Η βόμβα των τραπεζών - The Analyst
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η βόμβα των τραπεζών

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email
Joerg Asmussen

Κανένας δεν φαίνεται να είναι πρόθυμος να αναλάβει τη διάσωση των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, φοβούμενος ότι θα κάψει τα χέρια του, εάν αγγίξει το πρόβλημα – ο αξιότιμος κ. Asmussen.

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Το μέλος της ΕΚΤ κ.J.Asmussen, ο «παίκτης, ο ακροβάτης ή ο ζογκλέρ των αγορών» κατά πολλούς, δεν μας είναι ιδιαίτερα συμπαθές – μεταξύ άλλων, λόγω του ότι γνωρίζουμε πως έχει «κατηγορηθεί» επανειλημμένα για σύγκρουση συμφερόντων στη χώρα του. Η αιτία ήταν το ότι, ως πολιτικός με αντικείμενο οικονομικά θέματα, κατείχε ταυτόχρονα διάφορες ελεγκτικές και εποπτικές θέσεις, αλληλοσυγκρουόμενες μεταξύ τους.

Αναλυτικότερα, ασχολήθηκε με χρηματιστηριακές κερδοσκοπικές πράξεις για λογαριασμό επενδυτικών κεφαλαίων (hedge funds), ενώ το ίδιο χρονικό διάστημα η σύζυγός του ήταν μέλος της ανώτατης διοίκησης του γερμανικού χρηματιστηρίου – με το οποίο ο ίδιος συναλλασσόταν (σήμερα έχει παραιτηθεί).

Εκτός αυτού, παρά το ότι ήταν διευθυντής της ομοσπονδιακής υπηρεσίας για την εποπτεία των γερμανικών τραπεζών (Bafin), με αντικείμενο τον έλεγχο των χρηματαγορών, ήταν ταυτόχρονα μέλος του εποπτικού συμβουλίου μίας τράπεζας – της IKB, η οποία αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της γερμανικής κυβέρνησης (αφού έχασε τεράστια ποσά από την αμερικανική κρίση ακινήτων, οπότε έπρεπε να διασωθεί από το δημόσιο – μία  αρκετά «σκανδαλώδης» υπόθεση).

Παράλληλα, ήταν ενεργός σύμβουλος μεγάλων κερδοσκοπικών «ιδρυμάτων» (TSI) – οπότε απασχολούταν σε τρεις διαφορετικούς τομείς μαζί, έχοντας εκ των πραγμάτων τεράστια εσωτερική πληροφόρηση. Η διαπλοκή και οι πιθανές ίντριγκες λοιπόν που χαρακτηρίζουν την καριέρα του οικονομολόγου, δεν αφήνουν αμφιβολίες, σχετικά με το ότι υπηρετεί αποκλειστικά και μόνο το αχόρταγο χρηματοπιστωτικό κτήνος – μάλλον χωρίς περιττούς ηθικούς ενδοιασμούς.

Όταν τώρα η ΙΚΒ κινδύνευε να χρεοκοπήσει, έχοντας επενδύσει σε επικίνδυνα προϊόντα, ακολουθώντας «λανθασμένες συμβουλές», διασώθηκε από την γνωστή κρατική επενδυτική τράπεζα KfW – μέλος του εποπτικού συμβουλίου της οποίας ήταν ξανά ο κ. J. Asmussen (η συγκεκριμένη τράπεζα ήθελε να δανείσει περί τα 100 εκ. € στις ελληνικές επιχειρήσεις).

Περαιτέρω, ήταν ένθερμος οπαδός της «απορρύθμισης», της ασυδοσίας δηλαδή των χρηματαγορών, ενώ ήταν βασικός υποστηρικτής των δομημένων χρηματοπιστωτικών προϊόντων (ABS), καθώς επίσης των υπολοίπων οικονομικών προϊόντων μαζικής καταστροφής (παράγωγα κλπ.)  – ανήκοντας στο τραπεζικό λόμπι, το οποίο τα προωθούσε.

Για πολλούς λοιπόν ήταν εντελώς ακατανόητος ο διορισμός του στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ, με στόχο την αντιμετώπιση εκείνης της χρηματοπιστωτικής κρίσης, στην πρόκληση της οποίας είχε ο ίδιος συμβάλλει – κατέχοντας πολλές θέσεις ταυτόχρονα και αμειβόμενος όσο κανένας άλλος. Όπως έλεγαν, «ήταν σαν να βάζεις το λύκο να φυλάει τα πρόβατα», αντί να τον οδηγείς στη Δικαιοσύνη.

Θεωρείται δε ότι, επειδή δεν είναι μόνο φιλόδοξος αλλά και μισαλλόδοξος, «εποφθαλμιά» τη θέση του διοικητή της ΕΚΤ (M.Draghi) – εκτός εάν τελικά αναλάβει το αξίωμα του υπουργού οικονομικών της Γερμανίας, στην πολύ πιθανή περίπτωση που θα συγκυβερνήσει το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, του οποίου είναι μέλος.

Ανεξάρτητα όμως από τα παραπάνω, όπως επίσης ανεξάρτητα από το ότι δεν μας είναι ιδιαίτερα συμπαθής ο αξιότιμος κ.Asmussen, η χθεσινή του τοποθέτηση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση ήταν απολύτως σωστή – αφού δεν είπε τίποτα περισσότερο, από το αυτονόητο.

«Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει μόνη της τις ευθύνες της», είπε χαρακτηριστικά, κάνοντας μας να νοιώσουμε ντροπή όταν τον ακούσαμε. Ντροπή για το πόσο μας έχει εξευτελίσει διεθνώς μία ακόμη κυβέρνηση η οποία, όπως και η προηγούμενη, επιδίδεται σε μία «ασύδοτη», διεθνή επαιτεία, σε μία εξαιρετικά προσβλητική ζητιανιά – επειδή δεν θέλει ή είναι ανίκανη να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν (παρά το ότι διεκδίκησε και πήρε την εξουσία, γνωρίζοντας ακριβώς τα προβλήματα και χωρίς κανένας να την παρακαλέσει).

Το θέμα μας βέβαια δεν είναι ο κ.Asmussen ή η ελληνική κυβέρνηση, αλλά τα τεράστια προβλήματα του τραπεζικού κλάδου της Ευρωζώνης – τόσο της ΕΚΤ, όσο και των εμπορικών τραπεζών. Ειδικότερα τα εξής:

 .

ΟΙ ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΟΙ ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Ο τρόπος δημιουργίας χρημάτων από το πουθενά, εκ μέρους των εμπορικών τραπεζών, έχει αναλυθεί στο κείμενο μας «Στρεβλές εικόνες» (τρίτη σελίδα). Σε γενικές γραμμές πάντως και όσο πιο απλοποιημένα γίνεται, η εκτύπωση των νέων χρημάτων γίνεται από δύο «τυπογραφεία» – από το μεγάλο κεντρικό (ΕΚΤ, Fed κλπ.), καθώς επίσης από τα πολλά, μικρά τυπογραφεία (εμπορικές τράπεζες).

(α) Η κεντρική τράπεζα: Η «εκτύπωση» εδώ είναι συνώνυμη με την αγορά ομολόγων του δημοσίου, καθώς επίσης με τα «δάνεια διευκόλυνσης» προς τις εμπορικές τράπεζες – έναντι εγγυήσεων εκ μέρους τους (ομόλογα, πάγια, δάνεια κλπ.).

Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται νέα χρήματα από το πουθενά, οπότε μιλάμε για αύξηση του ισολογισμού της κεντρικής τράπεζας – χρήματα όμως που δεν «παράγουν» απαραίτητα πληθωρισμό, εάν δεν διατεθούν από τις εμπορικές τράπεζες προς την πραγματική οικονομία. Εάν βέβαια χρησιμοποιηθούν για κερδοσκοπικούς σκοπούς, τοποθετούμενα από τις εμπορικές τράπεζες στα χρηματιστήρια, τότε παράγουν εκεί πληθωρισμό – λόγω της αυξημένης, αλλά στην ουσία πλασματικής ζήτησης.

Ο Ισολογισμός της ΕΚΤ υπολογίζεται στα 3,74 τρις $ (2,77 τρις €), ενώ της FED στα 3,72 τρις $ – γεγονός που σημαίνει ότι, από τη συγκεκριμένη οπτική γωνία οι δύο περιοχές, οι Η.Π.Α. και η Ευρωζώνη, έχουν πλέον σχεδόν εξισωθεί (διάγραμμα).

.

Τράπεζες

ΕΚΤ (Μπλέ), FED (Γκρί).
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */