ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΗΓΕΣΙΑΣ – The Analyst

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΗΓΕΣΙΑΣ

Email this page.
Δεν μπορεί να θεωρείται ως επιτυχημένη η πολιτική του εθνικού εξευτελισμού, της αναξιοπιστίας και της επαιτείας, η οποία στηρίζεται στην αύξηση των φόρων, στην κατάλυση της ατομικής ιδιοκτησίας, στη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και στις συνεχείς μειώσεις των μισθών
.

«Θα μπορούσαμε αλήθεια σήμερα να είμαστε βέβαιοι πως η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, παρά τη συνεχιζόμενη προπαγάνδα εκ μέρους της Πολιτικής και των ΜΜΕ γνωρίζει ότι, ο (οικονομικός) πόλεμος είναι το μεγαλύτερο όλων των εγκλημάτων, οδηγώντας παράλληλα στην έξαρση των κοινωνικών διαφορών (εισοδηματικές ανισότητες) μεταξύ δούλων ουσιαστικά και κυρίων;” αναρωτιέται εύλογα ο συγγραφέας, συμπληρώνοντας την παρακάτω αναφορά από το 1984 του Orwell:

«Εάν υπάρχει κάποια ελπίδα αλλαγής, θα έπρεπε να προέλθει από τους Proles – επειδή μόνο εκεί, σε αυτό το συνονθύλευμα της εγκαταλειμμένης και αδιάφορης (για την ελίτ) μάζας, η οποία όμως αποτελεί το 85% του πληθυσμού της Ωκεανίας, θα μπορούσε να δημιουργηθεί κάποτε εκείνη η δύναμη, η οποία θα κατέστρεφε το κόμμα«.

Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα, το ονομαζόμενο «εξωτερικό κόμμα” αποτελούσε το 13% του πληθυσμού της μυθικής Ωκεανίας – ενώ ήταν εκτεθειμένο στην ιδεολογική πληροφόρηση, καθώς επίσης στο «φίλτρο της σκέψης” (πλύση εγκεφάλου), τα οποία προέρχονταν από το «υπουργείο της αλήθειας” και την υπόλοιπη δημόσια διοίκηση. Τα μέλη του κόμματος αυτού ανήκαν στους πλέον φανατικούς υποστηρικτές της κυβέρνησης, οι οποίοι όμως παρακολουθούνταν από τη μυστική υπηρεσία όσο κανένας άλλος κάτοικος της Ωκεανίας.

Η πλειοψηφία τώρα των Proles, των κατοίκων δηλαδή της Ωκεανίας που αποτελούσαν το 85% του πληθυσμού, ήταν ελάχιστα σημαντική για το κράτος – τουλάχιστον για εκείνο το χρονικό διάστημα, για το οποίο η πολιτική τους συνείδηση παρέμενε υποανάπτυκτη (η σιωπή των αμνών).

Ανεξάρτητα από το μυθιστόρημα, θα διαπιστώσει κανείς σήμερα χωρίς μεγάλες προσπάθειες ότι, η γνώμη της πλειοψηφίας σπάνια γίνεται σεβαστή – ενώ χειραγωγείται τα μέγιστα από τα κόμματα, από τα διατεταγμένα ΜΜΕ, καθώς επίσης από όλους όσους έχουν ιδιοτελή πολιτικά συμφέροντα και οι οποίοι συνήθως ανήκουν στο ανώτερο μορφωτικό επίπεδο της εκάστοτε χώρας.

Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια των δημοσκοπήσεων στις Η.Π.Α., αναφορικά με τις αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, το 77% των ερωτηθέντων αμερικανών τοποθετήθηκε κατά του βομβαρδισμού των αμυντικών συστημάτων της χώρας. Αυτοί δε που τοποθετήθηκαν υπέρ ανήκαν κυρίως στους μορφωμένους αμερικανούς, οι οποίοι είχαν μεγαλύτερα συμφέροντα ή/και καλύτερη πρόσβαση στην πληροφόρηση (προπαγάνδα) της κυβέρνησης – ενώ σε τελική ανάλυση επικράτησε η δική τους άποψη, η μειοψηφία δηλαδή, όπως συνέβαινε και στην Ωκεανία του Orwell.

Χωρίς να επεκταθούμε περαιτέρω, παραθέτουμε ορισμένα κείμενα μας, με διαφορετικά μεταξύ τους θέματα, τα οποία γράφτηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες στο παρελθόν:

Έλλειμμα ηγεσίας

Είναι προφανές ότι, η Ελλάδα δεν χρειάζεται κανέναν άλλο «επαίτη”, αλλά επειγόντως έναν ηγέτη – κάποιον ο οποίος να έχει την ικανότητα, αφενός μεν να οικοδομήσει ένα λειτουργικό Κράτος Δικαίου με μηδενική διαφθορά, αφετέρου να την οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση και στο μέλλον που της αξίζει, μέσα από το (μονό)δρομο της ανάπτυξης και της ενεργού συμμετοχής των Πολιτών στα κοινά.

Είναι επίσης προφανές ότι η Ελλάδα, πλούσια δυστυχώς σε πολιτικούς «επαίτες”, δεν διαθέτει σήμερα κανέναν υπερήφανο ηγέτη – κάτι που έχουν συνειδητοποιήσει όλοι οι Έλληνες, αφού γνωρίζουν ότι, κανένας δεν έχει την τόλμη ή/και την αρετή να τους πει με ανιδιοτέλεια την αλήθεια (χαράζοντας ταυτόχρονα μία ρεαλιστική πολιτική, όσο επώδυνη και αν είναι, αρκεί να μην εξαρτάται από κανέναν άλλο, αλλά από τους ίδιους τους Έλληνες).

Περαιτέρω όλοι γνωρίζουν ότι, δεν μπορεί να θεωρείται ως επιτυχημένη η πολιτική του εθνικού εξευτελισμού, της αναξιοπιστίας και της «επαιτείας”, η οποία στηρίζεται στη βάναυση αύξηση των φόρων, στην κατάλυση της ατομικής ιδιοκτησίας (χαράτσια), στη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και στις συνεχείς μειώσεις των μισθών – ακόμη και αν κάτι τέτοιο θα εξασφάλιζε την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ ή/και τις επόμενες δόσεις του σκόπιμα εξαρτημένου από τους τοκογλύφους ελληνικού δημοσίου.

Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, εάν στις μειώσεις των μισθών προσθέσουμε τις αυξήσεις των φόρων και τις λοιπές επιβαρύνσεις, ο περιορισμός των εισοδημάτων των Ελλήνων ξεπερνάει το 60%, σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν – ένα στην κυριολεξία εγκληματικό ποσοστό, το οποίο καμία κυβέρνηση στον κόσμο (όσο δειλή και αν ήταν), δεν έχει αποδεχθεί μέχρι σήμερα να επιβάλλει στους Πολίτες της, για να αποφύγει τη σύγκρουση με τους δανειστές ή/και με τους εχθρούς της χώρας της.    .

Κουβέλης Σαμαράς Βενιζέλος

Συνεχίζοντας, δεν μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως επιτυχημένη μία πολιτική, η οποία οικοδομείται επάνω στα σαθρά θεμέλια μίας κενής προτάσεων διαμαρτυρίας, στα μεγάλα λόγια και στις «κινητοποιήσεις των δρόμων” – κατά τη συνταγή της αντιπολίτευσης. Πόσο μάλλον όταν υποστηρίζει την άρνηση πληρωμής των νόμιμων χρεών της χώρας μας, τα οποία οφείλουν και πρέπει να πληρωθούν με κάθε θυσία.

Από την πλευρά τώρα των Πολιτών, είναι μάλλον ανόητο να απαιτούνται εγγυήσεις, για την περίπτωση που θα αποφασιζόταν μία εθνικά ανεξάρτητη, μη δουλική πολιτική, από έναν υπερήφανο, επαρκή και ικανό ηγέτη – εγγυήσεις όπως για παράδειγμα η εξασφάλιση των αποταμιεύσεων, των μισθών, των συντάξεων κλπ.

Θα ήταν σαν να πήγαιναν οι στρατιώτες στο μέτωπο του πολέμου, για να υπερασπίσουν τα σύνορα της πατρίδας τους, μόνο υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα πέθαινε κανένας από τα πυρά του εχθρού – κάτι που θα ήταν μάλλον απίθανο να συμβεί, ακόμη και αν το κράτος τους υπερτερούσε συντριπτικά σε πολεμική ισχύ.

Συμπερασματικά λοιπόν η πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα μας, εκτός απροόπτου, οδηγείται στο ικρίωμα(παράδειγμα προς αποφυγή για όλους τους υπόλοιπους, αντίστοιχο με την κάποτε σταύρωση των «αντιφρονούντων” στις πύλες των πόλεων), στο οποίο θα φτάσει πιθανότατα αμέσως μετά τις αμερικανικές εκλογές – δυστυχώς με την ανοχή τόσο των πολιτικών δυνάμεων, όσο και της πλειοψηφίας των Πολιτών της.

Στα πλαίσια αυτά, αφού εκποιηθεί η δημόσια περιουσία σε τιμές ευκαιρίας και λεηλατηθεί η ιδιωτική, έναντι των κενών υποσχέσεων των δανειστών μας, η πατρίδα μας θα πεταχτεί στα σκουπίδια σαν τη στυμμένη λεμονόκουπα – ενώ πιθανότατα τότε και μόνο τότε, όταν θα είναι πολύ αργά δηλαδή, θα αντιδράσουν οι εξαθλιωμένες από τους φόρους και τις λοιπές εισοδηματικές ή άλλες επιδρομές «λαϊκές μάζες” (όπως συνήθως συμβαίνει και μας διδάσκει η Ιστορία).

Ευχόμενοι φυσικά να κάνουμε λάθος με τις σκέψεις και τις εκτιμήσεις μας θεωρούμε σωστό να συμπληρώσουμε ότι, η πολιτική των υποκλίσεων και της υποτέλειας δεν απέδωσε ιστορικά ποτέ τους καρπούς, τους οποίους ανέκαθεν υποσχόταν – πόσο μάλλον όταν εφαρμόζεται απέναντι στην (ξανά πρωσική σήμερα) Γερμανία η οποία, καλώς ή κακώς, τη σιχαίνεται και την τιμωρεί αυστηρότατα, χωρίς ποτέ να την επιβραβεύει.

Ειδικές οικονομικές ζώνες

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως σχεδιάζει την επίλυση των προβλημάτων της οικονομίας μας, με τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών – υποθέτουμε, όπως αυτών της Κίνας.

Κατά τα διεθνή ΜΜΕ, έχουν διεξαχθεί ήδη «επιτυχημένες διαπραγματεύσεις” στις Βρυξέλες, οι οποίες θα δώσουν τελικά την έγκριση τους – όπως έχουν «εγκρίνει” τις συνεχείς μειώσεις των κατωτάτων αμοιβών, τους φόρους, τα χαράτσια κλπ.

Κατά την άποψη μας, η μοναδική «απαίτηση” των Βρυξελών θα είναι η γνωστή πάγια: η αποκρατικοποίηση των επιχειρήσεων του δημοσίου – κυρίως των κερδοφόρων (ΟΠΑΠ, Λαχεία κλπ.), καθώς επίσης των κοινωφελών (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ κλπ,).

Φυσικά θα πρέπει να πεισθούν οι Έλληνες από την κυβέρνηση τους, καθώς επίσης από τα «πατριωτικά” ΜΜΕ σχετικά με το ότι, οι ιδιωτικοποιήσεις θα είναι προς όφελος τους – αν και βέβαια είναι μάλλον οξύμωρο να ισχυρίζεται κανείς πως είναι λογικό να πουλάει το σπίτι του, για να εξασφαλίσει την τροφή του για λίγα χρόνια, ώσπου να μείνει τελικά στο δρόμο, χωρίς σπίτι και φαγητό.   

Το τελευταίο εξελικτικό στάδιο του καπιταλισμού;

Ο κυριότερος ίσως παράγοντας της δυνατότητας διατήρησης των βασικών επιτοκίων σε σχεδόν μηδενικά επίπεδα, από τις κεντρικές τράπεζες της Δύσης, προς όφελος κυρίως των εμπορικών τραπεζών και των αγορών εν γένει, είναι η συνεχής αύξηση των αποταμιεύσεων τα τελευταία χρόνια – μεταξύ άλλων λόγω της κρίσης χρέους.

Ειδικότερα, ο συνεχής περιορισμός του κοινωνικού κράτους, σε συνδυασμό με την έκρηξη της ανεργίας, οδηγεί τους εργαζόμενους στην αύξηση των αποταμιεύσεων τους, παράλληλα με τη μείωση της κατανάλωσης – τους ανέργους επίσης στη μείωση της κατανάλωσης.

Αποτέλεσμα και των δύο παραπάνω παραγόντων είναι να μην δημιουργούνται εκείνες οι πληθωριστικές πιέσεις, οι οποίες θα ανάγκαζαν τις κεντρικές τράπεζες να αυξήσουν τα βασικά τους επιτόκια.

Για να μπορεί να συνεχιστεί τώρα αυτή η κατάσταση (χαμηλά βασικά επιτόκια), θα πρέπει να μειώνεται συνεχώς το κοινωνικό κράτος και να αυξάνεται διαρκώς η ανεργία – προοπτικές όχι και τόσο ευοίωνες για την πλειοψηφία των πολιτών, αν και ιδανικές για την ελίτ.

Από την άλλη πλευρά οι αποταμιεύσεις αυτές τοποθετούνται με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια, επίσης λόγω της κρίσης χρέους – οπότε επωφελούνται οι ισχυρότερες επιχειρήσεις και τα ισχυρότερα κράτη, αφού παρέχουν μεγαλύτερη ασφάλεια, εις βάρος των εκάστοτε ασθενέστερων.

Έτσι, το επιτόκιο δανεισμού της Γερμανίας (δεκαετές), των Η.Π.Α. και της Μ. Βρετανίας διαμορφώνεται στο 1,5% ενώ  Ιαπωνίας στο 0,8% – αντίθετα, της Ιταλίας και της Ισπανίας ξεπερνάει το 6,5%.

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί όλο και μεγαλύτερα προβλήματα στα ασθενή κράτη (ανάλογα στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά), οδηγώντας στην «εξαγορά” τους από τα ισχυρότερα – εάν δεν αντιδράσουν φυσικά και υποταχθούν στην, προσχεδιασμένη από τους κυρίαρχους του παιχνιδιού, μοίρα τους.

Επωάζονται λοιπόν οι ιδανικές συνθήκες μίας δεύτερης αποικιοκρατίας, όσον αφορά τα κράτη – μονοπώλια στον τομέα των επιχειρήσεων και έκρηξη των εισοδηματικών διαφορών στα νοικοκυριά. Για πολλούς, πρόκειται για το τελευταίο εξελικτικό στάδιο του καπιταλισμού, κατά το οποίο πιθανότατα θα εδραιωθεί η απολυταρχική ηγεμονία της ελίτ στις μάζες(παγκόσμια διακυβέρνηση με παγκόσμιο νόμισμα κλπ.).

Θέατρο σκιών

Δεν φανταζόμαστε να πιστεύει κανείς ότι, οι αποφάσεις για την Ελλάδα εξαρτώνται από την Τρόικα ή/και από την έκθεση της για την ελληνική οικονομία, την οποία θα παρουσιάσει το αργότερο δυνατόν – πολύ περισσότερο από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία μάλλον διαδραματίζει έναν ακόμη πιο δευτερεύοντα ρόλο, ακολουθώντας πιστά άνωθεν εντολές (ενώ πιθανότατα δεν γνωρίζει καν τον πραγματικό εντολέα).

Οι αποφάσεις για την πατρίδα μας λαμβάνονται προφανώς από τις Η.Π.Α. και τη Γερμανία – με αποτέλεσμα η Ελλάδα, για τέταρτη συνεχή χρονιά, να ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, αφού χρησιμοποιείται πότε από τον έναν και πότε από τον άλλο, για τους εκάστοτε δικούς του σκοπούς.

Από την άλλη πλευρά είμαστε βέβαιοι ότι, κανένας δεν περιμένει πως τα απίστευτα υφεσιακά, εάν όχι εγκληματικά μέτρα των 11,5 δις € (τα οποία αποφασίσθηκαν από τους δανειστές μας ερήμην μας, ενώ δεν καλύπτουν καν τους ετήσιους τόκους που μας χρεώνουν οι διεθνείς τοκογλύφοι), θα έχουν θετικά αποτελέσματα για την Οικονομία και τους Πολίτες της χώρας μας.

Αντιστοιχούν στο 5% περίπου του ΑΕΠ μας, οπότε η κατανάλωση που θα αφαιρεθεί από την πραγματική οικονομία θα εξακοντίσει την ύφεση σε ποσοστά άνω του 5% – για έκτη συνεχή χρονιά, καταστρέφοντας ότι έχει απομείνει.

Το μόνο που οι περισσότεροι Έλληνες περιμένουν είναι το ότι, όπως ανακοινώθηκε, τα μέτρα αυτά θα είναι τα τελευταία – αφού η εξαθλίωση που θα προκαλέσουν, καθώς επίσης οι κοινωνικές αναταραχές που θα ακολουθήσουν, μάλλον δεν θα επιτρέψουν ούτε την παραμονή της «κυβέρνησης» στην εξουσία, ούτε καινούργια μέτρα (εάν υποθέσουμε βέβαια πως αυτά που ανακοινώθηκαν, θα μπορέσουν να υλοποιηθούν).

.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */