.
Το υπουργείο ανάπτυξης έχει υποβιβασθεί σε υπουργείο ελέγχου της ακρίβειας – η οποία όμως δεν ελέγχεται, όσο λυμαίνονται την αγορά τα ολιγοπώλια και τα καρτέλ, ενώ δεν λειτουργεί αποτελεσματικά η Αρχή Ανταγωνισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ η Σκλαβενίτης, η μεγαλύτερη αλυσίδα τροφίμων στην Ελλάδα, με ετήσιο τζίρο πάνω από 5 δις το 2023 – η οποία ισχυρίζεται ότι, το ποσοστό καθαρού κέρδους της είναι μόλις 1,88% και δεν μπορεί να το μειώσει. Η αλήθεια είναι όμως πως έχει δημιουργήσει μία σειρά επιχειρήσεων, με αποκλειστικούς μετόχους τα τρία αδέλφια της οικογένειας, οι οποίες προμηθεύουν αποκλειστικά τη Σκλαβενίτης, πουλώντας της προϊόντα σε σχετικά υψηλές τιμές – με αποτέλεσμα αφενός να είναι αυτές εξαιρετικά κερδοφόρες, αφετέρου να μειώνονται ανάλογα τα κέρδη της αλυσίδας (βίντεο).
.
Κοινοβουλευτική Εργασία
Το σημερινό νομοσχέδιο αφορά στην ουσία διαδικαστικές διατάξεις, για την προώθηση αναπτυξιακών προγραμμάτων από το υπουργείο οικονομικών – το οποίο έχει πάρει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τα ευρωπαϊκά πακέτα, μαζί με το ταμείο ανάκαμψης, από το υπουργείο ανάπτυξης που έτσι έχει μείνει σχεδόν χωρίς αντικείμενο.
Έχει υποβιβασθεί δηλαδή από υπουργείο ανάπτυξης, σε υπουργείο ελέγχου της ακρίβειας – η οποία όμως δεν ελέγχεται, όσο λυμαίνονται την αγορά τα ολιγοπώλια και τα καρτέλ, ενώ δεν λειτουργεί αποτελεσματικά η Αρχή Ανταγωνισμού.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ η Σκλαβενίτης, η μεγαλύτερη αλυσίδα τροφίμων στην Ελλάδα, με ετήσιο τζίρο πάνω από 5 δις το 2023 – η οποία ισχυρίζεται ότι, το ποσοστό καθαρού κέρδους της είναι μόλις 1,88% και δεν μπορεί να το μειώσει, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.
Η αλήθεια είναι όμως πως έχει δημιουργήσει μία σειρά επιχειρήσεων, με αποκλειστικούς μετόχους τα τρία αδέλφια της οικογένειας, οι οποίες προμηθεύουν αποκλειστικά τη Σκλαβενίτης, πουλώντας της προϊόντα σε σχετικά υψηλές τιμές – με αποτέλεσμα αφενός να είναι αυτές εξαιρετικά κερδοφόρες, αφετέρου να μειώνονται ανάλογα τα κέρδη της αλυσίδας.
Η οικογένεια έχει επίσης δημιουργήσει εταιρίες διαχείρισης ακινήτων, στις οποίες μάλλον ανήκουν τα ακίνητα των καταστημάτων, όπως συνηθίζεται διεθνώς – οπότε κερδίζει και από αυτές τις επιχειρήσεις, επιβαρύνοντας τα έξοδα της Σκλαβενίτης.
Φυσικά είναι νόμιμο και δικαίωμα της, στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς – τεκμηριώνει όμως πως οι τιμές αυξάνονται, χωρίς να είναι αιτία τους το υψηλότερο κόστος αγοράς.
Συνεχίζοντας στο νομοσχέδιο, έχει σχέση κυρίως με την κατανομή πόρων και με την τροποποίηση/στελέχωση επιτροπών, για την εξέταση των προγραμμάτων – γεγονός που σημαίνει διορισμούς οι οποίοι, όπως φαίνεται, θα γίνονται ως επί το πλείστον με αποφάσεις κυβερνητικών στελεχών της ΝΔ.
Η καθυστερημένη αυτή ενέργεια, τεκμηριώνει την έλλειψη οργάνωσης του υπουργείου, οπότε επεξηγεί την αποτυχία του – σε μία εποχή που η ελληνική κοινωνία στο μεγαλύτερο μέρος της φτωχοποιείται, ενώ έχει χάσει την εμπιστοσύνη της στο πολιτικό σύστημα.
Γιατί; Λόγω των σκανδάλων αδιαφάνειας, κακοδιαχείρισης και διαφθοράς, όπως στο παράδειγμα του ΟΠΕΚΕΠΕ – προηγουμένως εξαιτίας του εγκλήματος των Τεμπών, των υποκλοπών, της ασυδοσίας τραπεζών και fund, της αισχροκέρδειας του καρτέλ ενέργειας, της ακρίβειας, των υπαναχωρήσεων και αποτυχιών στην εξωτερική πολιτική κοκ.
Γιατί αποτυχία του υπουργείου στο Ταμείο Ανάκαμψης; Λόγω της πολύ χαμηλής πραγματικής απορρόφησης των κοινοτικών ενισχύσεων η οποία, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη, ανερχόταν στα τέλη Ιουνίου μόλις στο 36%, ένα έτος περίπου πριν την ολοκλήρωσή του – στο 49% των επιδοτήσεων και στο 22% των δανείων.
Μην επαναλάβετε εδώ κ. υπουργέ συγκρίσεις με άλλες χώρες, επειδή οι άλλες χώρες δεν παίρνουν τα δάνεια (α) λόγω του ότι είναι συνδεμένα με ορόσημα, δηλαδή με προαπαιτούμενα όπως τα μνημόνια που δεν τα θέλουν και (β) εξαιτίας του ότι, το δημόσιο εγγυάται οπότε, σε περίπτωση μη πληρωμής τους, θα επιβαρύνουν το κρατικό χρέος.
Συνεχίζοντας επιγραμματικά με τα περιεχόμενα του νομοσχεδίου, στο πρώτο εισαγωγικό μέρος αναφέρεται ο σκοπός και το αντικείμενο του – τα οποία είναι κυρίως η επιτάχυνση της απορρόφησης των ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων, όπου το υπουργείο υστερεί σε μεγάλο βαθμό.
Το δεύτερο μέρος αφορά τη σύσταση επιτροπών και την καταβολή οικονομικών πόρων του Αναπτυξιακού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων – ενώ απελευθερώνεται από χρονικούς περιορισμούς η υλοποίηση των έργων ΣΔΙΤ των Περιφερειακών Προγραμμάτων Ανάπτυξης και διάφορα άλλα.
Στο τρίτο μέρος, προβλέπεται η συγκρότηση επιτροπών αξιολόγησης από το σχετικό μητρώο Αξιολογητών, για τα προγράμματα INTERREG διασυνοριακής συνεργασίας – ενώ προβλέπεται η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών για τα προγράμματα INTERREG και διάφορα άλλα.
Στο τέταρτο μέρος, δρομολογούνται ρυθμίσεις για την Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα – ενώ υπάρχει μια διάταξη, για τη σύσταση επενδυτικής επιτροπής της.
Επίσης, περιλαμβάνονται ρυθμίσεις για αποσπάσεις στη ΜΟΔ ΑΕ – οι οποίες όμως δεν περιγράφονται, αφού θα γίνουν με τροποποιήσεις στο καταστατικό της που όμως δεν μας προσκομίσθηκε.
Επιπλέον, υπάρχουν ρυθμίσεις για την εταιρία της απολιγνιτοποίησης – με τις οποίες απαλλάσσεται από τον ΕΝΦΙΑ και συστήνεται Δικαίωμα Επιφανείας επί ακινήτων της, χωρίς δηλαδή ιδιοκτησία της γης.
Τέλος ορίζεται ότι, οι δαπάνες διαχείρισης και διοίκησης του Υπερταμείου των ξένων, μπορούν να καλύπτονται από το εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων – κάτι που θεωρούμε εξωφρενικό.
Υπενθυμίζουμε εδώ ότι, με βάση τη γνωμοδότηση του ΣΤΕ, το Υπερταμείο των ξένων δεν ανήκει στο δημόσιο – παρά το ότι κατέχει αποικιοκρατικά το σύνολο σχεδόν των κρατικών περιουσιακών μας στοιχείων.
Παράλληλα βέβαια, έχει το προνόμιο της αυτοτέλειας – οπότε μπορεί να πληρώνει μισθούς golden boys, εκτός δημοσίου μισθολογίου.
Πώς θα χαρακτηριζόταν λοιπόν το ότι, πληρώνουμε τα έξοδα ενός οργανισμού που δεν ελέγχουμε; Φιλανθρωπία; Αποικιοκρατία; Σπατάλη; Παράβαση καθήκοντος; Όταν το Υπερταμείο είναι ζημιογόνο και αναποτελεσματικό, όπως έχουμε αποδείξει πολλές φορές;
Όταν το ΤΑΙΠΕΔ έχει αυτονομία να αποφασίζει για συμβάσεις, όπως των πυροσβεστικών ελικοπτέρων και το δημόσιο του πληρώνει τα έξοδα; Όταν δεν έχει αποτιμήσει καν την ΕΤΑΔ που θα μπορούσε να προσφέρει έστω κάποια από τα 76.000 ακίνητα της στο στεγαστικό;
Στο πέμπτο μέρος, υπάρχουν κάποια οργανωτικά των υπηρεσιών του υπουργείου – επίσης διατάξεις για τη στελέχωση των επιτροπών του Ταμείου Ανάκαμψης και διάφορα άλλα.
Στο έκτο και τελευταίο μέρος προβλέπεται ότι, σε περιπτώσεις εξυγιάνσεων τραπεζών, η καταβολή της επιπρόσθετης διαφοράς αξίας μεταξύ των μεταβιβαζόμενων στοιχείων παθητικού και στοιχείων ενεργητικού, θα καταβάλλεται από το ΤΕΚΕ, αντί από ΤΧΣ – όπως έγινε με τις ανακεφαλαιοποιήσεις.
Δυστυχώς εδώ, η ΤτΕ δεν μας έκανε την τιμή να συμμετέχει στην ακρόαση φορέων – οπότε οι ερωτήσεις που είχαμε έμειναν αναπάντητες, αφού το υπουργείο δεν είχε τις απαιτούμενες γνώσεις.
Οφείλουμε να σημειώσουμε πάντως ότι, εμείς καταθέσαμε στις αρχές Ιουνίου πρόταση νόμου, για την αύξηση των αποθεματικών κάλυψης των εγγυημένων καταθέσεων από το ΤΕΚΕ που θα καταθέσουμε και εδώ στα πρακτικά – επειδή οι καταθέσεις έχουν αυξηθεί.
Όπως μεταξύ άλλων αναφέρουμε, στα τέλη του 2024 το ύψος των εγγυημένων καταθέσεων έφτασε στα 142,9 δις – ενώ τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα κάλυψης τους διαμορφώθηκαν μόλις στα 1,8 δις, με το ποσοστό κάλυψης να καταγράφεται στο 1,26%, από 1,45% το 2017, οπότε είναι απαραίτητο να αυξηθεί.
Περαιτέρω, παρατείνονται οι προθεσμίες διεξαγωγής των γενικών Συνελεύσεων, στον κλάδο της βιομηχανίας παραγωγής και εμπορίας φαρμάκων – προφανώς επειδή το δημόσιο δεν έχει κάνει ως συνήθως έγκαιρα τη δουλειά του, όσον αφορά τα clawback.
Τέλος, δίνεται στους δήμους η δυνατότητα να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους, μέσω των ανταποδοτικών τελών που εισπράττονται για το φωτισμό και την καθαριότητα – κάτι με το οποίο ασφαλώς δεν συμφωνούμε.
Στις επιτροπές αναφερθήκαμε αναλυτικά επί των άρθρων, εκφράσαμε τις αντιρρήσεις μας σε ορισμένα και θέσαμε μία σειρά ερωτήσεων – στις οποίες δεν απάντησε καθόλου ο υπουργός, με τη συνήθη αλαζονεία που χαρακτηρίζει αυτήν την κυβέρνηση.
Για παράδειγμα, ρωτήσαμε εάν πληρώνουν ΕΝΦΙΑ τα funds που έχουν κατασχέσει και μπλοκάρει πολλά σπίτια, επιδεινώνοντας το στεγαστικό – ενώ εάν όχι, ποιο είναι το ύψος των χρημάτων που χάνει το δημόσιο ετήσια.
Επίσης, εάν ισχύει το ότι γίνεται πάρτι εκατομμυρίων στον ΟΒΙ, με απευθείας αναθέσεις διαφημίσεων ύψους 2,5 εκ. € – τις οποίες ασφαλώς δεν έχει ανάγκη ένας οργανισμός που ασχολείται με εμπορικά σήματα.
Δεν πήραμε καμία απάντηση σε καμία ερώτηση μας, γεγονός που σημαίνει πως η κυβέρνηση θεωρεί ότι, με την πλειοψηφία των 156 εδρών που έχει, δεν χρειάζεται τη συμφωνία κανενός άλλου κόμματος στα νομοσχέδια της – ενώ εμείς ασφαλώς δεν μπορούμε να στηρίξουμε κανένα, όταν δεν απαντώνται οι ερωτήσεις μας.
Κλείνοντας με ορισμένα άλλα οικονομικά θέματα, έγινε στις επιτροπές συζήτηση για τα υπερπλεονάσματα που οφείλονται στην υπερφορολόγηση – για τα ματωμένα πλεονάσματα, όπως σωστά αποκαλούνται από την κοινωνία.
Εν προκειμένω, ματωμένα πλεονάσματα είναι τα επιπλέον χρήματα που μεταφέρονται από τους Πολίτες και την οικονομία, στο κράτος – ενώ από το κράτος είτε στους δανειστές, είτε στις σπατάλες του δημοσίου.
Για παράδειγμα, ματωμένα πλεονάσματα δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της ανόδου των φορολογικών συντελεστών – επειδή την εποχή της διακυβέρνησης του η Ελλάδα είχε αποπληθωρισμό, δηλαδή πτώση των τιμών και επομένως του ΑΕΠ, οπότε δεν είχε άλλη δυνατότητα για να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα του δημοσίου.
Αντίθετα, η ΝΔ δημιούργησε πολύ μεγαλύτερα ματωμένα πλεονάσματα, με τη βοήθεια του πληθωριστικού φόρου – επειδή στη μετέπειτα διακυβέρνηση της προκλήθηκε πληθωρισμός.
Δηλαδή, με τη διατήρηση ή με την ελαφρά μείωση των φορολογικών συντελεστών στις αυξημένες τιμές – ιδίως του ΦΠΑ που επιβαρύνει κυρίως τις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις.
Για παράδειγμα, όταν η τιμή ενός προϊόντος διπλασιάζεται, όπως συνέβη με το γάλα, διπλασιάζεται και ο ΦΠΑ που εισπράττει το κράτος – απλά και μόνο διατηρώντας τους συντελεστές στα ίδια επίπεδα.
Υπενθυμίζουμε εδώ ότι, τον Ιούνιο 2019, προεκλογικά δηλαδή, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% στη διετία 2020/21 – επίσης την οριζόντια μείωση του ΦΠΑ σε 11% και 22%, από 13% και 24%.
Ο ΦΠΑ όμως δεν μειώθηκε, παρά την κατακόρυφη άνοδο του πληθωρισμού έκτοτε – με αποτέλεσμα την εκτόξευση του πληθωριστικού φόρου.
Σχετικά δε με τον ΕΝΦΙΑ, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε το 2020, σε ποσοστό μείωσης του μεσοσταθμικά κατά 22% αντί 30% – ενώ στην πραγματικότητα τον αύξησε κατά 40 εκ. €.
Αργότερα, ισχυρίσθηκε πως η σωρευτική μείωση του ΕΝΦΙΑ έφτασε στο 34% – ενώ στην πραγματικότητα, η σωρευτική μείωση του ΕΝΦΙΑ την περίοδο 2019 έως 2024 ήταν μόλις 10,73%, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.
Επομένως ούτε 30% ούτε 34%, αλλά μόλις 10,73% – δηλαδή, ψέματα επί ψεμάτων.
Υγιή πλεονάσματα τώρα, θετικά για ένα κράτος, είναι αυτά που προέρχονται από την παραγωγή πλούτου – από την αύξηση δηλαδή του πραγματικού ΑΕΠ που από το 2019 έως το 2024 αυξήθηκε μόλις κατά 17 δις, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά.
Όσον αφορά το δημόσιο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης, ήταν στα 335,5 δις το 2019 ή στο 181% του τότε ΑΕΠ – ενώ το 2024 αυξήθηκε μεν στα 365,5 δις, αλλά μειώθηκε στο 154% του πληθωριστικού ΑΕΠ των 237,5 δις ή κατά 27 μονάδες, επειδή αυτό μετράει στη σχέση χρέος/ΑΕΠ.
Εάν μετρούσε το πραγματικό ΑΕΠ των 201,5 δις, αυτό δηλαδή με το οποίο υπολογίζεται ο ρυθμός ανάπτυξης, θα διαπιστώναμε ότι το χρέος έμεινε σταθερό στο 181% του ΑΕΠ – οπότε η μείωση του δείκτη χρέος/ΑΕΠ οφείλεται καθαρά στον πληθωρισμό που είναι μεν θετικός για το κράτος, αλλά θανατηφόρος για τους Πολίτες του.
Εάν βέβαια θεωρεί η κυβέρνηση ότι, ο πληθωρισμός είναι επίτευγμα της, θα ήταν καλά να το πει στους Έλληνες – οι οποίοι υποφέρουν τα πάνδεινα από την αύξηση των τιμών.
Όσον αφορά αυτά που δήλωσε ο κ. Στουρνάρας, ότι δηλαδή δεν υπάρχει λεφτόδεντρο και θα χρεοκοπήσουμε εάν αυξηθούν οι μισθοί χωρίς αντίκρισμα παραγωγικότητας, οι μικτοί μισθοί των Ελλήνων εργαζομένων το 2023 ήταν στο 34,7% του ΑΕΠ, όπως θα καταθέσουμε στα πρακτικά – όταν ο μέσος στην ΕΕ ήταν στο 47%.
Αντίθετα, τα κέρδη των επιχειρήσεων ήταν στο 50,9% όταν στην ΕΕ στο 42,1% – γεγονός που σημαίνει ότι, υπάρχει μεγάλη απόκλιση υπέρ των επιχειρήσεων στην Ελλάδα, οπότε αρκετός χώρος αύξησης των μισθών, χωρίς να επηρεασθεί αρνητικά η παραγωγικότητα της εργασίας.
Πόσο μάλλον εάν μειωθούν, όπως πρέπει, οι υπέρογκες εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων – οι οποίες είναι από τις υψηλότερες στην ΕΕ.
Από την άλλη πλευρά, τα αφορολόγητα καθαρά κέρδη ύψους 4,7 δις € μόνο το 2024 των αφελληνισμένων τραπεζών που στηρίζει η ΤτΕ, ισοδυναμούν με 13ο, 14ο, 15ο και μισό 16ο μισθό των ΔΥ.
Τέλος, αν και ασφαλώς δεν υπάρχουν λεφτόδενδρα, υπάρχουν κλεπτόδενδρα – όπως στο παράδειγμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, του ξεπουλήματος των μετοχών των τραπεζών από τον κ. Χατζηδάκη σε ξένα funds με ζημία για το δημόσιο πάνω από 3,4 δις συν τα μερίσματα κοκ.
Κλείνοντας, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε σε αυτά που είπε ο πρωθυπουργός – στο ότι δηλαδή ο κύριος λόγος που θέλει τρίτη θητεία είναι να διασφαλίσει ότι, ο πλούτος που δημιουργεί για την Ελλάδα θα διατηρηθεί.
Πρόκειται ασφαλώς για μία άνευ προηγουμένου αερολογία – αφού ξεπουλάει το δημόσιο πλούτο της χώρας, πλειστηριάζει τον ιδιωτικό, αυξάνει συνεχώς τα κρατικά χρέη, δημιουργεί φτώχεια και εξαθλίωση, ενώ έχει καταντήσει την Ελλάδα τελευταία στην ΕΕ σε όλους τους δείκτες.
Δυστυχώς φυσικά, αφού κανένας μας δεν χαίρεται με αυτό το κατάντημα – οπότε όσο πιο γρήγορα φύγει, τόσο καλύτερα για την πατρίδα μας.
