Η ΜΟΧΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΓΑΛΛΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ
Λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής η οποία, ως συνήθως, θα καταλήξει σε νέες πιέσεις της Ευρωζώνης, εκ μέρους των αγορών (άρθρο μας), η Γερμανία φαίνεται να επιθυμεί τη μετατροπή του μηχανισμού διάσωσης (EFSF) σε ένα κερδοσκοπικό εργαλείο – μέσω της αύξησης των κεφαλαίων του με τη βοήθεια της μόχλευσης, για την οποία μέχρι σήμερα κατηγορούσε τις αγορές.
Αναλυτικότερα, προτείνεται η ίδρυση μίας εταιρείας ειδικού σκοπού εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η οποία θα χρηματοδοτείται από το EFSF, με στόχο την αγορά ασφαλισμένων με CDS ομολόγων υπερχρεωμένων κρατών, δια της έκδοσης δικών της ομολόγων – δηλαδή, με τον δανεισμό της από τις αγορές, ο οποίος δεν επιτρέπεται στο EFSF (η ΕΚΤ θα πρέπει τότε να αποδέχεται ως εγγύηση τα ομόλογα της εταιρείας ειδικού σκοπού).
Είτε λοιπόν μέσω της εταιρείας ειδικού σκοπού, είτε απ’ ευθείας από το EFSF, τα ομόλογα θα ασφαλίζονται με CDS οπότε, σε περίπτωση απώλειας τους, ο δανειστής θα έχανε μόνο το 20% της αξίας τους – επομένως θα μπορούσε να δανείσει τα πενταπλάσια, οπότε θα αυξάνονταν θεωρητικά τα κεφάλαια του μηχανισμού στήριξης, από 440 δις € σήμερα, στο 2 τρις €.
Εάν οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωζώνης συμφωνούσαν σε κάτι τέτοιο, τότε θα σήμαινε ότι, αφενός μεν θα αποδεχόταν τα CDS και τη μόχλευση, αφετέρου θα ανταγωνιζόταν τις αγορές – αφού η μόχλευση δεν είναι τίποτα άλλο, από την αύξηση των κεφαλαίων του μηχανισμού στήριξης, με τη βοήθεια του δανεισμού. Κατά την άποψη μας όμως, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η απαίτηση εγγυήσεων ή/και ασφαλειών εκ μέρους όλων όσων αγοράζουν ομόλογα δημοσίου, τα οποία μέχρι σήμερα δεν συνδέονταν με κάτι τέτοιο – οπότε η αύξηση του κόστους δανεισμού (επιτόκια), με καταστροφικά αποτελέσματα για όλες τις χώρες του πλανήτη.
Με απλούστερα λόγια, εάν συζητηθεί η πρόταση της (πρωσικής πλέον) Γερμανίας της κυρίας Merkel, προβλέπουμε ότι στο μέλλον δεν θα έχει κανένα κράτος πρόσβαση στις αγορές, εάν δεν είναι ασφαλισμένο με CDS ή/και εάν δεν καλύπτει τα ομόλογα του με εμπράγματες εγγυήσεις – όπως συμβαίνει ακόμη και στις πλέον υγιείς επιχειρήσεις, ότι αν υπάρχει ένα γενικότερο πρόβλημα, μία κρίση καλύτερα αξιοπιστίας/εμπιστοσύνης στην αγορά.
Πρόκειται λοιπόν για ένα τεραστίων διαστάσεων σφάλμα, το οποίο θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σε όλα τα κράτη-οφειλέτες, ενώ θα οδηγήσει το κόστος δανεισμού στα ύψη. Η Ευρώπη αδυνατεί προφανώς να κατανοήσει το αυτονόητο: το ότι δηλαδή όταν ψάχνει κανείς στα εσωτερικά των κρατών, βρίσκει τόσα πολλά σκουπίδια, τα οποία αφενός μεν τον τρομοκρατούν, αφετέρου τον υποχρεώνουν να αλλάξει ριζικά στρατηγική – κάτι που θα πληρώσει ολόκληρος ο κόσμος πάρα πολύ ακριβά.
Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω, η Γερμανία ευρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με τη Γαλλία, η οποία επιθυμεί να χρησιμοποιήσει το EFSF, μετατρέποντας το σε τράπεζα, κυρίως για τη στήριξη των δικών της τραπεζών – εύλογα όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙΙΙ που ακολουθεί:
.
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Οι μεγαλύτεροι πιστωτές – ξένες τράπεζες της Ελλάδας, με νέα στοιχεία
| Τράπεζα |
Χώρα |
Ποσόν σε δις € |
| BNP Paribas |
Γαλλία |
5.239 |
| Dexia |
Γαλλία-Βέλγιο |
3.462 |
| Commerzbank |
Γερμανία |
3.065 |
| Societe Generale |
Γαλλία |
2.837 |
| Deutsche Bank |
Γερμανία |
1.773 |
| BPCE |
Πορτογαλία |
1.335 |
| HSBC |
Μ. Βρετανία |
1.319 |
| RBS |
Μ. Βρετανία |
1.199 |
| LBBW |
Γερμανία |
775 |
| DZ Bank |
Γερμανία |
731 |
| Credit Agricole |
Γαλλία |
655 |
Πηγή: EBA
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
.
Σημείωση: Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της BIS, οι γαλλικές τράπεζες έχουν ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου αξίας 8 δις €, οι θυγατρικές τους στην Ελλάδα έχουν δανείσει τις επιχειρήσεις με 43 δις €, ενώ διαθέτουν Ισπανικά ομόλογα ύψους 30 δις € και Ιταλικά 106 δις €. Είναι εκτεθειμένες λοιπόν με δάνεια άνω των 150 δις € σε χώρες, οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα – ένα τεράστιο ποσόν, σε σχέση με τα κεφάλαια τους.
Όπως διαπιστώνεται από τον Πίνακα ΙΙΙ, το τραπεζικό σύστημα της Γαλλίας είναι πολύ πιο εκτεθειμένο στα Ελληνικά ομόλογα, από όσο το Γερμανικό – γεγονός που ισχύει και για τις υπόλοιπες υπερχρεωμένες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου. Επί πλέον αυτών, η Γερμανία θεωρεί τη Γαλλία ως το μεγαλύτερο «ψεύτη» της Ένωσης αφού, όπως ισχυρίζεται, έχει αποκρύψει σημαντικότατα στοιχεία από την Ευρωζώνη, σε σχέση με τα οικονομικά της – με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν σημαντικά στο μέλλον όλοι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι Πολίτες.
Αναλυτικότερα η Γερμανία θεωρεί ότι, τα φτωχότερα κράτη της Αφρικής, τα οποία διακρίνονται τόσο για τον αναλφαβητισμό, όσο και για τη διαφθορά των κυβερνήσεων τους, είναι συνδεδεμένα από πολλά χρόνια τώρα με το Ευρώ, μέσω της Γαλλίας. Οι χώρες δε της Ευρωζώνης δεν μπορούν να συμμετέχουν στις αποφάσεις αυτών των αφρικανικών κρατών, αφού ανήκουν στη ζώνη CFA, η οποία κυριαρχείται από τη Γαλλία.
Πρόκειται λοιπόν για μία επόμενη «πυριτιδαποθήκη» στα θεμέλια της Ευρωζώνης, η οποία έχει αποκρυφτεί δόλια από τη Γαλλία – πάντοτε κατά τους γερμανικούς ισχυρισμούς, σύμφωνα με τους οποίους διακινδυνεύονται απώλειες πολλών εκατοντάδων δις €, οι οποίες θα επιβαρύνουν όλους τους Ευρωπαίους Πολίτες.
Η πιθανή αυτή απειλή οφείλεται στη συμφωνία, η οποία υπεγράφη από τον τέως αυστριακό πρόεδρο της Ευρωζώνης R.Edlingerκαι επέτρεψε σε ορισμένες από τις φτωχότερες χώρες της Αφρικής (συνολικού πληθυσμού 130 εκ.), πρώην αποικίες της Γαλλίας, να συνδεθούν με το κοινό νόμισμα – χωρίς η ΕΚΤ να έχει καμία δυνατότητα ανάμιξης! Η Αφρικανική νομισματική ένωση όμως, δεν συνδέθηκε απλά και μόνο με το Ευρώ, αφού παράλληλα εισέρρευσαν δισεκατομμύρια στην Κεντρική Τράπεζα της Γαλλίας, εκ μέρους της – γεγονός που θα αποτελέσει ενδεχομένως ένα τεράστιο μελλοντικό πρόβλημα για το Ευρώ.
