.
.
Εξέλιξη του εργατικού δυναμικού στις Η.Π.Α. (ετήσια διαφοροποίηση).
(*Πατήστε στο διάγραμμα για μεγέθυνση)
.
Την ίδια χρονική περίοδο, η Βραζιλία προσπαθεί να συγκρατήσει τον πληθωρισμό σε λογικά επίπεδα, αφού αυξήθηκε ξανά το 2013, στο 5,91% – κάτι που συμβαίνει και σε πολλές άλλες χώρες της Νοτίου Αμερικής. Μεταξύ άλλων, θα υποχρεωθεί να αυξήσει ξανά τα επιτόκια, για να εμποδίσει την έξοδο (εκροές) των χρημάτων – με δυσμενή επακόλουθα για το ρυθμό ανάπτυξης της, αλλά και για τις γειτονικές χώρες. Ειδικά βέβαια για την Αργεντινή, η οποία κινδυνεύει να χρεοκοπήσει για δεύτερη συνεχόμενη φορά.
Ολοκληρώνοντας, είναι ίσως σκόπιμο να παραθέσουμε το κατωτέρω γράφημα, με τον τίτλο «Οι άθλιοι» – από το οποίο φαίνεται η πτώση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, από το ανώτατο στο κατώτατο, καθώς επίσης το πόσα χρόνια απαιτούνται για να ανακτήσει μία χώρα το «προ-κρίσης» επίπεδο (υπό προϋποθέσεις).
.
Κατά κεφαλήν πραγματικό ΑΕΠ, ποσοστό μείωσης (γαλάζιο), απαιτούμενα έτη για την επιστροφή στα προ κρίσης επίπεδα παραγωγής (σκούρο μπλε).
(Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Η θέση της Ελλάδας, αμέσως μετά από τις Η.Π.Α. του 1929, καθώς επίσης οι προβλέψεις «επαναφοράς» της, δεν ταιριάζουν σε καμία περίπτωση με τις αντίστοιχες της κυβέρνησης – οι οποίες μοιάζουν μάλλον με ευχολόγια παρά με προβλέψεις, αν και θα επιθυμούσαμε να έχει αυτή δίκιο και εμείς άδικο.
