ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ – Σελίδα 3 – The Analyst

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ

39 total views, 6 views today

Η ΙΤΑΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, το τελευταίο χρονικό διάστημα ευρίσκεται σε εξέλιξη, ερήμην των Πολιτών, ένας αγώνας δρόμου, μεταξύ των ελλειμματικών οικονομιών της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, σχετικά με το ποια από όλες θα ανακοινώσει τα περισσότερα μέτρα λιτότητας, καθώς επίσης τη μεγαλύτερη μείωση του κοινωνικού κράτους – με έπαθλο την αναγνώριση των προσπαθειών του νικητή από τις αγορές, οι οποίες θα τον ανταμείψουν με τα συγκριτικά χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού.

Στα πλαίσια αυτά, η Ισπανία καθυστερεί όσο περισσότερο μπορεί το αίτημα για την υπαγωγή της στο μηχανισμό στήριξης – πιθανότατα επειδή υποθέτει ότι, θα υποχρεωθεί σύντομα και η Ιταλία να καταθέσει ανάλογο αίτημα. Κάτι τέτοιο θα ισχυροποιούσε προφανώς τη διαπραγματευτική θέση της Ισπανίας – η οποία, στην προκειμένη περίπτωση, εάν δηλαδή κατέθετε μαζί με την Ιταλία το αίτημα, θα είχε καλύτερη «συντροφιά στη φυλακή της τρόικα», από εκείνη της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ελλάδας.

Για να τα καταφέρει όμως η Ισπανία, σύμφωνα με τους αναλυτές, θα έπρεπε να μειώσει τη διαφορά με την Ιταλία, όσον αφορά το ύψος των επιτοκίων δανεισμού – επομένως να αντιστρέψει την τάση, η οποία εμφανίστηκε από τα τέλη Μαρτίου, όπου τα επιτόκια της ξεπέρασαν τα ιταλικά.

Ειδικότερα, όταν το Δεκέμβριο του 2011 η κυβέρνηση της Ισπανίας ανακοίνωσε το πρώτο πακέτο μέτρων λιτότητας, τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας ήταν 202 μονάδες βάσης υψηλότερα από τα ισπανικά – το Μάρτιο όμως αντιστράφηκε η τάση και τον Ιούλιο τα επιτόκια της Ιταλίας ήταν 116 μονάδες χαμηλότερα (το ζενίθ της διαφοράς).

Πρόσφατα τώρα, όταν η ΕΚΤ ανακοίνωσε την αγορά ομολόγων εκείνων των χωρών, οι οποίες θα υπέβαλλαν αίτημα στήριξης από το ESM, η διαφορά μειώθηκε στις 22 μονάδες βάσης – ενώ θα μπορούσε να περιοριστεί ακόμη περισσότερο, λόγω των μεγαλύτερων αναγκών χρηματοδότησης της Ιταλίας εντός αυτού του έτους (η Ισπανία αντίθετα έχει καλύψει ήδη το 83% των εκδόσεων ομολόγων).

Παρά τις πιέσεις λοιπόν της Γαλλίας, η οποία ανησυχεί για τον εαυτό της, λόγω της έκθεσης της σε ισπανικά και ιταλικά ομόλογα, καθώς επίσης των αγορών, η Ισπανία καθυστερεί περιμένοντας την Ιταλία (αν και η διαφορά των επιτοκίων έχει αυξηθεί ξανά στις 85 μονάδες βάσης, υπέρ της Ιταλίας). 

Την ίδια στιγμή όμως η Ιταλία, γνωρίζοντας ότι θα κέρδιζε από την προηγούμενη υπαγωγή της Ισπανίας στο μηχανισμό, χωρίς να υποχρεωθεί να υποταχθεί στις υποχρεώσεις ενός πακέτου στήριξης της οικονομίας της από το ESM, προσπαθεί να κερδίσει χρόνο.

Από την άλλη πλευρά, η Ισπανία και η Ιταλία ευρίσκονται αντιμέτωπες με εντελώς διαφορετικά προβλήματα. Ειδικότερα (Πίνακας ΙΙΙ) τα εξής:

.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Συγκριτικά μεγέθη Ισπανίας και Ιταλίας – 2011

Δείκτες

Ιταλία

Ισπανία

Έλλειμμα προϋπολογισμού/ΑΕΠ

3,9%

9,0%

Δημόσιο χρέος / ΑΕΠ

120%

69%

Ύφεση

-0,8%

-0,4%

Ανεργία

12%

25%

Πηγή: Bloomberg

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

.

Η Ισπανία βέβαια έχει ένα επί πλέον πρόβλημα, το οποίο τελικά μάλλον θα την υποχρεώσει να υποβάλλει αίτημα πριν από την Ιταλία – τις τράπεζες της οι οποίες, μεταξύ άλλων, υποφέρουν από μία τεράστια εκροή καταθέσεων (περί τα 80 δις € μόνο τον Ιούλιο).

.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όπως φαίνεται από τις εξελίξεις στην Ισπανία και στην Ιταλία, η Ευρωζώνη είναι βυθισμένη σε έναν εμφύλιο πόλεμο, με την πολιτική και τις αγορές να μάχονται και να αποφασίζουν ερήμην των Πολιτών – κάτι που κατά την άποψη μας οφείλεται κυρίως στην κατάρρευση των συνδικαλιστικών κινημάτων, καθώς επίσης στην αδυναμία των Ευρωπαίων να (αυτό)οργανωθούν σωστά, για να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη καταιγίδα.

Ειδικά όσον αφορά τις μελλοντικές εξελίξεις, κρίνοντας από την κρίση του 1929 έχουμε την άποψη ότι, εάν όλα παραμείνουν ως έχουν, η Ευρώπη θα υποφέρει τα πάνδεινα από την ύφεση που θα προκαλέσει η πολιτική λιτότητας, σε συνδυασμό με τηντραπεζική βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια της – ενώ στις Η.Π.Α. θα συμβεί μάλλον το αντίθετο, αφού ο υπερπληθωρισμός είναι πιθανότερος από ποτέ.

ΥΓ: Εάν οι πολιτικοί, τα κόμματα και οι μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις ήταν καθαροί, έστω με μερικές εξαιρέσεις, η Ελλάδα δεν θα αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα – ακόμη και εάν ήταν υπερχρεωμένη (τονίζουμε ξανά ότι, η πατρίδα μας είναι μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, με προβλήματα ρευστότητας και κακοδιαχείρισης – όχι βιωσιμότητας).

Επειδή όμως δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, τόσο η προπαγάνδα, όσο και η χειραγώγηση της κοινής γνώμης, με στόχο τη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας της πατρίδας μας, είναι πανεύκολη – αφού αρκεί να αναφέρεται κανείς μεθοδικά στα πολιτικά σκάνδαλα και στη διαφθορά των συνδικαλιστών (υπερβολικά υψηλές αμοιβές κάποιων στελεχών τους, χρηματισμός, ειδικά προνόμια κλπ.), για να τοποθετεί την κοινή γνώμη εναντίον τους και υπέρ των εισβολέων.

Στα πλαίσια αυτά, η (εγκληματική) ιδιωτικοποίηση των κοινωφελών, των κερδοφόρων και των στρατηγικών επιχειρήσεων του δημοσίου σε τιμές ευκαιρίας, είναι μία εύκολη διαδικασία – αφού η κοινή γνώμη, αγανακτισμένη από τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, όχι μόνο δεν αντιδράει καθόλου στη λεηλασία αλλά, αντίθετα, την επικροτεί.

Σε κάθε περίπτωση, όταν μία κυβέρνηση (ένα κόμμα ή μία οργανωμένη ομάδα) δεν έχει ολόκληρη την κοινωνία μαζί της,αφενός μεν είναι αδύνατον να λειτουργήσει σωστά, αφετέρου δημιουργεί εκείνες τις προϋποθέσεις, με βάση τις οποίες η χώρα της μετατρέπεται σε προτεκτοράτο – χωρίς να επαναστατεί ο πληθυσμός της, ο οποίος «βομβαρδίζεται» καθημερινά με αρνητικές ειδήσεις, αληθινές δυστυχώς, για τις ηγετικές ομάδες και την ελίτ της πατρίδας του.

Ειδικά όσον αφορά την πολιτική των υποκλίσεων απέναντι στους ξένους, είναι μάλλον αυτονόητη – αφού τα οποιοδήποτε «διεφθαρμένα άτομα ή  ομάδες» είναι ταυτόχρονα και «εκβιάσιμα» (πολύ περισσότερο από τους ίδιους τους διαφθορείς τους, όπως σε κάποιο βαθμό η Γερμανία και οι Η.Π.Α.).

Ολοκληρώνοντας, το μεγαλύτερο «ρήγμα» στην άμυνα μίας χώρας, σε περιόδους οικονομικών (και όχι μόνο) πολέμων, είναι η διαφθορά της πάσης φύσεως ηγεσίας της – η οποία επιτρέπει την ανεμπόδιστη είσοδο των εισβολέων, ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους και τις απώλειες τους.

.